Pax Trumpericana
Φίλε μου Πιτσιρίκο,
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του Τραμπ και του Πούτιν για την συνθηκολόγηση της Ουκρανίας συνεχίζονται στο Ριάντ, όσο Ουκρανοί και Ρώσοι στρατιώτες συνεχίζουν να σκοτώνονται στο πεδίο της μάχης.
Οι πολιτικοί συνομιλούν σε κλιματιζόμενα δωμάτια, και οι στρατιώτες σκοτώνονται μεταξύ τους στον καθαρό αέρα. Δίκαια πράγματα.
Βέβαια, οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ φαίνεται να έχουν σκυλιάσει που ο Τραμπ μιλάει στον Πούτιν για να λήξει αυτός ο πόλεμος, επιμένοντας ότι δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε την Ουκρανία. Την ίδια ώρα, σφυγμομέτρηση του Gallup που είχε γίνει ήδη τον μακρινό Νοέμβριο, έδειχνε από τότε το 52% των Ουκρανών να θέλει διαπραγμάτευση με τη Ρωσία, ποσοστό που έφτανε το 63% σε περιοχές κοντά στο μέτωπο. Αλλά, οι Ουκρανοί δεν έχουν σημασία.
Μεταξύ των Δημοκρατικών που θέλουν να συνεχιστεί ο πόλεμος παρά την αντίθεση της πλειοψηφίας των Ουκρανών –μάλλον επειδή είναι πολύ “δημοκράτες”– βρίσκεται και ο “σοσιαλιστής” Μπέρνι Σάντερς, που πέρασε τον τελευταίο χρόνο στηρίζοντας τον γενοκτόνο θείο Τζο ο οποίος τα είχε χαμένα εδώ και χρόνια, πράγμα που όπως αποδείχτηκε γνώριζαν όλοι από καιρό. Οι Δημοκρατικοί, όμως, έχασαν τις εκλογές, επομένως δεν έχουν σημασία πια.
Κανείς δεν ξέρει τον ακριβή αριθμό των νεκρών. Θα το μάθουμε μετά, όταν ολοκληρωθούν οι συνομιλίες. Τι σημασία έχει;
Κάποιοι λένε για 500.000 νεκρούς Ουκρανούς και καμιά 100.000 Ρώσους. Κάποιοι άλλοι μιλάνε για 1.000.000 νεκρούς Ουκρανούς και καμιά 300.000 Ρώσους.
Ο ακριβής αριθμός δεν έχει καμία σημασία για τους νεκρούς. Σημασία έχει για τους ιστορικούς και τους στατιστικολόγους.
Σημασία έχει και για τους συγγενείς και τους φίλους τους. Αλλά ούτε αυτοί έχουν σημασία.
Κάποια στιγμή, θα πέσουν οι υπογραφές, και τότε θα μάθουμε. Ίσως.
Ο Ζελένσκι θα μείνει χωρίς σαουδαραβικά μπακλαβαδάκια από ό,τι φαίνεται, περιμένοντας την ετυμηγορία της συμφωνίας των Αμερικανών με τους Ρώσους. Ούτε αυτός έχει σημασία πια.
Κάποτε, όταν οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι του πουλούσαν όπλα, τον παρουσίαζαν στα κοινοβούλιά τους ως ήρωα και υπερασπιστή της Δύσης και του έδιναν δισεκατομμύρια σε δάνεια ώστε να αγοράσει τα όπλα που του πουλούσαν, είχε σημασία. Αλλά τώρα που η Ουκρανία ηττήθηκε στο πεδίο της μάχης και τα λεφτά των Αμερικανών και των Ευρωπαίων έχουν στερέψει, δεν έχει πια σημασία.
Αν η Ουκρανία είχε καταφέρει να εμποδίσει την προέλαση των Ρώσων, ο Ζελένσκι θα είχε πολύ μεγάλη σημασία, αλλά αυτό δεν έγινε και οι Ρώσοι συνεχίζουν να προελαύνουν, αν και με αργό ρυθμό, λόγω χειμώνα.
