Πανεπιστήμια
Αγαπητέ Πιτσιρίκο, ανακοινώνονται οι βάσεις στα ΑΕΙ και ΤΕΙ σήμερα. Ίσως στο παρελθόν να έχεις τοποθετηθεί στο θέμα των Πανεπιστημίων. Με απασχολούν κάποια ερωτήματα.Θα μπορούσα βέβαια να ρωτήσω κάποιον πτυχιούχο ψυχολόγο και να πάρω και επίσημη συμβουλή αλλά τέλος πάντων:
Υπάρχει διαφορά αν τερματίσεις στο Λύκειο τις φιλοδοξίες σου για επίσημη μόρφωση ή να συνεχίσεις σε κάποια ανώτερη σχολή;
Προσωπικά, τελείωσα την Πάντειον και έκανα και μεταπτυχιακά στην Αγγλία, ξένες γλώσσες, σεμινάρια, χαρτιά αβέρτα …
Γεννήθηκα το 1975 στην Αθήνα, από φτωχή οικογένεια, άτομο χαμηλής αυτοεκτίμησης.
Τον καιρό μου, όλοι μας πίεζαν να περάσουμε σε κάποια σχολή.
Έφτασα 40 χρονών και αναρωτιέμαι πως θα ήταν η ζωή μου, αν δεν ακολουθούσα όλα αυτά τα ακαδημαϊκά χρόνια.
Τι θα ήμουν άραγε;
Στην ζωή μου έχω γνωρίσει απίστευτους κόπανους, κάποιους με πτυχίο και κάποιους χωρίς αυτό.
Έχω γνωρίσει ανθρώπους του δρόμου που με δίδαξαν πράγματα άπιαστα για τις αίθουσες των
πανεπιστημίων.
Έχω γνωρίσει ευκατάστατα παιδιά που με έκαναν και αηδίαζα.
Επαναστάτες και κουλτουριάρηδες με πατεράδες μεγαλοδικηγόρους και μεγαλογιατρούς.
Τουλάχιστον στον δρόμο έβλεπα την αλήθεια κατάματα, δεν μου κρυβόταν, όπως συχνά έκανε με τους ανθρώπους των φιλοδοξιών και των νοικοκύρηδων.
Γνώρισα όμως και αμόρφωτους που έμειναν στην μικρή επιχείρηση των γονιών τους, αλλά δεν εξελίχθηκαν ως άτομα, σαν να κόλλησε η βελόνα στα 18.
Αργότερα στην ζωή μου, επισκέφθηκα ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Αγγλίας. Εκεί λοιπόν
ρώτησα ένα πρύτανη το εξής: Ποιών Ελλήνων τα παιδιά σπουδάζουν σε αυτό το Πανεπιστήμιο;
Η απάντηση ήταν σαφής: Τα παιδιά των καλών οικογενειών, της ανώτερης ελληνικής τάξης.
Τον ρώτησα επίσης αν σπουδάζουν όλοι οι Άγγλοι και μου είπε πως μόνο ένα μικρό ποσοστό αυτών.
Έτσι λοιπόν κατέληξα:
1. Η παιδεία είναι προσωπική υπόθεση, να το έχεις μέσα σου και να το κυνηγήσεις, είτε σπουδάσεις είτε όχι.
2. Στα όνειρά μας, στήνουν παγίδες και εμείς τσιμπάμε. Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος απωθημένο που δεν σπούδασε, αρκεί να μην μείνει στάσιμος. Η γνώση βρίσκεται παντού.
3. Στην Ελλάδα, σε μεγάλο βαθμό, δεν υπάρχει κινητικότητα από κάτω προς τα πάνω. Οι πάνω μένουν πάνω και οι κάτω κάτω. Επιπλέον στην Ελλάδα υπάρχει μια ιδιότυπη ανταγωνιστική ζούγκλα που δεν δίνει δεκάρα για σένα.
4. Τα λεφτά είναι σημαντικά. Είναι, όμως, περισσότερο σημαντικό να έχεις χαρακτήρα και παιδεία. Η νέα παγίδα που στήνουν είναι αντίστροφη αυτής που εγώ μεγάλωσα. Τώρα προωθούν το τέλος της φοιτητικής ζωής και την ένταξη στην αγορά εργασίας από μικρή ηλικία, με αμόρφωτο και ανειδίκευτο τρόπο ζωής. Η ανεργία είναι το όπλο της παγίδας αυτής.
5. Τα φτωχά λαϊκά στρώματα θα είναι ξανά τα νέα θύματα και η καλύτερη μόρφωση είναι να αποκτήσουν συνείδηση της θέσης τους.
Αυτά
Πάνος – Αργοστόλι
(Αγαπητέ Πάνο, στο βιβλίο του «23 πράγματα που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό», ο καπιταλιστής καθηγητής του Κέµπριτζ Χα-Τζουν Τσανγκ φέρνει ένα ωραίο παράδειγμα για τα πανεπιστήμια και την παγκόσμια υστερία για πτυχία και άλλα πτυχία και ακόμα περισσότερα πτυχία: λέει -και το γράφω όπως το θυμάμαι- πως η επιθυμία των ανθρώπων για όλο και περισσότερα πτυχία, που θα τους εξασφαλίσουν μια εργασία- μοιάζει με ένα θέατρο ή σινεμά, όπου σηκώνεται η πρώτη σειρά, σηκώνεται η δεύτερη για να δει, σηκώνεται η τρίτη γιατί δεν βλέπει, και στο τέλος σηκώνονται όλοι με αποτέλεσμα να μην βλέπει κανείς. Τα πανεπιστήμια είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Με απωθούν πια. Και πιστεύω πως κάποια στιγμή θα τα καταργήσει η κοινωνία. Αν ήμουν ξανά 18 χρονών -και δεν ήμουν φοβισμένος όπως ήμουν στα 18-, δεν θα πήγαινα στο πανεπιστήμιο· θα δούλευα έξι μήνες κάθε χρόνο σε διαφορετικό νησί. Η όποια μόρφωσή μου δεν προέρχεται από το πανεπιστήμιο αλλά από αυτά που διάβασα και διαβάζω μόνος μου, εκτός σχολείου και πανεπιστημίου. Τόσα πτυχία και τόσα μεταπτυχιακά αλλά μιλάς με νέους ανθρώπους και οι περισσότεροι είναι εντελώς γκάου. Θα προτιμούσα τον τρόπο που επέλεγαν τον φιλόσοφο που θα τους διδάξει οι νέοι της αρχαίας Αθήνας. Τελικά, σημασία έχει να γίνεις άνθρωπος και αυτό δεν μπορεί να σου το εγγυηθεί κανένα πανεπιστήμιο και κανένας δάσκαλος. Σημασία έχει να το θέλεις εσύ. Και σημασία έχει ν’ αγαπάς. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.