Τι συνέβη ;
Γεια σου, φίλε μου Πιτσιρίκο! Είμαι κάπως στα κάτω μου, καθώς ο καιρός εδώ δεν λέει να φτιάξει με τίποτα. Να σκεφτείς πως εχθές το πρωί, όταν, ξύπνησα είδα πως χιόνιζε. Μιλάμε για τρελό χειμώνα.
Το παρήγορο είναι πως έχει πια μεγαλώσει η μέρα αλλά, όπως και να είναι, βλέπω τις φωτογραφίες που ανεβάζεις στο Twitter από τις παραλίες και τρελαίνομαι.
Η Ελλάδα θα ήταν ένας υπέροχος τόπος, αν δεν είχε τόσους πολλούς Έλληνες. Ή μήπως ούτε αυτό είναι αλήθεια τελικά και το αληθινό πρόβλημα είναι η παρουσία των ανθρώπων;
Και η Ινδία πιστεύω πως θα ήταν μια μαγική χώρα, αν δεν είχε τόσους πολλούς Ινδούς.
Κι εδώ στην Ελβετία πολλοί είμαστε, αν σκεφτείς ότι 7,5 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε μια έκταση λίγο μικρότερη από την Πελοπόννησο και την Στερεά Ελλάδα μαζί. Παρόμοια δηλαδή με την έκταση του πρώτου ανεξάρτητου νεοελληνικού κράτους που δημιουργήθηκε έπειτα από την καταναυμάχηση του Τουρκο-Αιγυπτιακού στόλου στο Ναβαρίνο.
Όμως, εδώ μας σώζει το γεγονός ότι η αστυφιλία δεν πήρε ποτέ τις διαστάσεις που έλαβε στην Ελλάδα ή στην Ιταλία. Την Ελβετία την έσωσαν και εξακολουθούν να την σώζουν οι κοινότητες.
Οι συγκυρίες ευνόησαν την χώρα και δεν την άφησαν να γίνει ένα εθνικό κράτος στα πρότυπα της Γαλλίας ή της Γερμανίας. Οι κάτοικοι της χώρας διατήρησαν την αυτονομία των κοινοτήτων τους και εκπαιδεύτηκαν πολιτικά στον σεβασμό της αυτονομίας του άλλου.
Κι ενώ ετοιμαζόμασταν να γελάσουμε πολύ με τα γύφτικα -ας με συγχωρήσουν οι Ρομά- πανηγύρια για τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, έρχεται ο κορονοϊός και τα γ@μάει όλα.
Γκρεμίστηκαν σαν τραπουλόχαρτα τα όνειρα για μια καινούρια εορταστική εποποιία αντάξια του τέρμα-κιτς των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Σε κλάσματα δευτερολέπτου, οι Έλληνες πέρασαν από το metoo και την υπόθεση Λιγνάδη, στα βαφτίσια του Γεωργιάδη και στους followers του πρωθυπουργού στα social media.
Βρισκόμαστε στο 2021, έχοντας κλείσει ένα χρόνο κλεισμένοι στο μπαλαούρο του Covid-19, αγνοώντας ηθελημένα την νέα χρεοκοπία που πλησιάζει με ταχύτητα Rafale και ασχολούμαστε με τα βαφτίσια του Άδωνη!
Κατάντια φίλε!
Ας μιλούσαμε τουλάχιστον για τα γ@μήσια και όχι τα βαφτίσια του Άδωνη! Θα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον και, ίσως, περισσότερη πλάκα.
Όμως, παντού ξενέρωτα είναι τα πράγματα και μέρα με την μέρα γίνονται και περισσότερο επικίνδυνα. Για παράδειγμα, στην χώρα του Μπούλη-Μπούλη, ο Super Mario ξαναέδωσε το πράσινο φως στο εμβόλιο της AstraZeneka και ουσιαστικά απείλησε με απόλυση κάθε υγειονομικό που αρνείται ή πρόκειται να αρνηθεί τον εμβολιασμό για τον κορονοϊό. Απίστευτα πράγματα δηλαδή.
Άντε με το καλό να ξεκινήσει και το μαρκάρισμα των ανθρώπων με πυρωμένο σίδερο όπως συμβαίνει με τα βόδια.
Το περίεργο (;) είναι πως είναι μεγάλος ο αριθμός των ανθρώπων που επικροτεί πολιτικές σαν αυτές του Ντράγκι.
