To 1918-20 ίσως να είχαν χειριστεί την πανδημία πιο ψύχραιμα και λιγότερο αυταρχικά
Μυστήριο καλύπτει, Πιτσιρίκο, τον θάνατο 40 τόνων κυπρίνων στη λίμνη Qaraoun στον νότιο Λίβανο, με τους κατοίκους να κάνουν λόγο για μολυσμένα νερά, όπως μεταδίδει το BBC.
Κι αυτό διότι τα γεμάτα απόβλητα και λύματα νερά του ποταμού Litani χύνονται στην λίμνη, με τη δυσοσμία να είναι έντονη κάθε φορά που ο άνεμος φυσά προς τη στεριά.
Παρά το γεγονός αυτό, οι φτωχότεροι άνθρωποι τρώνε ψάρια από τη λίμνη Qaraoun.
Αλλά αυτός είναι ο Λίβανος, ο αέρας είναι μολυσμένος, τα νερά είναι μολυσμένα, η γη είναι μολυσμένη και κανείς δεν κάνει τίποτα για αυτό, όπως λέει και μία ακτιβίστρια στο BBC.
Οι αρχές δεν αποκλείουν, ωστόσο, να είναι και κάποια ασθένεια ο λόγος που πέθαναν μαζικά τόσα ψάρια.
Για αυτόν τον λόγο, δείγματα των νεκρών κυπρίνων θα σταλούν για ανάλυση, τόσο στον Λίβανο, όσο και στο εξωτερικό.
Μόνο μην τα βγάλουν θετικά στον κορωνοϊό.
Άλλωστε, εντοπίζεται και στα λύματα.
Μεγάλη σπέκουλα γίνεται επίσης και για το αν θα διεξαχθούν τελικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες από τις 23 Ιουλίου ως τις 8 Αυγούστου, με το 60% των πολιτών της Ιαπωνίας να επιθυμεί να ματαιωθούν, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύει και το Reuters.
Κάτι που ανάγκασε τον πρωθυπουργό της νησιωτικής χώρας Yoshihide Suga να δηλώσει ότι, σε καμία περίπτωση, δεν βάζει πάνω από όλα τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Κι όλα αυτά ενώ η κατάσταση έκτακτης ανάγκης στο Τόκιο παρατάθηκε ως τα τέλη του Μάη, καθώς η Ιαπωνία παλεύει με μία ραγδαία αύξηση κρουσμάτων του κορωνοϊού, ούσα και ουραγός στους εμβολιασμούς, μεταξύ των πιο πλούσιων χωρών.
Αξιωματούχοι της ΔΟΕ, μέλη της οργανωτικής επιτροπής στο Τόκιο, αλλά και ο ίδιος ο Suga επιμένουν ότι έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέσα προστασίας για την ασφαλή διεξαγωγή του μεγαλύτερου αθλητικού γεγονότος στον κόσμο.
Ξένοι θεατές δεν θα δώσουν το παρών και έναν μήνα πριν την τελετή έναρξης θα δοθούν οδηγίες με σχετικά βιβλιαράκια στο κοινό για την αποφυγή της μετάδοσης του κορωνοϊού.
Παρ’ όλα αυτά, σε δύο διαφορετικές δημοσκοπήσεις, που διενεργήθηκαν από τις 7 ως τις 9 Μάη το 59% και το 65% αντίστοιχα επιμένει ότι θα πρέπει να αναβληθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες για δεύτερη φορά, ενώ 300 χιλιάδες υπογραφές συγκεντρώθηκαν διαδικτυακά μέσα σε μόλις πέντε μέρες με αίτημα την ακύρωση τους.
Έτσι, παρά το γεγονός ότι η αναβολή τους -επισήμως τουλάχιστον-, δεν μπαίνει καν στο τραπέζι, ο Suga αναγκάστηκε να δηλώσει ενώπιον κοινοβουλευτικής επιτροπής ότι “ποτέ δεν έβαλα πάνω από όλα τους Ολυμπιακούς Αγώνες”, προσθέτοντας ότι “θέλουμε να σώσουμε ζωές και να σταματήσουμε την εξάπλωση του ιού”.
Ο Ιάπωνας πρωθυπουργός ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι τον τελευταίο λόγο θα έχει η ΔΟΕ και ότι η κυβέρνηση μπορεί μόνο να διασφαλίσει ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα διεξαχθούν με ασφάλεια.
Σύμφωνα, εξάλλου, με μία από τις δύο παραπάνω δημοσκοπήσεις, τα ποσοστά αποδοχής του Suga έχουν υποχωρήσει στο 40%, κοντά στα χαμηλότερα επίπεδα για το 2021.
Ένας από τους κορυφαίους αξιωματούχους για τη διοργάνωση, ο John Coates, ανέφερε, εξάλλου, ότι, αν και σέβεται το αίσθημα της κοινής γνώμης στην Ιαπωνία, δεν θεωρεί ότι πρέπει να αναβληθεί το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός στον πλανήτη.
