Διατάζοντας κατάπαυση πυρός, χωρίς να το πεις

Αγαπημένε μου, Πιτσιρίκο,
Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος των Παλαιστινίων.
Αυτή τη στιγμή, οι Παλαιστίνιοι αποτελούν το 80% των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν λιμό ή καταστροφική πείνα παγκοσμίως, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Πριν ολοκληρωθεί το πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου, το σύνολο του πληθυσμού της Γάζας προβλέπεται ότι θα βρίσκεται σε επισιτιστική κρίση, με το μισό του πληθυσμού σε καθεστώς πείνας.

Για να δημιουργηθεί αυτή η ανθρωπιστική κρίση, το Ισραήλ έριξε 30,000 βόμβες και όλμους στη Γάζα. Μέσα σε λίγο περισσότερο από 100 ημέρες. Οχτώ φορές περισσότερες βόμβες από όσες έριξαν οι Αμερικανοί στο Ιράκ μέσα σε έξι χρόνια.

Οι νεκροί άμαχοι σύντομα θα ξεπεράσουν τους 30.000. Ένας για κάθε βόμβα.

Για να δολοφονηθούν τόσοι άμαχοι Παλαιστίνιοι, το Ισραήλ έριξε εκατοντάδες βόμβες των 2.000 κιλών εκρηκτικού υλικού. Από αυτές τις παλιές βόμβες, όχι τις έξυπνες, οι οποίες δεν είναι φτιαγμένες για ακρίβεια, αλλά για μέγιστη καταστροφή. Τις έριξε αδιάκριτα μέσα σε κατοικημένες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και προσφυγικών καταυλισμών.

Αυτές οι βόμβες έχουν θανάσιμη ακτίνα κρούσης τα 300 μέτρα. Ακόμα και αν είσαι 300 μέτρα μακριά από τον στόχο που προσπαθούν να χτυπήσουν και κοιτάς την δουλειά σου, εσύ και η οικογένεια σου και όσοι γνωρίζεις εντός αυτής της ακτίνας, θα σκοτωθούν.

Απέναντι σε αυτή τη πραγματικότητα, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε ότι η υπόθεση της κατηγορίας της γενοκτονίας που έφερε η Νότιος Αφρική εναντίον του Ισραήλ, έχει, εκ πρώτης όψης, νομική βάση. Ότι αξίζει να πάει σε δίκη και ότι λόγω του κατ’ επείγοντος της κατάστασης, πρέπει να διατάξει περιοριστικά μέτρα στο Ισραήλ, προς αποφυγή γενοκτονικών πράξεων.

Με αυτή την απόφαση, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης απέρριψε όλα τα επιχειρήματα της νομικής ομάδας του Ισραήλ. Η πολύωρη αγόρευση των δικηγόρων του Ισραήλ, αγνοήθηκε πλήρως. Προς έκπληξη των Αμερικανών και των Ισραηλινών, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν απέρριψε την προσφυγή της Νοτίου Αφρικής έναντι του Ισραήλ με την κατηγορία της γενοκτονίας, όπως προέβλεπαν ότι θα κάνει.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι το δικαστήριο αποδέχτηκε τα έκτακτα περιοριστικά μέτρα που πρότεινε η Νότιος Αφρική, όπως η άμεση κατάπαυση πυρός. Το Δικαστήριο απέφυγε σαν τον διάολο το λιβάνι να αναφερθεί στις λέξεις “γενοκτονία” και “κατάπαυση πυρός. Η λέξη “γενοκτονία”, παρά το προφανές της υπόθεσης, περιορίστηκε στις αναφορές της Προέδρου του δικαστηρίου στην Σύμβαση Γενοκτονίας, παρά στις πράξεις του Ισραήλ.

Μάλιστα, η Πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν προσεκτική να μην κατηγορήσει το Ισραήλ ευθέως χρησιμοποιώντας την λέξη “γενοκτονία”, κατηγορώντας το Ισραήλ για “παραβίαση του άρθρου 2 της Σύμβασης Γενοκτονίας”. Αυτή ήταν η έκφραση που χρησιμοποιήθηκε.

Ο περισσότερος κόσμος, βλέπεις, δεν γνωρίζει τι λέει το άρθρο 2. Γνωρίζει, όμως, τι σημαίνει η λέξη γενοκτονία. Το 2ο άρθρο της Σύμβασης Γενοκτονίας, δεν είναι άλλο παρά αυτό που ορίζει το τι είναι “γενοκτονία”, αλλά από ό,τι φαίνεται, η διατύπωση παίζει μεγάλο ρόλο.

Βέβαια, δεν χρειάζεται να είσαι νομικός για να καταλάβεις την ξύλινη δικανική γλώσσα της Προέδρου του Διεθνούς Δικαστηρίου, αρκεί να ξέρεις ανάγνωση.

