Προς τις 28 Φλεβάρη 2025

Αδερφέ Πιτσιρίκο, σου εμπιστεύομαι για δεύτερη φορά μια σειρά από κείμενα μου που έγραψα σε διάστημα λίγων εβδομάδων και αφορούν την 28η Φλεβάρη 2025. Η πρώτη φορά ήταν τον Οκτώβρη του 2023 όταν πάλι σου είχα στείλει μια σειρά κειμένων σε ημερολογιακή μορφή που αφορούσαν την Γενοκτονία της Γάζας. Αυτή την φορά ξεπέρασαν τις 20 σελίδες. Υπάρχουν σημεία τους που μοιραία επαναλαμβάνονται. Κάποια τα έγραψα με διάθεση ότι μπορούν να αλλάξουν κάτι (Ξέρω δεν το πιστεύεις αυτό! Ούτε εγώ το πιστεύω!) και άλλα και ειδικά το τελευταίο, με πολύ πιο νηφάλια διάθεση, με την δική σου νοοτροπία, γιατί απλά ένιωσα την ανάγκη να τα γράψω.

“11 Φλεβάρη 2025

1. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν τα διεφθαρμένα δολοφονικά καθάρματα της ΝΔ, και κάποιοι είναι αλήθεια έχουν αρχίσει να το καταλαβαίνουν σιγά σιγά και με φόβο, είναι ότι απέναντί τους δεν έχουν πια κόμματα και πουλημένες και τελειωμένες “θεσμικές” αντιπολιτεύσεις, αλλά ολόκληρη την κοινωνία.
Τα κολπάκια τους δεν πιάνουν, η προπαγάνδα τους ψόφησε, ο πληρωμένος μηχανισμός ανώνυμων ρουφιάνων στα κοινωνικά δίκτυα ξεφτιλίζεται και θα ξεσκεπαστεί, οι μπάτσοι τους δεν φοβίζουν.
Ο βόθρος ξεχείλισε και η μπόχα δεν αντέχεται.
1 εκατομμύριο κατέβηκε στους δρόμους με κάλεσμα δύο ημερών.
Κανένα κόμμα δεν τον κατέβασε, καμία προπαγάνδα δεν τον απέτρεψε.

Και ναι τα Τέμπη είναι η κορυφή του παγόβουνου.
Θα πληρώσουν για όλα.
Την φτωχοποίηση, την ακρίβεια, την στήριξη σε πολέμους και γενοκτονίες, την διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας,το ρεκόρ θανάτων που έγιναν στην εξαετία τους, τα χουντικά μέτρα που περιόρισαν το δικαίωμα της διαδήλωσης και την καταστολή, τις τράπεζες που μας χρεοκόπησαν και τώρα παίρνουν τα σπίτια του κόσμου, τα ελεγχόμενα πουλημένα ΜΜΕ, το ρεκόρ εργατικών δολοφονιών, τις μαζικές δολοφονίες μεταναστών, τα διεφθαρμένα κερδοσκοπικά καρτέλ, την καθήλωση των μισθών σε επίπεδα που ήταν πριν 25 χρόνια, τις παρακολουθήσεις και την υποταγή της χώρας σε ΗΠΑ και Ισραήλ σε εποχή που αυτά διαπράττουν τα χειρότερα εγκλήματα τους και άλλα, πολλά άλλα.

Από τις 26 Γενάρη 2025, ο φόβος άλλαξε πλευρά και επιτέλους μετά από 6 χρόνια που αυτοί έκαναν τα χειρότερα με τις μικρότερες δυνατές αντιστάσεις η κοινωνία αντέδρασε.
Κι όταν μια κοινωνία με ένα απλό κάλεσμα δύο μερών μπορεί να κατεβάζει ένα εκατομμύριο κόσμο στους δρόμους χωρίς μεσάζοντες και μεσολαβητές, τότε το ποτάμι πίσω δεν γυρνά. Κι όχι μόνο δεν γυρνά αλλά είναι έτοιμο να γίνει και λαϊκό τσουνάμι που θα πνίξει αυτά τα διεφθαρμένα δολοφονικά καθάρματα.

2. Η ιστορία των σεισμών στο Αιγαίου και του ηφαιστείου της Σαντορίνης είναι μια υπενθύμιση ότι κάποιες φορές οι δυνάμεις και οι λειτουργίες της φύσης είναι πολύ πάνω από τις δυνατότητες ακόμα και της σημερινής υπερτεχνολογικής και επιστημονικής ανθρώπινης κοινωνίας να τις ελέγξει και να τις αλλάξει.
Μπορεί μόνο να τις παρατηρεί, να τις καταγράφει, να φτιάχνει επιστημονικά μοντέλα πρόβλεψης και να προειδοποιεί.
Η Σαντορίνη είναι από τα νησιά στα οποία ουσιαστικά αποκλείεται η πρόσβαση στον μέσο κάτοικο της χώρας, στην διάρκεια του καλοκαιριού λόγω του υπερτουρισμού. Μια φίλη μου ανέφερε ότι 5 δισεκατομμύρια ευρώ ήταν τα έσοδα που αποκόμισε από τον τουρισμό το 2024.
Είναι, επίσης, ένα νησί που βρίσκεται σε εξαιρετικά σεισμογενή περιοχή όπως και όλη η Ελλάδα και με ηφαίστειο ιστορικά ενεργό.

Θεωρητικά και σίγουρα κάποια στιγμή στο μέλλον, θα βγει από εκεί μια τεράστια φυσική καταστροφή.
Δεν γνωρίζουμε αν αυτή γίνει αύριο, σε κάποιες εβδομάδες ή σε κάποια χρόνια ή σε κάποιους αιώνες. Η σημερινή γεωλογική δραστηριότητα είναι λογικό να φοβίζει και να τρομάζει όταν μάλιστα δεν ξέρουμε πως και πότε θα κορυφωθεί.
Ξέρουμε όμως ότι έχουμε μια κυβέρνηση διεφθαρμένων δολοφονικών καθαρμάτων που ανάμεσα σε άλλα είναι και η πλέον χειρότερη να διαχειριστεί μια ενδεχόμενη τεράστια φυσική καταστροφή.
Δεν είναι στο χέρι μας να αποτρέψουμε μεγάλο σεισμό ή έκρηξη ηφαιστείου.
Είναι όμως στο χέρι μας να μετατρέψουμε τις 28 Φλεβάρη 2025 σε μέρα της μεγαλύτερης αντικυβερνητικής συγκέντρωσης της ελληνικής ιστορίας και με την ευχή η μόνη λάβα που θα βγει να είναι η λαϊκή λάβα δικαιοσύνης.

18 Φλεβάρη 2025
ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ!
(και η απόπειρα αναγέννησης ενός πεθαμένου λαού…)

Είναι η πρώτη φορά πραγματικά που το καθεστώς Κούλη βρίσκεται σε τέτοιο πανικό.
Η 26 Γενάρη 2025 με τις εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που κατέβηκε στους δρόμους από ένα έκτακτο κάλεσμα δύο ημερών, τα άλλαξε όλα.
Η 28 Φλεβάρη 2025 έχει αποκτήσει ήδη θρυλικές διαστάσεις και αναμένεται να ξεπεράσει κατά πολύ σε συμμετοχή ακόμα και τον τεράστιο κόσμο που κατέβηκε στις 26 Γενάρη.
Δεν θυμάμαι άλλη κινητοποίηση να έχει φέρει τέτοια έξαψη και να έχει δημιουργήσει τέτοιο ντόρο τόσες μέρες πριν την πραγματοποίησή της.
Αν δύο μόνο μέρες μπόρεσαν να κινητοποιήσουν τόσο κόσμο, στις 26 Γενάρη δεν μπορούμε καν να φανταστούμε την κοσμοπλημμύρα που θα κατέβει στις 28 Φλεβάρη.
Άνθρωποι που δεν έχουν κατέβει ποτέ τους σε κινητοποίηση θα είναι εκεί μαζί με ανθρώπους που έχουν εμπειρία από κινητοποιήσεις, άνθρωποι όλων των γενιών, με τις πιο διαφορετικές απόψεις, ένα ετερόκλητο πλήθος που τους ενώνει η αηδία και η αγανάκτηση τους για το καθεστώς των δολοφόνων.

Οι δύο τάσεις μέσα στο κίνημα για δικαιοσύνη για τα Τέμπη

Ακριβώς γιατί το πλήθος είναι τεράστιο και ετερόκλητο, υπάρχουν μέσα σε αυτό διαφορετικές στάσεις και στοχεύσεις.
Υπάρχει η μικροαστική, συντηρητική τάση που θέλει να δούμε το προαναγγελθέν κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών σαν ξεκομμένο από τα υπόλοιπα εγκλήματα του κράτους, της κυβέρνησης και του συστήματος.
Αυτή η τάση θέλει να μιλάμε μόνο για αυτό, και φτάνει στα άκρα της όταν ζητά να θεωρούμε καπέλωμα ακόμα και την κήρυξη γενικής απεργίας που βγήκε για τις 28 Φλεβάρη! Δηλαδή, στη συγκέντρωση οι εργάτες δεν μπορούν να εκφραστούν για τα δικά τους θέματα, την ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς, το ρεκόρ εργατικών δολοφονιών που τα ονομάζουν εργατικά ατυχήματα, την αύξηση της εκμετάλλευσης.
Να βγάλουν άλλη μέρα απεργίας αν θέλουν να μιλήσουν για αυτά!
Αυτή η τάση επίσης δεν καλοβλέπει όσες και όσους θα κατέβουν στις 28 Φλεβάρη με παλαιστινιακές σημαίες, το σύμβολο της ηρωικής αντίστασης ενάντια στον γενοκτονικό φασισμό.
Πρέπει να μιλάμε μόνο για τα Τέμπη! Τα άλλα είναι αποπροσανατολισμός!
Ώστε αποπροσανατολισμός είναι για παράδειγμα, η σύνδεση της μαζικής δολοφονίας στα Τέμπη με την γενοκτονία της Γάζας και την ενεργή και ξεδιάντροπη στήριξη αυτής της γενοκτονίας από την ίδια κυβέρνηση που διέπραξε και την μαζική τυφλή δολοφονία στα Τέμπη στις 28 Φλεβάρη 2023!
Αυτή η τάση ζητά μόνο και συγκεκριμένα δικαιοσύνη για ένα συγκεκριμένο κρατικό έγκλημα στην μνήμη των δολοφονημένων παιδιών και ανθρώπων αυτού του εγκλήματος.
Ας είμαστε ρεαλιστές.
Σε μια εποχή που για 10 ολόκληρα χρόνια, από το 2015, είχε επικρατήσει ο κυνισμός, η απάθεια, η ιδιώτευση, η εξατομικοποιημένη απομόνωση και η πλήρης αποϊστορικοποίηση και διάλυση των κινημάτων, ακόμα και αυτή η μικροαστική, συντηρητική τάση είναι μια μεγάλη πρόοδος.
Έστω κι έτσι αυτή η τάση ασχολείται επιτέλους με κάτι σωστό και αντιπαλεύει μια αδικία κι ας μην έχει ούτε το σθένος, ούτε την επαναστατικότητα, ούτε την αγωνιστικότητα να κάνει κάτι περισσότερο και να δράσει συνολικά ενάντια στην συνολική αδικία και εκμετάλλευση.

Αν υπήρχε μόνο αυτή η τάση τότε το κρατικό, κυβερνητικό και καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών θα παρέμενε για πάντα ατιμώρητο.
Ευτυχώς όμως υπάρχει και η άλλη τάση.
Η επαναστατική, ριζοσπαστική τάση που αντιμετωπίζει το φρικτό έγκλημα στα Τέμπη ως συνδεδεμένο με τα άλλα εγκλήματα που αυτή η κυβέρνηση, αυτό το κράτος και αυτό το σύστημα έχουν κάνει.
Η τάση που ζητά ριζικές αλλαγές και θέλει να ξαναπιάσει το νήμα των αντιστάσεων 10 χρόνια μετά αφότου κόπηκε απότομα.

