Επιτόκιο – Ιάκωβος Ζούγρης

Και όμως, πιτσιρίκο, υπάρχει το ποίημα ‘’Επιτόκιο’’. Του Ιάκωβου Ζούγρη! Δεν είναι πολύ γνωστό, γιατί ανήκει στην πρώτη του ποιητική συλλογή, ‘’Κουμπαράδες και κουμπάροι’’, τότε που ο Ιάκωβος ήταν ένας αριστερός νέος που φλέρταρε με τα σφυροδρέπανα και τις δικτατορίες του προλεταριάτου. Μετά παντρεύτηκε τα ‘’δημοκρατικά’’ σαλόνια με κουμπάρο τον Χωμενίδη.

[Να σημειώσω ότι ο Ιάκωβος Ζούγρης έχει βαθιές επιρροές από το δημοτικό τραγούδι, το οποίο συνδυάζει με πιο μοντέρνες ποιητικές φόρμες.]

Επιτόκιο, Ιάκωβος Ζούγρης

Χορεύουν οι κλεφτόπουλοι, γλεντάνε τραπεζίτες ,
Χρηματιστάδες, ‘φοπλιστές μοιράζουνται την πίτα.

Μα ένα νιο κλεφτόπουλο δεν παίζει, δε χορεύει,
μήτε την πίτα ορέγεται την καλομοιρασμένη,
τι είναι γιομάτο αισθήματα μες στης καρδιάς τα φύλλα.

‘’Βίλα μου, κακοβίλα μου, πισίνα αχρηστεμένη
Κι εσύ έρμη φερράρι μου σκουριάζεις στα γκαράζια.
Ουδέ παράδες θέλω πια, ουδέ και τα ‘πιτόκια,
μον’ θέλω τη Χρυσούλα μου που ‘ν’ πιο χρυσάφι απ’ όλα’’

Κλαίνε οι κάμποι, τα βουνά, κλαίνε και τα παπόρια,
κλαίν’ οι ξαπλώστρες οι βαριές στης Μύκονος τα μέρη,
κλαίει και το κλεφτόπουλο με το μοχίτο αντάμα.

‘’Φαρμάκι μου ‘γινες πικρό, τριπλοφαρμακοπότι,
κοκτέλι μου που σ’ είχα ‘γω χαρά κι απόλαψη μου.’’

Τρία πουλάκια κάθονται στης θάλασσας το κύμα.
Το ‘να τηράει το πέλαγο, τ’ άλλο γυναίκας κώλo,
το τρίτο το μικρότερο ακούει το μαύρο κλάμα.
Πάει σιμά και κάθεται πλάι στο παλικάρι.

Δεν κελαηδάει σαν πουλί, μήτε σαν χελιδόνι
μον’ ψιθυρίζει και μιλά μ΄ανθρωπινή λαλίτσα.

‘’Τι κλαις, ωρέ κλεφτόπουλο, τι βαλαντώνεις έρμο,
μην πέσαν τα ‘πιτόκια σου, μη αδειάσαν οι θυρίδες,
μη τα καράβια βούλιαξαν στης Αραπιάς τα μέρη;’’

‘’Δεν πέσαν τα πιτόκια μου, γιομάτες κι οι θυρίδες,
μήτε καράβια βούλιαξαν στης Αραπιάς τα μέρη.
Μ’ αρνήθηκε η Χρυσούλα μου, που ‘ν’ πιο χρυσάφι απ’ όλα!
Τον Κίτσο επροτίμησε που ‘ναι φτωχός βαρκάρης’’

‘’Φτερά θε να απλώσουμε στης θάλασσας τη ράχη,
τη βάρκα θα σιμώσουμε του Κίτσου με τη Χρύσα
και θα της ψιθυρίσουμε δυο λόγια, δυο κουβέντες
πως ο μικρός κλεφτόπουλος θ’ απαρνηθεί τα πλούτη.
Μόνο τη Χρύσα του ζητά που ‘ν’ πιο χρυσάφι απ’ όλα.’’

Δε θέλω πλούτη ούτε καράβια
Κλείνω θυρίδες όλα ρημάδια
Δε θέλω χρήμα ούτε επιτόκιο
Ούτε Ντουμπάι, Παρίσι, Τόκιο
Ένα τσαντίρι με τη Χρυσούλα
Σε παραλία ή σε ραχούλα.

Μεγάλο θάμα γίνηκε στης Μύκονος τα μέρη.
…Κι ύστερα εξυπνήσαμε απ’ όνειρο της νύχτας
και οι μικροί κλεφτόπουλοι γελούσαν ξιπασμένοι
σωρεύοντας κεφάλαια με τόκους κι επιτόκια.

Φιλιά

Μερόπη

(Αγαπημένη Μερόπη, θα έπρεπε να το περιμένω πως ο Ιάκωβος Ζούγρης θα είχε γράψει ποίημα με τίτλο “Επιτόκιο”. Ευτυχώς που εσένα δεν σου ξεφεύγει τίποτα, γιατί είσαι παντογνώστρια. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.