Σέρβοι, Ιταλοί, γυναικοκτονίες, πόλεμος κι αντιμοναρχικοί

Χαίρε Πιτσιρίκο, σου εύχομαι καλόν Οκτώβριο.
Είναι κάτι πράγματα που συμβαίνουν, βρε Πιτσιρίκο, που πολύ με προβληματίζουν παρ’ ό,τι δεν είναι και τόοοσο σοβαρά.

Για παράδειγμα, διαβάζω για τα …παλαβά τα σχετικά με το EuroPride στο Βελιγράδι και την …πατροπαράδοτη σερβική ομοφοβία και την μικρή πρόοδο που έχει γίνει εκεί τάχα τώρα τελευταία και τις τρομερές και φοβερές σχετικές κινητοποιήσεις της εκεί Ακροδεξιάς.

Νομίζω πως, αν οι ακροδεξιοί απανταχού στον κόσμο έχουν σαν κύριο μέλημά τους τι κάνει ο γείτονάς τους με το πίσω και το μπρος του, μάλλον θα πρέπει να ανησυχούν οι ίδιοι οι ακροδεξιοί και κανείς άλλος. Διότι, αν όντως θεωρούν πως χειρότερος εχθρός τους είναι ο/η/ το LGBT απέναντι, είναι τόσο ακίνδυνοι όσο ο μέσος ηλίθιος …απέναντι.

Νομοτελειακά θα συνέλθουν μόλις πληροφορηθούν για κάποιον κολλητό ή συγγενή τους πως τη βλέπει αλλιώς. Είναι θέμα χρόνου. Αυτό, μάλλον, εξηγεί και την εμμονή του σιναφιού των LGBT για το, κατά τα άλλα παντελώς κατινίστικα φασιστικό, outing.

Το παράξενο στην υπόθεση, όμως, είναι πως σε πολλά σχετικά δημοσιεύματα (όχι, δεν έχω διαβάσει τα πάντα όλα σχετικά στα εγχώρια και διεθνή ΜΜΕ – είχα κι ένα λουμπάγκο) δεν πολυαναφέρεται πακέτο αυτό που ξέρει κι η Wikipedia, πως πρωθυπουργίνα της Σερβίας είναι η κυρία Ana Brnabić που συζεί με την κα Milica Đurđić η οποία γέννησε ένα αγοράκι κατά τη διάρκεια μάλιστα της πρωθυπουργίας της συμβίας της, η κυβέρνηση της οποίας ηγείται θεωρείται, παρεμπιπτόντως, από τα δυτικών συμφερόντων ΜΜΕ μάλλον συντηρητικούρα του κερατά!

Ας υπενθυμίσω πως η Σερβία κέρδισε στον διαγωνισμό της Eurovision το 2007 (15 χρόνια πριν) με ένα, προφητικό προφανώς, τραγουδάκι που λάλησε η κα Marija Šerifović, επίσης δηλωμένη λεσβία, το οποίο ξεκάθαρα, από το όλο styling, αναφερόταν σε ομόφυλη σχεσούλα πασπαλισμένη με μπόλικες τις θρησκευτικές αναφορές.

Νομίζω Πιτσιρίκο πως μ’ αφορμή το σέρβικο EuroPride, κάποιοι σχολιαστές έγραψαν κακεντρεχή κλισεδάκια για τη Σερβία, είτε λόγω κάποιου στρατευμένου αυτοματισμού που ρίζα του είναι η διανοητική τεμπελιά, είτε λόγω της ενοχλητικής φιλίας της με την πουτινική Ρωσία, είτε επειδή τους διέφυγε η πιθανότητα οι κινήσεις των ακροδεξιών να είναι αντικυβερνητικές/ αντιευρωπαϊκές/ φιλορωσικές.

