Ο τρόμος με οδηγεί
Γεια σου Πιτσιρίκο,
Σε διαβάζω και σε παρακολουθώ, ωστόσο απέχω, απέχω απ’ όλα και απ’ όλους. Ενόψει της αβάσταχτης κακοκαιρίας που θα χτυπήσει την Αθήνα, και του τρόμου που με έχει κατακλύσει για ό,τι θα συμβεί μέσα στις επόμενες ημέρες, έχω την ανάγκη να σου γράψω.
Βλέπεις, έχω ντυθεί με το ρούχο του τρόμου για αυτά που θα ζήσουμε τις προσεχείς ημέρες, έχω τα σχετικά τρόφιμα στα ντουλάπια και επαρκή ποσότητα πετρελαίου, ώστε να ζεσταίνω το σπίτι μου.
Η αγωνία μου, όμως, είναι έντονη. Θα επιζήσουμε ή όχι; Φυσικά, η απάντηση είναι πως όχι, δεν θα επιζήσουμε. Αλλά θα πρέπει να την παλέψω την κακοκαιρία, δεν έχω άλλη επιλογή.
Που λες, Πιτσιρίκο, χθες έκανα τη βόλτα μου στο Σύνταγμα και συλλογιζόμουν φορώντας μάσκα. Διότι, πλην του τρόμου που με έχει κατακλύσει λόγω της επερχόμενης κακοκαιρίας, με έχει κατατροπώσει και ο τρόμος του ιού.
Συνεπώς, η μάσκα δεν βγαίνει με τίποτα μιας και ο κορωνοϊός μεταδίδεται μέσα σε δύο δευτερόλεπτα, αρκεί να βρεθείς σε απόσταση μικρότερη των 2 μέτρων από φορέα. Καταλαβαίνεις για τι πράγμα μιλάμε; Δύο δευτερόλεπτα και δύο μέτρα.
Έκανα λοιπόν τη βόλτα μου και αναλογιζόμουν. Υπάρχει κάτι σπουδαίο που κάνει τη ζωή σπουδαία; Μήπως τα παιδιά; Μήπως ο έρωτας; Και εν πάση περιπτώσει, αν υπάρχει κάτι σπουδαίο που κάνει τη ζωή σπουδαία τότε όσοι το έχουν ανακαλύψει πού στο καλό βρίσκονται για να μας μεταφέρουν τη γνώση και την εμπειρία τους.
Προχθές πάλι, καθήμενος στο γραφείο αναλογιζόμουν μέχρι αργά μιας και μετρούσα και ξαναμετρούσα τα ρημάδια τα οικονομικά. Διότι, πλην του τρόμου της επερχόμενης κακοκαιρίας και του επελαύνοντος ιού, με έχει κατακλύσει και ο τρόμος της συννεφιασμένης οικονομίας που αλέθει τα πάντα.
Καθόμουν λοιπόν και αναλογιζόμουν. Υπάρχει τρόπος να νιώσεις πραγματικά ελεύθερος μέσα στο άστυ; Και εν πάση περιπτώσει, αν υπάρχει τρόπος, τότε όσοι τον έχουν ανακαλύψει πού στο καλό βρίσκονται για να μας μεταφέρουν τη γνώση και την εμπειρία τους.
Το προχθεσινό βράδυ δε, αφού είχαν κοιμηθεί όλοι στο σπίτι αναλογιζόμουν διαβάζοντας για τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας. Διότι πλην του τρόμου της κακοκαιρίας, του ιού και των οικονομικών, με έχει πλημμυρίσει και ο τρόμος των ελληνοτουρκικών και του μέλλοντος του Αιγαίου πελάγους. Διαβάζοντας λοιπόν σκεφτόμουν και τι είναι η ελευθερία; Και εν πάση περιπτώσει, γιατί ο άνθρωπος που ήρθε να κάνει μια βόλτα από την ύπαρξη θα πρέπει να ζήσει σπουδαίως και ελευθέρως;
Παραμερίζοντας λοιπόν για λίγο τους πολυποίκιλους τρόμους που με χαρακτηρίζουν και με καθιστούν παθητικό και ανενεργό διαπίστωσα τα κάτωθι. Τα οποία καλούμαι να μοιραστώ μαζί σου, διότι θα με καταλάβεις, μιας και είσαι φιλοσοφικώς, συναισθηματικώς και ηθικώς εντάξει πρόσωπο.
Ελευθερία είναι η λύτρωση από τους σωτήρες. Πάσης φύσης οι σωτήρες στο διάβα του χρόνου, πολιτικοί και θρησκευτικοί ταγοί, πρόεδροι, αρχηγοί ομάδων, το μυαλό μας και φυσικά ο Θεός.
Αν λυτρωθείς λοιπόν από τους σωτήρες, τότε είσαι ελεύθερος. Και εκεί ψηλά η αναπνοή θα είναι δύσκολη, δεν ξέρω αν αντέχουν όλοι, που θα ‘λεγε και ο Καζαντζάκης.
Αυτή λοιπόν η ανεξαρτησία με πολιτικό, θεολογικό, υπαρξιακό και κοινωνικό πρόσταγμα χωρίζει τους ελεύθερους από τους δούλους.
