Για τη μικρή του, τη 17χρονη κόρη του

Αγαπημένε Πιτσιρίκο γεια σου και πάλι
Έχω καιρό να σου γράψω γιατί από τη μια δεν έχω χρόνο, από την άλλη δεν έχω τι να πω, τα έχεις πει όλα εσύ και οι ακροατές/αναγνώστες/συνομιλητές σου στον καλύτερο ραδιοφωνικό σταθμό του κόσμου.

Σήμερα, όμως, συνέβη κάτι που με κάνει να θέλω να τα βγάλω όλα από μέσα μου.

Καθώς είμαι κάτοικος εξωτερικού, ενημερώνομαι και εγώ για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα από το Twitter. Τόσο μου κόβει. Είδα λοιπόν αυτό το ποστ του περήφανου πατέρα που η κόρη του, η μικρή 17 χρονών, του ζήτησε να της κρεμάσει στο δωμάτιο της την ελληνική σημαία.

Μέχρι εδώ, όλα κακά. Επειδή, όμως, μπορούν να γίνουν και χειρότερα, τα αριστερά τρολ του διαδικτύου βρήκαν ευκαιρία να πέσουν και να φάνε τον πατέρα, την κόρη, τη σημαία, το δωμάτιο της κόρης, το φωτιστικό και τα πατώματα.

Στην Ελλάδα, ένα καθυστερημένο πατριωτικό τουίτ του κώλoυ αρκεί για να βγάλει στη φόρα όλα τα στραβά και ανάποδα της ιδεολογικής διαμάχης των ελάχιστων, που γκαρίζουν με το παραμικρό. Όχι με τα μεγάλα. Με τα παραμικρά.

Νομίζω ότι ο καθένας θα μπορούσε να κάνει τα εξυπνακίστικα σχόλιά του για το επίπεδο του πατρός, της θυγατέρας και φυσικά θα μπορούσα και εγώ να γράψω για τη θλίψη που βγάζει η ατμόσφαιρα σε αυτό το αρκετά άδειο (κατά πώς φαίνεται) δωμάτιο αλλά αφενός δεν είμαι μ@λάκας και αφετέρου δεν είναι αυτό το θέμα μου.

Το θέμα μου είναι το μίσος. Το μίσος των “αριστερών” που τελικά καταλήγουν να κάνουν τοξικό χαβαλέ με τη φτώχεια του πατέρα που δεν έχει χρήματα να σπουδάσει την κόρη του ή να της πάρει πράγματα για το δωμάτιό της αλλά βολεύει την κατάσταση με λίγο εθνικισμό.

Δεν το χωράει ο νους μου να διαβάζω αριστερούς να κοροϊδεύουν φτωχούς και (μάλλον) ανεκπαίδευτους ανθρώπους επειδή τη βγάζουν με “Μαράτα” και ζουν σε διαμερίσματα με πατώματα της δεκαετίας του ’60.

Αναρωτιέμαι, δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν; Νομίζουν ότι έτσι θα κερδίσουν κάποια ιδεολογική μάχη; Θα αποδείξουν κάτι για τους φασίστες; Κάτι για τους ίδιους; Βασικά ναι, για τους ίδιους αποδεικνύουν ότι χέστηκαν για την ιδεολογία και τον άνθρωπο. “Η ομάδα να κερδάει και οι άλλοι να πάναγαμηθούν”.

Έλα όμως που η ομάδα χάνει! Και μαζί τους χάνουμε όλοι. Ο δημόσιος διάλογος έχει γίνει δημόσιος εμετός. Εμένα προσωπικά (και είμαι βέβαιος δε μιλώ μόνο για μένα), πατέρες σαν και αυτόν του τουίτ μου προκαλούν δυσφορία και θυμό. Αλλά πάντα ΜΑ ΠΑΝΤΑ προσπαθώ να καταλάβω γιατί ένας τέτοιος δύστυχος άνθρωπος συμπεριφέρεται έτσι. Κανονικά, αυτό θα έπρεπε να είναι το χρέος όλων αυτών που θέλουν “ένα καλύτερο και πιο σοσιαλιστικό αύριο”.