Το Άρθρο 2 της Σύμβασης Γενοκτονίας ορίζει την γενοκτονία ως την:

“(α) Εκτέλεση μελών ενός πληθυσμού.

(β) Πρόκληση σοβαρών σωματικών ή ψυχικών βλαβών σε μέλη του πληθυσμού.

(γ) Σκόπιμη επιβολή στον πληθυσμό, συνθηκών ζωής που υπολογίζονται ώστε να προκαλέσουν τη φυσική του καταστροφή, ολικά ή εν μέρει.

(δ) Επιβολή μέτρων που σκοπεύουν στην πρόληψη γεννήσεων εντός του πληθυσμού.

(ε) Εξαναγκαστική μεταφορά παιδιών του πληθυσμού σε άλλον πληθυσμό.”

Αυτό είναι γενοκτονία. Δεν είναι κάτι αόριστο. Μια λέξη που πετάμε οπότε μας καπνίσει. Αυτά τα πέντε πράγματα καθορίζουν αν μια πράξη είναι γενοκτονική ή όχι.

Το Ισραήλ διαπράττει τέσσερις από τις πέντε γενοκτονικές δράσεις του ορισμού της γενοκτονίας. Θα διέπραττε πέντε στις πέντε, αλλά δεν χρειάζεται να μεταφέρει τα παιδιά των Παλαιστινίων σε άλλο πληθυσμό, γιατί τα σκοτώνει εκεί που βρίσκονται.

Και έρχεται τώρα το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σχεδόν τέσσερις μήνες μετά την έναρξη των Ισραηλινών βομβαρδισμών, να διατάξει το Ισραήλ να σταματήσει αυτοβούλως να κάνει αυτό που ήδη κάνει. Να διατάξει το Ισραήλ να τηρήσει το 2ο άρθρο της Σύμβασης Γενοκτονίας που καταπατά επίσης αυτοβούλως, εδώ και τέσσερις μήνες.

Μάλιστα.

Αντί να διατάξει άμεση κατάπαυση πυρός, όπως ζήτησε από το δικαστήριο η Νότιος Αφρική, το δικαστήριο διέταξε το Ισραήλ να σταματήσει να σκοτώνει αμάχους, να σταματήσει τον αποκλεισμό ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους Παλαιστίνιους, και να διερευνήσει και να διώξει τα στελέχη του στρατού και της πολιτικής εξουσίας που έχουν προβεί σε γενοκτονικές δηλώσεις και πράξεις.

Αυτά που κάθε κράτος που θέλει να λέγεται “δημοκρατικό”, ή “πολιτισμένο”, θα έπρεπε να είχε κάνει ήδη, χωρίς να χρειάζεται δικαστική εντολή.

Και εξαιτίας της φύσης του κατεπείγοντος που αναγνώρισε το δικαστήριο, σε ό,τι αφορά την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα, απαίτησε από το Ισραήλ να συντάξει μια έκθεση που να περιγράφει τις δράσεις που προέβη η ισραηλινή κυβέρνηση όλο αυτό τον καιρό για να αποφευχθούν γενοκτονικές δηλώσεις και δράσεις εντός της επικράτειάς της, και να την παραδώσει στο δικαστήριο μέσα σε έναν μήνα.

Το Ισραήλ βγήκε αναφερόμενο.

Φυσικά, αν και το δικαστήριο δεν ανέφερε στην απόφαση του την λέξη “κατάπαυση πυρός”, στην ουσία, διατάζοντας τα παραπάνω περιοριστικά μέτρα, την περιέγραψε.

Είναι αδύνατον το Ισραήλ να υπακούσει τις εντολές του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, χωρίς να προσφύγει σε κατάπαυση πυρός.

Δυστυχώς, ζητήσαμε δικαιοσύνη, αλλά πήραμε γραφειοκρατία.

Βέβαια, το Δικαστήριο γνώριζε ότι, για να έχει οποιαδήποτε ελπίδα να τηρηθούν τα μέτρα που διέταξε, έπρεπε να αποφύγει να υιοθετήσει πλήρως την θέση της Νοτίου Αφρικής, ώστε να αποφύγει να αποξενώσει τον ελέφαντα στο δωμάτιο: την Ουάσιγκτον.

Γιατί γνώριζε ότι από εκείνους εξαρτάται το αν το Ισραήλ θα συνεχίζει να κάνει ό,τι κάνει. Αν το Διεθνές Δικαστήριο, αντί να περιγράφει μια κατάπαυση πυρός στα μέτρα που διέταξε, ζητούσε ρητά “άμεση κατάπαυση πυρός”, πηγαίνοντας πλήρως κόντρα στην αμερικανική αδιαλλαξία στα αλλεπάλληλα ψηφίσματα του ΟΗΕ για κατάπαυση πυρός, στην ουσία θα εξέθετε την αμερικανική κυβέρνηση ως υποκινητή γενοκτονίας.

