Συγγνώμη που θα ξαναεξαπατηθείτε αλλά εμείς σας είχαμε προειδοποιήσει

Η καλύτερη φίλη της εξαπάτησης είναι η απελπισία, πιτσιρίκο.
Θυμάμαι κάτι ειδήσεις με τσαρλατάνους γιατρούς που έδιναν ψεύτικες ελπίδες σε ανθρώπους με βαριές ασθένειες. Ένας, ειδικά, έμοιαζε με τον ΘΒ πράκτορα 000, και σκεφτόμουν “καλά, πώς τον πιστέψαν αυτόν τον άνθρωπο για μεγάλο γιατρό”;

Αλλά η απελπισία σε κάνει να πιστεύεις και τον πιο μεγάλο τσαρλατάνο.

Η εξαπάτηση, βέβαια, έχει και τα καλά της, αφού “οι εξαπατημένοι δεν ευθύνονται ποτέ” (δικό μου).

Μια και ήμουν λοιπόν από τους πολύ λίγους που δεν εξαπατήθηκα από τον Alexis, ο οποίος εξαπάτησε τους αριστερούς όλου του κόσμου -και θα είχε εξαπατήσει ακόμα και τον Τσε Γκεβάρα αν ζούσε- θα ήθελα αυτή τη φορά να είμαι πιο θαρραλέος και να βγω και να μιλήσω για ένα σημαντικό θέμα το οποίο τυχαίνει να γνωρίζω καλά: τις διαδικτυακές Πλατφόρμες, με κεφαλαίο Π, του Κεφαλαίου, με κεφαλαίο Κ.

Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Ιντερνέτης είχε γεννηθεί από μικρό παιδί ως το απόλυτο πολεμικό και κατασκοπικό εργαλείο, εργαλειάρα. Στην εφηβεία του, όμως, απομακρύνθηκε από τους πλούσιους γονείς του και έζησε τον έρωτα, έγινε ακτιβιστής, και υπηρέτησε την ειρήνη και τη γνώση. Τελικά, όμως, έγινε ίδιος οι πατεράδες του, με τους γιους συμβαίνει συχνά αυτό. Ένα στρατόκαυλο και απάνθρωπο γουρούνι.

Λοιπόν, να μη σας αφήνω όμως σε αγωνία.

Πιτσιρίκο, πιτσιρίκι@, ΑΙλληνες και ΑΙλληνίδες, πολίτες του κόσμου, θα το πω όσο πιο απλά μπορώ.

Ο Μαρκ του Facebook, ο Σαμ του Chat, ο Έλον του Χ, ο Μπίλης της Microsoft, και όλοι οι άλλοι λιγότερο γνωστοί CEO -με τους οποίους συναντήθηκε ο Ντόναλντ πρόσφατα γιατί είχε κάποιες τεχνικές απορίες για το πώς να εγκαταστήσει την εφαρμογή ΑΙλευθερία Του Λόγου σε όλες τις χώρες του κόσμου- θα μας εξαπατήσουν χοντρά.

Δεν εννοώ ότι θα μας πουλήσουν ένα δεύτερο ζευγάρι παπούτσια που δεν χρειαζόμαστε ή φάρμακο για την καράφλα.

Μιλάμε για μεγάλη εξαπάτηση, τόσο μεγάλη που θα ντρεπόμαστε να λέμε ότι κάποτε χρησιμοποιούσαμε αυτές τις Πλατφόρμες χωρίς τύψεις και χωρίς να ακούμε ούτε λέξη για τους κινδύνους που εγκυμονούν, για τους θανάτους παιδιών που στηρίζουν, ούτε καν για τις πιθανές μορφές αντίδρασης.

Αυτό ήταν, το είπα.

Και τώρα είμαι σε κίνδυνο γιατί τα ρομπότ καταγράφουν τα πάντα και μας παρακολουθούν.

Το μήνυμα αυτό θα αυτοκαταστραφεί!

Αστυνόμος ΣΑΙνης.

ΥΓ. Αν το μόνο που μπορούν να κάνουν οι απλοί άνθρωποι για τους πολέμους, τη διαφθορά, τη φτώχια, και την κλιματική αλλαγή είναι να διαμαρτύρονται, το που και πώς το κάνουν είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο.

Η κυρία στη φωτογραφία, είναι η Σέρυλ, η οποία αναγκάστηκε να απολογηθεί δημόσια για τα ψυχολογικά πειράματα που έκανε το Facebook, το 2014, επιλέγοντας να δείχνει στους χρήστες ποστ με αποκλειστικά χαρούμενο ή λυπημένο περιέχομενο για να μελετάει πώς αυτό επηρεάζει τη διάθεσή τους, την οποία ανίχνευε αργότερα από τα δικά τους ποστς. Τι καλή η Σέρυλ!

Καλά, τέτοιου είδους εξαπάτηση σήμερα φαντάζει του δημοτικού. Πριν λίγους μήνες ο Μαρκ προσπάθησε να εμποδίσει τη δημοσίευση του βιβλίου “Careless People” από την Σάρα, πρώην διευθύντρια δημόσιας πολιτικής του Facebook, που το συνδέει με τη γενοκτονία στη Rohingya, τρέχα γύρευε.

Υπάρχουν άπειρες τέτοιες ιστορίες και δυστυχώς το μυαλό ενός ανθρώπου δεν μπορεί να συλλάβει την κλίμακα των δεδομένων, τις δυνατότητες χειραγώγησης, και την παραγωγή (ιδιωτικής) επιστημονικής γνώσης που έχει μια εταιρεία που διαχειρίζεται (και πειραματίζεται με) την καθημερινή επικοινωνία δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν υπάρχουν πορείες, διαδηλώσεις, μποϊκοτάζ, αυτοπυρπολισμοί, επιθέσεις αυτοκτονίας, έστω μια σοβαρή συζήτηση, για αυτό το θέμα. Αλλά δεν θα σκάσω κιόλας.

Ίσως να είναι η απελπισία για να ακουστούμε, να αρέσουμε, που μας έριξε στα χέρια των μεγαλύτερων τσαρλατάνων της ιστορίας, τον Μπίλη, τον Έλον και τον Μαρκ, που “αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας Chat” (καλό αυτό, θα κάνω ξεχωριστό ποστ!)

Και να δεις τι σου ‘χω για μετά!

ΑΙλα Μπίλη!

(Φίλε Παναγιώτη, αν δεν υπήρχε το Διαδίκτυο, δεν θα σε είχα γνωρίσει ποτέ, οπότε τους συγχωρώ όλους αυτούς τους ρεπτιλιανούς σαν τον Μαρκ, τον Έλον και τον Σαμ. Επίσης, αν δεν υπήρχε το Διαδίκτυο, δεν θα υπήρχε το μπλογκ, δεν θα ήξερα πως μπορώ να γράψω πράγματα που κάποιοι άνθρωποι να τα βρίσκουν συμπαθητικά, οπότε αυτή τη στιγμή που σου γράφω θα ήμουν στην θλιβερή Αθήνα και όχι σε ένα μπαλκόνι στο Αιγαίο να κοιτάω το απέραντο γαλάζιο και να αισθάνομαι τυχερός και ευλογημένος. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.