Ζεσταίνονται τα ψάρια;
Ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις τη μέρα σου. Ένα τηλεφώνημα από ένα φίλο που κανονικά εργάζεται πυρετωδώς και δεν έχει χρόνο για τηλεφωνήματα στη δουλειά. «Έχει πέσει το σύστημα από το πρωί, μας παίρνουν τηλέφωνα από όλα τα καταστήματα, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα πλέον».
“Και τι κάνετε ρε;” τον ρωτάω.
«Βρήκαμε ευκαιρία και κάνουμε καθαριότητες και εκκαθάριση στο γραφείο. Εσύ τι κάνεις;».
Δεν ήθελα να τον πληγώσω. Όχι πολύ, αλλά λιγάκι, ναι, το ήθελα. Του απάντησα ότι κολύμπησα κανα μισάωρο στις 08:30, πήρα μία κοτόπιτα και διαβάζω στο μπαλκόνι κάποιες ωραίες αναρτήσεις σε ένα υπέροχο blog. Μου έκλεισε το τηλέφωνο πριν προλάβω να σώσω την κατάσταση (υπέρ του) και να του πω ότι έχει σπάσει ένας αγωγός και έχουν κόψει το νερό στη ευρύτερη περιοχή. Θα συνέχιζε λίγο ακόμα το τηλεφώνημα έτσι. Ας είναι.
Μπαίνω να διαβάσω τι έγινε και διαπιστώνω ότι το πρόβλημα δεν είναι ντόπιο. Όχι το πρόβλημα του νερού. Το άλλο. Το ιντερνετικιένιο πρόβλημα. Ένθεν κι ένθεν έχουν σμπαραλιαστεί τα συστήματα. Τα αεροπλάνα πρόβλημα, τα σούπερ μάρκετ πρόβλημα, οι τράπεζες είναι πρόβλημα ούτως ή άλλως, ελπίζω να μην επηρεαστούν οι νοσηλευόμενοι μονάχα. Τι φταίνε οι δύστυχοι;
Ένα πράγμα σίγουρα δεν θα επηρεαστεί στην Ελλάδα. Ο σιδηρόδρομος. Αυτός έτσι κι αλλιώς ήταν πάντα στη manual λειτουργία. «Πάμε κι όπου βγει», τελικά δεν βγήκε. Φαντάζεστε να βγει σήμερα ο υπουργός (δεν θυμάμαι ποιανού τις ικανότητες απολαμβάνουμε αυτή τη φορά, συγχωρέστε με) και να πει ότι έχουμε βλάβη στο σύστημα αυτόματου ελέγχου και σηματοδότησης των τραίνων (με άλφα γιώτα το γράφαμε παλιά) και θα ακυρωθούν τα δρομολόγια; Θα στράβωναν και οι γραμμές από τα γέλια. Καλά, στην Πάτρα στράβωσαν προχθές. Από τη ζέστη. Εντάξει, δεν είναι το ίδιο.
Εγώ, πάντως, έχω στραβώσει από τα γέλια. Και θα σας βοηθήσω να στραβώσετε κι εσείς, αν θέλετε. Έχω ζυγίσει τελείως λάθος την κατάσταση, το ομολογώ.
Εξηγούμαι: είδα το βίντεο με τον Hulk Hogan (παππούς πλέον) να σκίζει τη μπλούζα του στην ομιλία του υπέρ του Τραμπ. Μάστορα, σιγά μη σκίσεις κανα καλσόν. Ένας τύπος από τη δεκαετία του ‘90, ο Χαλκ Χόγκαν, που πρωταγωνιστούσε σε ένα επίσημα σκηνοθετημένο πρωτάθλημα «πάλης», όπου είχαν συνεννοηθεί για όλα τα χτυπήματα και τα σκετσάκια που θα κάνουν οι «αθλητές», στο οποίο οι θεατές χειροκροτούσαν και επευφημούσαν χαρωποί το δρώμενο. Δεν περιγράφω άλλο, το βίντεο είναι αυτό:
Τελικά, όλο το Αμέρικα είναι ένα φαντασμαγορικό σόου. Αν το δεις έτσι, μπορεί να αρχίσει να γίνεται σούπερ απολαυστικό.
