Κάτι λείπει απ’ το κάδρο

Πλάκα έχουμε οι άνθρωποι, πιτσιρίκο. Η αγαπημένη μας συνήθεια να κρίνουμε τους άλλους που αβαντάρεται κι απ’ τα κοινωνικά δίκτυα, έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας.

Παρατηρούμε, ακούμε, διαβάζουμε, βλέπουμε και κρίνουμε. Και συχνότατα- σχεδόν πάντα δηλαδή- κατακρίνουμε. Τί φοράει, πώς κάθεται, πώς κοιτάζει, τί λέει, τί είπε, τι θα πει… με πρόσβαλε… σε προσβάλλει… τους έχει προσβάλει.

Οι ‘’προσβολές’’ πέφτουν σαν το χαλάζι σε στέρφο χωράφι. Δεν κινδυνεύει καμία καλλιέργεια.

Υπάρχει μια ασφαλής γωνίτσα, όπου ο υπέροχος εαυτός μας έχει στήσει τα κουτοπόνηρα εργαλεία του- αισθητήρια όργανα, συναισθηματικές σβούρες, νοητικά δίζυγα- για το άλλοτε διασκεδαστικό και άλλοτε επίπονο έργο της κριτικής σύνθεσης των άλλων: στραβοχυμένα πορτρέτα, άχαρες τοπιογραφίες, νεκρές φύσεις με hot dog και μεταλλαγμένα σταφύλια σε πλαστική πιατέλα.

Εν τω μεταξύ, κάτι λείπει απ’ το κάδρο. Εγώ! Ξέχασα να βάλω τον εαυτό μου μέσα. Για να μη συναντηθούμε ποτέ.

Η μεγαλύτερη πλάκα είναι να καταδικάζω κάτι που με διαπερνά πατόκορφα. Αλλά δεν κινδυνεύω να το δω ποτέ. Βέβαια, το ‘’ποτέ’’ είναι σχήμα λόγου. Όλο και κάπου θα σκοντάψω κάποτε. Αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Υπάρχουν ωραία καψουροτράγουδα να με παρηγορήσουν. Για την καψούρα του εαυτού μου.

Φιλιά

Μερόπη

Υ. Γ. Για να κρίνεις κάτι ως ηθικά επιλήψιμο πρέπει να αναγνωρίζεις και να αντιλαμβάνεσαι την έννοια και την ουσία της ηθικής, που δεν είναι καθόλου ηθικολογία. Θυμίζω έναν στίχο του Ελύτη από τη Μαρία Νεφέλη: ‘’Η Μαρία Νεφέλη ζει στους αντίποδες της Ηθικής. Είναι όλο ήθος.’’
Τέλος πάντων, ο καθένας είναι αυτό που είναι και φτάνει όπου μπορεί να φτάσει. Το μόνο που μπορώ να υποστηρίξω με βαθιά πίστη για το τί σημαίνει ήθος απορρέει από αυτό που είπε ο Γκάντι: “Το μόνο αποτέλεσμα που θα έχει το οφθαλμόν αντί οφθαλμού, είναι να κάνει όλον τον κόσμο τυφλό”.
Ο πίνακας είναι του Μαγκρίτ, πειραγμένος λίγο απ’ τα πονηρούτσικα ”εργαλεία” μου.

(Αγαπητή Μερόπη, βρίσκω ξεκαρδιστικό ότι γράφει κάτι μια γυναίκα στην Αυστραλία στους λογαριασμούς της στα social media, και της την πέφτουν άνθρωποι από όλες τις χώρες του κόσμου. Προσβάλλονται όλοι πολύ εύκολα σήμερα. Και τα παίρνουν όλα προσωπικά. Βέβαια, πρέπει να είναι τέρμα ηλίθιος κάποιος για να παίρνει προσωπικά αυτά που γράφουν άνθρωποι που δεν γνωρίζει και ζουν στην άλλη άκρη του κόσμου. Επίσης, έχω παρατηρήσει πως οι άνθρωποι λένε πάντα τι δεν τους αρέσει, και σχεδόν ποτέ αυτό που τους αρέσει. Καλά, σε κάποιους δεν αρέσει κανείς και τίποτα, ενώ αυτό που “πουλάει” στην υπερομοντέρνα εποχή μας είναι οι υστερίες, οι κατάρες, οι καταδίκες, τα cancel και άλλα τέτοια. Η καλή κουβέντα μένει στα αζήτητα. Με τόση “ευαισθησία” που υπάρχει, είναι να απορείς ποια είναι όλα αυτά τα κτήνη που συναντάς κάθε μέρα. Μερόπη, έχει γεμίσει ο τόπος χωροφύλακες. Υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν πως είναι “αντιφασίστες” και συμπεριφέρονται σαν πολύ φασίστες μπάτσοι. Γέμισε ο τόπος από ανθρώπους που θέλουν να σου υποδείξουν τι θα λες, τι θα γράφεις και τι θα σκέφτεσαι -κανονικοί μπάτσοι δηλαδή- αλλά οι ίδιοι άνθρωποι γράφουν ύμνους για την …διαφορετικότητα. Ναι, έχει πολλή πλάκα. Αλλά, αν δεν κάνει κάποιος την αυτοκριτική του, δεν θα καταλάβει ποτέ πόσο αστείος είναι. Αλλά, είπαμε, οι περισσότεροι άνθρωποι θα κάνουν τα πάντα στη ζωή τους, για να μη συναντήσουν ποτέ τον εαυτό τους. Επίσης, σαρώνει η διπλή ηθική. Σε όλους τους τομείς. Είναι αυτοί που είναι και με την Ουκρανία που δέχεται εισβολή και με το Ισραήλ που κάνει γενοκτονία. Υπέροχα πλάσματα. Και ηθικά. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.