Ένα αντίπαλο δέος στην εξουσία
“Σπασμένη διαδήλωση” ήταν κάποτε, Πιτσιρίκο, ο χαρακτηρισμός που αποδιδόταν στους οπαδούς μίας ομάδας που ήταν λίγοι και άφηναν κενά στην εξέδρα.
Κάπως έτσι ήταν και οι διαδηλώσεις που έγιναν μετά την επανεκλογή του Emmanuel Macron στη Γαλλία, με 250 άτομα να μαζεύονται στη Ρεν, άλλα 300 στο Παρίσι, 500 στην Τουλούζη, 450 στη Ναντ, 200 στην Καέν, 100 στο Στρασβούργο και τη Λυών.
Μάλιστα, ένας 19χρονος φοιτητής Ιστορίας, αφού πρώτα ψήφισε τον Macron “για να μην βγει η ακροδεξιά”, όπως δήλωσε, αργότερα διαδήλωσε επειδή “δεν αντιπροσωπεύει αυτό που θέλει η νεολαία για το μέλλον της”. Στο γεγονός ότι οι Γάλλοι είχαν να επιλέξουν μεταξύ Macron και Le Pen αναφερόταν, θέλοντας να πει ότι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, οπότε επέλεξε το μικρότερο κακό.
Στο ίδιο ύφος και η 21χρονη Nora υποστήριξε ότι “δεν θέλουμε τη Le Pen, αλλά και ο Macron είναι ανεπιθύμητος”, προσθέτοντας ότι “πρέπει να οργανωθούμε για να βρούμε ένα αντίπαλο δέος στην εξουσία”.
Και αυτή η τελευταία φράση της νεαρής Γαλλίδας περιγράφει πολύ εύστοχα αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια, διότι όχι μόνο δεν υπάρχει αντίπαλο δέος στην εξουσία, αλλά δεν υπάρχει και εναλλακτική.
Αλλά ένας ατελείωτος μονόδρομος. Αυτό υπάρχει.
Ο μονόδρομος των μνημονίων, ο μονόδρομος της ακρίβειας (παρεμπιπτόντως, 500 εντολές για διακοπές ρεύματος δίνονται καθημερινά από σήμερα Τετάρτη 27/4 και μόνο για την Αττική λόγω απλήρωτων λογαριασμών, ναι αυτών που ισούνται με 3-4 μηνιάτικα, εξαιτίας της ρήτρας αναπροσαρμογής), ο μονόδρομος της φτώχειας, ο μονόδρομος των περιορισμών και των προστίμων με πρόσχημα τον κορωνοϊό.
Και το γεγονός ότι μερικές μόνο εκατοντάδες νέοι σε ολόκληρη τη Γαλλία βγήκαν στους δρόμους, ίσως και για να εκτονωθούν, αφού έβαλαν φωτιές, με την πυροσβεστική να επεμβαίνει σε τρεις περιπτώσεις και την αστυνομία να προχωράει σε δέκα προσαγωγές, εκ των οποίων οι τρεις μετατράπηκαν σε συλλήψεις, δείχνει ότι το σύνθημα “ούτε Μacron, ούτε Le Pen, επανάσταση” δεν έχει δυστυχώς απήχηση.
Πανομοιότυπο ήταν, άλλωστε, το σύνθημα και το 2017, όταν είχαν γίνει 141 προσαγωγές μετά τη νίκη Macron τότε και τίποτα δεν άλλαξε μέχρι σήμερα.
Το 72% των Γάλλων πήγε κανονικότατα να ψηφίσει και το 28% της αποχής για το οποίο εκφράζουν δήθεν τον προβληματισμό τους τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ήταν πολύ μικρό για την εποχή της δυστοπίας που ζούμε.
Ο Macron παραλίγο να πάρει 60% -σε δεύτερο γύρο, βέβαια, κανονικά έχει ένα 27%-28% – παρά το γεγονός ότι “ζήσαμε πέντε χρόνια νεοφιλελευθερισμού με μία παριζιάνικη ολιγαρχία που έκανε πολύ κακό στη χώρα”, όπως περιέγραψε την πρώτη θητεία του Γάλλου προέδρου ένας διαδηλωτής.