Αλλά δεν είναι. Γιατί έχει πολλούς νεκρούς αυτό το σόου. Όχι μέσα στο Αμέρικα. Οπουδήποτε αλλού, κατά προτίμηση από 10.000 χιλιόμετρα μακριά και πλέον.
Ο αναγεννημένος ήρωας Ντόναλντ, μας ενημερώνει ότι θα κλείσει πλέον τα σύνορα του Αμέρικα για όλους τους «παράτυπους» μετανάστες την πρώτη μέρα της νέας θητείας του, ενώ δίπλα του η πανέμορφη μετανάστρια σύζυγος χειροκροτεί χαρίζοντας το χαμόγελό της στα πλήθη.
Ταυτόχρονα, δηλώνει ότι θα χτυπήσει την κλιματική αλλαγή στη ρίζα της, μέσω της εξερεύνησης και εκμετάλλευσης νέων κοιτασμάτων πετρελαίου. Ωραία, σκέφτομαι κι εγώ να κυκλοφορώ με ένα Wartburg (παλιά μάρκα αυτοκινήτων με δίχρονους κινητήρες, κατασκευής Ανατολικής Γερμανίας) για να ανασάνει η Αθήνα, μαλακία κάνω που κυκλοφορώ με ηλεκτρικό σκούτερ.
Το χειρότερο το άφησε για το τέλος ο Ντόναλντ ο Ντακ: «Εγώ σας κληροδότησα έναν ειρηνικό κόσμο κι εσείς θα μου παραδώσετε έναν πλανήτη σε πόλεμο. Δείτε τι γίνεται στην Ουκρανία, δείτε την επίθεση που δέχεται το Ισραήλ. Οι όμηροί μας, το καλό που σας θέλω, είναι να έχουν επιστρέψει προτού αναλάβω την εξουσία, γιατί αλλιώς θα το πληρώσετε πολύ ακριβά». Ακούνε τα παλιόπαιδα εκεί στην Χαμάς; Το νου σας…
Αναρωτιέμαι γιατί ασχολούμαι με όλα αυτά. Εδώ κολλάει η ατάκα Πιτς: Νετανιάχου και δεν με νοιάζειιιιιιιιι!
Πάντως, ένα πράγμα με απασχολεί μετά το πρωινό μπάνιο: τα ψάρια τι λένε για τη ζέστη; Καταλαβαίνουν διαφορές μέσα στο νερό; Γκρινιάζουν όπως εμείς; Πώς ξεκινάνε τη μέρα τους, άραγε; Σχολιάζουν την μέγιστη θερμοκρασία που διαβάζουν όλα μανιωδώς στο θαλασσέο.gr ; Αποφεύγουν τα ζεστά ρεύματα και ψάχνουν πιο δροσερές περιοχές; Αποφεύγουν την επιφάνεια της θάλασσας και κατεβαίνουν στα βαθιά, που δεν φτάνουν οι αΧτίνες του ήλιου; Μήπως να πάμε κι εμείς σε κάνα υπόγειο να δροσιστούμε; Μήπως, αντί για ουρανοξύστες να ξαναγυρίσουμε σε δροσερές σπηλιές;
Παραληρώ. Θερμοεπλήγην κι εγώ. Έφυγα για βουτιά.
Τα φιλιά μου.
Αντώνης
(Φίλε Αντώνη, τα ψάρια ζεσταίνονται σίγουρα στα ενυδρεία. Θυμάμαι στον μεγάλο καύσωνα στην Αθήνα, που πέθαιναν μαζικά οι άνθρωποι και δεν προλάβαιναν να τους θάψουν και τους είχαν σε ψυγεία, ρίχναμε παγάκια μέσα στο ενυδρείο, γιατί ο μηχανισμός για την θερμοκρασία ήταν άχρηστος πάνω από τους 45 βαθμούς και τα ψαράκια πέθαιναν. Αντώνη, η ζωή είναι κωμωδία, και, ως κωμωδία, παίζεται πάντα σοβαρά, οπότε αποφεύγουμε αυτούς που έχουν διάθεση για αναλύσεις και για καριέρες. Και βέβαια, πάμε για μπάνιο. Και για γεμιστά. Με ρύζι, όχι με κιμά. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.