Τι είναι ο άνθρωπος; Ένα τίποτα είναι…
Αγαπητέ Πιτσιρίκο, δεν θέλει πολλά ο άνθρωπος για να το πάρει αλλιώς. Θέλεις η χρεοκοπία της χώρας που διανύει πια τον τέταρτο χρόνο της. Θέλεις το ψέμα των μεν ότι σώσανε την χώρα και των δεν ότι θα σώσουν την χώρα μόλις αναλάβουν την εξουσία.
Θέλεις το αβάσταχτο stress να ψεύδεσαι συνειδητά μήνες και χρόνια.
Θέλεις η διαρκής ενόχληση να έχεις συνεχώς, μέρα και νύχτα, το βρωμόχερο του Γερμανού στον κώλο σου.
Ποιος ξέρει τι ακριβώς είναι αυτό που μπορεί να κάνει και τον επαγγελματία πολιτικό να σπάσει, να καταρρεύσει;
Το γεγονός όμως είναι ότι η πλήρης ψυχική (γιατί όχι και νοητική) κατάρρευση των Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα έχει συμβεί, κι ας το κρύβουν για να μην προκαλέσουν πανικό στους «πολίτες» τα καθεστωτικά ΜΜΕ.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Οι εσωκομματικές κόντρες, οι αλλεπάλληλες κυβιστήσεις μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 και η απογοήτευση από την χαμηλή (και μη αναμενόμενη) εκλογική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ έφτασαν τον Αλέξη κοντά στο χείλος της κατάθλιψης.
Ποιος είμαι; Πού πάω; Τι είναι ο άνθρωπος; Με ποιόν πρέπει να μοιάσω για να γίνω πρωθυπουργός της χώρας; Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;
Αυτές ήταν μερικές από τις ερωτήσεις που βασάνιζαν το μυαλό του Αλέξη Τσίπρα τους τελευταίους μήνες. Κανείς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει. Ούτε ο Παππάς, ούτε ο Παπαδημούλης. Κανείς.
Κι αυτή η αφίσα στον τοίχο απέναντι από το γραφείο του Αλέξη, με τον Αμερικανό στρατιώτη στο Βιετνάμ που πέφτει νεκρός με την λέξη “Why?” πάνω από το ματωμένο του κεφάλι, δεν βοηθούσε καθόλου.
Ένα ακόμα αναπάντητο ερώτημα. Why?
Πάει τον χάνουμε τον πρόεδρο σκέφτηκα ο Σκουρλέτης και κανόνισε μια σύντομη επίσκεψη του Τσίπρα στο Άγιο Όρος. Πού να ήξερε, όμως, ο δύστυχος σε τι περιπέτειες θα έμπαινε το κόμμα και η χώρα.
Στο Όρος μπήκε μέσα στον Αλέξη ο θεός ο ίδιος. Γαλήνη, ηρεμία, υπέροχη φύση. Αγαλλίασε η ψυχή του επαναστάτη που έκαιγε χρόνια μέσα στο στήθος του.
Έφαγε αγιορείτικες φακές, ήπιε κόκκινο αγιορείτικο κρασί, δοκίμασε και ξακουστό σε όλο τον κόσμο αγιορείτικο μοσχαρόψαρο.
Σηκώθηκε για τον όρθρο κι απόλαυσε τις μελωδικές βυζαντικές ψαλμωδίες συντροφιά με σεβάσμιους παππούληδες και αμούστακους μοναχούς.
Και τότε άκουσε την φωνή του θεού μέσα στο κεφάλι του να του λέει: «Δε πάνε να γαμηθούνε όλοι! Εδώ θα μείνω!». Κι από Αριστέριος, έγινε μοναχός Αστέριος!
Για τον Αντώνη, η πρώτη του επαφή με το Μπουένος Άιρες είχε αποκαλυπτικό χαρακτήρα. Μια γλυκιά ανατριχίλα πλημμύρισε το βασανισμένο του κορμί. Από την εποχή που έστηνε την πιτσαρία στην Βοστώνη είχε να αισθανθεί έτσι.
