Οι αποτυχημένες κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τον κορωνοϊό βάζοντας πρόστιμα και την αστυνομία να δέρνει κόσμο
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, Πιτσιρίκο, ότι η Ελλάδα είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση από το 2010, ούσα μία κοινωνία που γερνάει -και πνευματικά, εκτός από σωματικά- και για αυτό και εκφασίζεται.
Και η απόδειξη για τον εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας είναι ότι σημαντική μερίδα της επικροτεί τα πρόστιμα 100 ευρώ το μήνα, που ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης για όσους είναι άνω των 60 ετών και δεν εμβολιάζονται.
Όσο για αυτούς που νομίζουν ότι δεν τους αφορά το μέτρο, μάλλον δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι εδώ και δύο χρόνια σχεδόν όλες οι αποτυχημένες κυβερνήσεις του (δυτικού κυρίως) κόσμου δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να βάζουν πρόστιμα και την αστυνομία να δέρνει κόσμο.
Ο φασισμός εξαπλώνεται, δυστυχώς, σε όλο τον κόσμο και μία ακόμα απόδειξη είναι η, επί της ουσίας, γαλλική εισβολή στη Γουαδελούπη, όπου ο Emmanuel Macron στέλνει άλλους 70 αστυνομικούς και 10 άνδρες της ομάδας SWAT, ενώ επιμηκύνει και την απαγόρευση κυκλοφορίας, όπως μεταδίδει το Reuters.
Επισήμως, ο λόγος για όλα αυτά είναι οι ταραχές που είχαν ξεσπάσει στο νησί της Καραϊβικής και να προσθέσω εδώ ότι ακριβώς το ίδιο κάνει και η Αυστραλία στα νησιά του Σολομώντα.
Στη Γουαδελούπη, οι διαδηλώσεις που ξέσπασαν με αφορμή τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς εξελίχθηκαν γρήγορα σε λεηλασίες μαγαζιών, ενώ τοπικοί αστυνομικοί δέχτηκαν ακόμα και πυρά.
Η πραγματική αιτία, όμως, των ταραχών είναι ότι οι νησιώτες δεν θέλουν να ελέγχει άλλο τη ζωή τους το Παρίσι.
Ο υπουργός Υπερπόντιων Κτήσεων της Sebastien Lecornu θα βρεθεί επίσης στο νησί της Καραϊβικής για να ηγηθεί της γαλλικής επέμβασης στην πραγματικότητα -αφού κάτι τέτοιο συνιστά η αποστολή 70 αστυνομικών και 10 μελών της επίλεκτης ομάδας SWAT- αλλά και της νυχτερινής απαγόρευσης κυκλοφορίας από τις 6 το απόγευμα ως τις 5 τα ξημερώματα.
Στη Γουαδελούπη, παραδοσιακά δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στον τρόπο που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση (της Γαλλίας) χειρίζεται κρίσεις, μετά την αποκάλυψη τη δεκαετία του 1970 ότι δηλητηριώδη φυτοφάρμακα χρησιμοποιούνταν στις καλλιέργειες μπανάνας.
Κύριο αίτημα των διαδηλωτών είναι να παίρνουν μόνοι τους τις αποφάσεις για ό,τι αφορά τη ζωή και την ευημερία τους.
Να περάσουμε, όμως, σε ένα άλλο νησιωτικό σύμπλεγμα της Καραϊβικής, τα Μπαρμπάντος, που δεν θα έχουν πια αρχηγό κράτους τη βασίλισσα Ελισάβετ και γίνονται δημοκρατία, όπως μεταδίδει το BBC.
Το γεγονός συνέπεσε, μάλιστα, με τα 55 χρόνια από την ανεξαρτητοποίηση των νησιών και γιορτάστηκε παρουσία του πρίγκιπα της Ουαλίας Καρόλου, αλλά και της τραγουδίστριας Ριάνα, η οποία είναι από τα Μπαρμπάντος, όπου την είχε ανακαλύψει σε ηλικία 15 ετών κυνηγός ταλέντων.
Προς τιμήν της, παρά τη φήμη και τον πλούτο που έχει αποκτήσει, η Ριάνα δεν ξέχασε ποτέ την πατρίδα της και κυρίως τους κατοίκους της.
Όσο για τον Κάρολο, στην ομιλία του παραδέχτηκε ότι τα νησιά Μπαρμπάντος υπέφεραν από τις βαρβαρότητες των Βρετανών και τη σκλαβιά.
Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι οι δεσμοί των δύο χωρών θα παραμείνουν και έκανε λόγο για μία νέα αρχή, τη στιγμή που γινόταν η αποκαθήλωση της βασιλικής σημαίας σε μία συμβολική κίνηση για το τέλος της μοναρχίας στο νησί.
Η βασίλισσα Ελισάβετ έστειλε τις ευχές της για “ευτυχία, ειρήνη και ευημερία”, προσθέτοντας ότι “το έθνος των Μπαρμπάντος θα έχει πάντα μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου”.
Αντικαταστάτριά της στην ηγεσία του νησιωτικού συμπλέγματος θα είναι η 72χρονη Sandra Mason, που τον περασμένο μήνα εκλέχθηκε πρόεδρος από το τοπικό κοινοβούλιο.