Το δικαστήριο, λοιπόν, αποφάσισε να δικάσει το Ισραήλ, προστατεύοντας παράλληλα την Ουάσιγκτον από το να βρεθεί και εκείνη υπόλογη στο δικαστήριο για υποκίνηση και στήριξη γενοκτονικών δράσεων.

Προς το παρόν.

Δεν θέλω να παρεξηγηθώ. Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση.

Είναι μια απόφαση που, τέσσερις μήνες πριν, ήταν αδιανόητη. Ένα σοβαρό πλήγμα στον μύθο του αιωνίως αθώου και υπό διωγμό Ισραήλ, το οποίο βρίσκεται πλέον και επίσημα στο εδώλιο του κατηγορουμένου με την κατηγορία της γενοκτονίας.

Ήταν καιρός.

Πιο σημαντικά, η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης ανοίγει τον δρόμο ώστε να τελειώσει η ατιμωρησία του Ισραήλ για τα αλλεπάλληλα εγκλήματα που έχει διαπράξει επί του Παλαιστινιακού λαού, επί 75 χρόνια. Η αλαζονεία της ατιμωρησίας που απολάμβανε το Ισραήλ, δείχνει να φτάνει στο τέλος της.

Τα μέτρα που διέταξε το δικαστήριο, μπορεί να μην ήταν ακριβώς αυτά που ζήτησε η Νότιος Αφρική και που περίμεναν εναγωνίως οι Παλαιστίνιοι της Γάζας, αλλά, για να πραγματοποιηθούν, αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ πρέπει να ταΐσει και να επιτρέψει την παροχή ιατροφαρμακευτικής φροντίδας στους 2,3 εκατομμύρια Παλαιστίνιους της Γάζας, να σταματήσει τα μέλη της κυβέρνησης και του στρατού του από το να κάνουν γενοκτονικές δηλώσεις, και να σταματήσει να ρίχνει βόμβες σε κατοικημένες περιοχές αδιακρίτως, σκοτώνοντας αμάχους. Και μετά από ένα μήνα, να πάει στο δικαστήριο της Χάγης για να δώσει αναφορά τι έχει κάνει.

Τώρα, τα πράγματα περιπλέκονται. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν μια προειδοποίηση ότι καλύτερα να υπάρξει πολιτική λύση στο θέμα, πριν χρειαστεί να βγάλουν ετυμηγορία.

Αλλά εδώ έχουμε φράγκα στη μέση. Πολλά φράγκα στη μέση.

Μια μέρα πριν το Διεθνές Δικαστήριο εκδώσει την απόφασή του, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ήρθαν σε συμφωνία για μια τεράστια παραγγελία στρατιωτικού υλικού. Όπλα, οχήματα και πυρομαχικά πωλούνται στο Ισραήλ τόσο από τις ΗΠΑ, όσο και από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Γερμανία, την Αυστραλία και άλλες χώρες, αφού το Ισραήλ υποστηρίζει ότι τα πυρομαχικά του αρχίζουν να λιγοστεύουν.

Η βάση του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ακρωτήρι της Κύπρου, έχει πάρει φωτιά από μεταγωγικά αεροπλάνα του στρατού.

Το Ισραήλ συμφώνησε ήδη με την Ουάσιγκτον για την αγορά 50 μαχητικών αεροσκαφών και 12 πολεμικών ελικοπτέρων από την Lockheed Martin και την Boeing. Αγοράζει, επίσης, και βόμβες αέρος, αφού οι αποθήκες της έχουν αδειάσει μετά από τέσσερις μήνες σφυροκόπημα στη Γάζα.

Τι θα τα κάνει όλα αυτά τα όπλα;

Πριν τέσσερις μήνες, η απάντηση σε αυτό το ερώτημα ήταν προφανής: θα σκοτώσει Παλαιστίνιους.

Για τα επόμενα χρόνια, όμως, οι διαδικασίες του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης αναφορικά με την υπόθεση γενοκτονίας του Ισραήλ, θα είναι στο διεθνές προσκήνιο. Και δεν θα είναι μόνο του το Ισραήλ στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Στο εδώλιο θα βρίσκονται και όλα τα κράτη που στήριξαν, χρηματοδότησαν, και κάλυψαν το Ισραήλ στην διάπραξη γενοκτονικών πράξεων στην Γάζα.

Από εδώ και στο εξής, κάθε στρατιωτική συναλλαγή με το Ισραήλ, από οποιαδήποτε χώρα, θα είναι υπόλογη στο να διερευνηθεί από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ως εμπλεκόμενη σε γενοκτονία, ή στήριξη γενοκτονίας.