Έχουμε γεμίσει κοπρόσκυλα που από το πληκτρολόγιό τους κατηγορούν ανθρώπους ότι δεν διεκδικούν τα δικαιώματά τους, και ως μη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους εννοούν ότι δε ψηφίζουν Σύριζα ή ΚΚΕ. Αν και οι του ΚΚΕ μάλλον δε θα έκαναν χαβαλέ με τη φτώχεια της φωτογραφίας.

Νομίζω, Πιτσιρίκο, ότι ο νορμάλ αριστερός αυτή την περίοδο θα έπρεπε πάνω απ’ όλα να έχει νεύρα με την εκπροσώπηση της αριστεράς στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο και όχι με τις συνεχείς νίκες της δεξιάς, της άκρα δεξιάς και των υπολοίπων βλαμμένων της παράταξης.

Όταν χάνεις μόνιμα από καθάρματα και ηλίθιους, μάλλον κάτι κάνεις πολύ λάθος και πιθανόν να είσαι εξίσου αν όχι περισσότερο ηλίθιος από αυτούς.

Κλείνοντας λοιπόν, θα ήθελα να στείλω τη συμπάθειά μου σε αυτό το κορίτσι που πιθανότατα να έχει δει όλο αυτό το σκατό που τρώει στο Twitter και να έχει πάθει σοκ, χωρίς να είναι σε θέση να καταλάβει το γιατί. Ακόμα πιο μακάρι βέβαια, η φωτογραφία να είναι στημένη από κάποιον βλάκα χρυσαυγίτη που δεν έχει καν κόρη. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, με πονάει να νιώθω ότι αθώοι άνθρωποι υποφέρουν.

Αν ποτέ η κόσμος θα αλλάξει, είναι επειδή αυτό το κορίτσι θα καταλάβει ότι δεν έχει ανάγκη από σύμβολα αλλά από ιδέες, στόχους, συμμετοχικότητα, αλληλεγγύη, εμπιστοσύνη, ελπίδα και αγάπη.

Μόνο.

Δημήτρης

(Αγαπητέ Δημήτρη, αν μου επιτρέπεις, απομακρύνσου από τα social media. Ή τουλάχιστον μην τα παίρνεις στα σοβαρά. Αν τα social media δεν έχουν να κάνουν με τη δουλειά σου, δεν έχεις κανένα λόγο να τα χρησιμοποιείς. Εκτός αν κάποιος είναι αργόσχολος, βαριέται τη ζωή του και δεν έχει φίλους. Δεν είναι κάνα μυστικό πως οι ψυχολόγοι βρίσκουν πολλούς πελάτες στα social media. Και οι ψυχίατροι, όχι μόνο οι ψυχολόγοι. Επίσης, δεν μπορεί να είδες το λογαριασμό του ανθρώπου που ανέβασε τη φωτογραφία που μου στέλνεις και να μην κατάλαβες αμέσως πως είναι φασίστας και ρατσιστής -πιθανότατα και υπάλληλος κόμματος με πολλούς διαφορετικούς λογαριασμούς στα social media-, και πως δεν υπάρχει καμία κόρη που του ζήτησε σημαία στο δωμάτιό της. Δηλαδή, βγάζει μάτι. Δημήτρη, όταν βλέπεις ένα λογαριασμό στα social media, κοιτάς πότε δημιουργήθηκε, το περιεχόμενο των ποστ, ποιους ακολουθεί και ποιοι τον ακολουθούν. Αν το είχες κάνει αυτό, δεν θα είχες γράψει αυτό το κείμενο. Όσο για το μίσος των σύγχρονων Ελλήνων, να ένα κείμενο του 2017: Μίσος! Έχω γράψει πολλές φορές πως δεν καταλαβαίνω γιατί οι περισσότεροι Έλληνες στρέφονται ο ένας κατά του άλλου και όχι κατά αυτών που χρεοκόπησαν τη χώρα και τους ξέσκισαν τις ζωές, αλλά τώρα πια δεν προσπαθώ να καταλάβω. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου. Και μακριά από το Twitter.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.