801,5m

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του καλύτερου blog του κόσμου, καλησπέρα.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2015, ο νεαρός Βαγγέλης Γιακουμάκης, φοιτητής της γαλακτοκομικής σχολής Ιωαννίνων εξαφανίζεται από τις εστίες της σχολής του, ενώ παράλληλα παύει να δίνει σημάδια ζωής.

Τριάντα οκτώ μέρες αργότερα, στις 15 Μαρτίου 2015, εντοπίζεται -τυχαία- η σορός του σε βαλτώδη περιοχή της λίμνης Παμβώτιδας.

Δεν θα μπω στις λεπτομέρειες της υπόθεσης, που έτυχε να ζήσω από κοντά.

Αυτές υπάρχουν σε αφθονία στο διαδίκτυο για όσους επιθυμούν και θέλουν να μάθουν.

Νταήδες «λεβέντες», πολιτικοί, διευθυντάδες, παρατρεχάμενοι, «δημοσιογράφοι», «αθώοι» πολίτες και ο εθνικός μας δικηγόρος συνέδραμαν στο «κουκούλωμα» της υπόθεσης με την μαεστρία που διακρίνει την ανευθυνο-υπεύθυνη χώρα μας.

Το αποτέλεσμα;

Πέντε ευρώ την ημέρα η εξαγοράσιμη ποινή για τους καταδικασθέντες και κάποιες κοινωφελείς εργασίες.

Εξάλλου, ούτε ήταν, ούτε είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό.

Το πρόσωπο του Βαγγέλη Γιακουμάκη, τα οχτώ χρόνια που ακολούθησαν, γίνεται σύμβολο κατά τις ενδοσχολικής βίας, του σχολικού εκφοβισμού ή bullying, που μέχρι εκείνη την στιγμή φάνταζε ως κάτι το «μακρινό» ή ακόμη και «φυσιολογικό» για μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Πόσοι δεν θα έχετε πει «παιδιά είναι παίζουν».

Ακόμη και σήμερα, οποίος επισκεφθεί την πόλη των Ιωαννίνων, σίγουρα θα παρατηρήσει την φιγούρα-πορτρέτο του νεαρού φοιτητή σε πολλά σημεία της πόλης, ενώ το γελαστό του πρόσωπο μοιάζει να στοιχειώνει τα Γιάννινα.

Χθες βράδυ, βγαίνοντας από το κατάμεστο Καμπέρειο θέατρο και κοιτώντας γύρω μου, παρατήρησα πρόσωπα παγωμένα, πρόσωπα που. με βουρκωμένα τα μάτια. προσπαθούσαν να καταλάβουν τι ήταν αυτό που μόλις είχαν δει.

Τα δάκρυα στα μάτια πολλών ανθρώπων ταυτόχρονα δεν δείχνουν μόνον την σημαντικότητα της στιγμής ούτε του μεγαλείου του πολιτισμού.

Δείχνουν την θλίψη του καθενός ξεχωριστά, όταν κοιτώντας τον καθρέφτη του συνειδητοποιεί τους λόγους που δεν μπορούσε να δει και να καταλάβει τα πραγματικά γεγονότα την στιγμή που συνέβαιναν.

Η συγκλονιστική παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ιωαννίνων «801,5m» που είδαμε -παρέα με δύο καλές φίλες του blog- παρουσιάζεται ως μια παράσταση καταγγελία-ντοκουμέντο, ίσως λόγω τον πραγματικών γεγονότων που εμπεριέχει.

Όμως, η γνώμη μου είναι πως η «καρδιά» της παράστασης παραμένει ένα δράμα.

Ένα δράμα της ανθρώπινης ψυχής.

Το δράμα της σιωπής της ανθρώπινης ψυχής, που μετατρέπεται σε θλιμμένο χαμόγελο, προσπαθώντας μάταια να νικήσει τον φόβο.

Της ψυχής που σιωπηλά, από μέσα της, τραγουδάει· θλιμμένη ναι, όμως περήφανη, αδιαφορώντας για τον ανυπόφορο θόρυβο του φόβου το κύκνειο άσμα της.

Μιας ψυχής που ουρλιάζει χωρίς να την ακούει κανείς, γνωρίζοντας πως, για να βρει την γαλήνη-σωτηρία της, χρειάζεται να διανύσει αυτά τα 801,5 μέτρα.

Σχεδόν δίπλα μας.

Μιας ψυχής που χρειάστηκε οχτώ ολόκληρα χρόνια να μας ψιθυρίσει στο αυτί με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο: «Είδες και εσύ φοβάσαι», «είσαι ένοχος».

Συντρίβοντας την λήθη.

Με εκτίμηση.

Τ.Τ.Π.

Υ.Γ.1 Η αφίσα της παράστασης:

Υ.Γ.2 Το έργο θα ανέβει στην Θεσσαλονίκη για τέσσερις παραστάσεις.
Γνώμη μου είναι πως θα έπρεπε να ταξιδέψει στα θέατρα όλης της χώρας, με την αρωγή του υπουργείου Παιδείας.
Ειδικά με τα «τέρατα» που γίνονται στα ελληνικά σχολεία «επιβάλλεται» να την δουν όσοι περισσότεροι μαθητές γυμνασίου και λυκείου γίνεται.

Υ.Γ.3 Το υπουργείο Παιδείας:

Θλίψη.

(Αγαπητέ φίλε, υπάρχει πολύς θυμός, πολύς τυφλός θυμός στην κοινωνία μας. Και ξέρω γιατί υπάρχει και γιατί στρέφεται κατά των “αδύναμων”. Έχει να κάνει με το “Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό”. Ο Βαγγέλης Γιακουμάκης ήταν ένας ακόμα νέος που δεν πρόλαβε να φύγει από την Ελλάδα. Την Ελλάδα που είναι πια μια πολύ επικίνδυνη χώρα και έχει γίνει παγίδα για πάρα πολλούς ανθρώπους· και πάρα πολλούς νέους ανθρώπους. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στα σχολεία -και είναι τρομακτικό, αν και σχεδόν όλοι κάνουν πως δεν συμβαίνει τίποτα- έχει να κάνει με τη σαπίλα του προτεκτοράτου της Μαφίας, και θα πληρωθεί πολύ άσχημα τα επόμενα χρόνια. Οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να καταλάβουν πως το να είσαι νέος είναι απλά ένα στάδιο της ζωής από το οποίο περνούν όλοι, και όχι πιστοποιητικό αθωότητας -ανάμεσα στους σημερινούς νέους είναι και τα αυριανά καθάρματα και οι αυριανοί καταπιεστές-, οπότε θα πρέπει να αποκτήσουν τα πνευματικά και ηθικά εφόδια για να μην γίνουν φασίστες, κλείνοντας, παράλληλα, τα αυτιά τους σε όσους τους γλείφουν και τους κολακεύουν. Εξιδανικεύοντας τα νιάτα, στρώνεις τον δρόμο για νέους δολοφόνους. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.