Αντίθετα, η Γιαπωνέζα τενίστρια Νaomi Osasa επισήμανε ότι, αν και προετοιμαζόταν μία ζωή για αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι κίνδυνοι από το ενδεχόμενο διεξαγωγής τους στο Τόκιο δεν πρέπει να αγνοηθούν.
Πάντως, το 1920 και τότε εν μέσω πανδημίας και με τους ανθρώπους να μην έχουν ούτε τα μέσα, ούτε τις γνώσεις της σύγχρονης εποχής για να την αντιμετωπίσουν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες είχαν γίνει κανονικά.
Ανεξάρτητα με το τι εξυπηρετούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα, μήπως οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουμε γίνει πολύ πλαδαροί, φιλάσθενοι και υποχόνδριοι τελικά;
Και απόδειξη για το γεγονός αυτό είναι ότι στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας, αν και για τέταρτη συνεχόμενη μέρα δεν εντοπίστηκε κανένα κρούσμα κορωνοϊού, τα περιοριστικά μέτρα στο Σίδνεϊ συνεχίζονται, επειδή οι αρχές δεν κατάφεραν να εντοπίσουν την αλυσίδα της μετάδοσης μεταξύ ενός ταξιδιώτη από το εξωτερικό και ενός 50χρονου κατοίκου, που επίσης βρέθηκε θετικός, όπως μεταδίδει το Reuters.
“Δυστυχώς δεν βρήκαμε τον χαμένο κρίκο στην αλυσίδα της μετάδοσης” δήλωσε ο επικεφαλής Δημόσιας Υγείας της Νέας Νότιας Ουαλίας Kerry Chant, εννοώντας προφανώς ότι οι δύο άνθρωποι, που βρέθηκαν θετικοί στον ιό, δεν είχαν έρθει σε επαφή μεταξύ τους, οπότε θα πρέπει να είχε κολλήσει τουλάχιστον ένα άτομο ακόμα, το οποίο παραμένει άγνωστο.
“Για αυτό ανησυχούμε ότι υπάρχουν ακόμα αλυσίδες μετάδοσης στην κοινότητα, που δεν έχουμε εντοπίσει” συμπλήρωσε ο Chant.
Έτσι, δόθηκε εντολή να φορούν μάσκες τα 5,3 εκ. κατοίκων της ευρύτερης περιοχής του Σίδνεϊ, τόσο στα μέσα μαζικής μεταφοράς, όσο και σε εσωτερικούς χώρους, ενώ ο ανώτατος αριθμός συγκεντρωμένων σε σπίτια ορίστηκε στα 20 άτομα μέχρι τις 17 Μάη.
Παράλληλα, άνοιξε νέο εμβολιαστικό κέντρο στο Σίδνεϊ, στο οποίο θα πραγματοποιούνται 30 χιλιάδες εμβολιασμοί την εβδομάδα, καθώς με 2,5 εκ. δόσεις να έχουν χορηγηθεί, η Αυστραλία είναι εκτός του στόχου των 4 εκ. που είχε θέσει για μέχρι το τέλος Μαρτίου κιόλας.
Η χώρα της Ωκεανίας είναι, ωστόσο, από τις πιο επιτυχημένες στη διαχείριση της πανδημίας με λιγότερα από 30 χιλιάδες επιβεβαιωμένα κρούσματα και 910 θανάτους που σχετίζονται με τον κορωνοϊό σε έναν πληθυσμό 25 εκ.
Μπορεί να παίρνουν κι εκεί αυταρχικά μέτρα, αλλά τουλάχιστον κάνουν -όπως αποδεικνύεται και από το κείμενο- πολύ επιθετική ιχνηλάτηση, που είναι σαφώς πιο αποτελεσματική από τα lockdown για την αναχαίτιση της εξάπλωσης του κορωνοϊού.
Πάντως, είναι θετικό ότι στην Αυστραλία χειμωνιάζει και η πανδημία εκεί είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη, σε αντίθεση με τον περασμένο χειμώνα. Και τότε, βέβαια, δεν είχαν την έξαρση Ευρώπης και Αμερικής εκεί, καθώς πρόκειται για μία χώρα αραιοκατοικημένη και αχανή.
Κάπως έτσι, στην Ελλάδα είμαστε σε τρισχειρότερη κατάσταση από την Αυστραλία, παρά το γεγονός ότι έχουμε κάνει και περισσότερους εμβολιασμούς και καλοκαιριάζει.
Και στην Αυστραλία προσανατολίζονται, εξάλλου, να χαλαρώσουν τους περιορισμούς για τα ταξίδια προς και από το εξωτερικό για τους εμβολιασμένους.
Μέχρι στιγμής, επιτρέπονται μόνο οι μετακινήσεις προς και από τη Νέα Ζηλανδία, ενώ οι υπόλοιποι ταξιδιώτες από το εξωτερικό μπαίνουν σε καραντίνα 14 ημερών σε ξενοδοχείο με δικά τους έξοδα, μόλις φτάσουν στην Αυστραλία.
