Η χώρα σάπισε και το πολιτικό τσίρκο συνεχίζεται
Οι μαφιόζοι βρίζονται και παίζουν ξύλο στο γήπεδο μπροστά σε κάμερες, παιδιά, γιαγιάδες και χορηγούς -δεν κρατάνε πια ούτε τα προσχήματα-, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η εγκληματική οργάνωση που ελέγχεται από τις επιτροπές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη και άλλα, αλλά οι περισσότεροι Έλληνες -που βγάζουν με δυσκολία το μήνα- νομίζουν πως ζουν σε μια κανονική χώρα.
Όχι, η Ελλάδα, από το 2010 που την χρεοκόπησαν ξένοι και ντόπιοι ολιγάρχες, δεν έχει καμία σχέση με μια κανονική χώρα.
Η Ελλάδα είναι ένα χρεοκοπημένο και υποθηκευμένο προτεκτοράτο, με γηρασμένο πληθυσμό (ένας στους τέσσερις Έλληνες είναι άνω των 65 ετών), θανάτους σχεδόν διπλάσιους από τις γεννήσεις, και τους νέους Έλληνες να συνεχίζουν να φεύγουν στο εξωτερικό· αν δεν υπάρξουν κίνητρα για τους γιατρούς να μένουν στην Ελλάδα -κάθε χρόνο φεύγουν από τη χώρα περίπου χίλιοι ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι γιατροί-, σύντομα τα νοσοκομεία δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης.
Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά -και ενώ σχεδόν οι μισοί Έλληνες δεν ψηφίζουν γιατί έχουν αντιληφθεί πως οι εκλογές δεν έχουν νόημα σε ένα προτεκτοράτο-, εμφανίζονται νέα κόμματα και παίρνουν θέση για τις εκλογές.
Ο Αλέξης Τσίπρας “επιστρέφει” χαρωπός με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα και με τη στήριξη Μαρινάκη, Μελισσανίδη και άλλων εθνικών ευεργετών που τα έσπασαν με τον Μητσοτάκη επειδή τους παρακολουθούσε με το Predator ή δεν τους έκανε όλα τα χατίρια, η Μαρία Καρυστιανού έκανε κόμμα γιατί πιστεύει πως θα βάλει τον Μητσοτάκη στη φυλακή για τα Τέμπη -δεν πρόκειται να συμβεί αυτό-, ο Αντώνης Σαμαράς ετοιμάζει κόμμα γιατί είναι πάντα πιο υπερπατριώτης από όλους τους άλλους, αν και μια χαρά ψήφισε τα μνημόνια που τελείωσαν την Ελλάδα, ενώ το μόνο που μένει είναι να εμφανιστεί ξανά ο Πάνος Καμμένος και να ενεργοποιήσει ξανά τους Ανεξάρτητους Έλληνες -ανεξάρτητοι από τι, από τα ναρκωτικά;- για να ολοκληρωθεί το τσίρκο.
Φυσικά, οι μόνοι που ασχολούνται με όλα αυτά είναι οι δημοσιογράφοι των ΜΜΕ των μαφιόζων ολιγαρχών -που ρίχνουν τρελή μάσα στη χρεοκοπημένη Ελλάδα- και αυτοί που ζουν από τα κόμματα, αυτοί που πληρώνονται από τα κόμματα.
Οι υπόλοιποι άνθρωποι προσπαθούν απλώς να επιβιώσουν. Να πληρώσουν το νοίκι, το ρεύμα, το σούπερ μάρκετ, τα φροντιστήρια, τα καύσιμα. Να βγάλουν τον μήνα χωρίς να χρειαστεί να δανειστούν. Να μη χαλάσει το αυτοκίνητο, να μη χρειαστεί γιατρός, να μη μείνει το παιδί άνεργο και φύγει κι αυτό για Γερμανία, Ολλανδία ή Αυστραλία.
Και μέσα σε αυτή τη γενικευμένη παρακμή, το πιο εντυπωσιακό είναι η απάθεια.
Σαν να έχει πειστεί μια ολόκληρη κοινωνία πως τίποτα δεν αλλάζει και πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να αντιδράσει. Οι άνθρωποι παρακολουθούν σκάνδαλα δισεκατομμυρίων, παρακολουθήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων, κρατικές συγκάλυψεις, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιου πλούτου, διάλυση νοσοκομείων και πανεπιστημίων, και αντιδρούν όπως αντιδρά κανείς σε ένα ακόμα επεισόδιο reality show.