Γι’αυτό, καλό είναι η κατάπαυση πυρός να γίνει πριν λιώσουν τα χιόνια, αφού οι Ρώσοι είναι πλέον γύρω στα 700 χλμ μακριά από το Κίεβο.
Ο χειμώνας είναι δύσκολος στην Ουκρανία. Δύσκολος στην ειρήνη, δύσκολος και στον πόλεμο, πράγμα που ίσως καθυστερήσει την περαιτέρω προέλαση των Ρώσων, οι οποίοι δεν φαίνεται να έχουν καμία διάθεση να σταματήσουν. Αλλά, τι σημασία έχει;
Οι Ρώσοι έχουν καταλάβει τα τέσσερα ομπλάστ που ήθελαν εξαρχής, μαζί και την Κριμαία, οπότε για τους Ρώσους δεν έχει καμία σημασία.
Μόνο για αυτούς που σκοτώνονται και διαμελίζονται στο μέτωπο έχει σημασία. Αλλά, όπως είπαμε, αυτοί δεν έχουν σημασία.
Κατά περίεργη σύμπτωση, τα τέσσερα αυτά ομπλάστ των ρωσόφιλων Ουκρανών, έχουν τα μεγαλύτερα αποθέματα σε πολύτιμα ορυκτά, πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αξίας χιλιάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή τρισεκατομμυρίων. Έχουν, δηλαδή, μεγάλη σημασία.
Βέβαια, και η υπόλοιπη Ουκρανία είναι πλούσια σε ορυκτά, και επομένως έχει και αυτή σημασία. Έχει και στα δυτικά της πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Ο Τραμπ ζήτησε από τον Ζελένσκι το 50% του ορυκτού πλούτου της Ουκρανίας –αυτής που θα απομείνει–, ως πληρωμή για όλα τα δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια που έδωσαν οι ΗΠΑ, αλλά φήμες λένε ότι ο Ζελένσκι αρνήθηκε. Ίσως γι’ αυτό δεν τον κάλεσε ο Τραμπ στο Ριάντ.
Δεν έχει σημασία. Οι μέρες του “ήρωα” Ζελένσκι είναι μετρημένες, και αυτός που θα τον αντικαταστήσει θα δεχτεί ό,τι όρους έχουν συμφωνήσει για την μοιρασιά της Ουκρανίας ο Τραμπ με τον Πούτιν. Αυτοί, έχουν σημασία.
Κάποια από αυτά τα δισεκατομμύρια που δόθηκαν στους Ουκρανούς πήγαν σε αγορά όπλων από τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς, αλλά τα μισά από τα πάνω από 400 δις που έλαβε η Ουκρανία λείπουν από τα ταμεία, σύμφωνα με τον Ζελένσκι, ο οποίος μπορεί να δικαιολογήσει μόνο τα 177 δισ. Κανείς δεν ξέρει πού πήγαν τα υπόλοιπα. Κάποιοι τσέπωσαν γύρω στα 230 δισ. δολάρια από αυτή την ιστορία. Αλλά, τι σημασία έχει;
Μέχρι πρόσφατα, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε –ο οποίος πήρε προαγωγή από πρωθυπουργός της Ολλανδίας για να αντικαταστήσει τον Στόλτενμπεργκ– καλούσε τις χώρες της συμμαχίας να συνεχίζουν να στηρίζουν τον πόλεμο, αλλά τώρα ούτε και αυτός έχει σημασία, αφού η Ουκρανία δεν πρόκειται να μπει στο ΝΑΤΟ.
Παλιά, η Ουκρανία είχε στρατό να μπει στο ΝΑΤΟ. Τώρα, οι περισσότεροι έχουν σκοτωθεί.