Το ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές τάσεις μέσα στο κίνημα για την δικαιοσύνη για τα Τέμπη, δεν σημαίνει, ενόψει μάλιστα και της 28ης Φλεβάρη 2025, ότι πρέπει να υπάρξει τώρα εμφύλιος μεταξύ τους. Το αντίθετο! Το σωστό τώρα είναι η ευγενής άμιλλα μεταξύ των δύο τάσεων για το ποια θα κατεβάσει περισσότερο κόσμο στις 28 Φλεβάρη. Όχι η εσωτερική τους διαμάχη.
Ο σκοπός τώρα είναι στις 28 Φλεβάρη να κατέβουμε εκατομμύρια στον δρόμο. Να είναι οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις της Ιστορίας αλλά και ο μεγαλύτερος σε αριθμό συγκεντρώσεων που θα έχουν γίνει ποτέ παράλληλα σε μια μέρα.

Ας μην έχουμε αυταπάτες, Μόνο αν αυτή η μέρα δημιουργήσει μόνιμο κίνημα με καταλήψεις πλατειών, πανεπιστημίων, με επαναλαμβανόμενες συγκεντρώσεις και πολύπλευρες δράσεις, αν δηλαδή αλλάξει εντελώς το κοινωνικό και πολιτικό κλίμα και είναι ώθηση για δημιουργία νέων μαζικών κινημάτων αντίστασης τότε και μόνο τότε θα μπορούμε να πούμε ότι ήταν επιτυχημένη.
Το αν θα συμβεί όμως κάτι τέτοιο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από το πόσο ιστορική θα είναι η ίδια η 28 Φλεβάρη.

Εδώ, επίσης, πρέπει να τονίσουμε ότι, όταν μιλάμε για δύο διαφορετικές τάσεις, δεν αναφερόμαστε σε ένα ξεκάθαρο δίπολο αλλά περισσότερο σε ένα φάσμα απόψεων, στάσεων και διαθέσεων που είναι σε συνεχή αλλαγή. Ο περισσότερος κόσμος δεν είναι 100% σε κάποια από τις δύο τάσεις που άλλωστε είναι άτυπες και το πιο συνηθισμένο τώρα είναι ότι σε κάθε άνθρωπο συνυπάρχουν στοιχεία και από τις δύο με αντιφατικό τρόπο και σε διαρκή κίνηση.

Στον δρόμο αλλάζουν οι συνειδήσεις και η ύπαρξη αυτών των δύο τάσεων είναι αναπόφευκτη, με δεδομένο τα διαφορετικά επίπεδα συνείδησης και αγωνιστικότητας που υπάρχουν σε ένα τεράστιο κίνημα που απαιτεί δικαιοσύνη.

Ζητάμε όμως από την συντηρητική μικροαστική τάση του κινήματος για δικαιοσύνη για τα Τέμπη να πράξει τα στοιχειώδη. Ενώ η ΓΣΕΕ κάτω από την λαϊκή πίεση προκήρυξε απεργία, δεν έχει κάνει ακόμα το ίδιο η ΓΣΕΒΕΕ που αφορά τους μαγαζάτορες. Τι περιμένουν; Θέλουν να λειτουργούν τα καταστήματα στις 28 Φλεβάρη 2025 σαν να μην τρέχει τίποτα και να αγνοήσουν και να σαμποτάρουν με τέτοιο τρόπο την λαϊκή απαίτηση να είμαστε όλοι στους δρόμους στις 28 Φλεβάρη;
Στις 28 Φλεβάρη πρέπει να είναι όλα κλειστά και όπως πιέστηκε η ΓΣΕΕ να βγάλει απεργία το ίδιο και περισσότερο πρέπει να πιεστεί η ΓΣΕΒΕΕ να κάνει το ίδιο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτές οι δύο άτυπες και ρευστές τάσεις του κινήματος δρουν τώρα σε συνθήκες πρωτοφανούς πολιτικού κενού μεγαλύτερου και από τα πρώτα χρόνια των μνημονίων. Με μια άθλια φοβική αντιπολίτευση να βλέπει βία στα τρικάκια του Ρουβίκωνα έξω από το σπίτι του δοτού κομματικού προέδρου της συγκάλυψης, να μιλά για ιερότητα της ιδιωτικής οικίας του την περίοδο που οι τράπεζες που μας χρεοκόπησαν παίρνουν τα σπίτια του κόσμου και να μην τολμά να χαρακτηρίσει το καθεστώς Κούλη σαν καθεστώς δολοφόνων.

Ένα έγκλημα που ήταν βέβαιο ότι θα συμβεί

Το έγκλημα στα Τέμπη είχε προαναγγελθεί. Υπήρξαν επείγουσες εκκλήσεις και προειδοποιήσεις από εργαζόμενους εβδομάδες και μήνες πριν συμβεί, ότι έρχεται τεράστιο δυστύχημα. Οι κυβερνητικοί απαντούσαν σε αυτές τις εκκλήσεις ότι είναι συκοφαντικές και έλεγαν ότι τα τρένα είναι ασφαλή για όλους. Ο γενοκτόνος φασίστας Σπύρος Γεωργιάδης είπε μετά ουσιαστικά ότι αυτό το έλεγαν για το κέρδος.

Η συγκάλυψη που ακολούθησε ξεπέρασε και του Noor1 και του Λιγνάδη και του κυκλώματος πελατών-βιαστών στα Σεπόλια.

Πριν την συγκάλυψή του, η ιδιωτικοποίηση, οι απολύσεις και περικοπές, ο κυβερνητικός νεποτισμός, η κακή συντήρηση και η απουσία έργων αναβάθμισης του δικτύου, το λαθρεμπόριο, η εμπλοκή στον πόλεμο στην Ουκρανία και τα βαγόνια Zim, είχαν δημιουργήσει όλο το σκηνικό τρόμου για να συμβεί το φρικτό έγκλημα με απόλυτη βεβαιότητα όπως και έγινε.

Θα μπορούσε να είχε συμβεί μια βδομάδα πριν ή μετά, η τυχαιότητα αποφάσισε πότε τελικά έγινε αλλά δεν είχε κανένα ρόλο στο αν θα συνέβαινε. Ήταν βέβαιο ότι τουλάχιστον μια φορά θα καίγονταν ζωντανοί δεκάδες άνθρωποι σε ένα τρένο στην Ελλάδα του Κούλη. Κι είμαστε τρομερά τυχεροί που δεν έχει συμβεί ξανά από τότε.

Γιατί το σιδηροδρομικό δίκτυο παραμένει κακοσυντηρημένο, χωρίς αναβαθμίσεις και επεκτάσεις, με το 65% των εργατών και υπαλλήλων του να έχει απολυθεί, με τον κυβερνητικό νεποτισμό να κυριαρχεί, ένα δίκτυο ιδιωτικοποιημένο και καπιταλιστικό που βάζει δηλαδή τα κέρδη πάνω από τις ανθρώπινες ζωές.

Η τυχαιότητα λοιπόν αποφάσισε μόνο για την συγκεκριμένη στιγμή που το έγκλημα θα γινόταν κι όχι για το αν θα γινόταν. Το ενδεχόμενο να συμβεί είχε 100% πιθανότητα σε μικρό σχετικά εύρος χρόνου.
Συνεπώς το έγκλημα ήταν τυφλό. Όποιον πάρει ο χάρος!
Άνθρωποι που πήραν τα προηγούμενα δρομολόγια από το μοιραίο δρομολόγιο, ένιωσαν ότι θα μπορούσαν να είναι αυτοί οι καμένοι.
Αυτή είναι η φύση των τυφλών εγκλημάτων. Θα μπορούσε να είναι θύμα τους, η καθεμιά και ο καθένας μας.
Η συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μια άτυπη ρουλέτα θανάτου. Και με κυβερνητικές κρατικές και καπιταλιστικές κερδοσκοπικές διαβεβαιώσεις για τρένα που είναι για όλους ασφαλή λίγο πριν δεκάδες άνθρωποι καούν ζωντανοί και μπαζωθεί η σκηνή του εγκλήματος.

Την αλήθεια, όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια.

Η αλήθεια για το έγκλημα θα λάμψει με κάθε λεπτομέρεια. Όλη η εγκληματολογική, δημοσιογραφική, πολιτική, οικονομική και ιστορική έρευνα θα αποκαλύψει τι υλικά μετέφερε το τρένο, από τι προκλήθηκε η έκρηξη, γιατί έγινε η συγκάλυψη και τι ακριβώς συγκαλύφθηκε και θάφτηκε. Τα μέσα και η τεχνολογία της εποχής καθιστούν πολύ δύσκολη την συγκάλυψη και έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα όσοι την επιχειρούν.

Ας σημειωθεί ότι όσο χρόνο και να πάρει για να λάμψει πλήρως η αλήθεια, το ποσοστό της αλήθειας που ήδη γνωρίζουμε είναι παραπάνω από αρκετό και όλο και μεγαλώνει.
Σχεδόν βέβαια υπάρχουν όμως και πράγματα που ακόμα δεν ξέρουμε και δεν γνωρίζουμε.
Περίεργοι θάνατοι που ο συνδυασμός τους οδηγεί σε απιθανότητα για έλλειψη δόλου.
Βίντεο που εμφανίζονται μετά από χρόνια τα οποία είναι μόνο για εντυπώσεις και δεν θα αποδείκνυαν τίποτα ακόμα κι αν ήταν γνήσια. Βίντεο τα οποία δεν είναι καν γνήσια αλλά υλικό προπαγάνδας ενός πανικόβλητου καθεστώτος δολοφόνων.
Ένα καθεστώς δολοφόνων το οποίο είναι και ρατσιστικό και σιωνιστικό.
Με δεδομένη λοιπόν την τάση του καθεστώς Κούλη να δολοφονεί μαζικά μετανάστες και πρόσφυγες και να διαπράττει και να συγκαλύπτει εγκλήματα όπως αυτό της Πύλου, και δεδομένης της τεράστιας συγκάλυψης του ίδιου του εγκλήματος των Τεμπών, η πιθανότητα να έχουν αποκρύψει νεκρούς μετανάστες και πρόσφυγες και ο αριθμός των νεκρών συνεπώς να είναι πάνω από 57, δεν είναι μικρή.
Κατά καιρούς, από το 2023, εμφανίζεται η άποψη ότι ο αριθμός των νεκρών είναι μεγαλύτερος από 57 και έχει σβηστεί ο αριθμός νεκρών μεταναστών ή προσφύγων. Μετά, αυτή η υπόθεση ξεχνιέται λες και βρέθηκε δυνατή απόδειξη ότι δεν ισχύει.
Μπορεί να ισχύει, μπορεί όχι. Μόνο αν μάθουμε το 100% της αλήθειας για το γεγονός θα μπορούμε να ξέρουμε. Θα το μάθουμε.
Σε κάθε περίπτωση, και με όσα τώρα σίγουρα ξέρουμε, μιλάμε για φρικτό κυβερνητικό, κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα στο οποίο έγινε προκλητική προσπάθεια συγκάλυψης του από αυτούς που το διέπραξαν και οι οποίοι έχουν διαπράξει και συγκαλύψει και αλλά τεράστια εγκλήματα.

