Το #MeToo, οι ‘”φεμινιστές” βιαστές γενοκτόνοι υποστηρικτές της LGBTQI+ κοινότητας, και οι αυvάνες ματάκηδες

Φίλε μου Πιτσιρίκο,
Ο βιασμός και βασανισμός των ακτιβιστών ανθρωπιστικής βοήθειας της νηοπομπής Global Sumud Flotilla, πέρασε λίγο ντούκου από μπροστά μας, και μετά πλάκωσε ο υπόλοιπος χυλός της επικαιρότητας και της καθημερινότητας μας.

Μπροστά σε αυτά που γίνονται, και έχουν γίνει πρόσφατα, θα μου πεις, και θα έχεις δίκιο. Ο βασανισμός Δυτικών λευκών, για μερικά εικοσιτετράωρα σίγουρα είναι ένα σημαντικό και σοκαριστικό νέο, αλλά μπροστά στη Γάζα, το Σουδάν και το Κονγκό, ή τις επιπτώσεις του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν, είναι πταίσμα.

Αλλά θα ήθελα να πάρουμε μερικά λεπτά για να εκτιμήσουμε μια διάσταση του θέματος που δεν είδα να αναφέρεται πουθενά, και μου έκανε εντύπωση.

Θα ήθελα να σας πω μια μικρή ιστορία. Κάτι σαν νοητική άσκηση φαντασίας.

Θέλω να φανταστείτε ότι ΟΛΑ τα μέλη της διεθνούς ανθρωπιστικής νηοπομπής που μετέφεραν τρόφιμα και φάρμακα στους Παλαιστίνιους, γύρω στα 430 άτομα, απήχθησαν εντός των κυπριακών και ελληνικών υδάτων παρά τις εκκλήσεις τους για διάσωση προς το Κυπριακό και Ελληνικό ναυτικό. Οι περήφανοι καπεταναίοι του Αιγαίου παράτησαν ανθρώπους στη θάλασσα οι οποίοι έστελναν μανιωδώς σήματα κινδύνου. Οι 430 ακτιβιστές έπειτα φυλακίστηκαν σε ένα πλοίο που είχε κατασκευαστεί ειδικά για να κρατήσει εκατοντάδες ανθρώπους σε συνθήκες φυσικής και ψυχολογικής εξάντλησης, και εξαναγκάστηκαν σε πράξεις εξευτελισμού και βασανίστηκαν σαδιστικά και με μέθοδο από τα μέλη του ισραηλινού στρατού.

Μετά την επιστροφή των ακτιβιστών στα κράτη τους, διαπιστώθηκαν τουλάχιστον 12 βιασμοί, βιασμοί από τον κώλo, όπως και βιασμοί με γκλομπ και την κάννη από περίστροφο. Λέω ‘τουλάχιστον’, γιατί οι περισσότεροι βιασμοί δεν δηλώνονται.

Φανταστείτε το λίγο. Να σε βιάζει κάποιος με ένα γεμάτο περίστροφο, και οι άλλοι να κοιτάνε και να γελάνε όσο εσύ ουρλιάζεις από τον πόνο.

Σας αφήνω λίγο χρόνο να αφουγκραστείτε τη στιγμή. Φανταστείτε να ήταν κάποιο μέλος της οικογένειάς σας.

Λίγες μέρες πριν γίνουν όλα αυτά, οι New York Times είχαν δημοσιεύσει ένα άρθρο-έρευνα για τη συστηματική χρήση σεξoυαλικής βίας εντός του Ισραηλινού στρατού, και της νορμαλοποίησης του βιασμού κρατουμένων, αλλά και των απάνθρωπων συνθηκών στα στρατόπεδα κράτησης (συγκέντρωσης) που έχουν φτιάξει. Και η ισραηλινή Haaretz επίσης είχε δημοσιεύσει μια δημοσιογραφική έρευνα για το θέμα αυτό, και για τη συστηματικοποίηση του βιασμού από τα μέλη του IOF, του ισραηλινού στρατού κατοχής. Αλλά καμία αντίδραση δεν ακολούθησε τις σοκαριστικές αυτές αποκαλύψεις.