Ναι, η δίκη θα διαρκέσει χρόνια. Αλλά θα επισκιάζει κάθε ενέργεια του Ισραήλ. Κάθε επίθεση σε νοσοκομείο, κάθε εκτέλεση αμάχου, κάθε βομβαρδισμό κατοικημένης περιοχής, κάθε άρνηση ανθρωπιστικής βοήθειας, κάθε παρεμπόδιση σε τροφή, νερό, φάρμακα, ηλεκτρικό, θα καταγράφεται και θα στοιχειοθετείται, μέχρι να τελεσιδικήσουν.

Οι δικαστές του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης δεν είναι χαζοί. Είναι προσεκτικοί, όχι χαζοί. Γι’αυτό και τα μέτρα που διέταξαν ήταν αυτά στα οποία συμφώνησαν όλοι τους, σχεδόν ομόφωνα και ανεξαρτήτως εθνικότητας και στήριξης της κυβέρνησής τους, με εξαίρεση τον δικαστή από το Ισραήλ και από την Ουγκάντα, οι οποίοι ψήφισαν σε όλα κατά. Όλα τα μέτρα ήταν 15-2 στις ψήφους.

Και επειδή δεν είναι χαζοί, οι δικαστές γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να πάνε την υπόθεση με τον συνήθη αργόσυρτο ρυθμό τους, επειδή η γενοκτονία είναι εν εξελίξει. Γνωρίζουν ότι βρίσκονται και αυτοί σε δίκη. Το Διεθνές Δικαστήριο και ολόκληρο το σύστημα του Διεθνούς Δικαίου βρίσκεται σε δίκη αυτή τη στιγμή.

Η πίεση ανεβαίνει, όχι μόνο για το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αλλά και για το αδελφάκι του, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, στο να αναγνωρίσει τους υπεύθυνους για αυτά τα εγκλήματα πολέμου.

Γιατί, αν βγάλει ετυμηγορία το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης μετά από χρόνια, ότι το Ισραήλ διέπραξε σκοπίμως γενοκτονία, ή έστω, γενοκτονικές πράξεις, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης δεν θα μπορεί να κρυφτεί πια. Θα αναγκαστεί να βρει τους ενόχους και να τους δικάσει.

Σε κάθε περίπτωση, η δική μου ανάγνωση είναι ότι πρόκειται για μια ιστορική απόφαση. Μια γενναία απόφαση, απέναντι σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Παρ’ όλα αυτά, μου αφήνει μια πικρή γεύση στο στόμα όλο αυτό.

Παρακολούθησα ζωντανά την ανάγνωση της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου, την Παρασκευή που μας πέρασε. Η αίσθηση που μου έδωσε, ήταν γλυκόπικρη. Από την μία, είδα ότι το Δικαστήριο αποφάσισε εκ πρώτης να κάνει τη δουλειά του. Οι δικαστές το αποφάσισαν μεταξύ τους, απ’ ό,τι φαίνεται, ότι το καθήκον τους στον Νόμο, υπερβαίνει την εθνικότητά τους και τα συμφέροντα των κυβερνήσεών τους. Αλλά, όσο παρακολουθούσα, είχα την εντύπωση καθ’ όλη την συνεδρίαση, τόσο από τον τόνο της συνεδρίασης, όσο και από τον τόνο της Προέδρου, ότι κανένας τους δεν ήθελε να βρίσκεται σε εκείνες τις πολυθρόνες εκείνη τη στιγμή.

Ήταν μια αμήχανη συνεδρίαση.

Δεν ξέρω, μπορεί να έφταιγε η φωνή της Αμερικανίδας Προέδρου του δικαστηρίου, καθώς διάβαζε την απόφαση, πίνοντας διαρκώς νερό, η οποία έκανε τεράστια προσπάθεια καθόλη την ανάγνωση της απόφασης, τόσο να κρατήσει την φωνή της από το να μην σπάσει, όσο και από το να συγκρατήσει την συγκίνησή της, όταν διάβαζε τις καταστροφικές στατιστικές της κατάστασης στη Γάζα.

Ίσως, αυτό που έγινε να ήταν το περισσότερο που θα μπορούσε να γίνει, ρεαλιστικά.

Ίσως.

Αυτή η ξινίλα, πάντως, δε λέει να μου φύγει.

Από το μακρινό Αμστελόδαμο, με αγάπη,

Κώστας

(Φίλε Κώστα, ο χρόνος δεν είναι με το μέρος κανενός. Ούτε με το δικό μας μέρος είναι ο χρόνος. Σκέφτομαι πως οι εξελίξεις θα ξεπεράσουν και τη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα. Ποιος μπορεί να διατάξει κατάπαυση του πυρός και τι νόημα έχει αυτό, αν η απόφαση για Μεγάλο Πόλεμο έχει παρθεί; Ποιος θα υπακούσει; Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.