Η 28 Φλεβάρη και το μετά

Η 28 Φλεβάρη είναι μόνο μια μέρα. Το μετά είναι το ζήτημα. Κι όσο πιο μαζική και πρωτοφανής σε όγκο και αριθμό είναι οι συγκεντρώσεις της 28 Φλεβάρη, τόσο πιο καλά για το μετά.
Οι ίδιοι οι υπερασπιστές των δολοφόνων γράφουν πόσο τρέμουν να ξαναεμφανιστεί το αγωνιστικό πνεύμα του 2010-2015. Τους κυνηγάει σαν εφιάλτης.
Ένας λαός με τον οποίο νόμιζαν ότι τον τέλειωσαν το 2015 να ανασταίνεται μετά από 10 χρόνια!
Γιατί ναι σαν λαός είχαμε τελειώσει το 2015. Η απότομη άχαρη και ταπεινωτική συντριβή της ελπίδας ότι η λαϊκή δράση θα νικήσει ΔΝΤ, τρόικες και θα ακυρώσει μνημόνια ήταν και το τέλος του λαού.
Το 2015 ζήσαμε τον απότομο θρίαμβο της ιδιώτευσης, του κυνισμού, της απογοήτευσης και της αδιαφορίας.
Το 2015, ό,τι υπήρχε σαν κομμάτι λαού που παράγεται από κοινούς αγώνες, ελπίδες και αγωνίες, θρυμματίστηκε και κατακερματίστηκε σε απομονωμένες, εξατομικοποιημένες και αποιστορικοποιημένες υπάρξεις που στο εξής θα δέχονταν τα χειρότερα με τις μικρότερες δυνατές αντιστάσεις από μια πολιτική μαφία.

10 χρόνια μετά και για πρώτη φορά έρχεται η αίσθηση ότι υπάρχει πάλι λαός. Όχι μόνο αδιάφορα διαχωρισμένα άτομα.
10 ολόκληρα χρόνια.
Τα χρόνια της ήττας και της υποταγής.

Και μετά από 10 χρόνια “εκεί που πάει να σκύψει, με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο
Να τη πετιέται από ‘ξαρχής
Κι αντριεύει και θεριεύει
Και καμακώνει το θεριό
Με το καμάκι του ήλιου”

Η απόπειρα αναγέννησης του λαού είναι σε εξέλιξη. Και είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να υπάρχει εδώ λαός.

20 Φλεβάρη 2025

8 ημέρες πριν
Έχουν χάσει κάθε κοινωνική στήριξη και νομιμοποίηση. Ακόμα και η πλειοψηφία της συρρικνωμένης εκλογικής τους βάσης πιστεύει ότι στα Τέμπη έγινε εγκληματική συγκάλυψη.
Βάζουν τα ανώνυμα διαδικτυακά κωλόπαιδά τους να βρίζουν τις μάνες που έχασαν τα παιδιά τους, Βρίσκονται σε τέτοιο πανικό που για πρώτη φορά σε προγραμματισμένες συγκεντρώσεις ξεκίνησαν καμπάνια απελπισίας με μήνυμα ότι δεν θα κατέβουν σε αυτές!
Το επαναλαμβάνω. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία των διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων που βγαίνει καμπάνια να δηλώνει ότι δεν θα συμμετέχει σε αυτές!
Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλη τέτοια περίπτωση σε όλο τον πλανήτη!
Μιλάμε για τέτοιο πανικό!
Υπήρχε ένας λόγος γιατί κανείς ποτέ δεν οργάνωσε πολιτικά καμπάνιες τέτοιου στιλ. Έχουν προβλέψιμα το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα. Πεισμώνουν περισσότερο αυτούς που θέλουν να κατέβουν, αναδεικνύουν την θέση αδυναμίας και πανικού αυτών που τις οργανώνουν, μετατρέπουν μια συγκέντρωση σε μια μορφή δημοψηφίσματος και της δίνουν την μέγιστη δυνατή ιστορική διάσταση.
Αυτοί όμως είναι σε τέτοιο πανικό που έχουν ξεμείνει από ορθολογικές αντιδράσεις και καταφεύγουν σε κινήσεις που είναι ολοφάνερα αυτοκαταστροφικές για τους ίδιους.
Καλύτερα για μας!
Στις 28 Φλεβάρη 2025 έρχεται η απάντηση.

Τα δημοσιογραφικά σκυλιά του καθεστώτος ομολογούν χωρίς ξύλο.
Το “θα γίνουν τέτοια επεισόδια σ’ αυτές τις συγκεντρώσεις για τα οποία φυσικά θα κατηγορηθεί η κυβέρνηση”, είναι παραδοχή ότι έχουν σχέδιο να χτυπήσουν τις συγκεντρώσεις.
Γενικά επί Κούλη έχουμε δει πολλές φορές τα μπατσομαντρόσκυλα του καθεστώτος να χτυπάνε τις διαδηλώσεις χωρίς καν να υπάρχει η παραμικρή αφορμή.
Υπάρχει όμως εδώ μια διαφορά.
Αστυνομικές επιθέσεις σε τεράστιες συγκεντρώσεις εξαγριώνουν περισσότερο τον κόσμο και τον ριζοσπαστικοποιούν.
Τώρα δεν είναι ώρα ούτε για μπατσοφοβία, ούτε για προβοκατορολογία που θρέφουν το ένα το άλλο.
Η ανοιχτή αποκάλυψη των σχεδίων τους 8 μέρες πριν από τον Καμπουράκη έχει στόχο να φοβίσει τον κόσμο και να μειώσει την τεράστια μαζικότητα τους.
Απαντάμε με ακόμα μεγαλύτερη μαζικότητα, χωρίς φόβο και με πάθος.
Κι αν τολμήσουν να χτυπήσουν συγκέντρωση μισού ή ενός εκατομμυρίου που θα είναι απλωμένη σε όλη την Αθήνα τότε θα το πληρώσουν πολύ ακριβά και δεν θα ξέρουν που θα κρυφτούν.

21 Φλεβάρη 2025

Μια βδομάδα πριν

Τις τελευταίες μέρες με έχουν πάρει τηλέφωνο και έχω πάρει τηλέφωνο φίλους και γνωστούς με τους οποίους είχα να μιλήσω πολύ καιρό. Άνθρωποι που δεν κατέβηκαν στις τεράστιες συγκεντρώσεις της 26 Γενάρη αλλά που είναι αποφασισμένοι να κατέβουν στις 28 Φλεβάρη.
Άλλοι φίλοι και γνωστοί μου που είχαν κατέβει στις 26 Γενάρη μετράνε τις μέρες για το πότε θα φτάσει η 28 Φλεβάρη για να ξανακατέβουν.
Μπροστά μας ξετυλίσσεται μια πρωτοφανής κοινωνική κινητοποίηση που ξεπερνά σε διάσταση και ορμητικότητα ακόμα και τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις που είχαν γίνει στα πρώτα χρόνια των μνημονίων.
Δεν θυμάμαι ποτέ σε κινητοποίηση κατά των μνημονίων να είχαν βγει όλοι μαζί μια γροθιά από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ μέχρι την ΓΣΕΒΕΕ, την ΕΣΕΕ, τους ταξιτζήδες, όλη την νεολαία, τους συνταξιούχους και όλους τους κοινωνικούς φορείς.
Και μάλιστα, όχι για ζήτημα οικονομικό αλλά για ζήτημα ζωής και αξιοπρέπειας.

Ένας πεθαμένος λαός αναγεννιέται και ορθώνει το ανάστημα του ενάντια σε ένα δολοφονικό και διεφθαρμένο καθεστώς.
Από όλα τα τεράστια εγκλήματα τους, ήταν τελικά το φρικτό κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη και η συγκάλυψη του από την κυβέρνηση των διεφθαρμένων δολοφόνων που αφύπνισε έναν λαό ο οποίος για πολλά χρόνια ήταν στην υποταγή και στην παραίτηση.
Κι άπαξ και αφυπνιστεί ένας λαός από τον λήθαργο του, δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να τον σταματήσει.

Είναι λογικό λοιπόν αυτοί τώρα να βρίσκονται σε πανικό και σε νευρική κρίση.
Τα φασισταριά και τα διεφθαρμένα λιγούρια του χρήματος που αποτελούν την σημερινή κυβέρνηση βλέπουν εφιάλτες και συμπεριφέρονται σαν κυβερνητικοί της εποχής πριν την μεταπολίτευση. Τότε δηλαδή που η πτώση μιας κυβέρνησης σήμαινε αποσταθεροποίηση και χάος, η δικαστική εξουσία ήταν ταυτισμένη με την εκτελεστική, τα ΜΜΕ ήταν απόλυτα ελεγχόμενα και μια μαζική διαμαρτυρία αντιμετωπιζόταν σαν υπαρξιακή απειλή για το ίδιο το καθεστώς.

Με επικεφαλής τον Κούλη, τα φασισταριά και διεφθαρμένα λιγούρια του χρήματος αφού ρήμαξαν την δημόσια υγεία και παιδεία, έκαναν πάρτι με απευθείας αναθέσεις και προώθησαν κερδοσκοπικά καρτέλ,, έστησαν αστυνομικό κράτος και δίκτυο παρακολούθησης των πολιτικών τους αντιπάλων, επέτρεψαν στις τράπεζες που μας χρεοκόπησαν να παίρνουν τα σπίτια του κόσμου, καθήλωσαν τους μισθούς στο χαμηλότερο επίπεδο της Ευρώπης παράλληλα με πρωτοφανής ακρίβεια, διέλυσαν και ξεπούλησαν τις δημόσιες υποδομές, άφησαν την χώρα να καίγεται ανεξέλεγκτα κάθε καλοκαίρι, στήριξαν πολέμους και γενοκτονίες και οδήγησαν σε διαδοχικά ρεκόρ θανάτων και μειωμένων γεννήσεων, νιώθουν τώρα επιτέλους να χάνουν την γη κάτω από τα πόδια τους που ο λαός σηκώνει ανάστημα.

Στην εβδομάδα που μας απομένει, να αξιοποιήσουμε πλήρως το χρόνο με την μέγιστη δυνατή εξωστρέφεια και με πνεύμα μεγαλόψυχης ενότητας, Να παραμερίσουμε μικρόψυχες μικρότητες, να συντρίψουμε το αίσθημα της μιζέριας, του κυνισμού και της ανημπόριας που είχε κυριαρχήσει τα τελευταία 10 χρόνια και στην θέση του να αφήσουμε να ανθίσει το αίσθημα της δύναμης, της αλληλεγγύης και της άφοβης δράσης.
Να ξανασυνδεθούμε με ανθρώπους που είχαμε χάσει επαφή και να δράσουμε μαζί τους από κοινού.
Η επιτυχία αυτής της ιστορικής κοινωνικής κινητοποίησης που τόσο τους έχει φοβίσει, εξαρτάται από το πνεύμα πρωτοβουλίας και την αυτενέργεια της καθεμιάς και του καθένα χωριστά και όλων μαζί.
Άνθρωποι που παίρνουν την πρωτοβουλία μόνοι τους και γράφουν με σπρέι συνθήματα για την συγκέντρωση ή τυπώνουν αυτοσχέδιες αφίσες. Άνθρωποι που κυκλοφορούν στα μέσα μαζικής μεταφοράς και πιάνουν κουβέντες με κόσμο που δεν γνωρίζουν ή βγάζουν αυτοσχέδιες ανακοινώσεις στον κόσμο για τις 28. Άνθρωποι που θα απεργήσουν ή θα κλείσουν τα μαγαζιά τους και κοινωνούν τις αποφάσεις τους. Άνθρωποι που έχουν μετατρέψει αυτές τις μέρες τους λογαριασμούς τους στα κοινωνικά δίκτυα σε μεγάφωνα προώθησης της κινητοποίησης. Άνθρωποι που λειτουργούν ξανά ή για πρώτη φορά σαν αγωνιζόμενος λαός που όχι μόνο δεν φοβάται τίποτα αλλά είναι σε θέση και να φοβίζει τους δυνάστες του.

