Περί Κασσελάκη (για να ευθυμήσουμε λιγάκι)

Γεια σου, πιτσιρίκο.
Αποτελεί το τελευταίο κόλπο και την πολύ μικρή ελπίδα των ΣυΡιζΑίων να ξαναμπούν σε καμιά δεκαετία, σε κυβερνητική τροχιά για να ξανασώσουν το σάπιο σύστημα που κατέστρεψε δυο γενιές Ελλήνων όταν αυτό θα τους έχει ξανά ανάγκη.

Ο Κασσελάκης κάνει ό,τι κι ο Ανδρουλάκης: διώχνει από το κόμμα τους φθαρμένους από τη βαρύτατη κυβερνητική τους φθορά κι απευθύνεται στους κεντρώους ψηφοφόρους κι όχι τους διαρκώς μειούμενους αριστερούς, διαδηλώνοντας ολοφάνερα πως μπορεί να υπάρχουν αριστεροί, αλλά Αριστερά δεν υπάρχει, κι οτιδήποτε δηλώνει Αριστερά, δεν πρόκειται ποτέ να κυβερνήσει παραμένοντας Αριστερά διότι, απλώς, δεν υφίσταται Αριστερή Οικονομία.

Από αυτήν την άποψη, θα έχει πολύ ενδιαφέρον να ακούσει κανείς (κεκαλυμμένο κλισέ του «θα πέσει το γέλιο της αρκούδας») τι θα πλασάρουν στην κοινωνία οι Συριζαίοι σαν πολιτική πρόταση στο συνέδριό τους, όταν κι αν αυτό διεξαχθεί. Η εμπεριστατωμένη εκτίμησή μου είναι: «τίποτε ουσιαστικό/ πρωτότυπο/ ρηξικέλευθο/ πραγματικά αριστερό και πραγματοποιήσιμο, μπόλικα κατά/ ενάντια/ στο status quo επιπέδου ευχολόγιο/ έκθεση μαθητή λυκείου, όλα μη πραγματοποιήσιμα και με φερετζέ τα πολιτικά δικαιώματα, την οικολογία και λίγο από εθνικά θέματα.

Παρεμπιπτόντως: Προσωπικά, εύχομαι τη διάλυση όλων ανεξαιρέτως των κομμάτων, δηλαδή να μην υφίστανται καθόλου, και όσοι αποτελούσαν τα κομματόσκυλά τους και οι συγγενείς τους μέχρι δεύτερο βαθμό συγγένειας να μην έχουν καν δικαίωμα να πολιτεύονται υπό οποιοδήποτε καινοφανές κόμμα, μήπως και δει χαΐρι ο τόπος. Χλωμότατο μεν, αλλά εγώ αυτό θεωρώ ιδανικό.

Αν ο ΣύΡιζΑ ήταν σοβαρό κόμμα, σύμφωνα με τη δυτική νοοτροπία, τα στελέχη του θα έκαναν ό,τι κάνουν τα στελέχη της ΝΔ: όσοι κυβέρνησαν μέχρι να χάσει το κόμμα την εξουσία, αποχωρούν από το προσκήνιο διαπαντός, και είτε προετοιμάζουν το έδαφος για τα παιδιά ή την κλίκα τους για όταν πάλι με χρόνια και καιρούς επιστρέψει το κόμμα στην εξουσία, είτε γράφουν τα απομνημονεύματά τους.

Το ζήτημα με τους δήθεν Αριστερούς είναι πως αφενός κατσικώνονται στην καρέκλα στυλάκι Σοβιετικός ηγέτης/ Αρχιεπίσκοπος/ Μπέτυ η Β’/ δημόσιος υπάλληλος (ό,τι αγαπάτε) κι αφετέρου, οι του ΣύΡιζΑ είναι πολύ νεαροί ηλικιακά για να βγουν στη σύνταξη ή να γράψουν απομνημονεύματα. Οπότε, το Αριστερό μαγαζάκι με ολίγη Πράσινη Οικολογία, είναι μια κάποια λύση για να το παίζουν παράγοντες της πολιτικής ζωής.

Δεν γνωρίζω αν ο Τσίπρας υπολόγισε αυτόν τον παράγοντα όταν φύτεψε τον Κασσελάκη. Οι μεγάλοι πολιτικοί παίκτες υπολογίζουν 4-5 κινήσεις μπροστά. Όχι βέβαια πως ο Τσίπρας είναι τέτοιου επιπέδου, αλλά σίγουρα νομίζει πως είναι, επειδή οι λοιποί ex-σύντροφοί του σίγουρα δεν είναι, αυτό το τελευταίο, το έχουμε καταλάβει όλοι κι η πολιτική εκτίμηση του Νιόνιου περί σοβαρότητάς τους, δικαιώθηκε πλήρως.

Να ‘σαι καλά, Πιτσιρίκο.

Α.

(Αγαπητέ φίλε, βαριά πλήξη η πολιτική ζωή του προτεκτοράτου. Οι Έλληνες κάνουν πως η χώρα τους είναι ανεξάρτητη και δημοκρατική, και ότι οι εκλογές, η κυβέρνηση και η Βουλή έχουν νόημα. Δεν έχουν κανένα νόημα, αλλά όπως μπορεί ο καθένας. Όσο για την Αριστερά, ακόμα κι αν δεχτούμε ότι υπάρχει Αριστερά στον πλανήτη σήμερα, “Έχετε δει ποτέ στην Ιστορία να υπάρχει Αριστερά και σοσιαλισμός σε ένα προτεκτοράτο;”. Όχι, αυτό δεν έχει υπάρξει ποτέ.
Αριστερά στην Ελλάδα σήμερα, είναι αυτό:Και θα πρέπει όλοι να παραδεχτούν πως ο Αλέξης Τσίπρας έχει τρελή αίσθηση του χιούμορ. Γιατί ο Αλέξης το έφτιαξε αυτό το πολύ αστείο σενάριο, που διασφαλίζει το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε και τελείωσε με τον Τσίπρα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.