Μαραντζίδη δέρνουμε;

Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Νίκος Μαραντζίδης δέχτηκε επίθεση από τρεις νεαρούς σε καφετέρια της Θεσσαλονίκης. Οι νεαροί δεν γνώριζαν προσωπικά τον Μαραντζίδη, και αρχικά ζήτησαν τον λόγο από έναν φοιτητή του που ήταν μαζί του στην καφετέρια.

Σύμφωνα με τον Νίκο Μαραντζίδη, οι τρεις νεαροί τον ρωτούσαν «αν η Αριστερά φταίει για όλα» και «αν η Αριστερά φταίει για τον εμφύλιο». Όχι για να μη λένε κάποιοι πως δεν μπορούν να γίνουν ενδιαφέρουσες συζητήσεις στις καφετέριες.

Ο Νίκος Μαραντζίδης δήλωσε πως οι νεαροί ήταν βαλτοί, λειτούργησαν σαν εκτελεστές, δεν τον γνώριζαν, και κάποιος τους υπέδειξε πως βρίσκεται στην καφετέρια, οπότε πήγαν να τον δείρουν.

Τρεις άνθρωποι επιτίθενται σε έναν άνθρωπο – σε έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζουν- επειδή κάποιος άλλος τους είπε πως γράφει «κακά» πράγματα για την στάση της Αριστεράς στον Εμφύλιο.

Αυτός είναι ο ορισμός της ηλιθιότητας. Και οι ηλίθιοι είναι επικίνδυνοι.

Ο Νίκος Μαραντζίδης γράφει αυτά που γράφει. Δικαίωμά του.

Υποθέτω πως όλοι αποδεχόμαστε την ελευθερία της έκφρασης που είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα και τον Χάρτη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ή όχι;

Δεν ξέρω αν οι νεαροί που επιτέθηκαν στον Νίκο Μαραντζίδη ήταν αριστεροί ή αριστεριστές–άλλωστε, σηκώνει πολλή κουβέντα το τι σημαίνει «αριστερός» σήμερα-, αλλά θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση.

Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μια έντονη κινητικότητα στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά.

Αυτή η κινητικότητα εκφράζεται, κυρίως, με συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Πολύ καλά ως εδώ.

Αυτό που δεν βλέπω από τον συγκεκριμένο χώρο είναι κείμενα. Αυτό που δεν βλέπω είναι απόψεις.

Δεν βλέπω κείμενα που να απευθύνονται στην κοινωνία. Δεν βλέπω κείμενα που να συγκινούν την κοινωνία.

Οι «αριστεροί» γράφουν μόνο για την παρεούλα τους. Άλλωστε, αυτοί κατέχουν την απόλυτη αλήθεια.

Και αυτοί δεν κάνουν ποτέ λάθος.

Το επιχείρημα πως δεν έχουν τον τρόπο να διαδώσουν τις ιδέες τους δεν στέκει, αφού, στην εποχή της κυριαρχίας του Διαδικτύου, ένα λαμπερό και ενδιαφέρον κείμενο –από όποιο πολιτικό χώρο κι αν προέρχεται- θα βρει τον δρόμο να φτάσει στους πολίτες.

Το πόσο βαριέμαι τα «αριστερίστικα» κείμενα δεν περιγράφεται. Είναι μέσα στην έλλειψη ταλέντου, σε ένα ύφος αφ’ υψηλού -χωρίς κανένα λόγο- και σε μια διαρκή άρνηση των πάντων. Είναι πιο βαρετά και από τα κείμενα της «Καθημερινής».

Υπάρχει μια εντύπωση σε κάποιους που δηλώνουν αριστεροί πως το να δηλώνεις αριστερός σημαίνει πως έχεις πάντα δίκιο.

Έχουν την εντύπωση πως το να δηλώνεις αριστερός σε φέρνει σε κατάσταση μεγαλείου.

Επίσης, υπάρχει η εντύπωση σε αυτούς τους ανθρώπους πως το να δηλώνεις αριστερός είναι πιστοποιητικό αθωότητας.

Δεν είναι.

Και αριστερός και Έλληνας, δυο φορές αθώος. Για όλα.

Ανεξάρτητα από τα όσα γράφει ο Νίκος Μαραντζίδης –ή όποιος άλλος ιστορικός-, ξέρουμε από πολλές και διαφορετικές πηγές πως καθάρματα υπήρξαν και στον χώρο της Αριστεράς.

Και μάλιστα, κάποια από αυτά τα καθάρματα πούλησαν τους συντρόφους τους στην Αριστερά.

Καλώς ή κακώς, η Ιστορία δεν ήταν ποτέ άσπρο-μαύρο. Η Ιστορία δεν είναι καλοί και κακοί, καουμπόηδες και Ινδιάνοι. Είναι κάπως πιο περίπλοκη.

Αν διαφωνείς με τον Νίκο Μαραντζίδη ή όποιον άλλον, γράψε τα επιχειρήματά σου. Ή αδιαφόρησε.

Αν πάλι θέλεις να τον δείρεις, πήγαινε μόνος σου. Χωρίς παρέα.

Αν πας μόνος σου να τον δείρεις, δεν σημαίνει πως είσαι αριστερός αλλά τουλάχιστον δεν είσαι κότα.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.