Προς το παρόν, απαγορεύεται η είσοδος στη χώρα της Ωκεανίας για όσους έρχονται από την Ινδία, ακόμα κι αν είναι Αυστραλοί.
Παρεμπιπτόντως, 35 χιλιάδες Αυστραλοί από το εξωτερικό έχουν κάνει αίτηση στο υπουργείο για να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, αλλά μόνο 5.800 γίνονται δεκτοί κάθε βδομάδα.
Και το τοπίο με την πανδημία παραμένει τόσο θολό, που σε κάνει να πιστεύεις ότι το 1918-20 είχαν χειριστεί την κατάσταση πιο ψύχραιμα και λιγότερο αυταρχικά.
Κι ας μην είχαν εμβόλια, ούτε φάρμακα, ούτε τη συσσωρευμένη ιατρική γνώση ενός αιώνα μετά.
Κι ενώ είχαν μόλις βγει από έναν καταστροφικό παγκόσμιο πόλεμο, που εξαθλίωσε τόσο τους ανθρώπους, όσο και τις όποιες δομές υγείας είχαν τότε, κατάφεραν να ξεμπερδέψουν με την πανδημία σε λιγότερο από δύο χρόνια, ενώ τώρα προσδιορίζουμε το τέλος της όλο και πιο μακριά.
Και προκαλεί μεγάλη απογοήτευση το γεγονός ότι έναν αιώνα μετά, κατά τον οποίο η τεχνολογική και επιστημονική εξέλιξη εκτοξεύτηκε στο διάστημα κυριολεκτικά και μεταφορικά, οι άνθρωποι προσπαθούμε με ακόμα περισσότερα περιοριστικά μέτρα και καραντίνες από το 1918-20 να βάλουμε τέλος στην πανδημία, χωρίς προς το παρόν επιτυχία.
Επίσης, παρά το γεγονός ότι σήμερα διαθέτουμε ένα σωρό φάρμακα και θεραπείες σχεδόν για όλες τις ασθένειες, το προσδόκιμο ποιοτικής ζωής δεν έχει αυξηθεί ιδιαίτερα.
Ο λόγος είναι ο τρόπος ζωής μας, καθώς αποξενωμένοι από τη φύση και στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες -και χειρότερα γιατί αυτές κολυμπούν τουλάχιστον στο απέραντο γαλάζιο- σε ανθυγιεινές πόλεις-“φυλακές” έχουμε γίνει περισσότερο ασθενικοί και ευάλωτοι και η πανδημία εξακολουθεί να το καταδεικνύει αυτό με τρόπο τραγικό.

Ούτε το καλοκαίρι φαίνεται να μας σώζει αυτή τη φορά.
Παρεμπιπτόντως, τη Δευτέρα 10/5 ο καιρός μας επιφύλαξε μία γεύση από καλοκαιρινό μελτέμι.
Πρέπει να είχε πάνω από 7 beaufort στη δαντελένια ακρογιαλιά.
Και η απόδειξη είναι η φωτό με την αμμοθύελλα που σήκωσε μετά από μία δυνατή ριπή βοριά.

Άκουσα έναν θόρυβο σαν να έγινε τρακάρισμα ή σαν να έπεσε ένα μεγάλο αντικείμενο στο έδαφος ό,τι είχα βουτήξει στα κρυστάλλινα νερά.
Γυρίζοντας να κοιτάξω προς την αγαπημένη μου ακτή, φωτογράφισα μία πυκνή μάζα από άμμο και χώμα να έχει σηκωθεί πολλά μέτρα από το έδαφος σαν σκηνή βγαλμένη από το σινεμά.

Ένα νέφος από κόκκους άμμου και χώματος βυθίστηκε σχεδόν αμέσως και στη θάλασσα, η οποία, όμως, καθάρισε όπως πάντα τη θολούρα.
Τα μοναδικά στίγματα που διακρίνονταν μετά από λίγο στο απέραντο γαλάζιο ήταν τα ψαράκια από ένα κοπάδι αθερίνα, που κολυμπούσαν κι αυτά κόντρα στο ισχυρό ρεύμα του βοριά.

Τόσο μικρά που θαρρείς θα πέσουν σαν μαραμένα φύλλα από τα δέντρα, αλλά και τόσο δυνατά που αντέχουν ακόμα και όταν ο άνεμος μανιασμένα και ασταμάτητα φυσά.
Βαγγέλης Σπανός
(Αγαπητέ φίλε, χτες η Βρετανία δεν είχε ούτε έναν θάνατο από κορωνοϊό. Λογικά, αν όλα πάνε καλά με τους εμβολιασμούς και υπάρξει προσοχή με την είσοδο των τουριστών στη χώρα, κάποια στιγμή τον Ιούνιο θα συμβεί και στην Ελλάδα αυτό. Θα συμβεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Για εμάς είναι πλεονέκτημα το καλοκαίρι. Όλα θα πάνε καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

