Η πολιτική του μίσους

Αγαπημένε μου, Πιτσιρίκο,
Όσο ενημερωμένος και να είναι κανείς ώστε να μην εκπλήσσεται από τα γεγονότα, η συνειδητοποίηση ότι η πολιτική ελίτ του κόσμου φαίνεται λιγότερο προβληματισμένη από μια εν εξελίξει γενοκτονία, και περισσότερο προβληματισμένη με τις πολιτικές συνέπειες του να κάνουν κάτι για να τη σταματήσουν, είναι ολίγον τι τρομακτική.

Οι κυβερνήσεις του κόσμου που, ως τώρα, παρουσιάζονταν στους πολίτες τους ως πρότυπα πολιτικής κυριαρχίας, βρίσκονται τώρα εγκλωβισμένες στην πόλωση που καλλιέργησαν στο εσωτερικό τους για να διατηρηθούν στην εξουσία. Όταν οι κυρίαρχες ιδεολογίες, βλέπεις, σκληραίνουν και γίνονται αυταρχικές, τότε καλλιεργούν τον φανατισμό που χωρίζει τους ανθρώπους σε αντιμαχόμενα στρατόπεδα.

Ακόμα και σε ένα τέτοιο περιβάλλον, αν κάποιος θέλει, μπορεί να μείνει εκτός των στρατοπέδων που βλέπουν κάθε ζήτημα ως μια ευκαιρία για ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Ο δυαδικός τρόπος σκέψης είναι παγίδα.

Οι ιστορικές περίοδοι που οδηγούν μεγάλες μάζες ανθρώπων να διαλέξουν πλευρά και να αναγνωρίσουν στο πρόσωπο του εχθρού τους όλα τα στραβά του κόσμου, είναι συνήθως πολύ επικίνδυνες περίοδοι για τους αδύναμους και τους καταπιεσμένους.

Στο συγκεκριμένο ζήτημα, όμως, δεν θα έπρεπε να είναι έτσι τα πράγματα. Δεν βλέπω τον λόγο.

Γιατί, αν και μπορούμε να συζητάμε από το πρωί ως το βράδυ για το τι είναι καλό και τι κακό και την υποκειμενικότητα της ηθικής, για Αριστερά και Δεξιά και κουραφέξαλα, υπάρχουν κάποια πράγματα τα οποία είναι πάντοτε λάθος και πάντοτε ανήθικα.

Γι’ αυτό και δεν θα έπρεπε να υπάρχουν δύο πλευρές, όταν μιλάμε για μια γενοκτονία.

Γι’ αυτό και με ξεπερνά το γεγονός ότι τόσοι πολλοί απλοί άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν κανένα ίδιον όφελος από μια γενοκτονία, δυσκολεύονται να αποφασίσουν με ποιά πλευρά να συνταχθούν. Από τη μια έχεις αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία και μια καταιγίδα από ωμό υλικό που δείχνουν ξεκάθαρα την αδιάκριτη σφαγή αμάχων σε μια κατεχόμενη περιοχή, και από την άλλη έχεις κάποιους που σε κατηγορούν για αντισημιτισμό όταν τολμάς να πεις ότι αυτό που γίνεται είναι λάθος.

Δεν είναι δα τόσο πολύπλοκο. Δεν βλέπω κανένα δίλημμα εδώ.

Κάτι που ομολογουμένως είναι πολύπλοκο να καταλάβει κανείς, είναι οι επιπτώσεις του γενοκτονικού σχεδίου του Ισραήλ.

Έτσι όπως βλέπω τα πράγματα, μόλις ολοκληρωθεί η γενοκτονική εκστρατεία στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, το κράτος του Ισραήλ θα πανηγυρίσει μια μεγάλη ιστορική νίκη στο εσωτερικό του. Το φασιστικό σιωνιστικό όνειρο της δημιουργίας ενός Ισραηλινού κράτους αποκλειστικά για Εβραίους, όπου όσοι Παλαιστίνιοι παραμένουν θα ζουν χωρίς θεμελιώδη πολιτικά δικαιώματα ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, θα έχει γίνει πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση του Νετανιάχου θα γιορτάσει την αιματοβαμμένη νίκη της μαζί με τους υπόλοιπους εγκληματίες πολέμου που την στήριξαν.

Όσοι Ισραηλινοί καταφέρουν να διατηρήσουν την συνείδησή τους καθαρή από το μακελειό, θα διωχθούν, θα απομονωθούν, και θα αναγκαστούν να σιωπήσουν.

Η πολιτιστική, καλλιτεχνική, δημοσιογραφική και πνευματική ζωή των Ισραηλινών, θα καταστραφεί υπό το βάρος του εθνικιστικού παροξυσμού. Αυτό θα μεταμορφώσει το Ισραήλ σε μια πνευματικά στάσιμη κοινωνία θρησκευτικού φανατισμού, μια κοινωνία μισαλλόδοξων και εξτρεμιστών Εβραίων, οι οποίοι θα μονοπωλούν τον δημόσιο διάλογο.

