Οι πολιτισμοί δεν πεθαίνουν από βόμβες
Δεν βρίσκω καλύτερη λέξη από τη λέξη “χάος”, για να περιγράψω την κατάσταση που επικρατεί στον πλανήτη, μετά την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, αφού είναι προφανές πως ο Τρίτος Παγκόσμιος είναι πια σε εξέλιξη.
Όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση το 1991, μπορεί πολλοί να μιλούσαν για το τέλος της Ιστορίας με τον νέο μονοπολικό κόσμο των ΗΠΑ -ο Φράνσις Φουκουγιάμα ζει ακόμα και …αναλύει-, αλλά θυμάμαι πως ήμουν αρκετά μεγάλος για να σκεφτώ πως, με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ξεκινούσε η πτώση της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ.
Θυμάμαι πως στο πανεπιστήμιο είχα ρωτήσει έναν καθηγητή μου “τι θα συμβεί στον πλανήτη αν οι Κινέζοι αρχίσουν να καταναλώνουν όπως οι Αμερικανοί και οι άλλοι δυτικοί;”. Ένα “μικρό” πρόβλημα του καπιταλισμού είναι πως δεν μπορεί να είναι παραγωγικός σε όλες τις χώρες του κόσμου.
Αλήθεια, έχετε προσέξει ότι κανείς δεν μιλάει πια για τον καπιταλισμό;
Ο πλανήτης φλέγεται, οι οικονομίες διαλύονται, η δημοκρατία υποχωρεί, αλλά αυτά αποδίδονται σε “κακούς ηγέτες”, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ενώ τα πάντα ερμηνεύονται με συναισθηματικούς όρους, λες και ο πλανήτης κατοικείται από νήπια..
Απλά, χρειάζονται κάποιοι “καλοί” ηγέτες και όλα θα φτιάξουν, θα γίνουν όπως πριν. Λες και πριν τον Τραμπ, η κατάσταση ήταν υπέροχη. Δεν υπήρξε ποτέ η εισβολή στο Ιράκ -με 1 εκατομμύριο νεκρούς πολίτες-, δεν υπήρξε η Λιβύη, το Αφγανιστάν, η Συρία κλπ.
Για τον καπιταλισμό κουβέντα. Και για τον ιμπεριαλισμό κουβέντα. Λίγοι “καλοί” ηγέτες χρειάζονται. Να επιλέξουν τα λόμπι των Ρότσιλντ μερικούς “καλούς” ηγέτες, για να τους ψηφίσετε.
Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.
Σκέφτομαι πως έζησα την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ζω την διάλυση της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ και έναν Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ έζησα και την πλήρη κατάρρευση και παράδοση της Ελλάδας, της χώρας στην οποία γεννήθηκα.
Δεν είναι και άσχημα για μια ζωή, αν και δεν μπορεί να συγκριθεί με τις ζωές αυτών που έζησαν Βαλκανικούς Πολέμους, Μικρασιατική Καταστροφή, Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, Κατοχή και Εμφύλιο. Those were the days· τουλάχιστον για αυτούς που κατάφεραν να επιβιώσουν από όλα αυτά.
Γράφω αυτό το κείμενο σε ένα καφέ στη Ζάκυνθο, κοντά στην θάλασσα, λίγες ώρες πριν λήξει το …έκτο τελεσίγραφο του απελπισμένου Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στο Ιράν.
Το Ιράν έχει νικήσει. Αυτός που δεν φοβάται να χύσει το αίμα του και να χάσει τη ζωή του είναι πάντα νικητής.
Όπως νικητές ήταν οι Κρητικοί χωρικοί -άνδρες και γυναίκες- που περίμεναν τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές τον Μάιο του 1941 με πέτρες, φτυάρια, τσουγκράνες και ό,τι άλλο είχαν, γιατί “μπορεί να μην ξέρω να γράφω ούτε το όνομά μου, μπορεί να είμαι φτωχός, αλλά εδώ είναι ο τόπος μου, εδώ γεννήθηκα, εδώ ζουν τα παιδιά μου, εδώ είναι οι τάφοι των προγόνων μου, και εδώ, καριόλη, δεν θα πατήσεις το πόδι σου”. Κάποια πράγματα δεν σηκώνουν ανάλυση. Ο πολιτισμός δεν σηκώνει ανάλυση.
“Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε και δεν θα επιστρέψει ποτέ” απειλεί με εγκλήματα πολέμου το Ιράν ο Ντόναλντ Τραμπ, που αρχικά ήθελε να “απελευθερώσει” τους Ιρανούς, χτες έλεγε πως οι Ιρανοί είναι “ζώα”, αλλά σήμερα τους αναγνωρίζει πως έχουν πολιτισμό. Μπορεί να φοβάται μην του την πέσουν οι ζωόφιλοι και όλοι αυτοί οι “ευαίσθητοι” με τα “δικαιώματα”, που δεν έβγαλαν κιχ για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων.
Κανένας πολιτισμός δεν θα πεθάνει στο Ιράν απόψε. Οι πολιτισμοί δεν πεθαίνουν από βόμβες, οι πολιτισμοί πεθαίνουν από προσκυνημένους.
Πολιτισμός δεν είναι τα κτίρια, τα μουσεία και τα μάρμαρα, πολιτισμός είναι “και οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους”. Οι δούλοι δεν έχουν πολιτισμό, απλά κομπάζουν για τον πολιτισμό των προγόνων τους που ήταν ελεύθεροι.
Οι αυτοκρατορίες νομίζουν πως ο πολιτισμός είναι το χρήμα, οι πύραυλοι, οι στόλοι και τα τελεσίγραφα.
Αλλά στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχει ένας απλός κανόνας:
αυτός που δεν φοβάται να πεθάνει, στο τέλος νικάει αυτόν που φοβάται να χάσει.
Και τότε οι αυτοκρατορίες καταρρέουν, πάντα με τον ίδιο τρόπο:
απορούν πώς γίνεται να χάνουν από ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να χάσουν.
(Σε ευχαριστώ, λαέ του Ιράν, που μου θυμίζεις πώς ήταν κάποτε οι Έλληνες.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.