Και μιας κι έπιασα την Ακροδεξιά στο πληκτρολόγιό μου: Φαίνεται πως, για ακόμη μια φορά, κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά τους Ιταλούς αφού η Meloni δεν κατάφερε να διεισδύσει σε νέες δεξαμενές ψηφοφόρων πέραν όσων έπαιζαν ήδη μπάλα οι του σιναφιού της, Berlusconi, Salvini και Conte. Άσε που δεν έχει πάγκο για να στηρίξει κυβέρνηση αξιώσεων.

Γράφονται ακόμη κάποια αρθράκια για την επέλαση της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη αλλά, κακά τα ψέματα Πιτσιρίκο, όταν χρωστά μια χώρα της Μιχαλούς, όποιος και να ηγηθεί της κυβέρνησής της, ό,τι του υπαγορεύσουν οι απέξω θα κάνει.

Εξού και είναι για γέλια οι συγκρίσεις με Hitler και Mussolini που είχαν καταφέρει οι χώρες τους τότε να έχουν μια γερή οικονομία κι αυτοί ένα ισχυρό γκελ στην κοινωνία (καμιά σχέση το 26% της Meloni με ισόποση αποχή) . Αλλά λίγη προεκλογική τρομοκρατία, ποτέ δεν έβλαψε το status quo.

Αναρωτιέμαι ποιος από την ομάδα λογογράφων του γκαντεμόσαυρου να έγραψε την 5η παράγραφο από τον περί γυναικοκτονίας λόγο του στα «Νέα Σαββατοκύριακο».

Ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ή! Την περίμενα εδώ και καιρό, όχι βέβαια από τον γκαντεμόσαυρο, ούτε ασφαλώς από την πρώτη Κατίνα της χώρας, ούτε από κάποιον …πνευματικό ταγό, ή από καμιά σοβαρή φεμινίστρια που μάλλον δεν διαθέτουμε σαν χώρα. Μάλλον την περίμενα πιο πολύ από εμπιστοσύνη στη δυναμική της ελληνικής γλώσσας που λόγω της σημαντικής των λέξεων που χρησιμοποιεί και παράγει αυτόματα, βάζει κόκκινες γραμμές στη χρήση και κατάχρηση μεταφρασμένων νεολογισμών όπως το feminicide.

Φυσικά, παράγραφο που να αναφέρεται ξεκάθαρα στις πραγματικές αιτίες της έξαρσης παγκοσμίως της ενδοοικογενειακής βίας, ακόμη περιμένω να διαβάσω, αλλά πού θα πάει, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Και για αν μην σ’ αφήσω με την περιέργεια, στην επέλαση της φτώχειας αποδίδω εγώ την έξαρση αυτή. Ξέρεις, αυτήν που επηρεάζει τη ζωή όλων μας, και των LGBT, και των αναπήρων και λοιπών μειονοτήτων, που αυξάνει τις μεταναστευτικές ροές, τον ρατσισμό, τις εξαρτήσεις και την εκπόρνευση κάθε είδους, που σκοτώνει τη Δημοκρατία αφού πρώτα σκοτώσει την σωστή δημοσιογραφία και τη Δικαιοσύνη, γιγαντώνοντας διαφθορά και διαπλοκή δια της σιωπηρής αποδοχής τους.

Όμως για τη φτώχεια σαν πρωταρχική αιτία κάθε κοινωνικού κακού, δεν γράφονται και πολλά συχνά, που κάτι λέει για την ποιότητα των ντόπιων κοινωνιολόγων. Στρογγυλεμένα έως κυνικά, όλο και περισσότεροι προετοιμάζουν τους απανταχού πολίτες για αύξηση της φτώχειας, άρα κι όλων όσων συνεπάγεται, όχι όμως σαν υποκινούμενο πολιτικό φαινόμενο, αλλά ακριβώς όπως μας προετοιμάζουν και για ασύμμετρα καιρικά φαινόμενα.