Κι αν όλα αυτά τα κάνουν απέναντι σε πολίτες ευρωπαϊκών και άλλων χωρών που είναι εταίροι τους και σύμμαχες χώρες, γνωρίζοντας ότι θα τους στείλουν πίσω στις χώρες τους και θα τα πουν όλα χαρτί και καλαμάρι στα νέα, φανταστείτε τι κάνουν στους Παλαιστίνιους πίσω από κλειστές πόρτες.

Τα προηγούμενα χρόνια, από το μακρινό 2016, τότε που κρίνονταν οι εκλογές στις ΗΠΑ ανάμεσα σε μια γυναίκα, την Χίλαρι Κλίντον, και έναν γνωστό βιαστή και σεξoυαλικό κακοποιητή, τον Ντόναλντ Τραμπ, οι κοινωνίες μας στη Δύση είχαν επιδείξει μια βαθιά ευαισθησία σχετικά με τη σεξoυαλική παρενόχληση, την κακοποίηση, και τους βιασμούς. Και έτσι, το φεμινιστικό κίνημα #MeToo έγινε μέσα σε χρόνο ρεκόρ ένα κίνημα παγκόσμιας επιρροής και εμβέλειας, όσο οι σοκαριστικές αποκαλύψεις για τις συμπεριφορές των διασήμων σόκαραν την δημόσια κοινή γνώμη με τις καθημερινές αποκαλύψεις που μονοπωλούσαν τα νέα. Άλλαξαν νόμοι, κανονισμοί στον εργασιακό χώρο και την εργασιακή νομοθεσία, δημιουργήθηκαν ημερίδες ενημέρωσης και ετήσιες εκθέσεις για την πορεία προς μια λιγότερο κακοποιητική και πιο ίση κοινωνία, αστυνομεύοντας ακόμα και τον Λόγο, το τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε να πούμε, και ποιές λέξεις είναι πολιτικά ορθές, ή όχι.

Αλήθεια, πού είναι όλη αυτή η φεμινιστική ευαισθησία σήμερα; Πού είναι το #MeToo και η LGBTQI+ κοινότητα; Πού είναι οι φεμινίστριες και οι δικαιωματιστές;

Δεν είναι μήπως σοβαρή παραβίαση δικαιωμάτων το να σε απαγάγουν σε διεθνή ή εθνικά ύδατα άλλης χώρας, και να σε βασανίζουν και να σε βιάζουν σε ένα πλοίο που έχουν κατασκευάσει αυτοσχέδια γι’αυτόν τον σκοπό, επί μέρες;

Ίσως οι Ισραηλινοί βιαστές γενοκτόνοι να μην είναι τόσο τοξικά αρρενωποί όσο ο Μάκης από τον πρώτο όροφο, τι να πω.

Αν βιαστεί καμιά κοπέλα από κανέναν μετανάστη, τα κανάλια συνήθως κάνουν πάρτι με 3D γραφικά στα δελτία ειδήσεων για μέρες, ώστε να μας δείξουν λεπτό προς λεπτό το πώς έγινε. Συνεντεύξεις, μαρτυρίες, χαμός. Δεκάδες αναλυτές και ειδικοί τρέχουν στα πάνελ για να τοποθετηθούν για τα εγκλήματα της πατριαρχίας, τη σεξουαλική βία, τις κοινωνικές προεκτάσεις της υπερ-μετανάστευσης, την πολιτισμική διαφορά με άλλους λαούς που είναι ακόμα “βάρβαροι” και δεν έχουν φτάσει τα δικά μας ύψη ηθικής και ισότητας, και φυσικά, την άνοδο της εγκληματικότητας και της παραβατικότητας, που πάντα ανησυχεί τις μάζες των καθωσπρέπει νοικοκυραίων.

