Apus apus

Έφτασαν και οι σταχτάρες, πιτσιρίκο, αυτό σημαίνει ότι βαίνουμε ολοταχώς προς το καλοκαιράκι. Ανεμοπορούσαν στην κορυφή ενός λόφου που πάω και ησυχάζω, και δεν φάνηκαν να ενοχλούνται καθόλου από την παρουσία μου.

Περνούσαν τόσο κοντά μου που άκουγα αυτόν τον μοναδικό ήχο, αυτό το «γουους» καθώς έσκιζαν τον αέρα χωρίς ούτε ένα φτερούγισμα.

Ονομάζονται και πετροχελίδονα, ωστόσο δεν έχουν σχέση με τα χελιδόνια, αν και συχνά ο κόσμος τα μπερδεύει με αυτά. Είναι υπέροχα, εντυπωσιακά πουλιά. Περνάνε σχεδόν όλη τους τη ζωή στον αέρα. Τα πόδια τους είναι τόσο μικρά που δεν μπορούν να σταθούν στα κλαδιά και στα καλώδια. Μόνο όταν φωλιάζουν ακουμπάνε σε στέρεο έδαφος. Τρώνε, ζευγαρώνουν και μαζεύουν τα υλικά για τη φωλιά τους στον αέρα. Και όταν θέλουν να αρπάξουν κανέναν υπνάκο, το κάνουν και αυτό στον αέρα!

Καθόμουν εκεί και τις χάζευα αρκετή ώρα. Νιώθεις πολύ όμορφα τέτοιες στιγμές, γεμίζεις μέσα σου μ’ ένα γνήσιο και πρωτογενές αίσθημα πληρότητας. Μακριά από τον θόρυβο των ανθρώπων. Πολύς ο θόρυβος και πολύ η φρίκη στον κόσμο. Αδιανόητη, ανείπωτη φρίκη. Δεν γίνεται να την πάρεις μέσα σου, θα τρελαθείς.

Από την άλλη είμαστε άνθρωποι, έχει σημασία να ξέρουμε σε ποιον κόσμο ζούμε για να βλέπουμε τι είναι σημαντικό και τι όχι. Να υπάρχει γενικά ένα αισθητήριο και όχι μία λιμνάζουσα, άνευ περιεχομένου ραθυμία.

Να δώσω ένα παράδειγμα: Αν βγούμε στον δρόμο και ρωτήσουμε τυχαία δέκα ανθρώπους τι γίνεται με τον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι σίγουρο ότι κάνα δυο θα απαντήσουν «Τον ποιον;» και αν όχι όλοι, τουλάχιστον οι περισσότεροι δεν θα έχουν ιδέα, μερικοί μάλιστα από αυτούς δεν θα γνωρίζουν καν αν συνεχίζεται ο πόλεμος.

Φυσικά, ο πόλεμος στην Ουκρανία, όχι μόνο συνεχίζεται αλλά γιγαντώνεται. Πολεμούν όλες οι φυλές του κόσμου στο Ντονμπάς. Μιλάμε καθημερινά για εκατόμβη θυμάτων. Χιλιάδες βλήματα, ρουκέτες και όλμοι εκτοξεύονται κάθε ώρα. Δοκιμάζεται όλο το μη πυρηνικό οπλοστάσιο του πλανήτη εκεί πέρα.

Πόλεις όπως το Μπακχμούτ και η Αντίβκα έχουν ισοπεδωθεί, δεν έχει μείνει τίποτα. Μόνο ορύγματα κι ερείπια.

Διακυβεύονται πολλά σ’ αυτόν τον πόλεμο και οι συνθήκες τερματισμού του θα καθορίσουν τη μοίρα του πλανήτη την εποχή που έρχεται, όπως και αν την ονομάσουν καθώς η λεγόμενη νεωτερικότητα δίνει τη θέση της σε κάτι άλλο, και αυτό το άλλο έχει άμεση σχέση με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Να μου πεις, τριάντα χρόνια μετά; Φυσικά. Τριάντα χρόνια δεν είναι πολλά. Εδώ για διακόσια χρόνια, ο λεγόμενος περσικός διάδρομος, αυτός ο διακαής πόθος της Ρωσίας που θα παρακάμψει τη διώρυγα του Σουέζ, δεν είχε επί της ουσίας προχωρήσει. Ούτε επί Σοβιετικής Ένωσης. Τώρα, όμως, οι συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, οδηγούν στην υλοποίηση αυτής της σύνδεσης μεταξύ Ρωσίας, Ιράν και Ινδίας μέσω του Ινδικού ωκεανού. Τη συμφωνία την υπέγραψαν το 2002 (International North–South Transport Corridor – INSTC) και τώρα, με τον πόλεμο, ωρίμασαν οι συνθήκες για να υλοποιηθεί.

Θέλω να πω ότι γίνονται πραγματάκια στον πλανήτη και η θέση της Ελλάδας σε όλα αυτά είναι μηδενική. Όχι μόνο επειδή είναι μία κουκκίδα στον χάρτη, αλλά επειδή είναι ένα προτεκτοράτο χωρίς λόγο σε τίποτα, χωρίς δυνατότητα άσκησης οποιασδήποτε πολιτικής.

Γι’ αυτό και οι εκλογές δεν έχουν σημασία διότι θα διαχειριστούν την εξουσία τα συστημικά κόμματα. Μόνο το σχήμα, το περιτύλιγμα μένει να δούμε.

Χωρίς δυνατότητα άσκησης εξουσίας, χάνεις και την εθνική σου κυριαρχία και πλέον τίθεται θέμα ύπαρξης της χώρας στις τεκτονικές αλλαγές που συντελούνται στον πλανήτη.

Τι να λέμε μετά σε μία χώρα που θα μοιάζει με τα εξωτικά νησάκια της Ταϊλάνδης. Υπέροχα νησάκια, φτάνει να μην είσαι Ταϊλανδός.

Επί Ρωμαιοκρατίας η αρχαία, ισχυρή Σπάρτη της ανίκητης φάλαγγας είχε υποβιβαστεί σε θέρετρο για τους πλούσιους Ρωμαίους. Και η σημερινή Ελλάδα δεν είναι καν ισχυρή, το αντίθετο.

Τι να τις κάνεις τις κουβέντες για ταξική πάλη, όταν η χώρα σου δεν υφίσταται ως τέτοια; Είχαμε να λέγαμε για να ‘χουμε να πούμε.

Ωστόσο, τα καλά νέα είναι ότι οι φασκομηλιές ήδη ανθίζουν. Μπαίνουμε πια σε τροχιά καλοκαιριού. Μου το ψιθύρισαν οι φιλενάδες μου οι σταχτάρες!

Φιλιά!

Γιώργος

(Αγαπητέ Γιώργο, να το ζήσουμε αυτό το καλοκαίρι. Όπως το ζουν τα πουλιά. Δηλαδή, ελεύθεροι. Καλό καλοκαίρι. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.