Τα τελευταία χρόνια του μνημονίου ήταν αληθινά δύσκολα. Σχεδόν μαρτυρικά. Κι όταν οι πόρτες των Euro groups κλείνανε κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι περνούσε.
Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι πίσω από την εύηχη λέξη Eurogroup κρυβότανε μια τρομερή παρτούζα.
Ούτε ο ίδιος μπορούσε να το φανταστεί πριν το ζήσει κι ας του το περιέγραφε με τις πιο ανατριχιαστικές λεπτομέρειες ο πρώην συμμαθητής του ο Γιωργάκης.
Τώρα όμως μετά από πολλά χρόνια ένιωθε ελεύθερος. Τόσο ελεύθερος που αποφάσισε να περπατήσει μονάχος στους στενούς δρόμους της πόλης.
Κι εκεί την είδε. Έμοιαζε με την (πρώην) αγαπημένη του Βίσση. Είχε όμως κάτι κι από τον Καρβέλα. Χορέψανε παθιάρικο ταγκό, μόνοι σε μια μικρή πλατεία. Και όταν φιληθήκανε κι ανταλλάξανε όρκους αγάπης, του αποκάλυψε πως είναι τραβεστί. Δώσανε ραντεβού για την επομένη στην ίδια πλατεία.
Το βράδυ στο ξενοδοχείο, ο Αντώνης δεν έκλεισε μάτι. Προσπάθησε να κουβεντιάσει με τον θεό και την Παναγία αλλά δεν τον άκουγε κανείς.
Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη κι είδε πως η μαλακόφατσα απέναντι του ήταν ίδια κι απαράλλακτη με την φάτσα του εισαγγελέα που χρόνια πριν στην Ελλάδα είχε ερωτευτεί την Τζένη Χειλουδάκη.
Και τότε πήρε την απόφαση. Θα έκανε πλαστική, θα άνοιγε πιτσαρία (την κατείχε την δουλειά από παιδί), θα έμενε με την καλή του και θα αγωνιζόταν με όλες του τις δυνάμεις για να απαλλαγεί η Αργεντινή από τους γύπες που την εκβιάζουν.
Θα γινότανε και Μουσουλμάνος, μια κι η αγαπημένη του είχε πολύ πρόσφατα ασπαστεί τον Μωαμεθανισμό. Κι από δεξιός Σαμάριος, ακτιβιστής Μουσταφάριος!
Στην Ελλάδα, τα νέα προκάλεσαν σοκ και δέος. Μπροστά στον κίνδυνο να καταρρεύσει η χώρα, να μας πετάξουν έξω από το ευρώ, να γυρίσουμε στην δραχμή, να μην υπάρχουν τρόφιμα, φάρμακα, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μανταλάκια και οδοντογλυφίδες, να βρέξει ο ουρανός βατράχια κι ακρίδες να πέσουν στα σπαρτά, να γεμίσουν τα πηγάδια και τα ποτάμια αντί νερό με αίμα, ο Ελληνικός λαός για μια ακόμα φορά ψήφισε με γνώμονα την κοινή του λογική.
Πρωθυπουργός, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο επονομαζόμενος και Isnogood. Κι όπως έλεγε ο δικηγόρος Παρλαπίπας – φίλος του Αντωνάκη – στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», «Τι είναι ο άνθρωπος; Ένα τίποτα είναι ο άνθρωπος. Ένα ΤΙΠΟΤΑ!»
Φιλιά από την Εσπερία.
Ηλίας
Υ.Γ … Στέλνω μια ακόμα εξαιρετικά δυνατή “γελοιογραφία”.
(Αγαπητέ Ηλία, από την εξέγερση περάσαμε στα υπαρξιακά του Τσίπρα και του Σαμαρά. Ένα τίποτα είναι ο άνθρωπος. Με το καλό να έρθεις στην Ελλάδα και να κάνεις τις διακοπές σου. Καλά μπάνια!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.