Και μιας κι έπιασα τον πόλεμο στο πληκτρολόγιό μου: Υπάρχουν ακόμη κάποιοι που δεν έχουν αντιληφθεί πως ήδη είμαστε σε πόλεμο κι ακόμη αναρωτιούνται αν θα πάμε σε πόλεμο. Προφανώς και ανησυχούν για θερμό πόλεμο.

Λες να προλάβει κάνας Chomsky στα 95 του, να γράψει, τώρα, όχι μετά τον πόλεμο, κάτι σχετικό με τη μεθόδευση των απαραίτητων διαδικασιών ώστε να εμπλακούν σε θερμό πόλεμο οι λαοί της Δύσης τη σήμερον; Ή κάνας νέος Snowden να καταφέρει να βγάλει καμιά βρώμα για προβοκατόρικα σαμποτάζ σε αγωγούς;

Τι κοινά έχουν Βέλγιο, Δανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Νορβηγία, Ολλανδία και Σουηδία; Εκτός του ό,τι βρέχονται από τον Ατλαντικό, είναι μοναρχίες.

Εγώ Πιτσιρίκο είμαι υπέρ της άμεσης κι αμπαστάρδευτης Δημοκρατίας και τη μοναρχία, σαν πολίτευμα, original, συνταγματική ή κοινοβουλευτική, ούτε να την ακούσω, που σημαίνει πως, αν κάποιος, λέμε τώρα, προσπαθούσε να με κάνει βασιλιά, θα του ‘χωνα κορώνα και σκήπτρο εκεί που δεν βλέπει ήλιος δίχως σκέψη. Αλλά για να κρατάνε ακόμη όλες αυτές οι χώρες τους μονάρχες τους, δεν μπορεί, κάτι θα ξέρουν.

Τώρα, το να ψέγει Έλληνας το πολίτευμα οποιασδήποτε χώρας και μάλιστα των προαναφερομένων που δεν τις λες και του πεταματού, μου φαίνεται …κάπως. Τουλάχιστον, όσο κάπως μου φαίνεται το να πενθεί κάποιος Έλληνας τη Lilibet.

Να ‘σαι καλά Πιτσιρίκο!!

Α.

(Αγαπητέ φίλε, η προσωπική ζωή των ανθρώπων είναι προσωπική -γι’ αυτό τη λέμε έτσι- και πρέπει να είναι σεβαστή από όλους. Οι ερωτικές επιθυμίες των ανθρώπων δεν τους κάνουν προοδευτικούς ή συντηρητικούς, αριστερούς ή δεξιούς. Είναι η φύση τους τέτοια. Κάποιοι αριστεροί απορούσαν πως ένα κορυφαίο στέλεχος του AfD ήταν λεσβία. Δηλαδή, στο μυαλό τους, αν κάποιος ή κάποια είναι ομοφυλόφιλος/η, αυτομάτως είναι και σούπερ δημοκράτης και επαναστάτης. Δηλαδή, δεν υπάρχουν ακροδεξιοί ομοφυλόφιλοι. Δεν μπορεί ένας ομοφυλόφιλος να είναι φασίστας. Τι να πεις, η βλακεία επελαύνει και σαρώνει. Διαίρει και βασίλευε είναι αυτή η πολιτική των ταυτοτήτων, αλλά για τους φτωχούς δεν μιλάει κανείς. Ένας πλούσιος ομοφυλόφιλος και ένας φτωχός ομοφυλόφιλος έχουν τα ίδια …δικαιώματα. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ετεροφυλόφιλους. Και βέβαια, στις ΗΠΑ, όλοι οι μαύροι το ίδιο, όλοι οι ισπανόφωνοι το ίδιο. Ο μαύρος εκατομμυριούχος και ο άστεγος μαύρος, ένα πράγμα, το ίδιο. Επίσης, βαρέθηκα με τα κρεβάτια των άλλων. Για πολιτική πότε θα μιλήσουμε; Για την φτωχοποίησή μας πότε θα μιλήσουμε; Υποθέτω ποτέ. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.