Ελευθερία της έκφρασης με εξαιρέσεις δεν υπάρχει
Έξυπνος δεν είμαι, αλλά δεν χρειαζόταν να είσαι ιδιαίτερα έξυπνος για να αντιληφθείς πως η υστερία της πολιτικής ορθότητας και του cancel culture, τα “δικαιώματα” και η πολιτική των ταυτοτήτων οδηγούν ντουγρού στον περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης και, τελικά, στο φασισμό. Ήταν φως φανάρι.
Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ, μετά και το κόψιμο της εκπομπής του Τζίμι Κίμελ, με αφορμή τα σχόλιά του για τον Τσάρλι Κερκ, έκανα κάποιες σκέψεις.
Κατ’ αρχάς, το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης υπάρχει για να προστατεύει αυτούς που επιθυμούν να εκφράζονται ελεύθερα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μιλάνε ελεύθερα και δεν θα μιλήσουν ποτέ ελεύθερα, δεν θα πουν ποτέ τις πραγματικές τους σκέψεις και απόψεις, γιατί φοβούνται τις συνέπειες που θα έχει αυτό στην εργασία τους, στις σχέσεις τους κλπ.
Για να έχεις πραγματικά το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, είναι απαραίτητη προϋπόθεση να μην έχεις αφεντικό, να μην είσαι υπάλληλος, να μην έχεις χορηγούς.
Ο Τζίμι Κίμελ είναι υπάλληλος. Πλούσιος υπάλληλος αλλά υπάλληλος. Πληρώνεται από τηλεοπτικό σταθμό και οι εκπομπές του έχουν χορηγούς.
Το 2012, με αφορμή τον αποκλεισμό της Βούλας Παπαχρήστου από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου για ένα αστείο που έγραψε στα social media και θεωρήθηκε ρατσιστικό έγραφα: “Γιατί η κυρία Παπαχρήστου δεν έχει το δικαίωμα να εκφράζεται ελεύθερα; Επειδή είναι υπάλληλος. Έχει αφεντικά και έχει χορηγούς.”.
Ο μόνος τρόπος να μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα ο Τζίμι Κίμελ και οποιοσδήποτε άλλος θέλει να εκφράζεται ελεύθερα είναι οι μόνοι του “χορηγοί” να είναι οι αναγνώστες του, οι θεατές του, οι ακροατές του.
Όσοι πιστεύουν πως θα διαβάσουν ή θα ακούσουν ελεύθερες απόψεις από δημοσιογράφους που δουλεύουν σε ΜΜΕ μαφιόζων ολιγαρχών, είναι βαθιά νυχτωμένοι.
Διαβάζω αυτές τις μέρες ατελείωτα κατεβατά υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης στα καθεστωτικά ΜΜΕ από πολύ ελεύθερους δημοσιογράφους αλλά, όταν το 2021, μπράβοι ανέβηκαν στη σκηνή του θέατρου “Τζένη Καρέζη” και διέκοψαν την παράσταση του Χριστόφορου Ζαραλίκου “200 Χρόνια Δανεικά” -ο ένας είχε και όπλο- οι ίδιοι δημοσιογράφοι δεν έγραψαν απολύτως τίποτα, ενώ κάποιοι δημοσιογράφοι παραδέχτηκαν πως είχαν εντολή να μην κάνουν καμία αναφορά στο θέμα. Ναι, είμαστε υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, εκτός όταν το αφεντικό μας δεν επιθυμεί την ελευθερία της έκφρασης κάποιου άλλου. Πολύ σοβαροί και αξιόπιστοι άνθρωποι. Να τους εμπιστεύεστε.
Το 2016, όταν εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ, έγραψα πως ο Τραμπ δεν φοβάται να πει αυτό που σκέφτεται, και αδιαφορεί για την πολιτική ορθότητα.
Ακολούθησε ολομέτωπη επίθεση εναντίον μου -κάποιοι παραποίησαν και τα λόγια του κειμένου μου-, από “αριστερούς” που ήταν υπέρ της πολιτικής ορθότητας, υπέρ του cancel culture, υπέρ της πολιτικής των ταυτοτήτων, υπέρ των “δικαιωμάτων”, και όλες αυτές τις ανοησίες που σήμερα αποδεικνύεται πως έστρωναν τον δρόμο για την απαγόρευση στην ελευθερία της έκφρασης και άνοιγαν τον δρόμο για τον φασισμό.
Εντάξει, δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Κάποιοι ήθελαν να κάνουν cancel την …Κική Δημουλά. Γενικά, όλοι αυτοί οι “δημοκράτες” ήθελαν να τους κάνουν cancel όλους. Αυτό μάλλον είναι θέμα ψυχολογικής φύσεως.
Αν κάτι μου κάνει εντύπωση, είναι ότι κανείς από αυτούς τους πολύ δικαιωματιστές -μετά τις εξελίξεις στις ΗΠΑ- δεν έχει κάνει την αυτοκριτική του για να παραδεχτεί πως η δική του προσπάθεια να απαγορεύσει την ελευθερία της έκφρασης στους άλλους, συνέβαλε, τελικά, στην απαγόρευση της ελευθερίας της έκφρασης.
Ο φασισμός δεν έρχεται μόνο από τα δεξιά. Η απαγόρευση της ελεύθερης έκφρασης από “προοδευτικούς” δεν διαφέρει, ως προς το αποτέλεσμα, από την απαγόρευση που επιβάλλουν οι ακροδεξιοί. Και στις δύο περιπτώσεις, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η περιστολή της ελευθερίας της έκφρασης.
Όταν αναφερόμαστε στο δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, αυτό το δικαίωμα αφορά τους πάντες, δεν αφορά μόνο αυτούς με τους οποίους συμφωνούμε ή τους φίλους μας.
Ελευθερία της έκφρασης με “εξαιρέσεις” δεν υπάρχει.
Αν είσαι πραγματικά δημοκράτης, αν πραγματικά υπερασπίζεσαι το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, οφείλεις να ξέρεις πως, όταν εσύ αρχίζεις να απαγορεύεις το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης σε κάποιους με διαφορετικές απόψεις από εσένα, είσαι εσύ που αμφισβητείς το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, είσαι εσύ που στρώνεις τον δρόμο για το φασισμό.
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.