Πήρε 60% ο άνθρωπος που έβαλε την αστυνομία να σαπίσει στο ξύλο τα κίτρινα γιλέκα (ο αρχηγός τους έχασε το μάτι του και υπήρξαν και νεκροί), αλλά και στη φυλακή έναν νεαρό που τον χαστούκισε, αντί να δείξει ανωτερότητα και να πει να τον αφήσουν ελεύθερο.
Είναι μικρός, όμως, ο Macron, ένας πολιτικός νάνος, ένας υπαλληλάκος των τραπεζών, που επέβαλε και το σκληρότερο lockdown στην Ευρώπη, για να τον ακολουθήσει και ο δικός μας μίμος.
Παρεμπιπτόντως, η πλάκα είναι ότι τα καθεστωτικά ΜΜΕ πάνε να παρουσιάσουν σαν φιλέλληνα τον Macron, που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μας πουλήσει καμιά φρεγάτα και κάνα μαχητικό.
Παρένθεση: Τρία τρισεκατομμύρια δολάρια δαπανήθηκαν το 2021 για εξοπλισμούς, με τον Macron να είναι, παρεμπιπτόντως, ένα από τα παπαγαλάκια του συστήματος που -και πριν τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία- μιλούσε για ευρωπαϊκούς στρατούς.
Η επανεκλογή του έδειξε την έλλειψη εναλλακτικών που υπάρχουν γενικά στην κοινωνία σήμερα.
Δεν υπάρχει τίποτα και για αυτό οι Γάλλοι ψήφισαν το τίποτα.
Το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει πια και όραμα στον σημερινό κόσμο. “Το ένας για όλους και όλοι για έναν”, που έλεγαν οι τρεις σωματοφύλακες στο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά, έχει μετατραπεί σήμερα στο “ο καθένας για την πάρτη του”.
Αν οι Γάλλοι πολίτες δεν θέλουν, εξάλλου, μία από τα ίδια μπορούν να μην δώσουν την πλειοψηφία στο κόμμα του Macron στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2022, κάτι που τους ζητάει να κάνουν και η αντιπολίτευση, όπως μεταδίδει το Reuters.
“H ψηφοφορία δεν έχει τελειώσει, οι βουλευτικές εκλογές είναι ο τρίτος γύρος, οπότε μην παραδώσετε όλες τις εξουσίες στα χέρια του Emmanuel Macron” ανέφερε χαρακτηριστικά ο Jordan Barella, πολιτικός σύμμαχος της Marine Le Pen.
Αλλά και ο ακροαριστερός (όπως επιμένουν να τον παρουσιάζουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ για να του κόβουν ψήφους) Jean Luc Melenchon έδωσε το σύνθημα στους υποστηρικτές του να μην το βάζουν κάτω, διότι “μπορούμε να νικήσουμε τον Macron και να επιλέξουμε έναν διαφορετικό δρόμο”.
Ακόμα και η ανιψιά της Le Pen, η Marion Marechal επανεμφανίστηκε, ζητώντας συστράτευση του κόμματος της θείας της με αυτό του έτερου ακροδεξιού υποψήφιου στις προεδρικές εκλογές, του Eric Zemmour, διότι, χωρίς έναν τέτοιο συνασπισμό, “ο Macron θα επικρατήσει και στις βουλευτικές εκλογές και ο Melenchon θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση”.
Ποτέ στην πρόσφατη ιστορία της Γαλλίας δεν έχει χάσει, πάντως, το κόμμα του προέδρου την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Ο Emmanuel Macron θέλει να διασφαλίσει ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί ούτε αυτή τη φορά και είχε επαφές με τον Francois Holland και τον Nicolas Sarkozy εν όψει των βουλευτικών εκλογών.
Κι αυτό διότι, αν τις χάσει, θα πρέπει να διορίσει πρωθυπουργό από το κόμμα που θα επικρατήσει και θα προκύψει μία “συγκατοίκηση”, όπως λένε οι Γάλλοι, κατά την οποία ο πρόεδρος παραμένει επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων και ασκεί επιρροή στην εξωτερική πολιτική, αλλά η κοινοβουλευτική κυβέρνηση έχει την ευθύνη για όλα τα άλλα θέματα.
