Ισφαχάν

Ακούγοντας το όνομα της πόλης Ισφαχάν, πιτσιρίκο, από τα βελούδινα χείλη σου αναρίγησα. Μια όμορφη λέξη που χαϊδεύει τα αυτάκια μας και ευωδιάζει την ψυχή μας με αρώματα Ανατολής. Σκέφτηκα: δεν μπορεί, σίγουρα πρόκειται για ελληνικής προέλευσης λέξη. Όπως όλα τα ωραία πράματα και θάματα.

Το αφυπνισμένο φιλολογικό μου δαιμόνιο με οδήγησε στα εγκυρότερα λεξικά του κόσμου για να τεκμηριώσω την ελληνικότητά της. Το αποτέλεσμα πάγωσε τον ρομαντικό εξωτισμό της πρώτης μου συναισθηματικής αντίδρασης.

‘’Ισπαχάν’’ είναι παραφθορά της φράσης ‘’εις φαγάν’’ – η πρόθεση ‘’εις’’ που δηλώνει κατεύθυνση προς έναν τόπο και το ‘’φαγάν’’ από το θέμα του ρήματος ‘’εσθίω’’ [=τρώω] που περιέχει το ρήμα ‘’έδω’’ [εδ + θ = εσθ]. Ο αόριστος β’ του έδω- εσθίω είναι: ἔφαγον!

Παράγωγα του έδω: έδεσμα, εδώδιμος -πώς λέμε εδώδιμα αποικιακά! Και εδώδιμα και αποικιακά. Το ότι το ρήμα έδω [τρώω] θα συνδεόταν με την αποικιοκρατία ούτε που θα μπορούσα να το φανταστώ!

Το Ισφαχάν ήταν ονομαστό για τους κήπους και τα τριαντάφυλλα. Φαίνεται πως εκεί ανακαλύφθηκε η ποικιλία του περίφημου ρόδου του Ισφαχάν.

Τρώγονται τα ρόδα; Φυσικά, γίνονται λικέρ, αφέψημα, μυρωδάτο γλυκό του κουταλιού, κλπ. Επίσης, τρώγονται και με την κουτάλα μαζί με όλον τον συμβολισμό τους.

Τρώγεται ο συμβολισμός; Εννοείται! Όλα καταβροχθίζονται με το ανάλογο ρέψιμο.

Ισφαχάν- Εις φαγάν : κατεύθυνση προς τη μάσα. Θα σας φάμε όλους.

Καλή μας όρεξη!

Φιλιά

Μερόπη

Υ.Γ. Ελπίζω να μην έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα η φιλολογική μου επάρκεια κατόπιν αυτής της ετυμολόγησης.

(Αγαπημένη Μερόπη, θα έπρεπε να απαγορεύονται οι βομβαρδισμοί γενικότερα αλλά οπωσδήποτε θα έπρεπε να απαγορεύεται να βομβαρδίζονται μέρη και πόλεις με τόσο ωραίο όνομα, όπως το Ισφαχάν, που είναι και πολύ ιστορικό. Ισφαχάν θα μπορούσε να είναι και όνομα αλόγου στον ιππόδρομο. Όπως ο Αστραχάν, που μάλλον είναι από τη ρωσική πόλη Άστραχαν. Επίσης, πολύ ωραίο όνομα. Και για γυναίκα θα ήταν ωραίο όνομα το Ισφαχάν. Η Ισφαχάν. Δέχομαι την ετυμολόγησή σου για το Ισφαχάν αλλά, σύμφωνα με τον Μπαμπουινιώτη, το Ισφαχάν προέρχεται από το Ναχαφαΐ, που είναι το Ισφαχάν ανάποδα -και σημαίνει “να είχα φαΐ”. Απλά, οι Πέρσες αντικατέστησαν το α με σ, για να μη φαίνεται πως κι αυτή η λέξη είναι ελληνικής καταγωγής και προέλευσης. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.