Τα φέρετρά μας ή μήπως τα δικά τους;

Φίλε πιτς,
Πολύ καιρό έχω να γράψω και να τα πούμε, αλλά μιας και οι εξελίξεις πλέον τρέχουν με γοργούς ρυθμούς, είπα να τα κάνω ταλιράκια, για να δούμε πού βρισκόμαστε.
Ακούμε για το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι στην Ευρώπη, για πνεύμα αυτοθυσίας που πρέπει να αποκτήσουμε όλοι οι μενουμευρώπηδες, όπως και να συνηθίσουμε να βλέπουμε φέρετρα τυλιγμένα με τη σημαία της μαμάς μας Ευρώπης.

Ας δούμε, όμως, λίγο με ψυχραιμία τα πράγματα και ας κάνουμε μερικές ασκήσεις λογικής. Αν και γνωρίζω πολύ καλά ότι η λογική έχει αποχωρήσει προ πολλού από αυτήν την ήπειρο και ίσως και από τον υπόλοιπο κόσμο.

Το θέμα είναι ότι η πραγματικότητα είναι πάντα αμείλικτη και πάντα θα μας χτυπάει την πόρτα, είτε είμαστε ελίτ, είτε απλοί πλεμπαίοι που προοριζόμαστε για κρέας σε έναν υποτιθέμενο πόλεμό τους.

Βρισκόμαστε σε μια Ευρώπη η οποία τα τελευταία 4 σχεδόν χρόνια, αποβιομηχανοποιείται ραγδαία, τα νούμερα των οικονομιών τους δεν βγαίνουν πλέον και η διέξοδος των ελίτ θέλουν να είναι μια σύγκρουση μεταξύ Ευρώπης – Ρωσίας, με την ελπίδα ότι η αέναη τροφοδότηση αυτού του πολέμου, θα τους κάνει να παραμείνουν στα πόστα τους.

Βάλε σε αυτό το μιξ, τη φούσκα του ΑΙ, η οποία πλέον είναι θέμα χρόνου να σκάσει και πλέον δεν θα μιλάμε απλά για ένα ακόμη .com bubble, όπως έγινε στις αρχές του αιώνα, αλλά για κάτι πολύ πιο σαρωτικό.

Για ποια στράτευση και ποιο πόλεμο μιλάνε ακριβώς;
Με τι είδους πολεμική βιομηχανία από πίσω;
Αυτή που για μια παραγγελία ενός αεροσκάφους μπορεί να πάρει μέχρι και 10 χρόνια για να κατασκευαστεί;
Σε μια Ευρώπη όπου κατασκευάζονται μεταξύ χωρών, 4-5 διαφορετικών ειδών τανκς, αεροπλάνων και οπλικών συστημάτων;
Σε μια Ευρώπη που για τα μικροτσιπ και τα σπάνια μέταλλα/εξαρτήματα που θέλουν όλα αυτά τα συστήματα, στηρίζονται αποκλειστικά σε εισαγωγές από κινέζικες εταιρείες;
Με ποια τεχνογνωσία θα στηριχθεί όλο αυτό;
Με τι προσωπικό θα πλαισιωθούν, συντηρηθούν και θα επισκευαστούν όλα αυτά τα συστήματα;

Με ποια οργάνωση θα ορχηστρωθεί ένα ενιαίο μέτωπο μεταξύ τόσων χωρών;

Κακά τα ψέματα, από τη στιγμή που η άμυνα της Ευρώπης μετά το τέλος του Β’ ΠΠ στηρίχθηκε στο ΝΑΤΟ, είναι αδύνατο να στήσεις ένα τέτοιο οικοδόμημα εκ του μηδενός, όταν το ΝΑΤΟ θα έχει τελειώσει.

Όσο και αν και καυλώνουv κάποιοι με αυτή την ιδέα, το παιχνίδι έχει τελειώσει και κάνουν ακόμη πως δεν το βλέπουν.

Αυτή η ελίτ φαίνεται να ξεχνά ή να παραβλέπει πως ο νεοφιλελευθερισμός που έχουν επιβάλλει τις τελευταίες δεκαετίες στην ήπειρό τους, επηρεάζει και την πολεμική βιομηχανία που τώρα θέλουν να ξαναστήσουν άρον-άρον.

Δεν μπορείς να έχεις μαζική και συγκεντροποιημένη παραγωγή για ένα τέτοιο πόλεμο, όταν σχεδόν όλα τα κομμάτια της αλυσίδας σε αυτή την παραγωγή είναι outsourced κάπου μακριά.

Όσα δισεκατομμύρια και να ρίξεις και όσες ανακοινώσεις κάνεις για ReArm, ενιαίες άμυνες και άλλες τρίχες κατσαρές.

Αλλά ας συνεχίσουμε την νοητική άσκησή μας.

Δεν ξέρω αν βλέπετε γύρω σας τις ευρωπαικές κοινωνίες στις οποίες ζούμε, αλλά εγώ έχω καιρό να γνωρίσω ηλεκτροσυγκολλητές, μηχανικούς αεροσκαφών, τανκ και drones, πόσο δε μάλλον, επαγγελματίες στρατιώτες, έμπειρους και εκπαιδευμένους για πόλεμο.