Μάλιστα, παρά τη νίκη του με 58,54%, ο Macron αναγνώρισε ότι “πολλοί δεν με ψήφισαν για τις ιδέες μου, αλλά για να μην βγει η ακροδεξιά και θέλω να τους ευχαριστήσω και να τους πω ότι τους χρωστάω”.
Ο Γάλλος πρόεδρος υποσχέθηκε να ενώσει μία διχασμένη σε πολλά χώρα, κατά τη δεύτερη θητεία του και δεν αποκλείεται να προχωρήσει και σε συμμαχία με τους Ρεπουμπλικάνους εν όψει των βουλευτικών εκλογών.
Σε μία τέτοια περίπτωση θα κερδίσει 326 με 366 έδρες -επί συνόλου 577- και την απόλυτη πλειοψηφία στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Δευτέρας 25/4.
Αλλά ακόμα και χωρίς τους Ρεπουμπλικάνους, το κόμμα του Macron αναμένεται να εξασφαλίσει την πλειοψηφία, αφού με βάση την παραπάνω δημοσκόπηση η ακροδεξιά θα κερδίσει 117 με 147 έδρες και τα αριστερά κόμματα 73 με 93.
Και μπορεί η Figaro να έγραψε ότι δεν θα υπάρξει περίοδος χάριτος για τον Macron, κάτι που ίσως να σημαίνει ακόμα περισσότερες διαδηλώσεις κατά τη δεύτερη θητεία του, με τα συνδικάτα εργαζομένων να προειδοποιούν ότι δεν θα έχει τα περιθώρια να κάνει τα ίδια, αλλά θα έχει την εξουσία, αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Θα έχει επίσης πολλούς Γάλλους στο πλευρό του, όπως ένας 65χρονος οδηγός φορτηγού που δήλωσε ότι “είμαι πολύ χαρούμενος για το αποτέλεσμα των εκλογών, διότι αυτός ο πρόεδρος έχει ξεπεράσει πολλές δυσκολίες και προκλήσεις, επιδεικνύοντας θάρρος”.
Και λαϊκός ήρωας θα βγει ο Μacron στο τέλος, βοήθειά μας.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, δεν μπόρεσα να σταυρώσω μία φωτογραφία της προκοπής το μεσημέρι της Τρίτης (26/4).
Αυτή με τις σάλπες βγήκε θαμπή.
Και μία ούγαινα βγήκε μισή. Ακέφαλη, δηλαδή.
Ένα έμπειρο μάτι καταλαβαίνει, ωστόσο, ότι πρόκειται για ούγαινα από τις ραβδώσεις και το σχήμα του σώματος της.
Ακόμα χειρότερα βγήκαν οι κακαρέλοι κι οι σαργοί.
Και λίγο καλύτερα ένας γύλος, ένα μελανουράκι κι ένας ατροφικός κάβουρας στην ακτή.
Σαν χθες, στις 26/4/2018 είχε έναν θυελλώδη άνεμο δυτικό.
Ήταν τόσο μεγάλα τα κύματα στο Θυμάρι που δεν είχα καταφέρει να μπω.
Ήταν η δεύτερη φορά μετά τις 7/1/2018 και τότε με σφοδρό δυτικό, που έπεφτα εκείνη τη χρονιά στην Π. Φώκαια, στα αβαθή, εκεί που οι ριπές δεν φτάνουν στον γιαλό.
Εκεί που δεν φτάνουν τα κύματα.
Βαγγέλης Σπανός
(Αγαπητέ φίλε, είναι τραγική η κατάντια της Γαλλίας. Και όχι μόνο της Γαλλίας. Αλλά η Γαλλία είναι μια εμβληματική χώρα, οπότε, αν οι Γάλλοι είχαν σαν επιλογές στον δεύτερο γύρο των εκλογών τον Μακρόν και την Λε Πεν, καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει στις άλλες χώρες. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.