Δεν ξέρω τι τίτλο να βάλω

Γεια σου Πιτσιρίκο, είχα σκεφτεί πολλές φορές να σου γράψω, αλλά το ανέβαλα πάντα. Τελευταία φορά ήταν το βράδυ του Σαββάτου. Άλλη μια βραδιά, παραμονές εκλογών που ήλπιζα ότι το αύριο θα φέρει μια άλλη μέρα και όχι τα ίδια σκατά. Πρώτη φορά που ήμουν εκτός Ελλάδας σε εκλογές και θλιβόμουν που ένιωθα ότι δεν θα είμαι εκεί να μοιραστώ την χαρά του διωγμού των πασοκονεοδημοκρατών που μας έχουν καταστρέψει την ζωή. Και σκεφτόμουν ότι ορίστε, “τώρα έφυγες, τώρα θα αρχίσουν να αλλάζουν όλα, κακώς έφυγες, βλάκα, λίγη υπομονή ακόμα ήθελε, τι άλλο ήθελες;”.

Έφυγα πριν από ένα χρόνο πιτσιρίκο, όχι γιατί με είχε κουράσει το μνημόνιο, ούτε γιατί δεν είχα δουλειά. Και δουλειά είχα (μόνιμος διορισμένος με ΑΣΕΠ, βολεμένος και λαθροεπιτυχών σύμφωνα με τον Άδωνι) και σπίτι είχα, και γκόμενα είχα και αμάξι είχα, η χαρά του νεοέλληνα.

Στα αρχίδια μου όλα για τους άλλους, στα αρχίδια μου ο άνεργος γείτονας που δεν μπορούσε να πληρώσει κοινόχρηστα, στα αρχίδια μου που δεν έβγαινα με τους φίλους μου γιατί δεν είχαν λεφτά ούτε για καφέ, εγώ ήμουν βολεμένος.

Αλλά έφυγα γιατί δεν άντεχα να ακούω στη δουλειά να υπερασπίζονται τις πολιτικές του μνημονίου, να κράζουν τους αγανακτισμένους στην αρχή επειδή βγήκαν στο δρόμο, μετά να κράζουν αυτούς που δεν βγήκαν στο δρόμο, μετά να ψηφίζουν ΧΑ.

Έφυγα και δεν με έδιωξε η κυβέρνηση, με έδιωξαν οι Έλληνες. Μια ζωή σκλάβοι και ψυχολογία “ξέρεις ποιος είμαι εγώ;”. «Πέντε μέρες τρως αγγούρι μα το Σάββατο είσαι μούρη» που έγραφε και ο τοίχος.

Και το Σάββατο πραγματικά ένιωσα ότι έκανα λάθος. Ότι ορίστε, αύριο θα τους στείλουν όλους. Κρίμα να μην είμαι και εγώ εκεί, να αναπνεύσω ξανά. Και τελικά τι; Σκατά.

Μπέος, από την φυλακή στη δημαρχία, γιατί όχι; Ζώα είμαστε. Μώραλης, γιατί ο πρόεδρος έδωσε γραμμή, κάτι θα ξέρει αυτός, να ο Ολυμπιακος κερδίζει άρα Μώραλης. Ψινάκης, εντάξει τι σχόλιο να κάνεις; Οι άνθρωποι σου λένε «δεν υπάρχει κανένας ικανός να κατέβει, θα ψηφίσω Ψινάκη». Προφανώς, το έψαξαν, δεν το πήραν για αστείο.

Κουράκης στο Ηράκλειο που κοντεύει να τσεπώσει φράγκα και από τα ψάρια στο λιμάνι.

Και μην ξεχάσουμε το 16% που στήριξε τον Κασιδιάρη. Για αυτούς δεν λέω τίποτα τα λένε άλλοι. Αυτό με πονάει περισσότερο όμως, που βλέπω την οικογένειά μου να θεωρεί ότι είναι η λύση, κολλημένοι να θηλάζουν από το βυζί της Τρέμη ό,τι παπαριές τους ταΐζει.

Μέχρι τώρα άκουγα το “Αντίο Λιλιπούπολη” και στενοχωριόμουν, τώρα θα εκτυπώσω τα αποτελέσματα των εκλογών και κάθε φορά που νιώθω άσχημα θα τα κοιτάω και θα λεω “ρε δεν πάτε στο διάολο όλοι”;

Δεν ξέρω, λενε στα κελιά γεννιούνται οι συνειδήσεις, αλλά όλοι είναι σε κελιά και δεν βλέπω συνειδήσεις να γεννιούνται. Μας βιάζουν στο μπάνιο και εμείς ρίχνουμε το σαπούνι σε κάθε ευκαιρία. Συγγνώμη, μπορεί το κείμενο να μην βγάζει νόημα, αλλά τώρα ήθελα να τα πω και άλλους Έλληνες εδώ δεν έχω να τα βγάλω.

Καλά κουράγια

Γ.Μ.

Υ.Γ. Άσχετο, με τα παραπάνω, αλλά η μεγαλύτερη αδικία στην πολιτική της χώρας (μετά του ότι ο Βενιζέλος δεν είναι φυλακή) είναι το ότι δεν έχει βρει την μοίρα που του αξίζει ο Πάγκαλος.

(Αγαπητέ φίλε, ξέρετε εσείς καμιά κυβέρνηση στον κόσμο που να έχει πέσει μετά από δημοτικές εκλογές; Στις δημοτικές εκλογές, οι περισσότεροι δεν πάνε καν να ψηφίσουν. Σας είχαν απασχολήσει ποτέ πριν την χρεοκοπία της χώρας οι δημοτικές εκλογές; Σας ένοιαξε ποτέ ποιος θα είναι ο περιφερειάρχης; Κάντε υπομονή μέχρι την Κυριακή που είναι οι ευρωεκλογές. Πέντε μέρες έμειναν. Και μην τα βλέπετε και τόσο δραματικά. Μια χαρά την περνάμε εδώ στην Ελλάδα. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.