Το περασμένο διάστημα, έτυχε να γνωρίσω μέσα από παρέες και διάφορα πάρε-δώσε, 3 ανθρώπους οι οποίοι υπηρετούν στις ελληνικές ΕΔ, σε διαφορετικά πόστα ο καθένας και μαντέψτε τι σκοπό και τι κοινό έχουν και οι 3 τους:
Να παραιτηθούν από το στρατό όσο το γρηγορότερο δυνατόν και είτε να ακολουθήσουν άλλες σπουδές σε τελείως άλλο κλάδο, είτε να μεταναστεύσουν σε άλλη χώρα.

Με ποιο κίνητρο λοιπόν θα επιστρατεύσεις όλον αυτό το κόσμο που χρειάζεται για ένα τέτοιο εγχείρημα; Με την επίκληση σε ποιο ιδανικό και σε ποια πατρίδα ακριβώς;

Δηλαδή θα σηκωθεί ο Γάλλος να πάει να πολεμήσει για τον Μακρόν και εμεί; από δω για τον Δένδια;
Εδώ γελάμε και υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της ηλιθιότητας που έχουμε απέναντί μας.

Ας υποθέσουμε, όμως, ότι μια ωραία πρωία μας καλούν όντως, να υπηρετήσουμε ενάντια στον κακό Ρώσο.

Αλήθεια, πως θα καταφέρουν τη μαζική στράτευση εκατοντάδων χιλιάδων Ευρωπαίων;
Πώς θα οργανώσουν Έλληνες, Ιταλούς, Γάλλους, Γερμανούς κλπ σε μια ενιαία δύναμη η οποία θα είναι αντάξια του Ρωσικού στρατού;
Πώς θα εκπαιδεύσουν και θα καταρτίσουν εκατοντάδες χιλιάδες νέους, που η πλειοψηφία αυτών, όχι απλά στρατό δεν έχει πάει, αλλά το κοντινότερο που γνωρίζουν για τον πόλεμο είναι μέσα από τα βιντεοπαιχνίδια και τις ταινίες του Hollywood;
Και πολύ καλά κάνουν τα παιδιά, δεν κατηγορώ κανέναν.

Όταν διαφαίνεται ξεκάθαρα πλέον ότι το ΝΑΤΟ έχει ηττηθεί στην Ουκρανία και σιγά-σιγά η ήττα θα αρχίσει να διαφαίνεται ακόμη και στον μεγαλύτερο στόκο και δεν θα μαζεύεται από καμιά προβοκάτσια και κανένα παραλήρημα επικοινωνιακού σκοπού και μαζικού εκφοβισμού;

Γιατί, όταν και ο Αμερικάνος πλέον παρουσιάζει σχέδια για τη λήξη του πολέμου αναγνωρίζοντας τις περισσότερες αξιώσεις της Ρωσίας, όπως έγινε χθες-σήμερα με τα 28 σημεία, βλέπεις την σιγή ιχθύος και την αμηχανία που επικρατεί αμέσως..

Όταν ενεργειακά δεν έχεις καμία αυτονομία να παράγεις το πολεμικό υλικό με το οποίο υποτίθεται θα πρέπει να εξοπλίσεις όλους τους στρατευμένους;
Με τι ενέργεια ακριβώς θα τα παράγουν όλα αυτά; Και με τι κόστος;

Με τα πράσινα άλογα της ανάπτυξης ή το πανάκριβο LNG που θα γίνουμε και κόμβος τρομάρα μας μπας και αβαντάρει ο Αμερικάνος και βγάλει κάνα φράγκο έξτρα, μιας και ούτε αυτός δεν ξέρει πλέον προς τα πού να κάνει;
Τα μέτωπα πλέον είναι πολλά και όπως διαφαίνεται, το Ουκρανικό μάλλον δε θα είναι στις προτεραιότητές τους από δω και πέρα.

Πώς θα εκπαιδεύσουν ετερόκλητες μονάδες, χωρίς ενιαία πρωτόκολλα και ομιλούμενη γλώσσα, πώς θα στήσουν γραμμές τροφοδότησης προς τα μέτωπα, logistics, κλπ;

Απέναντι σε μια Ρωσία, η οποία και βρίσκεται κάτω από μια ενιαία ηγεσία και επίσης έχει εκπαιδευτεί και αποκτήσει σημαντική εμπειρία τα τελευταία 4 χρόνια, συστηματικά σε αυτόν τον πόλεμο;

Ένα πόλεμο που, αργά και σταθερά, κερδίζει και θα κερδίσει.

Μια Ρωσία με υπεροπλία σε συστήματα βαλλιστικά, για τα οποία, καμία αεράμυνα δεν μπορεί να αποτρέψει και που με 3 πυραυλάκια τύπου Oreshnik, σβήστε από το χάρτη Παρίσι, Βερολίνο και Λονδίνο μέσα σε λιγότερο από μια ώρα.