Το διεφθαρμένο και δολοφονικό καθεστώς Κούλη βρίσκεται σε θανάσιμη αγωνία.
Όλη αυτή η συζήτηση που προωθεί για αιματοχυσία, εμφύλιο, χάος και εκτροπή μαρτυρά την δική του βαθιά αδυναμία και την οριακή θέση που αυτό τώρα βρίσκεται.
Αυτά τα καθάρματα πρέπει να πληρώσουν για όλα τα εγκλήματά τους και τώρα που σηκώσαμε ανάστημα σαν λαός τρέμουν περισσότερο από ποτέ αυτή την προοπτική!

22 Φλεβάρη 2025

Οι τσιρίδες αυτού του αλήτη, του καθάρματος που είχε δηλώσει ότι δεν μπορούσαμε να πούμε ότι τα τρένα δεν είναι ασφαλή γιατί κανείς δεν θα τα έπαιρνε, που μετά είπε ότι οι συγγενείς μιλάνε για έγκλημα για να πάρουν περισσότερα χρήματα, είναι η μεγαλύτερη διαφήμιση για τις συγκεντρώσεις της 28 Φλεβάρη.
Το λιγούρι του χρήματος, ο αρχικωλοτούμπας και σκατοφασίστας Σπύρος Γεωργιάδης έχει εξαγριώσει όλο τον κόσμο. Μέσα στον πανικό του που επιτέλους ο λαός ξύπνησε, τολμάει να βγάζει και γλώσσα.
Μας μιλά για τον Καραμανλή, ξεχνώντας τι έλεγε τότε ο ίδιος για την ΝΔ. Καλεί τους ελάχιστους πλέον οπαδούς του να είναι επιθετικοί προς όσους μιλάνε για συγκάλυψη, της οποίας συγκάλυψης αυτός είναι βασικός ενορχηστρωτής, παριστάνοντας ότι δεν ξέρει ότι αυτοί δεν μπορούν να σταθούν πουθενά και σε αντίθεση με το δικό του εμετικό θράσος, αυτοί τώρα το βουλώνουν.
Ακόμα και η πλειοψηφία της συρρικνωμένης βάσης της ΝΔ πιστεύει ότι έχει γίνει συγκάλυψη.
Ο Σπύρος Γεωργιάδης είχε αποδείξει ότι είναι δολοφόνος όταν είχε γίνει βασιλικότερος του βασιλέως στα πρώτα χρόνια των μνημονίων. Όχι μόνο τα στήριξε φανατικά αλλά δήλωνε ότι θα προχωρούσε σε περικοπές και κλείσιμο των νοσοκομείων και χωρίς να υπάρχουν αυτά. Αλλά εδώ εμφανίζεται να μας λέει πόσο καταστροφικά ήταν τα μνημόνια γιατί είναι τέτοιος ξεδιάντροπος αλήτης κωλοτούμπας.
Η αλήθεια είναι ότι ο Σπύρος Γεωργιάδης δεν είναι μόνο διεφθαρμένος και δολοφόνος, είναι και γενοκτονικός φασίστας.
Στήριξε με τον πιο εμετικό τρόπο την πιο σαδιστική γενοκτονία της σύγχρονης ιστορίας, την γενοκτονία της Γάζας και έτρεχε να συναντηθεί και να εξυμνήσει τους υπουργούς του εποικιστικού καθεστώτος του Ισραήλ όταν αυτό διέπραττε τα χειρότερα εγκλήματα της ιστορίας του. Έφτασε να πανηγυρίσει και να βγάζει ήρωες τους γενοκτόνους του Ισραήλ, όταν αυτοί δολοφόνησαν αδιάκριτα εκατοντάδες γυναίκες και παιδιά σε μια ύπουλη επιχείρηση τους για να ελευθερώσουν τρεις αιχμαλώτους τους.
Ο Σπύρος Γεωργιάδης είναι η ζωντανή απόδειξη τι συμβαίνει όταν κάποιος γίνεται και ξεδιάντροπος και φασίστας και λιγούρι του χρήματος. Φτάνει στον πάτο του πάτου.
Η ξεφτίλα είναι που ένας τέτοιος ατάλαντος φασίστας, που, αν ίσχυαν οι σημερινοί νόμοι της ΝΔ για τα πανεπιστήμια, ούτε πτυχίο θα έπαιρνε, ένα κακάσχημο ψώνιο που θέλει να ονομάζει τον εαυτό του Άδωνι, ένας τελειωμένος που διαφήμιζε τα βιβλία του ναζιστή Πλεύρη, ένα ορφανό του Καρατζαφέρη, ένας που δεν είχε καμία σχέση με Ιατρική αλλά του δόθηκε ολόκληρο υπουργείο Υγείας για να διαλύσει την δημόσια υγεία, δέχεται συνεχώς προσκλήσεις από τα κανάλια για να απειλήσει και να βγει από πάνω.
Ευτυχώς η υστερική παρουσία του που μαρτυρά τον δικό του τρόμο για τα εγκλήματα του καθεστώτος του οποίου είναι κομμάτι, λειτουργεί σαν η μεγαλύτερη και πιο πειστική διαφήμιση για τις συγκεντρώσεις της 28 Φλεβάρη 2025.
Κάθε φορά που βγαίνει στα κανάλια αυξάνεται κατά κάποιες χιλιάδες ανθρώπων η συμμετοχή που θα υπάρχει σε αυτά.

Έχουν ξεφύγει και ο πανικός τους δεν κρύβεται.
Εκεί λοιπόν έφτασαν και κοίτα ποιοι μιλάνε!

Δεν μπορούν να χωνέψουν την τεράστια λαϊκή κινητοποίηση που έρχεται στις 28 Φλεβάρη και την αποδίδουν σε “σκοτεινά κέντρα που απεργάζονται πολιτειακή ανατροπή και χάος.”
Μιλάνε για σκοτεινά κέντρα αυτοί που έχουν αφήσει τη Μοσάντ να αλωνίζει στην Ελλάδα, που μετέτρεψαν την ΕΡΤ σε δελτίο τύπου της προπαγάνδας του γενοκτονικού Ισραήλ, που στήριξαν τον πόλεμο στην Ουκρανία και έφεραν τους φασίστες του Αζόφ στην βουλή, που έστησαν νέες αμερικανικές βάσεις και έφτιαξαν το ελληνικό FBI, που προβάλαν την σημαία του Ισραήλ στο ελληνικό κοινοβούλιο τις μέρες που είχε ξεκινήσει η γενοκτονία της Γάζας!
Με πρωθυπουργό που βγήκε αρχηγός της ΝΔ με παρότρυνση της πρεσβείας των ΗΠΑ, που ήταν δύο φορές προσκεκλημένος στην λέσχη Μπίλντερμπεργκ πριν γίνει πρωθυπουργός.
Πρωθυπουργός που είναι τόσο ατάλαντος και άχρηστος που δεν μπορεί να σταθεί πουθενά χωρίς τον ξένο επικοινωνιολόγο του και είναι τώρα περιέργως εξαφανισμένος από την χώρα για να πάει στις ΗΠΑ για “οικογενειακούς και ιατρικούς λόγους”.
Με την αρχαιοκάπηλο, διεφθαρμένη και διαπλεκόμενη οικογένεια Μητσοτάκη να είναι ο ορισμός της πολιτικής οικογένειας που την στήριξαν σκοτεινά κέντρα και με τον πατέρα Μητσοτάκη να είχε φιλοξενήσει τον αρχιδολοφόνο Μπους σαν να είναι κολλητοί!
Αυτοί θα μας πουν τώρα για σκοτεινά κέντρα!

Τύποι που γράφουν τώρα τέτοιες αηδίες προωθούν την φαντασίωση ότι είμαστε ανεξάρτητη χώρα με κυβέρνηση που δρα για την κοινή ευημερία και προκοπή και βάλλεται από σκοτεινά κέντρα. Φαντασίωση που δεν πιστεύουν ούτε οι ίδιοι αλλά που την προωθούν γιατί μέσα στον πανικό και την απελπισία τους, πρέπει κι αυτοί να προβάλλουν ένα αφήγημα στο οποίο αυτοί είναι τα θύματα.
Πώς αλλιώς να χωνέψουν ότι με το φρικτό κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών και την συγκάλυψη του, ο λαός επιτέλους αφυπνίστηκε και κινητοποιείται για δικαιοσύνη;
Και πώς αλλιώς να φοβίσουν όταν δεν πιάνουν τα άλλα κόλπα τους;
Σκοτεινά κέντρα φταίνε λοιπόν για την αφύπνιση και την κινητοποίηση της κοινωνίας!
Ψιλά γράμματα ότι με αυτό το γελοίο συνωμοσιολογικό αφήγημα, δείχνουν μόνο τον πανικό τους να στηρίξουν ένα διεφθαρμένο καθεστώς δολοφόνων.

24 Φλεβάρη 2024

4 μέρες πριν

Το ζήτημα είναι πλέον αν θα είμαστε εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια άνθρωποι στους δρόμους στις 28 Φλεβάρη 2025.
Το χειρότερο πια σενάριο για μας και το καλύτερο για αυτούς είναι να είμαστε “μόνο” εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους. Τόσο ψηλά ανέβηκε ο πήχης της συμμετοχής και το ξέρουν και οι ίδιοι.
Η τακτική τους τώρα είναι να φοβίσουν, να κινδυνολογήσουν και να τρομοκρατήσουν, προσδοκώντας ότι μια τέτοια τακτική θα περιορίσει την συμμετοχή στους εκατοντάδες χιλιάδες.
(αλλά και να εύχονται τα καιρικά φαινόμενα σε συγκεντρώσεις που γίνονται μέσα στον χειμώνα να είναι τέτοια ώστε να μπορούν να περιορίσουν και αυτά την συμμετοχή!)
Σε αυτή την τακτική εκφοβισμού και τρομοκράτησης εντάσσονται οι δεκάδες προσαγωγές φοιτητών που ήθελαν να σηκώσουν ένα πανό για τις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη και οι εισαγγελικές εντολές να κυνηγηθούν χρήστες των κοινωνικών δικτύων που εκφράζονται οργισμένα και χωρίς ευγένειες.
Το ίδιο και η στοχοποίηση ανθρώπων από το Σπύρο Γεωργιάδη για βίντεο που ανέβασαν εναντίον του, εναντίον δηλαδή του τύπου που παρομοίασε την κοινωνική πλειοψηφία που πιστεύει ότι έγινε έγκλημα και συγκάλυψη στα Τέμπη με αυτούς που διάλεξαν τον Βαραβά και σταύρωσαν τον Χριστό, του τύπου που κάλεσε ανοιχτά τους λιγοστούς και απομονωμένους οπαδούς του να αντιδρούν με οργή στην άποψη της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Η τακτική τους είναι τακτική απελπισίας και θα οδηγήσει στα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα, δεδομένου ότι ο φόβος έχει αλλάξει πλευρά από τις 26 Γενάρη.
Όταν διεφθαρμένα δολοφονικά καθάρματα συνεπικουρούμενα από τον κρατικό μηχανισμό και την δικαστική εξουσία που ελέγχουν, προσπαθούν σε μια περίοδο που η κοινωνία έχει οργιστεί μαζί τους, να ποινικοποιήσουν την έκφραση και τον λόγο και απαιτούν ευγένειες και σεβασμό, αυτό έχει ως αποτέλεσμα η οργή να γίνεται ακόμα μεγαλύτερη.
Όμως δεν τους έχει απομείνει κι άλλη τακτική να εφαρμόσουν κι οπότε θα την εφαρμόσουν μέχρι τέλους.
Τα άλλα που τους έχουν απομείνει δεν είναι εφαρμόσιμες τακτικές αλλά αόριστες ελπίδες.
Ελπίδα ότι το τεράστιο ετερόκλητο κίνημα για δικαιοσύνη για τα Τέμπη με τις διαφορετικές τάσεις του θα πλακωθεί μεταξύ του, ελπίδα ότι η τεράστια κοινωνική και πολιτική ενέργεια που θα απελευθερωθεί στους δρόμους της 28 Φλεβάρη δεν θα έχει συνέχεια, ελπίδα ότι θα επικρατήσει τελικά η μικροαστική συντηρητική τάση του κινήματος για δικαιοσύνη για τα Τέμπη που δεν θέλει να συνδέσει αυτό το συγκεκριμένο κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα και την συγκάλυψη του με τα άλλα τρομερά εγκλήματα αυτού του καθεστώτος και επιδιώκει ένα κίνημα στεγανό και μονοθεματικό.

Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν θα μπορούσαμε να συζητάμε για αντικυβερνητικές συγκεντρώσεις που θα έχουν στην χειρότερη περίπτωση εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου αν η δυσαρέσκεια και η οργή στον κόσμο δεν είχαν ήδη χτυπήσει κόκκινο. Δεν θα μπορούσαν να βγουν τέτοιες συγκεντρώσεις αν ο κόσμος ήταν ικανοποιημένος με το βιοτικό του επίπεδο, τις δημόσιες υπηρεσίες και υποδομές, τα δικαιώματα του, την προοπτική της ζωής του, την διακυβέρνηση του.
Η απονομιμοποίηση στην κοινωνική συνείδηση του σημερινού καθεστώτος Κούλη ήρθε στην αρχή αργά και σταδιακά για να φτάσει σήμερα να είναι ραγδαία και πολυεπίπεδη.
Ανάμεσα σε άλλα, τα χτυπήματα στην δημόσια υγεία και παιδεία, η ακρίβεια, η στήριξη κερδοσκοπικών καρτέλ, το σύστημα παρακολουθήσεων και υποκλοπών, η διάλυση και το ξεπούλημα υποδομών, η εμπλοκή σε πολέμους που δεν είχαμε καμιά δουλειά να εμπλακούμε, η στήριξη στην γενοκτονία της Γάζας, είχαν οδηγήσει σε εκλογική κατάρρευση την ΝΔ από το 2024 όταν έχασε σε ένα μόλις χρόνο τις μισούς της ψήφους.
Μας κυβερνά πλέον ένα εξαιρετικά μειοψηφικό κόμμα που δεν είναι ούτε το 15% του συνολικού εκλογικού σώματος. Μπορεί και επιβιώνει εκτός των άλλων γιατί αντιμετωπίζει μια κατακερματισμένη και πολυδιχασμένη αντιπολίτευση της οποίας κανένα χωριστό κομμάτι της δεν μπορεί να εμπνεύσει και να εκφράσει συνολικά την τεράστια πλειοψηφική κοινωνική δυσαρέσκεια.

Σε αυτές τις συνθήκες πολιτικού κενού η δυσαρέσκεια εκφράζεται με κοινωνικά κινήματα όπως αυτό για την δικαιοσύνη για τα Τέμπη και όσοι νομίζουν ότι η οργή και η αγανάκτηση που εκφράζεται μέσα από αυτό αφορά μόνο αυτό, έχουν χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία.

Σε ένα ευρύτερο επίπεδο, η κρίση του καθεστώτος Κούλη είναι ένα μικρό μόνο κομμάτι της δομικής κρίσης των δυτικών καθεστώτων όπως λχ της Γαλλίας που είχαν κάνει στροφή στο νεοφιλελευθερισμό, στήριξαν τον πόλεμο στην Ουκρανία και την γενοκτονία της Γάζας.
Καθεστώτα που είχαν γίνει προέκταση της Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ και τώρα που το αφεντικό αυτής της Αυτοκρατορίας άλλαξε κι έριξε τις μάσκες, νιώθουν να χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.
Όμως εδώ προσπαθώντας να δώσω την γενικότερη εικόνα, πλατιάζω και θίγω ζητήματα που πρέπει να παρουσιαστούν και να αναλυθούν σε ξεχωριστά κείμενα.

Η ουσία παραμένει ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα και να τα δώσουμε όλα ώστε στις 28 Φλεβάρη να κατέβουν εκατομμύρια στους δρόμους!
Εκτιμώ ότι για να το καταφέρουμε αυτό πρέπει να κερδίσουμε την μάχη με την μικροαστική τάξη, την τάξη δηλαδή που παραδοσιακά δεν κατεβαίνει σε κινητοποιήσεις ή και τις βλέπει εχθρικά,
Αυτό σημαίνει να καταφέρουμε ένα μεγάλο ποσοστό μαγαζιών και καταστημάτων να είναι κλειστό στις 28. Κάτω από την λαϊκή πίεση η ΓΣΕΒΕΕ έχει βγάλει ανακοίνωση ότι θα συμμετέχει στις κινητοποιήσεις αλλά έχει αφήσει στην διακριτική ευχέρεια του κάθε μικροαστού την απόφαση αν θα κλείσει το μαγαζί του για να κατέβει στους δρόμους.
Ο στόχος αυτός δεν είναι καθόλου εύκολος παρότι το γενικό κλίμα ξεσηκωμού τον βοηθάει και είναι κάτι που δεν καταφέραμε ούτε στα πιο καυτά κινηματικά χρόνια των πρώτων χρόνων των μνημονίων.
Ήδη όμως έχουμε επιτυχίες με τοπικούς εμπορικούς συλλόγους να έχουν ανακοινώσει ότι τα μέλη τους θα κλείσουν τα μαγαζιά τους και η αυξημένη κοινωνική πίεση έχει οδηγήσει αρκετούς άλλους να τα κλείσουν αυτόβουλα.
Από την άλλη η μαζική συμμετοχή της νεολαίας και της εργατικής τάξης είναι πλέον δεδομένη και κάθε μέρα που περνά γίνεται ακόμα μεγαλύτερη.

Δεν υπάρχει καμία ανάγκη τώρα να προτρέχουμε και να αναλωνόμαστε σε υποθέσεις για το τι θα βγάλει αυτό το κίνημα και ποια θα είναι η επόμενη μέρα. Αυτό θα μπορεί να συζητηθεί πολύ καλύτερα μετά τις 28, με ζωντανό το βίωμα της ιστορικότητας της μέρας.
Όπως βέβαια δεν υπάρχει καμία ανάγκη να προωθούμε απόψεις που είναι ποτισμένες στην προβοκατορολογία και στην μπατσοφοβία που υποτιμούν την δύναμη και τις δυνατότητες ενός λαού που κατέβηκε σύσσωμος στους δρόμους και που τελικά δημιουργούν φόβο και ανασφάλεια όπως θα το ήθελε και το καθεστώς.
Τώρα τρέχουμε ώστε στις 28 Φλεβάρη 2025 να είναι εκατομμύρια στους δρόμους, απολαμβάνοντας παράλληλα τον φόβο και τον πανικό που έχουμε ήδη σπείρει στα διεφθαρμένα δολοφονικά καθάρματα του καθεστώτος Κούλη που ακόμα καμώνονται ότι είναι σε θέση να φοβίσουν και να τρομοκρατήσουν!

Μέσα από το κίνημα για δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών, βλέπουμε το σκίρτημα ενός λαού που φαινόταν για πολλά χρόνια πεθαμένος και την έναρξη μιας νέας περιόδου που τερματίζει τα χρόνια της ήττας και της απογοήτευσης.

25 Φλεβάρη 2025

1 Αν εμφανιστούν πραγματικοί ασφαλίτες στις τεράστιες και ιστορικές συγκεντρώσεις της 28 Φλεβάρη 2025 θα τσακιστούν από τον κόσμο.
Οι ένστολοι μπάτσοι δεν θα είναι σε θέση να τους προστατεύσουν ούτε βέβαια να τους κατευθύνουν.
Έχω δει τσακίσματα πραγματικών ασφαλιτών, και όχι ασφαλιτών που υπάρχουν μόνο στις φαντασιώσεις μπατσοφοβικών και δειλών που τρέχουν όταν τους χτυπά η αστυνομία και εξαφανίζονται και δεν αντιστέκονται όπως άλλοι, και είναι τρομερή εμπειρία.

Οι ένστολοι υπάρχουν εκεί για να κάνουν χημικό πόλεμο, να χτυπήσουν και να συλλάβουν κόσμο.
Αν το κράτος δεν είναι ειρηνικό απέναντι στα εκατομμύρια που θα έχουν κατέβει στις 28 Φλεβάρη, το περιμένει μια έκπληξη που θα κάνει τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης του 2021 να φαίνονται βόλτα σε παιδική χαρά.
Κι αν μετά από ώρες που θα έχει φύγει το 80% του κόσμου, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι, το 20% που μείνει θέλει να κάτσει και να συγκρουστεί, μαγκιά του και καμάρι του.
Αυτό θα το αποφασίσει το 20% που θα μείνει μετά από αρκετές ώρες μετά τις 11 το πρωί.
Η οργή είναι τεράστια και ναι το 20% νιώθει πολύ μεγαλύτερη οργή από ότι το 80%…
Σε κάθε περίπτωση μην τολμήσει το κράτος να χτυπήσει τις ιστορικές συγκεντρώσεις τις πρώτες ώρες που κανείς ούτως ή άλλως δεν θα ξεκινήσει σύγκρουση.

2 Λίγο πριν τις 28 Φλεβάρη 2025
Αυτό δεν έχει ξαναγίνει!
Το 60% του πληθυσμού θέλει να κατέβει στις συγκεντρώσεις για την δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών!
Χοντρικά μιλάμε για περίπου 6 εκατομμύρια ανθρώπους!
Και οι μισοί από αυτούς να κατέβουν μιλάμε για 3 εκατομμύρια ανθρώπους στους δρόμους.
Αυτό δεν είναι λαϊκό ποτάμι αλλά λαϊκό τσουνάμι!
Η μάχη τώρα δίνεται να είναι όλα κλειστά στις 28 και η απεργία να έχει καθολική επιτυχία.
Μεγαλοαφεντικά σαν τον Σκλαβενίτη προσπαθούν ακόμα να εμποδίσουν τους εργαζόμενους τους από τα να κατέβουν στις συγκεντρώσεις.
Κάποιοι αναίσθητοι μικροαστοί ακόμα νομίζουν ότι είναι καλή ιδέα να ανοίξουν τα μαγαζιά τους το πρωί της 28.
Το λαϊκό τσουνάμι να τους βάλει στην θέση τους.
Εδώ φτάσαμε η θύρα 7 να σπάσει για πρώτη φορά το no politica και να καλεί όλους να βγουν στους δρόμους πέρα από γηπεδικές διαφορές.
Λαϊκές αγορές να έχουν ανακοινώσει ότι δεν θα λειτουργήσουν για να κατέβουν όλοι στους δρόμους.
Ακόμα και φορείς που ποτέ ως τώρα δεν έχουν βγάλει πολιτική ανακοίνωση όπως οι δάσκαλοι καράτε, δηλώνουν ότι θα συμμετέχουν.
Ούτε μπορούμε να φανταστούμε τον κόσμο που θα είναι στους δρόμους στις 28 Φλεβάρη!
Και μάλιστα σε καθημερινή μέρα που θα τσούξει το διεφθαρμένο καθεστώς των δολοφόνων του Κούλη ακόμα περισσότερο!