Οι ηγέτες της ΕΕ που στήριξαν τον πόλεμο στην Ουκρανία ακόμα και όταν γνώριζαν ότι η μάχη είχε πια χαθεί στο έδαφος, εις βάρος των Ευρωπαίων φορολογουμένων οι οποίοι πτωχοποιήθηκαν εξαιτίας της εκτόξευσης του κόστους ζωής ως συνέπεια του πολέμου, θέλουν να συνεχιστεί ο πόλεμος. Τι σημασία έχει;
Γι’ αυτούς καμία, αφού είναι πλούσιοι. Άλλωστε, οι φορολογούμενοι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να πληρώνουν ό,τι κι αν λέει το ταμπελάκι της τιμής στο σουπερμάρκετ και στο τιμολόγιο του ρεύματος, του αερίου και του πετρελαίου. Επομένως, μάλλον δεν έχει σημασία ούτε για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους. Ίσως περιμένουν τις κάλπες, αλλά μέχρι τότε, δεν θα έχει πια καμία σημασία.
Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν είχαν ποτέ σημασία, βέβαια, γι’ αυτό και δεν ρωτήθηκαν ποτέ για τίποτε από όλα αυτά. Αλλά, ούτε οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν πια σημασία. Θα είχαν σημασία οι ηγέτες της ΕΕ, αν η ΕΕ είχε ανεξάρτητη και ομόφωνη εξωτερική πολιτική, αλλά η ΕΕ δεν έχει τίποτα από τα δύο.
Η ΕΕ είναι απόλυτα εξαρτημένη από τα αμερικανικά όπλα και τον αμερικανικό στρατό, καθώς και το ακριβό αμερικανικό φυσικό αέριο που ήρθε να αντικαταστήσει το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο, μετά την έναρξη του πολέμου και την καταστροφή του αγωγού Nordstream 2.
Τι σημασία έχει; Έχουν περάσει πάνω από δύο χρόνια από τότε, αλλά καμία Ευρωπαϊκή χώρα δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται να μάθει ποιός κατέστρεψε τον αγωγό, φτωχοποιώντας τους Ευρωπαίους πολίτες από την εκτόξευση του κόστους ενέργειας, ενώ υπάρχουν χώρες της ΕΕ, όπως η Γερμανία, που θέτουν εμπόδια σε κάθε ανεξάρτητη έρευνα υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Μάλλον δεν έχει σημασία.
Αν η ΕΕ είχε κάνει πράξη τις υποσχέσεις που είχε δώσει στο Παρίσι το 2015 και είχε επενδύσει στην ενεργειακή μετάβαση, δεν θα είχε ανάγκη ούτε το ρωσικό, ούτε το αμερικανικό φυσικό αέριο. Δεν το έκανε, για να προστατεύσει τα κέρδη των ευρωπαϊκών ενεργειακών κολοσσών. Και επειδή η ΕΕ δεν έχει τίποτα να προσφέρει ως παραγωγική δύναμη πέραν της βιομηχανίας όπλων, προσφέρει αυτά που έχει, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και όπλα, προστατεύοντας τις ευρωπαϊκές τράπεζες και τους Ευρωπαίους εμπόρους θανάτου.
Φράγκα και βόμβες. Αυτά έχει, αυτά δίνει, αλλιώς δεν έχει τίποτα. Γι’ αυτό και η ΕΕ θα συνεχίσει να μην έχει σημασία.