Αν βιαστούν όμως δεκάδες ακτιβιστές ανθρωπιστικής βοήθειας και βασανιστούν άγρια από έναν οργανωμένο στρατό που είναι “στρατηγικός σύμμαχος” της χώρας μας, σιωπή στα νέα των 21:00. Σιωπή τα κινήματα. Ούτε κουβέντα στα σόσιαλ. Ούτε πάνελ ειδικών, ούτε λεπτό προς λεπτό 3D γραφικά με τον Ευαγγελάτο, ούτε αλλαγές σε κανονισμούς και νομοθεσίες, ούτε τίποτα.

Όλα καλά.

Δε βαριέσαι, τίποτα κουμμούνια θα ήταν, μπαχαλάκηδες. Καλά τους κάνανε, τα ρεμάλια. Τι γυρεύανε εκεί με τις βαρκούλες τους;

Τώρα, αν κάποιος (οι Παλαιστίνιοι) σας έλεγε ότι ο γείτονας σας (το Ισραήλ) είναι βιαστής και βιάζει γυναίκες και άνδρες καθημερινά, ή εργάζεται σε μέρος που οι συνάδερφοί του βιάζουν άλλους ανθρώπους, στην αρχή ίσως να μην το πιστεύατε. Μα, ο Μανώλης; Τον ξέρω χρόνια. Αποκλείεται. Κάτι θα είχα καταλάβει.

Αν ερχόταν και κάποιος άλλος (New York Times) και σας έλεγε το ίδιο για τον Μανώλη, και μάλιστα κάποιος από το οικογενειακό του περιβάλλον (Haaretz, +972, B’Tselem) το λιγότερο, ακόμα και αν δεν είχατε αδιάσειστα στοιχεία στα χέρια σας, θα ανησυχούσατε για τα παιδιά σας και θα θέλατε να του στρίψετε τον λαιμό.

Το σίγουρο είναι ότι η σχέση σας με τον Μανώλη δεν θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια.

Αν τώρα ερχόταν και κάποιος τρίτος (Amnesty International), τέταρτος (UN/Human Rights Watch), κλπ, και σας έλεγε το ίδιο για τον Μανώλη, με στοιχεία και μαρτυρίες για τους βιασμούς που έχει διαπράξει, τότε πια η όποια αμφιβολία είχατε και οποιοδήποτε άλλοθι αθωότητας είχατε προσάψει στον Μανώλη (Ισραήλ) λόγω της πρότερης καλής σας σχέσης (εξοπλιστικά, ενεργειακές συμφωνίες, εφοπλιστικά συμβόλαια, εμπορικές και διπλωματικές σχέσεις), θα εξαφανιζόταν. Θα ήταν ξεκάθαρο πια ότι ο γείτονας σας ο Μανώλης, που ήταν πάντα με την καλημέρα και το χαμόγελο, είναι ένα απόβρασμα της κοινωνίας και το κατακάθι κάθε φυλακής παντού στον κόσμο: ένας βιαστής.

Ακόμα και οι θανατοποινίτες δολοφόνοι μισούν τους βιαστές.

Σε μια τέτοια περίπτωση, με αδιάσειστα στοιχεία στα χέρια σας πλέον, δεν θα είχατε πολλές επιλογές δράσης. Αν θεωρείτε τον εαυτό σας έναν άνθρωπο με ήθος και αξιοπρέπεια, υπάρχουν μόνο δύο τρόποι να ενεργήσετε:

Ο πρώτος είναι να τον σαπίσετε στο ξύλο (κυρώσεις, διακοπή σχέσεων, μποϊκοτάζ, δίωξη στα διεθνή δικαστήρια). Όχι όπως ο Κασέλ στην ταινία “Μη-αναστρέψιμο” (**Spoiler Alert**), που έκανε το κρανίο του βιαστή πολτό με πυροσβεστήρα (carpet bombing αλά Βαγδάτη ή Γάζα), γιατί θα βρείτε τον μπελά σας. Αλλά τίποτα λιγότερο από το να τον στείλετε στο νοσοκομείο με σπασμένο σαγόνι και ραγισμένα πλευρά (καταστροφή της οικονομίας, διεθνής απομόνωση, διεθνές εμπάργκο).