Εν τέλει, για το φινάλε, ας κάνουμε όμως και μια άσκηση απόλυτου παραλογισμού:

Ας υποθέσουμε ότι σε όλα τα προηγούμενα ερωτήματα υπάρχει απάντηση και τρόπος, και πως εν τέλει οδηγούμαστε στο μέτωπο, το όχι τόσο μακρινό 2028-2029, απέναντι στο Ρώσο.
Νέοι, γέροι, κουτσοί και στραβοί, όλοι μέσα.
Όταν τα πτώματα των Ευρωπαίων θα αρχίζουν όντως να επιστρέφουν στις πατρίδες τους κατά χιλιάδες, ξεκοιλιασμένα και ακρωτηριασμένα από drones και πυραύλους, πιστεύουμε πραγματικά ότι δεν θα ανοίξει κανένα ρουθούνι;

Πιστεύουν δηλαδή ότι αυτό θα το καταπιούμε έτσι, δίχως να έχουμε άλλη επιλογή, όπως έγραψες πρόσφατα ;
Ότι δεν θα υπάρξουν εξεγέρσεις πανευρωπαϊκά;
Ότι δεν θα υπάρξουν λιποταξίες και αντάρτικα;
Ότι όλα αυτά τα όπλα τα οποία θα μας δώσουν δεν θα στραφούν εναντίον τους αργά ή γρήγορα;
Όταν η οικονομική ανέχεια και η πλήρης κοινωνική διάλυση θα συμπαρασύρουν και άλλες χώρες πέραν της δικής μας;

Πολλά έχουν ειπωθεί για τους νέους τελευταία, γιατί, όπως φαίνεται, οι “μεγάλοι” σε κάθε εποχή αρέσκονται να γκρινιάζουν για τους νέους τους.

Προς υπεράσπισή τους/μας λοιπόν , μιας και ανήκω κι εγώ στη γενιά των 30+, που έφαγε όλα αυτά τα σκατά στη μάπα που ανέφερες τις προάλλες φίλε πιτς, από κρίση σε κρίση και χωρίς καμιά σταθερά, μέσα σε μια χώρα/ήπειρο που σιγά σιγά σβήνει και δημογραφικά.

Όπως θα γνωρίζουν οι καλοί φίλοι του μπλογκ και συ καλέ μου πίτς, είναι πολύ επικίνδυνο να δημιουργήσεις στρατιές ανθρώπων και πόσο μάλλον νέων, που δεν θα έχουν τίποτα πλέον να χάσουν.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά πέρα από απεγνωσμένοι και κολασμένοι, που ήδη είμαστε ως ένα βαθμό, θα είμαστε και εξοπλισμένοι με τα όπλα τους στα χέρια μας.

Γιατί, αν όντως όλα αυτά τα απευκταία πραγματοποιηθούν, ο πόλεμος που ονειρεύονται κάτι πολιτικοι νάνοι τύπου Μακρόν, Μερτς, φον ντερ Λάιεν, και λοιπών ρεπτιλιανών, θα είναι βόλτα στο πάρκο μπροστά στον εμφύλιο που θα ξεσπάσει μέσα στις κοινωνίες τους.

Και ίσως αυτό τελικά να αποδειχθεί μια ευκαιρία για μας, για να στείλουμε τα ναζίδια, τους δωσίλογους και όλα αυτά τα ποταπά ανθρωπάκια που κωλοτρίβονται για ένα ακόμη πόλεμο, μια και καλή στα σκουπίδια, γιατί από ότι φαίνεται, αυτή η δουλειά έχει μείνει μισοτελειωμένη εδώ και 80 χρόνια..

Ας μη φοβόμαστε λοιπόν, γιατί στο φόβο ποντάρουν και ο φόβος είναι αυτός που τρέφει τις νοσηρές ονειρώξεις τους.

Και ας μη το βάζουμε κάτω.

Ας κοιτάξουμε να γίνουμε Πρόσωπα και όχι Νούμερα, όπως έλεγε και ο Ρένος ο Αποστολίδης.

Αγάπη πάντα.

Μ.

(Αγαπητέ φίλε, ο σάπιος κόσμος καταρρέει αλλά δεν μοιάζει να είναι και πολλοί αυτοί που το έχουν αντιληφθεί. Θα το αντιληφθούν όλοι μαζί ένα πρωί, όπως έγινε με την πανδημία. Μέχρι τότε, θα συμπεριφέρονται σαν “αιώνιοι”. Η Ευρώπη είναι σαν έναν τύπο που λέει πως θα τρέξει μαραθώνιο αλλά 40 χρόνια δεν έχει σηκωθεί από τον καναπέ. Η Ευρώπη νομίζει πως στον πόλεμο νικάς με TikTok και ανακοινώσεις. Και κάτι ακόμα: Δεν φοβούνται τους Ρώσους, εμάς φοβούνται. Εγώ λέω να ζήσουμε τις ζωές μας σαν να μην υπάρχει αύριο, γιατί δεν υπάρχει αύριο. Ποτέ δεν υπήρχε. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.