Η πανδημία και πιο συγκεκριμένα τα μέτρα Σοκ και Δέος που πάρθηκαν από τις κυβερνήσεις έχουν ήδη δημιουργήσει τις αναγκαίες προϋποθέσεις για μια μεγάλη πολιτική μεταβολή μετά από την αναπόφευκτη νέα παγκόσμια οικονομική κρίση.
Η αλλαγή που θα συμβεί δεν θα είναι η επανάσταση αλλά η εγκαθίδρυση και εδραίωση ενός φασιστικού καθεστώτος που θα φορά την προβιά της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας αλλά θα λειτουργεί με τις προδιαγραφές των πρώτων χρόνων της εξουσίας ενός Χίτλερ, ενός Μουσολίνι ή ενός Φράνκο.
Θα το έχετε, φαντάζομαι, καταλάβει πως το μόνο κομμάτι του παζλ που μένει για οδηγηθεί η ανθρωπότητα προς την κατεύθυνση αυτή είναι η συμμαχία και η αποδοχή από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και του συνδικάτου της πράσινης ανάπτυξης και των νέων τεχνολογιών πολιτικών τύπου Τραμπ.
Η απόσταση που τους χωρίζει δεν είναι μεγάλη και οι γέφυρες επικοινωνίας μπορεί να απλωθούν κι από τις δύο πλευρές πολύ εύκολα.
Αρκεί κάποιος να σκεφτεί το πόσο ισχυροποιήθηκαν οι ναζί ή οι φασίστες του Μουσολίνι, όταν τα βρήκαν με την οικονομική ολιγαρχία των κρατών τους και ευλογήθηκαν από την Εκκλησία.
Από την πλευρά ωριμότητας και συνειδητοποίησης του κόσμου δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από τότε.
Από την πλευρά, όμως, της προπαγάνδας έχουν γίνει κολοσσιαία άλματα.
Είναι πια ζήτημα χρόνου για να συμπληρωθεί η εικόνα. Όπως ζήτημα χρόνου είναι το να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν αρκεί να βρεις μια γωνιά μακριά από την εγκληματική συνάφεια του διψασμένου για σπέρμα και αίμα πλήθους.
Χρειάζεται να σκύψεις βαθιά μέσα στον εαυτό σου όχι για να καταλάβεις τι είσαι αλλά για να αγαπήσεις και να συγχωρήσεις αυτό που είσαι.
Χρειάζεται επίσης να βρεις την αγκαλιά ενός άλλου ανθρώπου και λίγων καλών φίλων και να συνδεθείς μαζί τους με δεσμούς αγάπης, τους μόνους ικανούς δεσμούς να σας κρατήσουν στην επιφάνεια της καταιγίδας που έρχεται.
Τα χρόνια που έρχονται είναι δύσκολα και όχι μόνο για την Ελλάδα.
Δεν έχει τόση μεγάλη σημασία το πού θα πάτε ή αν θα φύγετε. Σημασία έχει να μην μείνουμε μόνοι.
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
Υ.Γ.1 Το μπλογκ αυτό είναι επικοινωνία. Σχοινιά που δένουν τον έναν με τον άλλον και δεν μας αφήνουν να βουλιάξουμε. Το ΣΚ λοιπόν Πιτσιρίκο ξανά, μιλώντας για το ένα και για το άλλο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και την αγάπη μου.
Υ.Γ.2 Στις περίεργες εποχές δυσκολεύονται οι άνθρωποι να καταλάβουν και συχνά ακούς την φράση που έβαλα για τίτλο σε αυτό μου το κείμενο: “Τι συνέβη;”. Καθόλου σπάνια δεν υπάρχει κάποια απάντηση και, όποτε υπάρχει, δεν είναι ούτε σίγουρη, ούτε μια.
(Φίλε Ηλία, για να σε παρηγορήσω, και στη Ζάκυνθο συννέφιασε χτες. Βέβαια, εγώ πήγα στην θάλασσα. Σιγά μη δεν πήγαινα. Ηλία, η Ελλάδα γίνεται διαρκώς και πιο επικίνδυνη χώρα. Αλλά αυτά θα τα πούμε στο podcast. Να είσαι καλά. Εγώ σε ευχαριστώ. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.