Ο Μητσοτάκης πρέπει να πέσει, η Ελλάδα πρέπει να προσεγγίσει τη Ρωσία

Στη νέα γεωπολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται -μετά την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ-, η Ελλάδα κινδυνεύει με μια ακόμα εθνική καταστροφή.

Η Ελλάδα είναι ένα προτεκτοράτο -που η μοίρα του είναι στα χέρια άλλων- αλλά κινδυνεύει πια και με απώλεια εδαφών.

Η αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στη Ρωσία -εγώ το λέω διόρθωση πολιτικής- έχει εξήγηση.

Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να κλείσει τις εκκρεμότητες στον πόλεμο της Ουκρανίας, να ξεμπερδεύει με την Ευρώπη που είναι αδύναμη και ακίνδυνη, να εξασφαλίσει πως η Ρωσία δεν θα είναι εχθρική προς τις ΗΠΑ, και να στραφεί στην Κίνα, που θεωρείται από τις ΗΠΑ ο μόνος αντίπαλός τους για την παγκόσμια κυριαρχία.

Ο Τραμπ μας έχει ενημερώσει πως θεωρεί τον Ερντογάν φίλο του -βέβαια, αυτά αλλάζουν- και, προφανώς, οι ΗΠΑ θέλουν την Τουρκία στο πλευρό τους, αν και η σχέση τους δοκιμάζεται από τις επιθέσεις του Ερντογάν στο Ισραήλ, αν και ο Ερντογάν, ουσιαστικά, μένει στα λόγια.

Σε έναν κόσμο που ξαναμοιράζεται, και οι ΗΠΑ επιθυμούν τη Γροιλανδία, τον Παναμά, τον Καναδά και δεν ξέρω τι άλλο -ενώ εγκαταλείπουν εκτός από την Ουκρανία και τους συμμάχους τους στην Ευρώπη-, η θέση της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία είναι πιο αδύναμη από ποτέ άλλοτε τις τελευταίες δεκαετίες.

Η Τουρκία -που κράτησε εξαιρετικά έξυπνη στάση απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία, αν και η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ- δεν έκρυψε ποτέ την όρεξή της για το Αιγαίο.

Θα είναι νησιά του Αιγαίου, θα είναι η Θράκη, θα είναι και τα δυο;

Ό,τι κι αν είναι, η Ελλάδα είναι αδύναμη, είναι χρεοκοπημένη, είναι διαλυμένη, δεν έχει ανθρώπινο δυναμικό, και, το κυριότερο, δεν έχει συμμαχίες, αφού οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται για την δεδομένη Ελλάδα, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κοιτάει η κάθε μία το συμφέρον της -και ξέρουμε όλοι πόσο όμορφα στήριξε η Ευρωπαϊκή Ένωση την Ελλάδα μετά την χρεοκοπία της-, ενώ η Ρωσία θεωρείται εχθρική χώρα πια για την Ελλάδα, αφού έτσι το ήθελε η κυβέρνηση Μπάιντεν.

Ποιος θα στηρίξει την Ελλάδα, αν ο Ερντογάν αποφασίσει πως έφτασε η ώρα για την Γαλάζια Πατρίδα; Το Ισραήλ; Ή το ΝΑΤΟ; Ποιο ΝΑΤΟ;

Η Ελλάδα πρέπει να αποκαταστήσει το συντομότερο δυνατόν τις σχέσεις της με τη Ρωσία.

Ήταν βλακώδης και εθνικά επικίνδυνη η ολόθερμη στήριξη της Ουκρανίας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη -όσο κι αν ήθελε να φανεί αρεστός στην τότε κυβέρνηση των ΗΠΑ-, αφού ο Μητσοτάκης, όπως και όλοι, ήξερε πως η Ουκρανία δεν επρόκειτο να νικήσει τη Ρωσία, αν και είχε την απεριόριστη στήριξη των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων.

Ο χρόνος που έχει η Ελλάδα για να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τη Ρωσία δεν είναι απεριόριστος.

Ευτυχώς, για την Ελλάδα, η Ρωσία δεν είναι αφελής σαν την Ουκρανία και δεν εμπιστεύεται τις ΗΠΑ και την ξαφνική επιθυμία των ΗΠΑ για ειρήνη.

Η Ρωσία γνωρίζει πως οι ΗΠΑ θέλουν το τέλος του πολέμου για να στραφούν προς την Κίνα -που στήριξε τη Ρωσία-, ενώ η Ρωσία νικάει στον πόλεμο με την Ουκρανία και δεν έχει κανένα λόγο να βιάζεται.

Θεωρώ πως η Ρωσία δεν επιθυμούσε πόλεμο με την Ουκρανία -αλλά, μετά την επιμονή των ΗΠΑ για ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, δεν είχε άλλη επιλογή από τον πόλεμο- αλλά δεν βλέπω γιατί να σταματήσει η Ρωσία τον πόλεμο, αν δεν καταλάβει και την αγαπημένη Οδησσό, οι κάτοικοι της οποίας αφενός δεν είναι και ιδιαίτερα ένθερμοι οπαδοί του Ζελένσκι, και αφετέρου δεν έδειξαν και πολύ μεγάλη επιθυμία να πολεμήσουν κατά των Ρώσων.