26 Φλεβάρη 2025

1 Ρωτάει ένας τσάτσος του καθεστώτος τον εαυτό του τι θα έκανε αν ήταν τα δικά του παιδιά στα Τέμπη και δίνει μια αναίσθητη, κυνική και απάνθρωπη απάντηση.
Το ερώτημα βέβαια το έθεσε για να θίξει την Μαρία Καρυστιανού.
Ας το θέσουμε λοιπόν σωστά, ο καθένας προς τον εαυτό του, όπως έκανε κι αυτός.
Τι θα έκανα αν είχα παιδιά στο τρένο που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο με ασφυξία σε μια μετωπική σύγκρουση τρένων που έγινε έκρηξη με εύφλεκτα υλικά και έγινε μετά συγκάλυψη, μπαζώθηκε η σκηνή εγκλήματος, εξαφανίστηκαν ή έγιναν μυστικά και απόρρητα τα πειστήρια του εγκλήματος, έβγαιναν σκουλήκια του καθεστώτος να πουν ότι το παιδί μου καλώς είχε μαρτυρικό θάνατο για να φτιάξουν τα πράγματα στο μέλλον και οι ρουφιάνοι τους στο τουίτερ με έβριζαν, έβγαζαν όλα τα “άπλυτα” που μπορούσαν να βρουν από την προσωπική μου ζωή στην φόρα και έβγαζαν τερατώδη ψέματα ότι είχα χάσει την επιμέλεια του παιδιού μου (βασικά ότι έχει συμβεί στην Μαρία Καρυστιανού)
Για μένα είναι το πιο εύκολο ερώτημα του κόσμου. Θα είχα φτιάξει ένοπλη ομάδα ή και μόνος μου αν κανείς δεν ερχόταν, που θα καθάριζε όσα διεφθαρμένα δολοφονικά καθάρματα προλάβαινε πριν με σκοτώσουν ή με συλλάβουν.
Κι ανάμεσα σε αυτά τα καθάρματα είναι βέβαια και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Άδωνις όπως θέλει να λέγεται Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης και ο Θανάσης Πλεύρης.
Το ερώτημα μπορεί τόσο εύκολα να απαντηθεί γιατί υπάρχει μια βιολογική λειτουργία που ονομάζεται ενσυναίσθηση και συναντάται σε μορφές ζωής που έχουν ανεπτυγμένο νευρικό σύστημα και εγκέφαλο.
Στο σημερινό καθεστώς απέμειναν να το στηρίζουν μορφές ζωής που έχουν ακρωτηριάσει και ξεριζώσει βασικές λειτουργίες που μας κάνουν ανθρώπους.
Για αυτές τις μορφές ζωής με την ολοκληρωτική έλλειψη ενσυναίσθησης ακόμα και το πιο φρικτό έγκλημα και τραγωδία είναι κάτι θεωρητικό.
Βασικά το μόνο που πραγματικά τους νοιάζει είναι το χρήμα μέσω του οποίου νιώθουν σημαντικοί και δυνατοί.
Και είναι λιγούρια του χρήματος. Δεν έχουν το χρήμα που θα ήθελαν αλλά πόσο πολύ θα ήθελαν να το έχουν!
Και για λίγο χρήμα, θα προσκυνήσουν, θα εκπορνευτούν, θα γίνουν τσάτσοι και τσιράκια των πιο διεφθαρμένων δολοφόνων που έχουν πραγματικά το χρήμα και την κρατική δύναμη. Για πολύ χρήμα θα σκότωναν και την μάνα τους.

Λοιπόν αφού τώρα τα λέμε όλα να πούμε γιατί σε υποθετικό σενάριο που οι τσάτσοι του καθεστώτος θέλουν να μας βάλουν (τόσο ηλίθιοι είναι!), απαντώ με τέτοια βιαιοτητα και στόχευση σε συγκεκριμένα πρόσωπα.
Γιατί αρκετά!
Είναι όντως διεφθαρμένοι δολοφόνοι με κρατική και επιχειρηματική εξουσία. Το αίμα των μωρών και παιδιών της Γάζας είναι στα χέρια τους. Και στην Γάζα έγινε κρατικό έγκλημα όσο 10 χιλιάδες Τέμπη. Οι 57 δολοφονίες των Τεμπών είναι πολύ μικρό νούμερο στον αριθμό δολοφονιών που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, Ο Άδωνις όπως θέλει να λέγεται Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης και ο Θανάσης Πλεύρης έχουν ανακατευτεί.
Να μην αναφέρω ότι αυτοί οι διεφθαρμένοι δολοφόνοι έστειλαν χωρίς λαϊκή έγκριση όπλα του ελληνικού κράτους για να σκοτωθούν άνθρωποι στον πόλεμο στην Ουκρανία, ένας πόλεμος που θα μπορούσε να αποφευχθεί αν το ήθελε η Δύση και για τον οποίο για ένα κράτος όπως η Ελλάδα, η ουδετερότητα ήταν η αυτονόητη επιλογή.
Να μην αναφέρω τις δολοφονίες με βασανιστήρια μεταναστών σε αστυνομικά τμήματα, το μαζικό έγκλημα της Πύλου με 600 δολοφονημένους ανθρώπους και την συγκάλυψη του, την δολοφονία Καραϊβάζ, τις σχέσεις με υπόκοσμο, την συγκάλυψη του κυκλώματος βιαστών-πελατών στα Σεπόλια, την στήριξη σε παιδοβιαστές κλπ

Μόνο για την ενεργή στήριξη τους στο Ολοκαύτωμα της Γάζας (και την μετατροπή της χώρας σε τουριστικό θέρετρο και real estate για τους ναζί σιωνιστές γενοκτόνους) θα έπρεπε είναι στο διεθνές δικαστήριο για στήριξη γενοκτονίας. Και να εκτελεστούν σαν γενοκτόνοι.

Όμως κάποιοι ακόμα, που ενώ επιτέλους δεν βλέπουν θεωρητικά το φρικτό κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη αλλά με ενσυναίσθηση, βλέπουν ακόμα την γενοκτονία της Γάζας θεωρητικά. Όπως δηλαδή αυτό το τσιράκι του καθεστώτος βλέπει τα Τέμπη και τολμά να μας ρωτάει τι θα κάναμε αν ήταν τα παιδιά μας νεκρά.

Υπάρχει όμως κι ένας πιο προσωπικός λόγος που απαντώ έτσι άφοβα και βίαια, ο οποίος επειδή ακριβώς είναι προσωπικός, επιδρά με διαφορετικό τρόπο στον καθένα, επιδρά με την προσωπική ιστορία και πορεία ζωής του.
Αν είχα βρεθεί εγώ στην θέση της Καρυστιανού και έψαχναν όπως έκαναν σε εκείνη τα “άπλυτα” μου για να με μειώσουν και να με απαξιώσουν, θα έβρισκαν μια πολύ βίαιη, επαναστατική και αυτοκαταστροφική εφηβεία που έζησα με απόπειρες αυτοκτονίας, καταθλιπτικά και ψυχωσικά επεισόδια που κάποια από αυτά ήταν μέχρι τα 23 μου χρόνια και κάποια άλλα μέχρι τα 27 μου.
Είμαι 50 χρόνων πια κι αυτά αφορούν εμπειρίες του προηγούμενου αιώνα, όμως μου άφησαν ένα αποτύπωμα και μια αίσθηση. Την αίσθηση ότι η ζωή είναι μικρή κι έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή θα τελειώσει. Κι ότι το σημαντικό είναι τι αποτύπωμα θα αφήσει όταν τελειώσει.
Γιατί η ζωή για το είδος και το οικοσύστημα συνεχίζεται κι ας έχει τελειώσει η δική μας ζωή.
Τι αποτύπωμα όμως θα αφήσει;
Θα είναι το ασήμαντο ποταπό αποτύπωμα του ρουφιάνου και προσκηνυμένου ή το αξιοπρεπές αποτύπωμα του αλληλέγγυου εξεγερμένου;
Και ναι με την πορεία ζωής που έχω που έχει φτάσει ήδη τον μισό αιώνα, με όρκο το 1997 στα 22 μου ότι δεν θα κάνω άλλη απόπειρα αυτοκτονίας
με μια νέα ενοχή όμως ότι ήδη έζησα πολύ βλέποντας τα χιλιάδες δολοφονημένα παιδιά της Παλαιστίνης και της αδιαφορίας των παρτάκηδων δυτικών,
μπορώ πολύ εύκολα και με όλο το θάρρος να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα που έθεσε αυτός ο τσάτσος του καθεστώτος, τι θα έκανα αν ήταν εκεί τα παιδιά μου.
Τα πάντα για να βρουν την μοίρα τους οι διεφθαρμένοι δολοφόνοι που ήταν υπεύθυνοι για τον μαρτυρικό θάνατο τους.

Έχει πυρακτωθεί το κλίμα για τις 28 Φλεβάρη 2025.
Μας απελευθερώνει.

2 Τι σκατά σημαίνει αυτή εδώ η δήλωση: «Θα υπάρξουν και αυτοί που θα διαδηλώσουν κατά της κυβέρνησης όμως η πολιτεία πρέπει να διασφαλίσει ότι η αστυνομία θα είναι εκεί για να προστατεύσει τους συμμετέχοντες και το δικαίωμα της συνάθροισης»
Θα υπάρχουν την Παρασκευή άτομα στους δρόμους που θα είναι ανοιχτά υπέρ της κυβέρνησης και θα είναι διαχωρισμένα από τα άλλα που θα είναι κατά της;
Οι συγκεντρώσεις δεν είναι αντικυβερνητικές και μια μειοψηφία θα είναι μόνο αντικυβερνητική; Τρέλα πουλάει; Κι αν είναι έτσι γιατί δεν κάλεσε κι ο ίδιος τον κόσμο να κατέβει στους δρόμους παρά μόνο έδειξε υποκριτική κατανόηση που θα κατέβει;
(Εκεί έφτασε ο φόβος τους! Να καμώνονται τώρα και κατανόηση οι διεφθαρμένοι δολοφόνοι! )
Η αστυνομία με ποιο τρόπο θα προστατεύσει τους συμμετέχοντες και το δικαίωμα της συνάθροισης;
Με ξύλο, συλλήψεις και χημικά προς διαδηλωτές που αυτή θεωρεί ότι είναι άλλο σώμα από αυτό των υπολοίπων που ο Κούλης φαντασιώνεται ότι δεν είναι κατά της κυβέρνησης;
Πρώτη φορά τέτοιες γελοιότητες λέγονται από στόμα Πρωθυπουργού για συγκεντρώσεις που ο ίδιος δεν θα ήθελε να γίνουν ποτέ και τώρα βλέποντας ότι θα είναι εκεί εκατομμύρια προσπαθεί να αλλοιώσει τον χαρακτήρα τους με ελεεινό τρόπο!

Είναι σε πανικό.
Το παιχνίδι να μην έχουν τεράστια συμμετοχή οι συγκεντρώσεις το έχασε πανηγυρικά και τώρα πουλάει τρέλα για συγκεντρώσεις που είναι δίκαιες και δεν είναι αντικυβερνητικές, αδειάζοντας και όλα τα τσιράκια του που έγραφαν “Δεν θα πάω!”
Και μετά λέει: «Όσοι οραματίζονται την Παρασκευή ως ένα ορόσημο για βίαιες ανατροπές, θα μας βρουν απέναντι»
Δηλαδή; Τι θα κάνει και με ποιο τρόπο θα είναι απέναντι; Με ωμή βία και καταστολή;
Και μόνο πάντως που είπε κάτι τέτοιο και ένιωσε την ανάγκη να σχολιάσει και να απαντήσει σε “οραματιστές που βλέπουν την Παρασκευή ως ένα ορόσημο για βίαιες ανατροπές” δείχνει τώρα τον πανικό του.
Αυτές είναι δηλώσεις ηγετών πριν την ανατροπή τους.

Ένα είναι σίγουρο!
Η προηγούμενη τακτική τους να τρομοκρατήσουν για να αποτρέψουν την μαζική συμμετοχή, κατέρρευσε.
Τώρα είναι η τακτική της τρέλας και να λέμε βρέχει όταν μας φτύνουν μαζικά και να βάζουμε τεχνητούς διαχωρισμούς σε ένα τεράστιο πλήθος που δεν θα θέλαμε με τίποτα να κατέβει στους δρόμους, παριστάνοντας ότι η πλειοψηφία του δεν είναι κατά της κυβέρνησης!
Φυσικά δεν θα πιάσει τίποτα.