Τελικά, δεν έχω καταλάβει, τι έχει σημασία;
Από τις μακρινές ερημιές του κόσμου, με αγάπη,
Κώστας
Υ.Γ. Δεν υπάρχει καλός Αμερικανούς πρόεδρος, όπως και δεν υπάρχει κανένας Αμερικανός πρόεδρος που να δίνει δεκάρα για ανθρώπινες ζωές, ή για την ειρήνη. Η αμερικανική αυτοκρατορία έκανε μια επένδυση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Ουκρανία, με σκοπό να αποδυναμώσει στρατιωτικά και οικονομικά τη Ρωσία, μια ανταγωνιστική δύναμη στην αγορά πετρελαίου και φυσικού αερίου, να αποδεσμεύσει την ΕΕ από την πρόσβαση της σε φθηνό ρωσικό αέριο, κάνοντάς την ακόμα πιο εξαρτημένη από τις ΗΠΑ –ενεργειακά, επομένως και πολιτικά–, και παράλληλα να αποκομίσει χιλιάδες δισεκατομμύρια δολάρια αξίας πλουτοπαραγωγικούς πόρους εκμεταλλευόμενη το υπέδαφος της Ουκρανίας. Το πρώτο δεν της βγήκε, στο δεύτερο έπεσε διάνα, και το τρίτο παίζεται αυτή τη στιγμή στο Ριάντ, τη νέα Γιάλτα. Η αμερικανική μηχανή του κιμά είναι μεγαλύτερη από οποιονδήποτε πρόεδρο, και χρειάζεται τον πόλεμο για να επιβιώσει. Αν αποφασίζει να κάνει κάτι, το κάνει επειδή αυτό τη συμφέρει να κάνει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Δεν γίνεται κανείς πρόεδρος των ΗΠΑ, αν υπάρχει έστω και μία πιθανότητα στο εκατομμύριο ότι θα βλάψει τα συμφέροντα της αυτοκρατορίας, σταματώντας τη μηχανή του κιμά. Απλώς, η μηχανή δουλεύει σε φάσεις, και χρειάζεται διαφορετικούς μάνατζερ, ανάλογα με τη φάση στην οποία βρίσκεται. Αλλά, βλέπω κάποιους Ευρωπαίους δημοκράτες να συγχαίρουν τον Τραμπ, λες και είναι ο Τζον Λένον. Το να χειροκροτά κανείς έναν Αμερικανό πρόεδρο επειδή επιδιώκει να σταματήσει έναν χαμένο πόλεμο με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς στον οποίο συμμετείχε ενεργά επί πάνω από 10 χρόνια, είναι σα να χειροκροτάς έναν βιαστή επειδή σταμάτησε να βιάζει όταν συνειδητοποίησε ότι το θύμα του έχει μείνει πια αναίσθητο από τον πόνο. Πρέπει να είναι κανείς τέρας για να μην θέλει αυτός ο πόλεμος να σταματήσει…χθες. Όπως και κάθε πόλεμος. Αλλά, να λέμε τα σύκα, σύκα, και τα σκατά, σκατά.
(Φίλε Κώστα, όπως τα γράφεις. Ξέρουμε γιατί έγινε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Για όλα αυτά που γράφεις και για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, όπως μας ενημέρωσε ο Τζούλιαν Ασάνζ. Κώστα, δεν υπάρχουν καλοί πολιτικοί, είναι όλοι καθάρματα. Άλλοι είναι καθάρματα με δύναμη και άλλοι είναι αδύναμοι. Δεν είναι μόνο οι πολιτικοί καθάρματα, κοίτα γύρω σου. Κανείς δεν χειροκροτά τον Τραμπ, αλλά επιτρέπεται να χαρούμε λίγο που θα τελειώσει ο πόλεμος και θα σταματήσουν να σκοτώνονται οι άνθρωποι ή να περιμένουμε να τελειώσει η θητεία του αντιπαθητικού Τραμπ για να τελειώσει ο πόλεμος σε τέσσερα χρόνια; Δηλαδή, να μη χαρούμε που θα σταματήσει ο πόλεμος, για να μη μας πουν τραμπικούς ή πουτινάκια; Ωραία, ας σκοτωθούν όλοι οι Ουκρανοί, ενώ εμείς θα κάνουμε τα μπάνια μας και θα παρτάρουμε. Δεν