Everybody knows (Όταν δεν σταματάς μια γενοκτονία, ανοίγεις το δρόμο για τη χρήση πυρηνικών)

Κάτι μου λέει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα γίνουν η πρώτη χώρα στην παγκόσμια Ιστορία, που θα καταφέρει να έχει 3-4 πολέμους στο εξωτερικό και, ταυτόχρονα, εμφύλιο πόλεμο.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στο Ιράν, στην Ουκρανία, τη Βενεζουέλα, την Κούβα και πολλές άλλες χώρες του κόσμου, δεν είναι τίποτε άλλο από την άρνηση των ΗΠΑ να αποδεχτούν πως ο μονοπολικός κόσμος είναι πια πολυπολικός, και πως δεν έχουν πια την παγκόσμια ηγεμονία.

Το 2026 ξεκίνησε με την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, -που μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ και φυλακίστηκε- και με τον απάνθρωπο αποκλεισμό της Κούβας.

Οι ΗΠΑ καθαρίζουν την πίσω αυλή τους, με στόχο να διαλυθεί το μπλοκ Ρωσίας– Κίνας-Ιράν στη Λατινική Αμερική και να κοπούν ενεργειακές και οικονομικές γραμμές.

Στη συνέχεια, η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν -εν μέσω διαπραγματεύσεων, όπως και πριν τον πόλεμο των 12 ημερών τον Ιούνιο του 2025- ξεκινά με την δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, στο σπίτι του, με αποτέλεσμα να αντιληφθούμε πως δεν ισχύει το “ο γέρος θα πάει ή από πέσιμο ή από χέσιμο”, αφού ο 87χρονος Χαμενεΐ πήγε από 30 βόμβες.

Μετά την δολοφονία του Χαμενεΐ, υποθέτω πως κάποιοι μπορούν να βλέπουν πια με άλλο μάτι την επίθεση κατά της κατοικίας του Βλαντιμίρ Πούτιν με drones το βράδυ της 29ης Δεκεμβρίου του 2025, που καταγγέλθηκε από τη Ρωσία αλλά την αρνήθηκε η Ουκρανία.

Το σίγουρο είναι πως οι ηγέτες πολλών χωρών μάλλον θα σκέφτηκαν πως μπορεί να έχουν την τύχη του Μαδούρο ή του Χαμενεΐ, αν δεν συμμορφωθούν προς τις υποδείξεις. Το Διεθνές Δίκαιο είναι ένα ανέκδοτο, ο ΟΗΕ είναι ένα γραφικό κατάλοιπο του παρελθόντος.

Και, βέβαια, όχι μόνο δεν υπήρξαν ουσιαστικές αντιδράσεις από τις άλλες χώρες μετά την απαγωγή και την δολοφονία των ηγετών δυο χωρών, αλλά ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντιμίρ Ζελένσκι, ένιωσε αρκετά άνετος -μετά από όλα αυτά- να απειλήσει τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν, πως, αν μπλοκάρει τα 90 δισ. της Ε.Ε. προς την Ουκρανία, θα δώσει την διεύθυνσή του στον στρατό της Ουκρανίας. Μετά τη δολοφονία του Χαμενεΐ, η απειλή του Ζελένσκι για δολοφονία του Όρμπαν, μοιάζει …αθώα.

Όλες οι αυτοκρατορίες καταρρέουν κάποτε· και αυτό συμβαίνει, όταν υπερεξαπλώνονται πέρα από τις στρατιωτικές και οικονομικές τους δυνατότητες (Imperial overstretch).

Είναι πρόσφατη η κατάρρευση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, της μεγαλύτερης αυτοκρατορίας στην Ιστορία· η Βρετανία δεν ήταν πάντα αυτό το θλιβερό πράγμα που είναι σήμερα, αλλά δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, αφού εξαντλήθηκε οικονομικά από τους δυο Παγκόσμιους Πολέμους, δεν μπόρεσε να διατηρήσει τις αποικίες και αναγκάστηκε να αποδεχτεί ότι υπήρχαν πια δυο νέες υπερδυνάμεις, οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση.

Βέβαια, η Βρετανική Αυτοκρατορία δεν είχε πυρηνικά όπλα. Οι ΗΠΑ έχουν.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν μόνο οι ΗΠΑ πυρηνικά όπλα. Πυρηνικά όπλα έχουν πολλές χώρες σήμερα. Και ανάμεσα σε αυτές τις χώρες με πυρηνικά όπλα είναι οι δυο άλλες Μεγάλες Δυνάμεις, η Κίνα και η Ρωσία, η χώρα με τις περισσότερες πυρηνικές κεφαλές στον κόσμο.