Την Παρασκευή είμαστε όλοι με ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει: ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ!

27 Φλεβάρη 2025

Παραμονή

Πρώτη φορά που γράφω κείμενο παραμονή μεγάλης κινητοποίησης και δεν νιώθω την ανάγκη να καλέσω τον κόσμο να κατέβει.
Αυτό είναι δεδομένο πέρα από κάθε αμφιβολία.
Είναι πλέον βεβαιότητα ότι οι συγκεντρώσεις της 28 Φλεβάρη 2025, αύριο Παρασκευή θα έχουν ρεκόρ συμμετοχής.
Και χωρίς αυτό το βάρος μπορώ να εκφραστώ πιο ελεύθερα, προσωπικά και χαλαρά.
Τώρα που δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε τα αυτονόητα, γιατί δηλαδή πρέπει να κατέβει ο κόσμος στους δρόμους, μπορούμε να θίξουμε κάποια βαθύτερα ζητήματα.
Ζούμε σε μια κοινωνία που η ήττα των κινημάτων, η απάθεια, ο κυνισμός και ο φόβος κυριάρχησαν για χρόνια.
Και τώρα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο φόβος.

Για να καταλάβουμε πόσο φοβισμένη, δειλή και ξεφτιλισμένη είχε γίνει η ελληνική κοινωνία ας σκεφτούμε τούτο. Ακόμα και τώρα που θα είμαστε εκατομμύρια στους δρόμους, κάποιοι που θα κατέβουν φοβούνται αν οι μπάτσοι τους κάνουν ντα, τους προβοκάτορες που θα ξεκινήσουν επεισόδια, τους ασφαλίτες με πολιτικά που θα είναι στο πλήθος και τον ίσκιο τους.
Ακόμα και μέσα στα εκατομμύρια συνανθρώπων που θα είναι μαζί τους στον δρομο, αυτοί φοβούνται ότι θα νιώθουν μόνοι, αδύναμοι και απροστάτευτοι.
Καμία συνειδητοποίηση τι σημαίνει να είναι εκατομμύρια στους δρόμους και τέτοια υποτίμηση της δύναμης τους. Κι έτσι ασύνδετοι, αδύναμοι και απροστάτευτοι όπως θα νιώθουν μέσα στα εκατομμύρια, χωρίς πραγματική αλληλεγγύη, θα μένουν σιωπηλοί και ούτε καν θα φωνάξουν ένα σύνθημα! Ούτε το ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ! που όλους μας ενώνει.
Κι άλλοι που δεν είναι καν η πρώτη φορά τους σε διαδήλωση, θα τους σιγοντάρουν. Τους δειλούς, φοβικούς που θα νιώθουν μόνοι, αδύναμοι και απροστάτευτοι μέσα σε εκατομμύρια.
Το τονίζω αυτό. Τόσο είχε φοβηθεί και ξεφτιλιστεί η ελληνική κοινωνία. Φοβάται και τώρα που επιτέλους εκατομμύρια άνθρωποι θα είναι στους δρόμους!

Να βάλετε τον φόβο στον κώλo σας. Κοινωνία που έχει χάσει την ικανότητα της και την λειτουργία της να εκφράζει και να ξεσπά την οργή της απέναντι σε τεράστιες θεσμικές και συστημικές αδικίες είναι κοινωνία νεκρή. Ένα πτώμα σε αποσύνθεση στο οποίο κάθε κύτταρο του είναι ζωντανό σαν ζόμπι που νομίζει ότι ακόμα ζει ενώ το σώμα του οποίου ήταν κομμάτι του, έχει πεθάνει. Σε κατακερματισμένους θρυμματισμένους εξατομικοποιημένους κόσμους όπου ο καθένας είναι μόνος του, φοβάται και νιώθει ανασφάλεια.

Ναι, ακόμα και τώρα που θα κατέβουμε εκατομμύρια, κάποιοι και δεν είναι καθόλου λίγοι αυτοί, ακόμα φοβούνται.
Ένα μέρος από αυτούς μάλιστα αρνείται οτι είναι γενική απεργία και συγκεντρώσεις ενάντια στην κυβέρνηση των δολοφόνων και τις βαπτίζει μνημόσυνο με κρατική προστασία του Κούλη. Αυτό το μέρος καλύτερα να μην κατέβει. Είναι η πρώτη φορά στην ζωή μου που γράφω κάτι τέτοιο, ως τώρα πάντα καλούσα όλους να κατέβουν σε μαζικές διαμαρτυρίες. Αλλά αν είναι κάποιοι να περάσουν και τον φόβο τους και να νομίζουν ότι αυτές οι συγκεντρώσεις δεν είναι κατά της κυβέρνησης αλλά αντίθετα συγκεντρώσεις που έχει εγκρίνει ο Κούλης και θα τις προστατεύσει, κι έχουν πρόβλημα με τους υπόλοιπους που θα είναι κατά της κυβέρνησης, ας μείνουν καλύτερα σπίτια τους.

Δεν νομίζω όμως ότι αυτοί τώρα είναι σοβαρό κομμάτι. Σοβαρό κομμάτι είναι αυτό που ακόμα νιώθει φόβο και δεν μπορεί ούτε να εκφράσει ούτε να ξεσπάσει την οργή του κι ας έχει ένα μέρος του συνειδητοποιήσει ότι απέναντι του έχει ένα καθεστώς διεφθαρμένων δολοφόνων.
Γιατί ειδικά το κομμάτι που το έχει συνειδητοποιήσει θα έπρεπε να νιώθει τώρα τεράστια δύναμη που εκατομμύρια θα είναι απέναντι σε αυτό το καθεστώς. Όχι φόβο αλλά έξαψη και οργή, αυτό θα έπρεπε να νιώθει.
Όμως ο φόβος έχει ριζώσει σε όλους.
Να δούμε αν εκατομμύρια στους δρόμους θα μπορέσουν να τον ξεριζώσουν. Γιατί αν δεν γίνει αυτό ούτε τότε, όντως η κοινωνία έχει πεθάνει.

Κι ενώ η κοινωνία είναι φοβισμένη, αυτοί τώρα τρέμουν όσο ποτέ άλλοτε την οργή μας.
Ο Κούλης αναφέρθηκε σοβαρά σαν βασικό του θέμα 2 μέρες πριν τις 28 Φλεβάρη στους οραματιστές βίαιων ανατροπών λες και είμαστε σε προεπαναστική κατάσταση! Είμαστε όντως σε τέτοια κατάσταση Κούλη; Ξέρεις κάτι που δεν ξέρουμε;
Το οξύμωρο και τελικά αστείο τώρα είναι ότι μια τέτοια φοβισμένη κοινωνία έχει δημιουργήσει τέτοιο φόβο σε αυτά τα καθάρματα. Γιατί αυτοί ξέρουν την δύναμη που έχουν εκατομμύρια στους δρόμους αν την χρησιμοποιήσουν. Ούτε στα πρώτα χρόνια των μνημονίων δεν είχε κατέβει τόσος κόσμος ούτε ποτέ. Και αυτή την δύναμη την τρέμουν. Εξ ου και η αγωνία τους τώρα να πουν ότι αυτές δεν είναι αντικυβερνητικές συγκεντρώσεις ενώ μέχρι πριν λίγο είχαν αποδεχθεί αυτό το αναντίρρητο δεδομένο.
Κι έτσι ζητούν από μια κοινωνία που το 50% της είναι σε χειρότερη οικονομική κατάσταση από τα χειρότερα χρόνια των μνημονίων, απο μια κοινωνία που στα χρόνια της αφθονίας της εξεγέρθηκε για μια αστυνομική δολοφονία ενός 15χρονου, αλλά και από μια κοινωνία που τα τελευταία χρόνια δέχθηκε τα χειρότερα αίσχη με τις μικρότερες δυνατές αντιστάσεις και ανέχτηκε ένα καθεστώς που έχει διαπράξει μαζικά εγκλήματα και έχει στηρίξει γενοκτονία,
από αυτη την κοινωνία λοιπόν ζητούν τώρα να μην χρησιμοποιήσει την δύναμη της όταν κατέβει κατά εκατομμύρια στους δρόμους αλλά να παραμείνει και τότε σιωπηλή και φοβισμένη.

Αναθυμάμαι την 26 Γενάρη. Κόσμος! Τόσος κόσμος ! Αυτό ήταν το κυρίαρχο σχόλιο σε όλους μας που κατεβήκαμε. Αυτή ήταν και η πραγματικότητα. Κι όμως μέσα στον κόσμο κυριαρχούσε ο φόβος, η μοναξιά, η ανασφάλεια. Πολύ λίγα συνθήματα, ενέργεια η πιο υποτονική που έχει υπάρξει σε τόσο μεγάλο πλήθος σε κόσμο ασφυκτικά πυκνό σε όλη την πλατεία Συντάγματος και τους γύρω δρόμους. Και έτσι πέρασαν οι πρώτες δύο ώρες. Και στην επόμενη ώρα άρχισαν οι αποχωρήσεις του κόσμου και κάθε λεπτό να φεύγουν όλο και περισσότεροι. Αυτό ήταν; Όχι! Ένα κομμάτι οργισμένης νεολαίας ήθελε να συγκρουστεί . Δεν θα άφηνε να ατροφήσει έτσι η συγκέντρωση χωρίς καν συνθήματα χωρίς καμία ενέργεια, να μείνουν στο τέλος ελάχιστοι και να δείχνουν τις φωτογραφίες αυτών των ελάχιστων ειρηνικών διαδηλωτών κρύβοντας τις άλλες.
Οι μπάτσοι τότε έκαναν χημικό πόλεμο σε μωρά που ήταν σε καροτσάκια γιατί είχε και τέτοιο κόσμο στις 26 Γενάρη, χτύπησαν φωτογράφους και εικονολήπτες και κυνήγησαν κόσμο μέχρι την Ομόνοια. Το κομμάτι που ήθελε να κάνει την σύγκρουση ήταν πολύ μικρό και δεν μπόρεσε να τραβήξει κόσμο να ενωθεί μαζί του, οι συγκρούσεις ήταν πολύ μικρές και κράτησαν λίγο.
Αν δεν είχαν γίνει οι συγκρούσεις, στις 4 το μεσημέρι πάλι ο κόσμος θα ήταν πολύ λίγος σε σχέση με την κορύφωσή του. Για την μεγάλη πλειοψηφία που κατέβηκε στις 26 Γενάρη, της ήταν αρκετό να κάτσει δύο με τρεις ώρες στο Σύνταγμα και μετά να φύγει. Το έζησα αυτό, εκεί ήμουν. Αυτή ήταν η 26 Γενάρη. Με ή χωρίς συγκρούσεις στις 4 το μεσημέρι να μην μιλήσουμε για αργότερα, θα είχε σπάσει ο κόσμος.
Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι το ίδιο θα είναι η 28 Φλεβάρη.
Σίγουρα, θα ήθελαν πολύ να είναι το ίδιο.