πρόκειται για τις απόψεις μας και ποιος έχει την πιο γαμάτη άποψη στα social media, πρόκειται για ανθρώπινες ζωές. Και δεν είναι οι δικές μας ζωές που χάθηκαν και χάνονται στην Ουκρανία. Έχω γνωρίσει στη Ζάκυνθο, τα τελευταία δυο χρόνια, πολλές γυναίκες από την Ουκρανία -και τα παιδιά τους- και είναι κανονικοί άνθρωποι σαν εμάς, που μετανάστευσαν για να ταΐσουν τα παιδιά τους, ενώ οι άνδρες τους πολεμάνε και σκοτώνονται. Αυτές να δεις πόσο χαίρονται που θα τελειώσει ο πόλεμος -πουτινάκια και οι Ουκρανές-, με πρωτοβουλία του Τραμπ. Αυτές σίγουρα θα χειροκροτούν τώρα τον Τραμπ, και τις καταλαβαίνω. Άλλωστε, αυτόν τον πόλεμο δεν τον ξεκίνησε ο Τραμπ. Ο Τραμπ, για την ώρα, δεν έχει ξεκινήσει κανέναν πόλεμο. Αυτό σημαίνει ότι είναι “καλός”; Όχι, αυτό σημαίνει πως, για την ώρα, είναι ο μόνος Πρόεδρος των ΗΠΑ -εδώ και πολλές δεκαετίες- που δεν έχει ξεκινήσει πόλεμο κάπου στον πλανήτη. Εγώ θα χαρώ αν αυτό συνεχιστεί και σε όλη την δεύτερη θητεία του Τραμπ. Και θα παρατηρώ ποιοι δεν θα χαίρονται. Γιατί εσύ βλέπεις αυτούς που χειροκροτούν τον Τραμπ αλλά εγώ βλέπω τώρα πάρα πολλούς που θέλουν να συνεχιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, αν και ξέρουν πως αυτός ο πόλεμος ήταν χαμένος για την Ουκρανία από την αρχή, και ήταν ένας πόλεμος στον οποίο έσυραν -πολύ μεθοδικά- την Ουκρανία οι ΗΠΑ, που θα πολεμούσαν “μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό”. Ο πόλεμος στην Ουκρανία θα είχε ξεκινήσει το 2016, αν η Χίλαρι Κλίντον είχε νικήσει τον Τραμπ. Δεν έχω βρει σημαντικό γεωστρατηγικό αναλυτή, που να μην το λέει αυτό. Οπότε, ίσως κάποιες μικρές διαφορές να έχουν μεταξύ τους τα πολιτικά καθάρματα. Άλλωστε, χαμένος ήταν για τις ΗΠΑ ο πόλεμος στην Ουκρανία και πριν εκλεγεί ο Τραμπ. Δεν χάθηκε ο πόλεμος στον ένα μήνα που είναι πρόεδρος ο Τραμπ, αλλά ο Μπάιντεν συνέχισε να πιέζει τους Ουκρανούς να πολεμάνε. Αυτό που σκέφτομαι είναι πως μιλάμε πάρα πολύ εύκολα για το αίμα των άλλων, τους αγώνες των άλλων, τις ζωές των άλλων. Θυμάμαι μια συζήτηση στο CNN, στην διάρκεια του βομβαρδισμού στη Γιουγκοσλαβία από το ΝΑΤΟ, όταν οι Σέρβοι είχαν συλλάβει τρεις Αμερικανούς στρατιώτες και ο αιδεσιμότατος Τζέσε Τζάκσον πήγε στο Βελιγράδι, συνάντησε τον Μιλόσεβιτς και τον παρακάλεσε να τους ελευθερώσει. Οι συνομιλητές έλεγαν πως είναι τεράστια ντροπή για τις ΗΠΑ να παρακαλούν τον Μιλόσεβιτς να ελευθερώσει τους Αμερικανούς στρατιώτες και πως δεν έπρεπε ο Τζέσε Τζάκσον να έχει πάει στη Σερβία. Ένας από τους συνομιλητές -που δεν είχε μιλήσει- τους άκουσε και μετά ρώτησε αν οι γιοι τους ή κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο υπηρετούσε στον στρατό των ΗΠΑ. Απάντησαν όλοι αρνητικά, και τότε αυτός τους είπε “αν ήταν οι γιοι σας αιχμάλωτοι, τώρα θα φιλούσατε τα private parts του Τζέσε Τζάκσον για να πάει στη Σερβία να τους ελευθερώσει”. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.