Ο δεύτερος τρόπος, είναι να καλέσετε την αστυνομία (αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων για τον εξαναγκασμό εκκεχειρίας και συνθηκολόγησης του δράστη, του Ισραήλ).

Προσωπικά, επειδή δεν συμπαθώ, ούτε εμπιστεύομαι το έργο της αστυνομίας –αφού, ως γνωστό, A.C.A.B.–, θα επέλεγα τον πρώτο τρόπο, και θα περίμενα να πάρει εξιτήριο για να τον ξαναστείλω εκεί, μείον ένα πέος, το οποίο θα είχε σφηνωθεί στη κωλοτρυπίδα του με σιλικόνη ή σκυρόδεμα. Ό,τι από τα δύο είχα εύχαιρο μπροστά μου.

Το Ισραήλ είναι αυτός ο βιαστής. Ένας στρατός βιαστών, απ’ ό,τι φαίνεται, και δολοφόνων σαδιστών, που παίζουν και χαριεντίζονται με τα θύματά τους πριν τα εκτελέσουν. Όλοι τους έχουν υπηρετήσει αυτόν τον στρατό, γυναίκες και άντρες, γκέι και στρέιτ, παράνομοι εποικιστές ή μη, και όλοι τους τον στηρίζουν.

Δεν το νομίζω, το ξερώ.

Όχι εγώ, ο Gideon Levy, ο Ilan Pappe, και η Haaretz.

Είπαν ψέματα οι Ισραηλινοί για τις θηριωδίες της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου του 2023, αποδεδειγμένα πλέον, ώστε να δικαιολογήσουν τις δικές τους θηριωδίες επί τρία συναπτά έτη με την στήριξη των κρατών της Δύσης.

Είπαν ψέματα για τα αποκεφαλισμένα βρέφη, για να δικαιολογήσουν την δολοφονία δεκάδων χιλιάδων Παλαιστίνιων βρεφών. Ακόμα και αυτών στις θερμοκοιτίδες, τα οποία έκαψαν και διαμέλισαν ζωντανά με τις βόμβες των δύο τόνων εκρηκτικής ύλης με τις οποίες σφυροκοπούσαν τα νοσοκομεία της Γάζας.

Είπαν ψέματα για τους βιασμούς από μαχητές της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου, επίσης αποδεδειγμένα πλέον, για να δικαιολογήσουν τους συστηματικούς βιασμούς στους οποίους υποβάλουν τους Παλαιστίνιους, και τους ανθρωπιστικούς ακτιβιστές.

Κάθε κατηγορία που εξαπολύει το Ισραήλ, είναι και μια ομολογία ενοχής.

Αλλά έτσι εμφανίζουν τον εαυτό τους οι σιωνιστές, για να κρύβονται πίσω από τον αντι-σημιτισμό. Πάντα ως το αιώνιο θύμα, ώστε να αποφεύγουν τις συνέπειες από την γενοκτονική θυματοποίηση και τον εξευτελισμό όσων δεν γουστάρουν.

Και οι κυβερνήσεις μας, αντί να στείλουν το Ισραήλ στο νοσοκομείο με σπασμένο σαγόνι και σπασμένα πλευρά, μείον ένα πέoς, απλώς κοιτάνε. Κοιτάνε και γελάνε. Και κάνουν μπίζνες δισεκατομμυρίων με τους βιαστές γενοκτόνους.