Είπαν μετά για αυτό το κομμάτι της νεολαίας που πάντα υπήρχε από την μεταπολίτευση κι αυτό εξηγεί την δυνατότητα του αναρχικού κινήματος να αναγεννιέται από τις στάχτες του, ότι ήταν προβοκάτορες, ασφαλίτες βαλτοί. Αυτοί που ούτε ένα σύνθημα δεν είχαν ενέργεια να φωνάξουν, σχολίασαν και ερμήνευσαν έτσι την ενέργεια αυτών των νεολαίων!
Φόβος…
Και θέλουν να τον καλλιεργούν αυτό τον φόβο.
Διαιτητές σταματούν τους αγώνες όταν φωνάζονται αντικυβερνητικά συνθήματα, συνέλαβαν τον Στέργιο γιατί έγραψε πολιτικά χωρίς φόβο, αλλού δεκάδες φοιτητές γιατί ήθελαν να σηκώσουν ένα πανό για τα Τέμπη, απειλές από καθάρματα εισαγγελείς ότι θα ποινικοποιηθεί η έκφραση.
Δεν έχεις το δικαίωμα να καλείς σε εξέγερση ενάντια σε ένα καθεστώς προτεκτοράτο διεφθαρμένων δολοφόνων. Είναι ποινικό αδίκημα! Καταλάβαμε…

Έτσι είναι όμως τα καθεστώτα. Στον φόβο βασίζονται, τον φόβο καλλιεργούν και ποτίζουν με όλους τους τρόπους μέχρι που ο φόβος γίνεται τόσο καθολικός που και όταν εκατομμύρια είναι έτοιμα να κατέβουν στους δρόμους πάλι ο φόβος κυριαρχεί. Ο φόβος που είναι πραγματικός, έχουμε απέναντι μας ένα καθεστώς δολοφόνων κι αυτό λογικά δημιουργεί φόβο, όμως καλλιεργείται και ποτίζει τόσο πολύ την κοινωνία που παραλύει κάθε αντίσταση της και την λειτουργία να δράσει οργισμένα όταν πρέπει.

Χρησιμοποίησα την λέξη αντίσταση και συνειρμικά μου ήρθε η περίπτωση που την χρησιμοποιώ περισσότερο. Παλαιστινιακή αντίσταση. Εδώ ποια αντίσταση; Είναι αστεία έως ανύπαρκτη κι έχοντας να αντιμετωπίσει μια κατάσταση απείρως πιο εύκολη από την κατεχόμενη Παλαιστίνη. Εκεί που δεν υπάρχει καλλιέργεια και πότισμα φόβου αλλά κάτι πολύ χειρότερο. Κρατική γενοκτονική τρομοκρατία.
Δεν είναι λοιπόν μόνο ο φόβος. Υπάρχει και κάτι άλλο.
Είναι η απάθεια. Για κάποιο λόγο εδώ είμαστε πολύ Ζεν και ψύχραιμοι που η δημόσια υγεία διαλύεται, το ίδιο και η ανώτατη δημόσια παιδεία, οι υποδομές ρήμαξαν ή πουλήθηκαν σε μαφιόζους, τα λεφτά δεν φτάνουν, ζούμε σε καθεστώς διεφθαρμένων δολοφόνων που στήριξε γενοκτονία ηρωικού κατεχόμενου λαού.
Είναι σαν να μην μας αφορά και σαν να μην είναι δικό μας ζήτημα να τα αλλάξουμε.
Όμως δεν είναι η απάθεια τώρα που είναι το πρόβλημα. Η 28 Φλεβάρη 2025 είναι η απάντηση στην απάθεια κι έτσι πάλι επιστρέφουμε στον πρώτο παράγοντα.

Κανείς τώρα δεν ξέρει με σιγουριά και βεβαιότητα τι θα συμβεί αύριο.
Το μόνο σίγουρο είναι η πρωτοφανής μαζικότητα. Πέρα από αυτό δεν έχουμε ιδέα. Σε μεγάλο βαθμό θα εξαρτηθεί από το πως κράτος και κυβέρνηση θα χρησιμοποιήσουν τις δυνάμεις καταστολής και από τις διαθέσεις και την αγωνιστικότητα του κόσμου.

Ξέρουμε τι φοβούνται. Κι εδώ αναλύω ένα τουίτ του Στέργιου που μαζί με ένα άλλο, έκανε την κυβέρνηση να διατάξει την σύλληψη του.

Τελευταία φορά που μπόρεσε να εκφραστεί κοινωνική οργή ήταν το 2021 στην Νέα Σμύρνη, τότε που μας είχαν κλεισμένους στα σπίτια μας με τον πιο χουντικό τρόπο στο όνομα της καταπολέμησης μιας πανδημίας. Λέω στο όνομα γιατί εκείνα τα χουντικά μέτρα δεν μείωσαν τον αριθμό των νεκρών ούτε τελικά ήταν αυτός ο στόχος τους. Οι νεκροί στην Ελλάδα ήταν διπλάσιοι από της Σουηδίας που δεν πήρε τέτοια μέτρα. Τότε που είχαν φτάσει οι μπάτσοι του Κούλη να χτυπούν κόσμο επειδή απλά καθόταν σε ένα παγκάκι σε μια πλατεία.

Σε τέτοιες φοβερές συνθήκες μπόρεσε να εκφραστεί η κοινωνική οργή στην Νέα Σμύρνη και είχαμε διάγγελμα του Κούλη για το ξύλο που έφαγαν οι μπάτσοι.
Τότε η θύρα 7 δεν είχε βγάλει ανακοίνωση και μόνο συμμετείχε άτυπα μικρό κομμάτι των οπαδών της, σίγουρα όχι πάνω από το 10%.
Με αυτό το 10% και σε συνεργασία με άλλους η αστυνομία ηττήθηκε στον δρόμο για κάποιες ώρες.
Ήταν εκείνα τα χρόνια που ο φόβος μπολιάστηκε με γκροτέσκο υπερβολή στο κοινωνικό σώμα με τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης να ήταν η μόνη αξιομνημόνευτη αντίσταση.

Τώρα η θύρα 7 καλεί το 100% να είναι την Παρασκευή στους δρόμους σε συνεργασία με οπαδούς άλλων ομάδων τουλάχιστον στο επίπεδο μην πλακωθούμε εκεί μεταξύ μας και να είμαστε ενωμένοι.
Δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο που να τρέμει η εξουσία από την συνεργασία γηπεδικών μεταξύ τους και την συνεργασία όλων αυτών με πολιτικοποιημένους συγκρουσιακούς.
Αυτό ήταν το μυστικό της επιτυχίας της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008.

Μιας λοιπόν και αυτό το κείμενο δεν είναι μόνο πολιτικό αλλά και προσωπικό και δεν είναι υποχρεωμένο να είναι σοβαρό και αυστηρό σε όλα τα σημεία του, μου έκανε εντύπωση πως έγινε τώρα που έγινε το απίθανο, να σπάσει το no politica των γαύρων, έγινε και το άλλο απίθανο να μπορούν να βάλουν 6 γκολ με πέντε σουτ προς την εστία και 35% κατοχή!

Πότε άλλοτε έγινε κάτι τέτοιο στην ποδοσφαιρική ιστορία; Αν με ενδιέφερε το ποδόσφαιρο και ήμουν συνομωσιολόγος, θα το απέδιδα σε καραστημένο αγώνα όπου ο τερματοφύλακας ή και αμυντικοί, απειλήθηκε η ζωή τους ή δωροδοκήθηκαν, για να είναι οι οπαδοί του Ολυμπιακού ευτυχισμένοι και με άλλες διαθέσεις την Παρασκευή. Είναι αλήθεια αυτό γαύροι; Θα κατέβετε με άλλες διαθέσεις μετά από τέτοιο απίστευτο θρίαμβο που δεν έχει ξαναγίνει στην ποδοσφαιρική ιστορία; Να θέσω και ανάποδα το ερώτημα. Αν το ματς είχε εξελιχθεί ανάποδα και είχατε φάει εσείς 6 γκολ θα κατεβαίνατε την Παρασκευή με πιο άγριες διαθέσεις; Τόσο σας επηρεάζει και σας καθορίζει κάτι τέτοιο; Ή όχι και αυτό δεν θα έχει σημασία;
Αυτό όμως είναι το πρόβλημα με αυτό τον χώρο. Χειραγωγείται πολύ εύκολα και όταν πάει να δείξει κοινωνική συνείδηση μπορεί να συμβεί ένα γεγονός του που θα τραβήξει ενέργεια από το γεγονός που είναι έξω από τον χώρο του.

Αυτά τα αναφέρω αστεία και σχολιάζοντας την δύναμη που έχουν οι γηπεδικοί στον δρόμο αλλά και πόσο εύκολα χειραγωγούνται.
Και το κάνω γιατί είναι για μένα απογοητευτικό να βλέπω τόσους να ασχολούνται με τέτοιο πάθος για ένα ποδοσφαιρικό αγώνα λίγο πριν τις 28 ενώ η πραγματική είδηση είναι ότι επιτέλους οι γηπεδικοί θα είναι στον δρόμο μαζί με την κοινωνία σε μια κλίμακα πολύ μεγαλύτερη από αυτή που έγινε το 2021 στην Νέα Σμύρνη.

Εν κατακλείδι.
Την Παρασκευή θα έχει πρωτοφανή σε αριθμό κόσμο στους δρόμους απέναντι σε ένα καθεστώς δολοφόνων.
Τελικά, όμως μεγαλύτερη σημασία δεν θα έχει τι κόσμο θα έχει στις 11 το πρωί αλλά τι κόσμο θα έχει στις 4 το μεσημέρι. Τότε δηλαδή που το καθεστώς πολύ πιο πιθανά θα κάνει απόπειρα μαζικής καταστολής και θα έχει μείνει ο πιο αποφασισμένος κόσμος.
Για πολλούς και για μένα, η 28 Φλεβάρη είναι ένα litmus test αν η τελευταία απόπειρα να υπάρχει εδώ λαός μετά την ανυπαρξία του για τόσα χρόνια, ήταν επιτυχημένη ή όχι.
Θα είναι επιτυχημένη αν νικηθεί ο φόβος και αποτυχημένη αν νικήσει.
Κι αν νικήσει ο φόβος ακόμα και μετά από γεγονός όπου εκατομμύρια άνθρωποι νίκησαν τον κυνισμό και την απάθειά τους και κατέβηκαν στους δρόμους τότε αυτή η χώρα είναι οριστικά τελειωμένη.
Αν όμως νικήσει η οργή…

Τα λέμε κάτω αύριο όλοι για να το ζήσουμε μαζί.

Με αγάπη προς εσένα και τους αναγνώστες και ακροατές της ιστοσελίδας σου.

Γρηγόρης Αρετάκης

(Αγαπητέ φίλε, καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά τι έχει συμβεί στην ελληνική κοινωνία μετά τα Τέμπη. Όπως έχω γράψει, στα Τέμπη δεν συγκρούστηκαν δυο τρένα, στα Τέμπη συγκρούστηκε η Ελλάδα με την πραγματικότητα. Δεν ξέρω αν η Ελλάδα μπορεί να σωθεί πια. Οι ευθύνες για την κατάντια της Ελλάδας, δεν είναι μόνο σε αυτήν την θλιβερή κυβέρνηση, δεν είναι μόνο στις προηγούμενες κυβερνήσεις, είναι και στους πολίτες. Μετά τη χρεοκοπία της χώρας, δεν σταθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων. Δεν απαιτήσαμε να αποδοθεί Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας. Φυσικά και θα είμαι στην διαδήλωση για τα Τέμπη αλλά δεν έχω ψευδαισθήσεις. Η εμπειρία μου -από την προηγούμενη δεκαετία- λέει πως αυτές τις μέρες, που οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων κάνουν το χρέος τους απέναντι στα παιδιά τους και στα αγαπημένα τους πρόσωπα έχοντας στο πλευρό τους όλους εμάς, κάποιοι άλλοι έχουν ατζέντες και στοχεύουν σε θέσεις και καριέρες. Βλέπω ανθρώπους που έχουν κάνει τα Τέμπη “επάγγελμα”. Ας είναι η διαδήλωση της 28ης Φεβρουαρίου η ευκαιρία για αφύπνιση και ένωση των Ελλήνων, αλλά αυτή τη φορά να μην είμαστε τόσο αφελείς όσο στο παρελθόν. Ας πάψουμε να είμαστε οι χρήσιμοι ηλίθιοι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.