Και μη με παρεξηγήσεις Πιτσιρίκο, δεν αναφέρω κάτι περί ταξικότητας διότι ο Γκάντι δήλωνε ελεύθερος και μέσα στη φυλακή του, θεόφτωχος και ατιμασμένος. Πόσοι λοιπόν οι λέφτεροι και πόσοι οι δούλοι, Πιτσιρίκο;
Και στο ερώτημα που αναλογιζόμουν φορώντας τη μάσκα; Τι κάνει τη ζωή σπουδαία, Πιτσιρίκο;
Ο Σόμερσετ Μομ είχε αναφέρει κάπου «Το χρήμα είναι η έκτη αίσθηση που σε καθιστά ικανό να αξιοποιήσεις επαρκώς τις υπόλοιπες πέντε». Και φυσικά η ρήση αυτή είναι λάθος. Προς Θεού, δεν θέλω να ακυρώσω τον φίλο μου τον Σόμερσετ, αλλά αυτές οι υλιστικές εποχές που έζησε και ζούμε είναι υπαίτιες για πολλά δεινά.
Άλλωστε, η εργασία και τα χρηματικά οφέλη της δοξαζόταν και δοξάζεται από ποικίλες πολιτικοοικονομικές θεωρίες με κορωνίδα των καπιταλισμό και τα παρακλάδια του. Όμως και οι σοσιαλιστές δοξάζουν την εργασία και τα χρηματικά οφέλη της.
Θα παραφράσω λοιπόν τον Σόμερσετ και θα πω ότι η έκτη αίσθηση, αυτό που κάνει τη ζωή σπουδαία είναι ο Χρόνος. Ο Χρόνος, Πιτσιρίκο, που σημαίνει ότι όλες οι ώρες που περνούν πληγώνουν, η τελευταία σου όμως ώρα σκοτώνει.
Και η σπουδαιότητα του Χρόνου έχει οριστεί γλαφυρώς από τον Ηράκλειτο τον σκοτεινό «Χρόνος παις εστί παίζων πεττεύων. Παιδός η βασιλεία.» δηλαδή «Ο χρόνος είναι ένα παιδί που παίζει πεσσούς. Το βασίλειο ανήκει στο παιδί.». Η χρήση του χρόνου κάνει τη ζωή σπουδαία, Πιτσιρίκε.
Και τώρα έρχεται το ερώτημα καταιγιστικώς και αμετακλήτως. Πρώτα ο χρόνος και μετά η ελευθερία ή τανάπαλιν.
Εξηγούμαι, αν δεν λυτρωθείς από τους σωτήρες θα μπορέσεις να αξιοποιήσεις το χρόνο που σου μένει ή θα πρέπει να αξιοποιήσεις επαρκώς το χρόνο που σου μένει για να λυτρωθείς από τους σωτήρες.
Στις μέρες μας που οι άνθρωποι είμαστε πολύ ενημερωμένοι και πολύ ψαγμένοι, νομίζω ότι το άνωθι ερώτημα με ένα γκουγκλάρισμα θα μπορέσουμε να το απαντήσουμε. Άλλωστε, η τεχνητή νοημοσύνη ξέρει τα πάντα. Επομένως, σταματώ εδώ.
Ξέρεις, ένας φίλος που δεν είναι ούτε ο Σόμερσετ, ούτε ο Καζαντζάκης –Κώστα τον ελένε-, μου είχε πει μια φορά που περπατούσαμε και είχαμε παραμερίσει για λίγο τους τρόμους μας και είχαμε αποτινάξει για λίγο τις θηλιές γύρω από τους λαιμούς μας, ότι καλό θα ήταν πριν πεις ή πριν κάνεις κάτι να σκεφτείς: 1. «Μπορείς να το ‘πληρώσεις’;», 2. «Θα το μετανιώσεις;». Αν έστω και μια απάντηση είναι αρνητική τότε καλό θα ήταν ούτε να το πεις ούτε να το κάνεις.
Και σήμερα λοιπόν που ζούμε εδώ που ζούμε, κοιτάς γύρω σου και βλέπεις άτομα που σκέφτονται σκέψεις και πράττουν πράξεις που ούτε να τις ‘πληρώσουν’ μπορούν και στο τέλος θα τις μετανιώσουν σίγουρα. Διότι η κρίση, η σκέψη, η ελευθερία, ο χρόνος, ο πολιτισμός έχουν πάρει διαζύγιο από τα άτομα. Και είναι τόσο ανυπόφορο αυτό. Και για άλλο ένα πρωινό θα φτιάξω καφέ και δεν θα αυτοκτονήσω, που έλεγε και ο Καμύ, παρά την ανυπόφορη ζέχνα.
Την αγάπη μου
Χάρης
Υ.Γ. Η αξιοποίηση του Χρόνου κάνει τη ζωή σπουδαία, το τι είναι «αξιοποίηση του Χρόνου» χωράει μεγάλη ερμηνεία. Μεγάλα παιδιά είμαστε, πάμε.
(Αγαπητέ φίλε, την απάντηση για όλα αυτά την ξέρουν όλα αυτά τα στοιχεία γύρω μας, που ήταν εδώ πριν γεννηθούμε και θα είναι εδώ, αφού πεθάνουμε. Επίσης, η αλήθεια και η ελευθερία είναι στη σιωπή και στη γαλήνη, ποτέ στον θόρυβο. Οι άνθρωποι κάνουν διαρκώς θόρυβο επειδή φοβούνται τη μοναξιά και τον θάνατο. Είναι μια υπέροχη και ηλιόλουστη μέρα σήμερα, δεν είναι μια καλή μέρα για να πεθάνει κάποιος, οπότε θα πάω στην θάλασσα, θα ατενίσω τον ορίζοντα, θα επικοινωνήσω με τα πουλιά και θα περιμένω να δω την αγαπημένη μου φώκια που τα ξέρει όλα. Η ομορφιά θα σώσει μόνο αυτούς που μπορούν να την δουν. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.