Πιτσιρίκια και εκλογές

Αγαπητέ Πιτσιρίκο γεια και χαρά σου! Χτες (25/5/2014) από νωρίς το απόγευμα ξεκίνησα να παρακολουθώ TV, twitter, facebook, ειδησεογραφικά rss και όλο το κακό συναπάντημα, λες και περίμενα ν’ ακούσω ότι θα γινόταν η Δευτέρα Παρουσία (τόσο μ@λ@κ@ς). Ήμουν πραγματικά στην κοσμάρα μου!

Τα μικρά περνούσαν και ξαναπερνούσαν από μπροστά μου, χωρίς όμως να επιδίδονται στο αγαπημένο τους άθλημα (όταν με βλέπουν απασχολημένο γουστάρουν να με ρωτάνε με ρυθμό 100 ερωτήσεων το λεπτό οτιδήποτε άσχετο, μόνο και μόνο για να μου αποσπάσουν την προσοχή). Λες και έβλεπαν στα μάτια μου μίαν άλλη σοβαρότητα.

Τελικά, εκεί γύρω στις 20:30 – 21:00, η κόρη μου δεν άντεξε! Ίσως να είδε μια απογοήτευση στα μάτια μου, ίσως ν’ άκουσε κανένα μπινελίκι που μουρμούρισα για τους Ελληνάρες, ειλικρινά δεν ξέρω, οπότε και μου ‘ριξε ΤΗΝ ερώτηση ρουκέτα:

“Μπαμπά, τί είναι πια αυτές οι εκλογές ;”

Της ζήτησα να περιμένει μερικά λεπτά, βγήκα στο μπαλκόνι, έβγαλα ένα κάψω ένα Winston αλλά δεν το άναψα καν, μπήκα πάλι μέσα και, συνεχίζοντας να ρίχνω κλεφτές ματιές στην τηλεόραση, της είπα:

«Ας υποθέσουμε κοριτσάκι μου ότι η οικογένειά μας αποτελούνταν εκτός από εμένα, την μαμά σου, εσένα, τον αδερφό σου και από ακόμα 6 μικρότερα ή μεγαλύτερα αδερφάκια σου. Δηλαδή, όλοι μαζί 10 νοματαίοι (μη ρωτάς ακόμα…θα καταλάβεις).

Και έστω ότι η οικογένειά μας ήταν πολύ δημοκρατική (μη ρωτάς…θα καταλάβεις παρακάτω), οπότε για οτιδήποτε κάναμε ή θέλαμε να κάνουμε, ανέβαινε ο καθένας μας σε μια καρέκλα και έλεγε στους άλλους από κάτω την ιδέα του. Ποιο φαγητό να φάμε, πού να πάμε βόλτα, τί να δούμε στην τηλεόραση, ποιο παραμύθι να διαβάσουμε το βράδυ, ποια ρούχα να φορέσουμε, σε ποιο σχολείο να πάτε, τι ώρα να κοιμόμαστε κλπ.

Όπως καταλαβαίνεις, συνέχισα, ο καθένας θα έλεγε τα δικά του ή μπορεί και κάποιοι να συμφωνούσαν με κάποιον άλλο, πάντως σίγουρα θα υπήρχαν πολλές ιδέες, κάποιες καλές, κάποιες λιγότερο καλές, ακόμα και κάποιες βλακείες!

Επειδή όμως δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε όλοι σε κάποιες από αυτές, ως δημοκρατική οικογένεια που ήμαστε θα βάζαμε όλοι τις ιδέες μας για καθετί που θέλαμε να αποφασίσουμε μέσα σ΄ ένα κουτί, και όποια ιδέα είχε τις περισσότερες ψήφους, αυτήν την ιδέα θα την δεχόταν χωρίς γκρίνιες όλοι οι υπόλοιποι. Δηλαδή θα κάναμε εκλογές!

Την ημέρα των εκλογών όμως, αντί να ρίξουν στο κουτί και οι 10, ο ένας κοιμόταν, ο άλλος προτίμησε να βλέπει τηλεόραση, ο τρίτος βαριόταν και ο τέταρτος φώναζε και ούρλιαζε γιατί ήθελε μόνο να γίνει το δικό του, και γι ‘αυτό δεν ήρθε καθόλου να ψηφίσει.

Έτσι τελικά ψήφισαν μόνο οι 6 από τους 10. Ο ένας όμως από τους 6, την ώρα που ψήφιζε, αντί να ρίξει στο κουτί το χαρτάκι του, έριξε το χαρτί της σοκοφρέτας Κουκουρούκου που έτρωγε, έτσι για να σπάσει πλάκα ή από χαζομάρα, ή επειδή δεν τον ένοιαζε ό,τι και να γινόταν.

Οπότε, όπως καταλαβαίνεις, τελικά μόνο οι 5 από τους 10 ψήφισαν γιατί τους ένοιαζε πραγματικά. Και από αυτούς τους 5 οι 2 ήμασταν εγώ με τη μαμά σου, που είχαμε συνεννοηθεί από πριν για να γράψουμε τα ίδια, και μόνο 3 παιδιά τελικά ψήφισαν, που δεν είχαν συνεννοηθεί μεταξύ τους και έγραψαν ο καθένας άρες μάρες κουκουνάρες.

Έτσι μετά τις εκλογές, ανοίξαμε το κουτί και βγάλαμε τα αποτελέσματα. Ποιος φαντάζεσαι ότι κέρδισε», την ρώτησα.

«Βρε μπαμπά, φυσικά εσύ με την μαμά», απάντησε αμήχανα.

«Και αφού είχαμε πει χωρίς γκρίνιες, ποιανού ιδέες ακολούθησαν όλοι οι υπόλοιποι 8;»

«Τις δικές σας» μου είπε φανερά ενοχλημένη πλέον.

«Άρα” της λέω, “οι 2 αποφάσισαν για τους 10, με εκλογές. Σου ακούγεται καλό αυτό;»

«ΟΧΙ», είπε κοφτά.

«Μπράβο ! Είσαι δυναμίτης» της είπα. «Αυτό να μην το ξεχάσεις ποτέ» συμπλήρωσα, και στο καπάκι έκλεισα την τηλεόραση και βγήκα στο μπαλκόνι, να κάψω εκείνο το ρημάδι το Winston.

(Αγαπητέ φίλε, καλά που μου γράψατε και κατάλαβα κι εγώ τι είναι οι εκλογές. Χρόνια ρωτάω τη μαμά μου και δεν μου λέει. Εκτός του ότι καπνίζετε, έχετε και παιδιά βλέπω. Πλούσιος θα είστε. Να σας ζήσουν!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.