Ίσως γιατί η Ελλάδα έχει μετατραπεί ακριβώς σε αυτό:
σε ένα reality show χαμηλού κόστους, όπου οι πρωταγωνιστές εναλλάσσονται αλλά το σενάριο μένει πάντα ίδιο.
Οι ολιγάρχες χρηματοδοτούν κόμματα, τα κόμματα μοιράζουν δημόσιο χρήμα, τα ΜΜΕ ξεπλένουν τους πάντες, οι δημοσιογράφοι παριστάνουν τους αναλυτές, οι πολίτες φανατίζονται σαν οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων και στο τέλος δεν αλλάζει απολύτως τίποτα.
Και όταν εμφανίζεται κάποιος και λέει πως το σύστημα είναι σάπιο από τη ρίζα του -και πως πρέπει να πάρουμε πίσω έστω ένα κομμάτι της χώρας μας-, αντιμετωπίζεται είτε σαν γραφικός είτε σαν επικίνδυνος.
Αλλά τι ακριβώς είναι σήμερα η Ελλάδα;
Μια χώρα με μισθούς Βαλκανίων και τιμές Βόρειας Ευρώπης.
Μια χώρα που πουλάει τουρισμό και ακίνητα, ενώ οι πολίτες της δεν μπορούν να νοικιάσουν σπίτι.
Μια χώρα που διαφημίζει ανάπτυξη, ενώ οι νέοι δουλεύουν εποχικά για 800 ευρώ.
Μια χώρα που μιλάει για «ψηφιακή πρόοδο» ενώ καταρρέουν τα τρένα, τα νοσοκομεία και οι δημόσιες υπηρεσίες.
Και το πιο θλιβερό είναι πως όλα αυτά έχουν κανονικοποιηθεί.
Οι άνθρωποι έμαθαν να ζουν μέσα στη σαπίλα και να τη θεωρούν φυσιολογική. Έμαθαν να περιμένουν το επόμενο σκάνδαλο χωρίς να σοκάρονται. Έμαθαν να μην εμπιστεύονται κανέναν αλλά να συνεχίζουν να συμμετέχουν στο ίδιο παιχνίδι.
Ίσως, γιατί μετά από δεκαέξι χρόνια χρεοκοπίας, μνημονίων, πανδημίας, ακρίβειας και συνεχούς προπαγάνδας, η γηρασμένη ελληνική κοινωνία έχει εξαντληθεί ψυχολογικά.
Και οι εξαντλημένοι άνθρωποι δεν επαναστατούν. Προσαρμόζονται.
Μόνο που η προσαρμογή σε μια άρρωστη κατάσταση δεν είναι υγεία. Είναι παραίτηση. Και αρρώστια.
Εγώ, πάντως, επειδή είμαι πιτσιρίκος, ελπίζω να τη βολέψω. Σε κάποια παραλία.
(Η απάθεια της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι ένα τοπικό φαινόμενο, γιατί η απάθεια είναι πανδημία, αφού η παγκόσμια κοινότητα παρακολούθησε -και παρακολουθεί- με απάθεια τη γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ. Στην ομιλία του στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, ο Γκάμπορ Ματέ που γεννήθηκε μέσα στο Ολοκαύτωμα και, ουσιαστικά, είναι επιζήσας του Ολοκαυτώματος είπε:
«Αυτό που συμβαίνει στη Γάζα είναι γενοκτονία. Και με έναν τρόπο είναι χειρότερο από το Άουσβιτς — όχι γιατί η εμπειρία είναι χειρότερη, τίποτα δεν συγκρίνεται με τη φρίκη του Άουσβιτς. Είναι χειρότερο γιατί αυτή τη στιγμή το βλέπουμε να συμβαίνει ζωντανά στο TikTok, στο YouTube, στα social media, κι ο κόσμος απλώς το παρακολουθεί. Το κάνουν στο όνομά μου, λέγοντας ότι έχουν το δικαίωμα λόγω των όσων περάσαμε εμείς. Το “Ποτέ Ξανά” πρέπει να ισχύει για όλους».)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.