Μετά τη γενοκτονία που διέπραξε και διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα -μέσα σε γενική αδιαφορία από την παγκόσμια κοινότητα· πολλοί μάλιστα επιβραβεύουν το Ισραήλ που διαπράττει γενοκτονία-, δεν έχω καμία αμφιβολία πως το Ισραήλ, αν διαπιστώσει πως δεν μπορεί να τεμαχίσει το Ιράν και να προκαλέσει εμφύλιο πόλεμο στο Ιράν, θα ρίξει πυρηνικά στο Ιράν.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πουν “εμείς δεν το ξέραμε, δεν το κάναμε εμείς, το έκανε το Ισραήλ χωρίς να μας ρωτήσει” -λες και υπήρχε περίπτωση το άθλιο, γενοκτόνο και τεχνητό κράτος του Ισραήλ, το μεγαλύτερο έγκλημα του 20ού αιώνα, να υπάρχει σήμερα, να διαπράττει όλα αυτά τα εγκλήματα και όλες αυτές τις θηριωδίες, και να έχει στην κατοχή του πυρηνικά όπλα, χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ- αλλά πια ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Η ρίψη πυρηνικών στο Ιράν δεν θα σημάνει το τέλος και την παράδοση του Ιράν, όπως νομίζουν πολλοί, επειδή έχουν στο μυαλό τους την παράδοση της Ιαπωνίας, μετά τις ατομικές βόμβες που έριξαν οι ΗΠΑ στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι στις 6 και 9 Αυγούστου του 1945.

Όπως επισημαίνει εδώ και πολλά χρόνια ο Τζον Μιρσχάιμερ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο (με θητεία 11 ετών στον αμερικανικό στρατό από τον οποίο παραιτήθηκε το 1975, με το βαθμό του λοχαγού στην Πολεμική Αεροπορία), η Ιαπωνία δεν παραδόθηκε εξαιτίας των ατομικών βομβών που έριξαν οι ΗΠΑ αλλά επειδή τα μεσάνυχτα της 8ης προς 9η Αυγούστου 1945, η Σοβιετική Ένωση παραβίασε το Σοβιετοϊαπωνικό Σύμφωνο Ουδετερότητας, κήρυξε τον πόλεμο στην Ιαπωνία και εισέβαλε στη Μαντζουρία. Ο Μιρσχάιμερ τονίζει πως η Ιαπωνία είχε πολύ περισσότερα θύματα από τις συμβατικές βόμβες που είχαν ρίξει οι ΗΠΑ στο Τόκιο και σε πάνω από 60 πόλεις της Ιαπωνίας, αλλά, παρά την καταστροφή, δεν είχε παραδοθεί (σ.σ. Έχω δει πολλούς αναλυτές αυτές τις ημέρες, με αφορμή το ενδεχόμενο το Ισραήλ να ρίξει πυρηνικά στο Ιράν, να παραθέτουν αυτή τη σκέψη για την Ιαπωνία, αλλά κανείς τους δεν λέει πως ο Τζον Μιρσχάιμερ το λέει στις ομιλίες του και στις συνεντεύξεις του εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Επίσης, φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από τότε που ο Μιρσχάιμερ και ο καθηγητής του Χάρβαρντ, Στήβεν Ουώλτ, έγραψαν το βιβλίο “Το Ισραηλινό Λόμπι και η Πολιτική των ΗΠΑ”.)

Αυτό που θα συμβεί, αν το Ισραήλ και οι ΗΠΑ αποφασίσουν να ρίξουν πυρηνικά στο Ιράν, είναι ότι η Κίνα και η Ρωσία δεν θα μπορούν πια να προσποιούνται πως δεν αντιλαμβάνονται ότι οι επιθέσεις των ΗΠΑ σε διάφορες χώρες του κόσμου είναι, ουσιαστικά, επιθέσεις κατά της Κίνας και της Ρωσίας, οπότε θα αναγκαστούν να μπουν ευθέως στον πόλεμο.

Αυτό προσπαθούν να προκαλέσουν οι ΗΠΑ, πριν η Κίνα τους ξεπεράσει και στρατιωτικά -εμπορικά τους έχει ξεπεράσει εδώ και χρόνια- γιατί οι ΗΠΑ ξέρουν πως, αν η Κίνα τους ξεπεράσει και στρατιωτικά, έχουν τελειώσει.

Με αυτόν τον τρόπο, θα επιβεβαιωθεί για μια ακόμα φορά η “παγίδα του Θουκυδίδη”, αυτό που ο Τζον Μιρσχάιμερ περιγράφει στο βιβλίο του ως «Η Τραγωδία της Πολιτικής των Μεγάλων Δυνάμεων».

Ο Τζον Μιρσχάιμερ μας ενημέρωσε, επίσης, πως από το 1971 έως το 2021, οι ΗΠΑ έχουν σκοτώσει 38 εκατομμύρια ανθρώπους. Βέβαια, δεν υπάρχουν ταινίες του Χόλιγουντ για τις δολοφονίες που διαπράττουν οι ΗΠΑ, όπως δεν υπάρχουν ταινίες για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, που ξεκίνησε πριν από σχεδόν 80 χρόνια.

