Relax, nothing is under control
Καλημέρα πιτσιρίκο. Καταρχήν σ’ ευχαριστώ! Εδώ και κάποια χρόνια μένω Λωζάνη, κι η καθημερινή μου ενημέρωση για τα νέα της πατρίδας γίνεται αποκλειστικά διαβάζοντας το μπλογκ σου και ακούγοντας Ελληνοφρένεια. Μου αρκεί.
Σου στέλνω με αφορμή το καταληκτικό σχόλιο στην ανάρτηση “Βαφτίσια με άποψη”, όπου λες ότι ουσιαστικά δεν αποφασίζουμε εμείς για τη ζωή μας, κι αυτό προκαλεί πολλά απωθημένα.
Συμφωνώ απόλυτα, κι ιδιαίτερα όταν μιλάμε για επιβολή ιδεών, ηθών, θρησκείας.
Παραταύτα, καιρό τώρα σκέφτομαι ότι το πρόβλημα είναι τόσο η καταπίεση όσο και το εντελώς αντίθετο: οι αχανείς (πλασματικές) επιλογές στις οποίες καλούμαστε να πάρουμε θέση.
Ένας μέσος άνθρωπος, λίγες γενιές παλιότερα ήξερε από την πρώτη στιγμή πού πρόκειται να ζήσει (στο χωριό του), τι δουλειά θα κάνει (του μπαμπά του) και σύντομα και ποιά θα παντρευτεί (το κουμπαριό που επέλεξε η οικογένειά του, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων).
Κι η ζωή κυλούσε απλά, με τις δυσκολίες της και τις ομορφιές της. Το γεγονός ότι τα σημαντικότερα ζητήματα ήταν ήδη καθορισμένα δεν έκανε τους ανθρώπους αυτούς λιγότερο ευτυχισμένους, ή εγκλωβισμένους.
Ένας μέσος άνθρωπος του σήμερα, καλείται να επιλέξει στα 16 του τι καριέρα θα ακολουθήσει (ώστε να του αρέσει αλλά και να του εξασφαλίζει καλό εισόδημα και ασφάλεια και και και..), λίγο αργότερα σε ποιο μέρος του πλανήτη θα ζήσει (ώστε να έχει ευκαιρίες για εργασία και καλή ποιότητα ζωής και και και..), ποιο σύντροφο θα βρει (ώστε να συμβαδίζουν τα θέλω τους και να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και να είναι υπεύθυνος και και και…) και αμέτρητα ακόμη ζητήματα.
Ποιο αμάξι θα αγοράσω; Ποιον υπολογιστή; Ποιο καφέ δερμάτινο παπούτσι από τα 50 που έχει η βιτρίνα; Πού θα πάω διακοπές; Κι αν τελικά δεν πήρα τις καλύτερες αποφάσεις;;
Η πίεση αυτού του συλλογισμού είναι ανυπόφορη! Νομίζουμε πως είμαστε υπεύθυνοι για την ευτυχία μας, μέσω όλων αυτών των αποφάσεων που καλούμαστε καθημερινά να πάρουμε.
Και τελικά είναι αυτές οι επιλογές, και οι προσδοκίες που δημιουργούμε, που μας κάνουν δυστυχισμένους.
Είναι δύσκολο να βγεις από αυτή τη λογική και να αποδεχτείς τελικά ότι δεν έχεις ιδέα πού θα σε πάει η κάθε απόφαση. Εγώ πάντως το προσπαθώ.
Κι όπως πολύ εύστοχα είδα κάπου γραμμένο: Relax, nothing is under control!
Καλά μπάνια!
Α.
(Αγαπητή φίλη, όταν ήμουν μικρός και γεμάτος απορίες νόμιζα πως οι μεγάλοι ήταν ήρεμοι και σοβαροί επειδή ήξεραν κάποια πράγματα που εγώ δεν ήξερα. Τώρα που μεγάλωσα, κατάλαβα πως οι μεγάλοι δεν είχαν ιδέα τι τους γίνεται και πως, απλώς, το είχαν πάρει απόφαση πώς δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Επειδή κι εγώ δεν έχω ιδέα τι μου γίνεται -και το έχω πάρει απόφαση πια-, ξεκινάω τα μπάνια. Και στα δικά σας. Να είστε καλά!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.