Η ενότητα που παρουσιάζουν οι Ισραηλινοί σήμερα, με τα ποσοστά του Νετανιάχου να συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία μετά την 7η Οκτωβρίου, είναι μια αρνητική ενότητα.

Τους ενώνει το μίσος.

Το μίσος, όμως, είναι ένα επικίνδυνο πολιτικό εργαλείο. Μόνο η ύπαρξη ενός εχθρού το διατηρεί. Όταν τελειώνει με έναν εχθρό, τότε επικεντρώνεται στον επόμενο. Όταν το μίσος για τους Παλαιστίνιους, για τα “ανθρώπινα ζώα”, κοπάσει λόγω της εθνοκάθαρσής τους, τότε θα επικεντρωθεί στον επόμενο εχθρό, στους “προδότες”, στους “αποστάτες” που διαμαρτύρονταν και πήγαιναν κόντρα στα σχέδια της κυβέρνησης Νετανιάχου.

Πολλοί θα αναγκαστούν να φύγουν από το Ισραήλ. Ήδη, 470.000 Ισραηλινοί έχουν φύγει από τη χώρα, παρά τον Σιδηρούν Θόλο που τους προστατεύει. Βλέπουν ότι, εντός του Ισραήλ, υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακτιβιστές, διανοούμενοι, ιστορικοί και δημοσιογράφοι –τόσο Παλαιστίνιοι όσο και Ισραηλινοί–, δέχονται σφοδρές επιθέσεις από κρατικά χρηματοδοτούμενες εκστρατείες δυσφήμισης, παρακολουθούνται ή συλλαμβάνονται χωρίς νόμιμη αιτία.

Εκεί που άλλοι βλέπουν την στρατιωτική υπερίσχυση του Ισραήλ στη Γάζα, εγώ βλέπω την καταδίκη του.

Το Ισραήλ έχει πλέον αποκαλυφθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη ως ένα κτηνώδες, καταπιεστικό καθεστώς απαρτχάιντ, γεμάτο δολοφονικό μίσος απέναντι σε έναν άμαχο και απροστάτευτο πληθυσμό που αποτελείται κυρίως από γυναίκες και παιδιά.

Ο σπόνσορας αυτού του δολοφονικού κράτους, οι ΗΠΑ, βλέπουν τις νεότερες γενιές να απομακρύνονται από το κυρίαρχο αφήγημα που τους ταΐζουν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Παίρνοντας την ενημέρωσή τους από άλλους χρήστες κοινωνικών δικτύων, παρά από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, οι νέοι Αμερικανοί φαίνεται να διαχωρίζουν την στάση τους από την στάση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Τα απολυταρχικά καθεστώτα, βλέπεις, έχουν ημερομηνία λήξης.

Δεν χρειάζεται να είσαι θεολόγος για να καταλάβεις ότι τα ποτάμια αίματος που δημιουργεί το Ισραήλ, είναι αντίθετα στις αρχές του Ιουδαϊσμού. Όπως και δεν χρειάζεται να είσαι ιστορικός, για να καταλάβεις ότι η κυνική εκμετάλλευση του Ολοκαυτώματος και η προσπάθεια ταύτισης των άμαχων Παλαιστινίων με τους Γερμανούς Ναζί, δεν έχουν και πολύ βάρος, την ώρα που σε ζωντανή σύνδεση διαπράττεις την εθνοκάθαρση 2,3 εκατομμυρίων τροφίμων ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης.

Το “κούρεψαν το γκαζόν”, όπως θέλουν να αποκαλούν οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι τις κατά περιόδους στρατιωτικές επιχειρήσεις τους στη Γάζα. Τα ανήλικα παιδιά που έχουν σκοτωθεί μέσα σε δύο μήνες στη Γάζα, αριθμούν 10 φορές περισσότερα από τα αντίστοιχα θύματα του πολέμου στην Ουκρανία που διαρκεί εδώ και δύο χρόνια.

Η οδύνη και το αίμα των Παλαιστινίων θα στρώσουν τον δρόμο για την ήττα του Ισραήλ, και τα φαντάσματα των αδικοχαμένων θα πάρουν την εκδίκηση τους. Το Ισραήλ θα γίνει συνώνυμο με τα θύματα του, όπως και η Τουρκία είναι συνώνυμη με την γενοκτονία των Αρμενίων, η Γερμανία με την γενοκτονία των Εβραίων και η Σερβία με την γενοκτονία των Βόσνιων.

Το καθεστώς απαρτχάιντ και η εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων θα καθορίσουν την Ισραηλινή ταυτότητα.

Μια κληρονομιά, που, δύσκολα ξεφορτώνεσαι.

Από το μακρινό Αμστελόδαμο, με αγάπη,

Κώστας

(Φίλε Κώστα, το Ισραήλ δεν θα καταστραφεί στο μέλλον, έχει καταστραφεί ήδη. Αυτό που βλέπουμε είναι μια παρανοϊκή χώρα με πολλούς -όχι όλους- παρανοϊκούς πολίτες. Και είναι δύσκολο -αν όχι αδύνατο- να μιλάς για τους παρανοϊκούς με λογικό τρόπο. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.