Έχει ενδιαφέρον πως οι ΗΠΑ και οι ευρωπαϊκές χώρες μιλούν για ειρήνη, η ηττημένη Ουκρανία μιλάει για ειρήνη, όλοι αυτοί συζητούν μεταξύ τους για ειρήνη, αλλά είναι η Ρωσία που νικάει στον πόλεμο και δεν μιλάει ιδιαίτερα.

Από τα λίγα πράγματα που ξέρω από την Ιστορία, είναι πως είναι ο νικητής του πολέμου που επιβάλλει τους κανόνες του και αποφασίζει πότε θα γίνει ειρήνη. Και ο νικητής του πολέμου είναι η Ρωσία.

Η Ρωσία θα αποφασίσει πότε θα γίνει ειρήνη, αφού εξασφαλίσει πρώτα όσο περισσότερα κέρδη μπορεί, και αφού βεβαιωθεί απόλυτα πως η Ουκρανία θα είναι πια εντελώς ακίνδυνη στο μέλλον για τη Ρωσία.

Η Ελλάδα πρέπει να δράσει γρήγορα, ώστε να προσεγγίσει τη Ρωσία, με την ελπίδα ο Βλαντιμίρ Πούτιν να φανεί μεγαλόψυχος απέναντι στην Ελλάδα, που έστελνε όπλα στην Ουκρανία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι καμένο χαρτί -για πάρα πολλούς λόγους και όχι μόνο για τα Τέμπη και την Ουκρανία, και ο Μητσοτάκης θα πρέπει να πάει σε Ειδικό Δικαστήριο-, οπότε θα πρέπει να προκύψει στην Ελλάδα μια κυβέρνηση και ένας πρωθυπουργός, που θα προσεγγίσει τη Ρωσία και θα προσπαθήσει να υπάρχει αντίπαλον δέος στις επιδιώξεις της Τουρκίας.

Δεν ξέρω ποια κόμματα θα είναι σε αυτήν την κυβέρνηση, δεν ξέρω ποιος θα είναι ο κατάλληλος πρωθυπουργός -δεν εμπιστεύομαι κανένα κόμμα και δεν ψηφίζω-, αυτό που ξέρω είναι πως η Ελλάδα κινδυνεύει με μια ακόμα εθνική καταστροφή, που αυτή τη φορά θα είναι απώλεια εδαφών.

Και το έγραψα.

(Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο μια χώρα να ξεμένει από συμμάχους, αλλά επικίνδυνο είναι να έχει μια χώρα και πάρα πολλούς συμμάχους, όπως συνέβη με την Ουκρανία. Είναι 2025, δεν είναι 1987 και δεν υπάρχει Σοβιετική Ένωση και ανατολικό μπλοκ, για να σηκώσει το τηλέφωνο ο Ανδρέας Παπανδρέου και να τηλεφωνήσει στον Ζίβκοφ, ώστε να κάτσει η Τουρκία στ’ αυγά της.)

(Όσοι δυσφορούν επειδή ο Μητσοτάκης έχει εξαφανιστεί και δεν πήρε θέση στήριξης του Ζελένσκι, μετά το ξύλο που έφαγε ο Ζελένσκι από τον Τραμπ στο Λευκό Οίκο, καλά κάνει ο Μητσοτάκης και δεν μιλάει. Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν βασίζεται σε συμπάθειες και like στο Facebook. Ο Μητσοτάκης έχει κάνει τραγικά λάθη και καλό θα είναι να μην κάνει κι άλλα, γιατί θα τα πληρώσουμε όλοι μας. Θα ήταν καλό -από κάθε άποψη- ο Μητσοτάκης να εξαφανιστεί.)

(Συγγνώμη αν κάποιοι σοκάρονται επειδή αυτά που γράφω στο κείμενο τους φαίνονται εθνικιστικά ή πατριωτικά, αλλά, όσο περίεργο και να φαίνεται σε κάποιους, την αγαπάω την πατρίδα μου. Και προτιμάω να επισημαίνω τον κίνδυνο -για όλα τα θέματα- από πριν. Δεν μου λέει τίποτα να είμαι στο Σύνταγμα σε μερικά χρόνια, και να διαδηλώνω με μπλουζάκι που θα γράφει “Ερντογάν δώσε μας πίσω τη Χίο και το Καστελόριζο”, ενώ από τα μεγάφωνα θα ακούγονται συγκινητικά τραγούδια για τα όμορφα και χαμένα νησιά του Αιγαίου ή για την Θράκη. Όποιος διαβάζει το μπλογκ χρόνια, ξέρει καλά πως, αμέσως μετά τη χρεοκοπία της χώρας, έγραφα για τις διαλυμένες υποδομές της Ελλάδας που θα στερήσουν ζωές. Δυστυχώς, αυτό συνέβη και θα συμβεί ξανά. Μέχρι να αποφασίσουμε να πάρουμε τη χώρα μας πίσω. Μέχρι τότε, ας μη συμβεί κι άλλη εθνική καταστροφή.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.