Χορτοφάγοι Βρικόλακες

Υπάρχουν χορτοφάγοι βρικόλακες; Στην τέχνη όλα υπάρχουν. Αυτή είναι η ομορφιά της, η απόλυτη ελευθερία να παραδίνεται στη φαντασία που διευρύνει την πραγματικότητα. Αυτή είναι η τολμηρή αλήθεια της Ρεμέδιος Βάρο [και κάθε αυθεντικού δημιουργού] που βαδίζει αμασκάρευτη μέσα στους δρόμους της φαντασίας και μας συστήνει χορτοφάγους βρικόλακες, ιπτάμενους τραπεζίτες, αστρικές οντότητες, κεντήτριες του μανδύα της γης, αστροκυνηγούς και τόσα άλλα πλάσματα γοητευτικά για να ξυπνήσουν μια σε άλλη θέαση του κόσμου.

Οι ‘’Χορτοφάγοι Βρικόλακες’’ [Vegeta Vampires] της Ρεμέδιος Βάρο δημιουργήθηκε το 1962, έναν χρόνο πριν φύγει από τη ζωή.

Η πίστη της Βάρο στις μυστικιστικές δυνάμεις, αλλά και η γοητεία της επιστήμης, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το έργο της και τη σύνθεση των σουρεαλιστικών της εικόνων. Πίστευε ότι υπήρχε ισχυρή σχέση μεταξύ του φυτικού, του ανθρώπινου, του ζωικού και του μηχανικού κόσμου. Είναι εμφανής στους πίνακές της η βαθιά σύνδεση με τη φύση που παρέχει ζωτική ενέργεια και συμπλέκεται με τεχνικά έργα του ανθρώπου, δημιουργώντας αλληγορικά σκηνικά.

Η σκηνή με τους Χορτοφάγους Βρικόλακες είναι κάπως απόκοσμη, μυστηριώδης, αλλά και χιουμοριστική. Η ζωγράφος, ως υπερρεαλίστρια, φαίνεται πως ενδιαφέρεται για την εξερεύνηση του υποσυνείδητου με έναν πιο παιγνιώδη τρόπο.

Τρεις φιγούρες με τριγωνικά, γωνιώδη, εξαιρετικά λεπτά πρόσωπα – οι βρικόλακες. Δείχνουν μυστηριώδεις, πράοι και ευγενικοί. Ίσως σκανδαλιάρηδες, αλλά καθόλου απειλητικοί. Τα ρούχα τους φλογώδη ακτινοβολούν. Τα καπέλα τους θυμίζουν το φτερωτό κράνος του Ερμή, μόνο που τα φτερά πουλιού έχουν αντικατασταθεί από φτερά νυχτερίδας. Έτσι κι αλλιώς, οι πτήσεις της φαντασίας βολεύονται με όλα τα φτερά.

Οι τρεις βρικόλακες, μια εύθυμη παρέα, κάθονται σε σκαμπό γύρω από κυκλικό τραπέζι με τις ατομικές μερίδες τους- καθένας με το γούστο του. Ρουφούν με μακριά καλαμάκια τον χυμό από τα κατακόκκινα φρούτα που περιέχουν τα πιάτα τους, κυρίως ντομάτες και καρπούζι, αντί για ανθρώπινο αίμα.

Ήδη ο παιχνιδιάρικα οξύμωρος τίτλος μας προϊδεάζει για την ανατροπή των προσδοκιών, την αντιστροφή του αναμενόμενου. Ο τρόμος για τους βρικόλακες γίνεται καλαμπούρι, μια διασκεδαστική ανάδυση αυτού που μας τρομάζει, και δεν είναι παρά ένας φωτεινός καλικάντζαρος που ρουφάει αμέριμνα δροσερό χυμό κόκκινων φρούτων.

Πόσες φορές τρομάζουμε με κάτι ακίνδυνο ή και ευεργετικό, ενώ εφησυχάζουμε μπροστά στο καμουφλαρισμένο, αληθινά τρομερό και επικίνδυνο; Μήπως οι εφιάλτες των φόβων μας είναι ακίνδυνα και συμπαθή βρικολακάκια φυτοφάγα και άλλοι είναι αυτοί μας ρουφούν το αίμα και σκίζουν τις σάρκες μας;

Δυο υβριδικά κατοικίδια, κοκορόγατες ίσως -πάντως η Βάρο αγαπούσε πολύ τις γάτες και τα πουλιά- δεμένα με λεπτά λουριά, περιμένουν ήσυχα, υπομονετικά στα πόδια τους, κάτω από τα καθίσματα. Ίσως το τέταρτο χορτοφαγικό πιάτο προορίζεται γι’ αυτά.

Υπάρχει ένα δημοφιλές μεξικάνικο κοκτέιλ, το Vampiros Mexicanos. Βασικά του συστατικά η sangrita -ποτό από χυμό ντομάτας – και τεκίλα. Ήταν το αγαπημένο κοκτέιλ της ζωγράφου Λεονόρα Κάρινγκτον, στενής φίλης της Βάρο. Μπορεί κανείς να φανταστεί τις δυο φίλες να απολαμβάνουν τα Vampiros Mexicanos παρέα με τα βρικολακάκια τους.

Έτσι κι αλλιώς τα όρια μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας θολώνουν στην τέχνη και η τέχνη της Βάρο, εκτός από μυστικιστική γοητεία, έχει κάτι αιθέριο και αινιγματικό, κάτι αλλόκοτο και χαριτωμένο.

Φιλιά

Μερόπη

(Αγαπητή Μερόπη, μας μαθαίνεις πράγματα με τη ζωγραφική. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.