Ο γιατρός σου πουλάει χρόνο, ο παπάς αιωνιότητα

Με αφορμή την υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, όπου δύο γιατροί έχουν προφυλακιστεί με την κατηγορία ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο, άνοιξε ο δημόσιος διάλογος για γιατρούς και τσαρλατάνους που πουλάνε αμφιλεγόμενες θεραπείες, οπότε μπαίνει ξανά στο τραπέζι ένα πολύ παλιό ερώτημα: πόσο εύκολα μπορεί η ανθρώπινη ανάγκη για ελπίδα να μετατραπεί σε μπίζνα;

Γιατί ο άνθρωπος που φοβάται ότι θα πεθάνει είναι ο ιδανικός πελάτης. Θα πληρώσει για να του πουν ότι υπάρχει θεραπεία. Θα πληρώσει για να του πουν ότι υπάρχει ελπίδα. Θα πληρώσει ακόμη και για να του πουν ότι έχει μια ασθένεια που δεν έχει, αρκεί μετά να του πουλήσουν και τη θεραπεία της.

Αν δεχτούμε ότι η ελπίδα μπορεί να γίνει εμπόρευμα, τότε η ανθρωπότητα έχει δημιουργήσει εδώ και χιλιάδες χρόνια μια τεράστια αγορά ελπίδας: τη θρησκεία.

Η Εκκλησία δεν πουλάει πλασμαφαίρεση ούτε υπόσχεται να θεραπεύσει τον καρκίνο. Υπόσχεται όμως κάτι πολύ μεγαλύτερο: ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος, ότι υπάρχει Ανάσταση, αιώνια ζωή και τελική κρίση. Αυτά αποτελούν κεντρικά στοιχεία της χριστιανικής διδασκαλίας.

Η πώληση συγχωροχαρτιών από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στον Μεσαίωνα ήταν μια ξεκάθαρη οικονομική συναλλαγή, με αντάλλαγμα τη «σωτηρία στην άλλη ζωή».

Ακόμα και σήμερα, γνωρίζουμε πως περιουσίες ηλικιωμένων περνούν στα χέρια της Εκκλησίας ή επιτήδειων παπάδων, με αντάλλαγμα την υπόσχεση για μια καλή θέση στον …παράδεισο.

Η βιομηχανία ταμάτων καλά κρατεί, αφού πολλοί Έλληνες δωροδοκούν τον Θεό -και ακόμα περισσότερο την Παναγία- για να κάνει τα στραβά μάτια, αλλά κανείς δεν μιλάει για εξαπάτηση σε αυτές τις περιπτώσεις (σ.σ. Την τελευταία φορά που κοίταξα το Σύνταγμα της Ελλάδας ξεκινάει ακόμα με τη φράση “Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος”, οι παπάδες πληρώνονται από το Κράτος σαν δημόσιοι υπάλληλοι, και η Ελλάδα έχει περισσότερους παπάδες από γιατρούς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, αν και οι παπάδες, όταν αρρωσταίνουν, για κάποιο περίεργο λόγο, δεν απευθύνονται στον Θεό αλλά στο γιατρό. Και αυτούς τους παπάδες τους πληρώνουν όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι, ανεξάρτητα από το αν πιστεύουν στην …ανάσταση ή όχι.)

Και φυσικά υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα σε ιατρική και θρησκεία:

Η ιατρική διάγνωση είναι ένας ισχυρισμός που μπορεί να ελεγχθεί με εξετάσεις, ενώ η μετά θάνατον ζωή είναι ζήτημα πίστης. Δεν μπορείς να κάνεις αξονική τομογραφία στον Παράδεισο.

Αλλά το ερώτημα παραμένει: τι γίνεται όταν η πίστη, η ελπίδα και ο φόβος του θανάτου αποκτούν οικονομική αξία;

Γιατί τότε ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με κάτι πολύ πιο παλιό από την πλασμαφαίρεση και τις μεθόδους αντιγήρανσης.

Τη βιομηχανία της ελπίδας.

Ο γιατρός σου λέει «θα σε σώσω από τον καρκίνο».

Ο παπάς σου λέει «θα σωθεί η ψυχή σου».

Οι επιτήδειοι γιατροί εκμεταλλεύονται τον φόβο μήπως πεθάνεις τώρα.

Ο θρησκευτικός εμποράκος εκμεταλλεύεται τον φόβο μήπως δεν περάσεις καλά αφού πεθάνεις.

Ο επιτήδειος γιατρός πουλάει χρόνο.

Ο επιτήδειος ιερωμένος πουλάει αιωνιότητα.

Ο γιατρός πρέπει κάποτε να σου αποδείξει ότι σε έσωσε.

Ο παπάς έχει το πλεονέκτημα ότι ο πελάτης δεν επιστρέφει ποτέ για να ζητήσει τα λεφτά του πίσω.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.