Τα Μπαρμπάντος είχαν ανακοινώσει το σχέδιο τους να γίνουν ανεξάρτητη δημοκρατία από πέρσι, αλλά θα παραμείνουν μέλος της Κοινοπολιτείας.
Η Ριάνα θα ανακηρυχθεί σε εθνική ηρωίδα, ενώ από το 2018 είχε χριστεί πρέσβειρα της χώρας της.
“Μακάρι να συνεχίζεις να λάμπεις σαν διαμάντι και να τιμάς το έθνος μας” της ευχήθηκε η πρωθυπουργός των Μπαρμπάντος Mia Mottley, κάνοντας λογοπαίγνιο με ένα γνωστό τραγούδι (Shine like a diamond) της ποπ σταρ.
Το αγαπημένο μου τραγούδι της Ριάνα είναι, παρεμπιπτόντως, το “Russian roulette”.
Τα Μπαρμπάντος ήταν μία από τις παλαιότερες αποικίες της Αγγλίας και συγκεκριμένα από το 1627.
Το 1834 καταργήθηκε η δουλεία στα νησιά, που το 1966 απέκτησαν την ανεξαρτησία τους.
Πριν τα Μπαρμπάντος, ένα άλλο νησί, στον Ινδικό Ωκεανό αυτό, ο Μαυρίκιος, είχε απομακρύνει τη βασίλισσα Ελισάβετ από αρχηγό κράτους το 1992.
Με πληθυσμό 285 χιλιάδες κατοίκους τα Μπαρμπάντος έχουν το καλύτερο βιοτικό επίπεδο σε όλη τη Καραϊβική, βασιζόμενα στην καλλιέργεια ζάχαρης και τον τουρισμό, αλλά επλήγησαν πολύ από τον κορωνοϊό και από την αύξηση των τιμών, απόρροια των προβλημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Προβλήματα αντιμετώπισα, εξάλλου, Πιτσιρίκο και την Τρίτη 30/11 με το κύμα που είχε καλύψει όλη τη μεγάλη αμμουδιά στο Θυμάρι, σκάβοντας και το χώμα από το ύψωμα από πάνω της και σκορπίζοντας παντού μεγάλες πέτρες και βραχάκια.
Και βούτηξα ενώ είχε ακόμα νοτιά, με τον οποίο τα κύματα δεν είναι τόσο μεγάλα στη μεγάλη αμμουδιά, όσο για παράδειγμα στην παραλία με τις ομπρέλες και την αγαπημένη μου ακτή.
Σταδιακά γύριζε σε (βορειο)δυτικό και λίγο μετά που βγήκα στη δαντελένια ακρογιαλιά, άρχισε να την καταπίνει πραγματικά η φουσκοθαλασσιά.
Με τόσες αλλεπάλληλες κακοκαιρίες, το μπάνιο έχει καταντήσει “ρώσικη ρουλέτα”, σαν το τραγούδι της Ριάνα.
Ακόμα κι έτσι, όμως, η θάλασσα σε κάνει να νιώθεις τόσο ζωντανός. “Υοu can see my heart beating”, που λέει και η πραγματική βασίλισσα των νησιών Μπαρμπάντος.
Καλό μήνα, by the way, είναι και παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS η 1η Δεκέμβρη.
Και στα χρόνια του κορωνοϊού παραμένει μάστιγα και ακόμα περισσότερο ισχύει αυτό για τον καρκίνο, που “πήρε” χθες έναν άνθρωπο, τον οποίο εκτίμησα πολύ κατά την περίοδο που ήμουν στην εφημερίδα και έγραφα για μπάσκετ.
Ο λόγος για τον Δημήτρη Καρβέλα, που ήταν πάντα ζεστός, φιλικός και χαμογελαστός. Ήταν αληθινός και ανθρώπινος.
Ήταν και ο λόγος που συμπάθησα τόσο πολύ την ομάδα μπάσκετ του Αιγάλεω.
Ο Δημήτρης ήταν η ψυχή αυτής της ομάδας. Της μετέδιδε τον ενθουσιασμό που είχε και ο ίδιος για το μπάσκετ και τη ζωή.
Είχε και χιούμορ και δεν θα ξεχάσω, που μετά από ένα παιχνίδι με τον Δούκα στο οποίο το Αιγάλεω έχανε με 10 πόντους διαφορά δύο λεπτά πριν τη λήξη, αλλά κατάφερε με διαδοχικά τρίποντα, πολλή τύχη και αρκετά λάθη των αντιπάλων να νικήσει, αντί να μιλήσει για μεγάλη ανατροπή, όπως ίσως να έκανε ένας άλλος προπονητής, μου είχε πει ότι “αυτά δεν γίνονται ούτε στο σινεμά”.
Τον θυμάμαι και στην άκρη του πάγκου να μου κλείνει το μάτι και να μου χαμογελά, ενώ το γηπεδάκι του Αιγάλεω, πλημμύριζε από κόσμο, χρώματα και χαρούμενες φωνές σε εκείνες τις ωραίες και αξέχαστες εποχές. Συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους.
Βαγγέλης Σπανός
(Αγαπητέ φίλε, όταν οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν βία, πρόστιμα και εκβιασμούς για να επιβληθούν, αποδεικνύουν πως έχουν χάσει την δύναμή τους. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.