Αυτούς πληρώνουμε για να μας εκπροσωπούν. Και για τα μάτια τους μαλώνουμε μεταξύ μας για πολιτικά. Για να έχουμε αυτά τα θλιβερά ανδρείκελα να μας κυβερνάνε.

Απλά το αναφέρω, γιατί για να είναι αυτοί εκεί, κάτι δεν κάνουμε σωστά. Και πρέπει να το βρούμε επειγόντως.

Αλλά και οι πολίτες, κι αυτοί κοιτάνε. Κοιτάνε όσο οι κυβερνήσεις τους δικαιολογούν τους συστηματικούς βιασμούς, τις μαζικές δολοφονίες, και τις μπίζνες με τους γενοκτόνους.

Μη ξεχάσετε, όταν έρθουν οι εκλογές να τους ψηφίσουμε και πάλι, για να ανέβει το ελατήριο της οικονομίας. Αν έχουμε δουλίτσα και βγαίνουν τα έξοδα του μήνα, όλα καλά.

Και μην ανησυχείτε για την Τουρκία και τον Ερντογάν. Αν μας την πέσουν οι κακοί Τούρκοι, θα φωνάξουμε τους καλούς μας φίλους τους γενοκτόνους βιαστές από το Ισραήλ για να τους ξεπαστρέψουν, και θα τους δείξουμε εμείς!

Όλα καλά.

Άντε, καλό καλοκαίρι, και τον νου σας, όχι σκουπίδια και σιωνιστές, σε θάλασσες και ακτές.

Κι αν ακούσετε καμιά παρέα να μιλάνε στα εβραϊκά, καλύτερα να πάρετε αποστάσεις. Δεν ξέρεις ποτέ αν είναι αυτοί που κοιτούσαν και γελούσαν, ή αυτοί που συμμετείχαν στους βιασμούς και τις εκτελέσεις.

Αν, όμως, παρ’ όλα αυτά, θέλετε να είστε σίγουροι για την ασφάλειά σας και αυτή των παιδιών σας, υπάρχει τρόπος:

Σαπίστε τους στο ξύλο.

Από το μακρινό Αμστελόδαμο, με αγάπη,

Κώστας

Υ.Γ. Μη τολμήσει καμιά γυναίκα να φορέσει μαντίλα και να προσευχηθεί στον Μωάμεθ, απαπαπα, να τρέξουμε να την σώσουμε από την καταπίεση. Να κάνουμε και πραξικόπημα στη χώρα της και να την βομβαρδίσουμε ακόμα, για να τη βγάλει τη μαντίλα η καημένη και να γίνει σαν εμάς τους ισότιμους και τους πεφωτισμένους φιλελεύθερους άθεους με τα ίσα δικαιώματα, που ζούμε στις δίκαιες και δημοκρατικές κοινωνίες που έχουμε φτιάξει μόνοι μας, με τα χεράκια μας. Τους καταραμένους τους μουλάδες! Ντροπή τους τι τα κάνουν τα κορίτσια!
Αλλά αν τη βιάσουν Ισραηλινοί στρατιώτες με τις κάννες από τα περίστροφα τους και με τα γκλομπ τους, τότε όλα καλά, δε βαριέσαι.
Είναι εκπληκτικό το πόσο καλά φαίνεται να ευθυγραμμίζεται το φεμινιστικό κίνημα στην Ευρώπη και τις χώρες της Δύσης με την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Κοίτα να δεις. Σύμπτωση θα είναι.

(Φίλε Κώστα, όλη αυτή η υστερία με τα “δικαιώματα” ήταν για να μην αποδίδεται Δικαιοσύνη. Έγραψα άπειρες φορές για την θυματοποίηση. Θύματα οι γενοκτόνοι Ισραηλινοί, θύματα οι εφοπλιστές, θύματα όλοι μας. Εκτός από τα πραγματικά θύματα. Νίκησε η ηλιθιότητα. Είναι οριστικό. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.