Με τη γενοκτονία του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων στη Γάζα, άνοιξε διάπλατα ο δρόμος για τη χρήση πυρηνικών όπλων.

Αφού η ανθρωπότητα δεν αντέδρασε σε μια γενοκτονία, γιατί να αντιδράσει στη χρήση πυρηνικών όπλων;

“Θέλω να σταματήσει αυτό. Νομίζω ότι πρέπει όλοι να τα αφήσουμε όλα και να αφοσιωθούμε στο να σταματήσει αυτό” είχε γράψει η 23χρονη Αμερικανίδα Ρέιτσελ Κόρι στον πατέρα της από τη Γάζα το 2003, λίγες μέρες πριν μια θωρακισμένη μπουλντόζα των Ισραηλινών την συνθλίψει στη Ράφα, καθώς διαμαρτυρόταν για την κατεδάφιση των σπιτιών των Παλαιστινίων από τις δυνάμεις κατοχής του Ισραήλ.

Δεν σκέφτονται όλοι οι άνθρωποι όπως η Ρέιτσελ Κόρι.

Κι εγώ πια τους αποφεύγω τους ανθρώπους, όλο και περισσότερο. Δεν αντέχω πια τον ναρκισσισμό, την ιδιωτεία, την απληστία και την αφόρητη εγωπάθεια, σε ανθρώπους που, ενώ είναι κτήνη, υποδύονται τα θύματα.

“Δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ηλίθιοι” μου είπε με θλίψη στη φωνή και στα μάτια ο ηλικιωμένος Γερμανός καθηγητής ελληνικής φιλολογίας, πριν από δυο καλοκαίρια σε μια ταβέρνα σε ένα νησί του Αιγαίου, μετά τα μεσάνυχτα, αφού είχαμε μιλήσει για τον Όμηρο, τον Καζαντζάκη, τον Χάιντεγκερ και τον Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν.

Ναι, δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ηλίθιοι. Ηλίθιοι που παίζουν τα θύματα. Τους πληγώνουν όλα, προσβάλλονται από όλα, τα παίρνουν όλα προσωπικά, εκτός από μια γενοκτονία.

Η ανθρωπότητα -που ονειρευόταν πολυτελείς διακοπές στο …Ντουμπάι, δίπλα στη γενοκτονία- παίρνει τον παγκόσμιο πόλεμο που της αξίζει και κάνει την αθώα και την ανήξερη.

Δεν τσιμπάω πια. Κλάψτε, αλλά όχι στον δικό μου ώμο.

Δεν υπάρχουν θύματα στον δυτικό κόσμο.

Άλλωστε, όπως λέει ο Leonard Cohen, “Everybody knows”:

(Για τους αλλοδαπούς φίλους που με ανακάλυψαν κατά χιλιάδες εξαιτίας αυτού του βίντεο που ανέβασα στη σελίδα μου στο Facebook και ξεκίνησαν να με ακολουθούν, να διαβάζουν τα κείμενά μου μεταφρασμένα με Google Translate και να μου γράφουν:
Κατ’ αρχάς, αυτό το βίντεο, όπως γράφει πάνω, είναι των “i cant even productions”. Το εντόπισα στο Twitter μόλις το ανέβασαν, ενθουσιάστηκα και το είδα δέκα φορές σερί -αν και δεν μου αρέσουν τα βίντεο-, οπότε σκέφτηκα να το ανεβάσω στη σελίδα μου για να το δουν πολλοί άνθρωποι, και χωρίς να φανταστώ πως αυτό το βίντεο θα γίνει αιτία να με ακολουθούν και να μου γράφουν άνθρωποι από τις ΗΠΑ ως την Ιαπωνία. Σας παρακαλώ μη με ακολουθείτε και μη μου γράφετε. Είμαι ένας άσημος και άγνωστος μπλόγκερ από την Ελλάδα, σιχαίνομαι τα social media και δεν γράφω για να κάνω καριέρα αλλά για να μην έχω αφεντικό και να μην χρειάζομαι ψυχολόγο. Όπως γράφω και στο κείμενο, δεν έχω εμπιστοσύνη στους ανθρώπους -εκτός από κάποιους λίγους που σέβομαι και αγαπάω- και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Η μόνη μου φιλοδοξία είναι ένα καλοκαίρι ακόμα σε μια ερημική παραλία σε κάποιο ελληνικό νησί, παρέα με τα βιβλία μου και τους γλάρους. Αν συναντηθούμε στο νησί, έχει καλώς. Ξαναγράφω, τα social media τα σιχαίνομαι· αν δεν ζούσα από το γράψιμο, δεν θα είχα social media. Σας ευχαριστώ. Να είστε καλά. Με την ευκαιρία, όπως έγραψε ο Τάσος Λειβαδίτης, ένας Έλληνας ποιητής που αγάπησα πολύ στα νιάτα μου και τον οποίον σίγουρα αγνοείτε -όπως τον αγνοούν και οι περισσότεροι Έλληνες- “κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, είμαστε κιόλας νεκροί”.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.