Είναι μεγάλο το κακό
Γεια σου πιτσιρίκο. Σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σου και με όσους σε παρακολουθούν (αν αποφασίσεις να το ανεβάσεις) μια, για μένα, τρομακτική σκέψη που ελπίζω να μην είναι διαπίστωση. Κοιτάω λοιπόν γύρω μου και βλέπω ό,τι βλέπει ο καθένας που χρησιμοποιεί τα μάτια του και την ψυχή του χωρίς …φίλτρα! Αγωνία, δυστυχία, λύπη, φόβο, άγνοια, θυμό και συζητήσεις. Πολλές συζητήσεις οι οποίες στο τέλος, δυστυχώς , έχουν αποτέλεσμα να εκτονώνουν το θυμό και να αδειάζουν τον …πυκνωτή της αντίστασης μας!
Παράλληλα όμως και ενώ αναρωτιέμαι γιατί δεν τους παίρνει ο διάολος, γιατί κάθομαι στον καναπέ φοβισμένος, γιατί βλέπω ειδήσεις, γιατί, γιατί, γιατί, συνειδητοποιώ ότι εκτός από μένα, που είμαι μεσήλικας και υποτίθεται έχω έτσι την ηλίθια δικαιολογία ότι είμαι εκτός μάχης, το πιο δυναμικό, μαχητικό, αντιδραστικό, ανατρεπτικό κλπ τμήμα της κοινωνίας, δηλαδή η νεολαία, δεν κάνει και αυτή ΤΙΠΟΤΑ.
Το κακό και μάλιστα ΜΕΓΑΛΟ, είναι ότι η νεολαία είναι από τη φύση της αντιδραστική και μαχητική!!! Το ορίζει και το καθορίζει η ΦΥΣΗ! Έτσι θα έπρεπε να είναι στη ζωή!
Τελικά όμως καταφέραμε και αλλάξαμε και τους φυσικούς νόμους και κανόνες. Και φταίμε εμείς γι αυτό. Τόσο κακό κάναμε, όχι μόνο στους εαυτούς μας, αλλά και στα παιδιά μας. “Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ”, έλεγα συνέχεια στο γιό μου.
Τώρα πώς να του πω, πολέμησε και πώς να το νοιώσει και πώς να το κάνει; Του έχω αλλάξει το DNA!!! Μας έχουν αλλάξει τόσο πολύ!!!
Δεν ξέρω τι να κάνω…Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Νοιώθω τέτοιο θυμό και τέτοια ενοχή αλλά και τόση αγάπη για τα παιδιά, που αν ήξερα ότι θα έφτιαχνα την κατάσταση, σου το λέω αληθινά, γιά να εξασφαλίσω μια σωστή ζωή στα παιδιά, που καμία σχέση δεν θα έχει με αυτή που μας συνήθισαν, θα έδινα ευχαρίστως και τη ζωή μου!!! Όπως είπα όμως και πριν δεν είμαι αισιόδοξος.
Χρήστος
(Αγαπητέ Χρήστο, δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα για τους νέους. Κάνε για τον εαυτό σου. Η Ελλάδα έφτασε σε αυτή την κατάντια επειδή οι Έλληνες τα έκαναν όλα για τα παιδιά τους – τα δικά τους παιδιά, όχι τα παιδιά των άλλων. Έτσι έλεγαν όλοι: το κάνω για τα παιδιά μου. Αυτή η Ελλάδα που βλέπεις είναι η Ελλάδα αυτών που τα έκαναν όλα για τα παιδιά τους. Φαντάσου δηλαδή πώς θα ήταν η χώρα αν δεν τους ένοιαζε τόσο πολύ για τα παιδιά τους. Θα είχαν φύγει μετανάστες όλοι οι νέοι Έλληνες. Δεν είναι πάντα μαχητικοί οι νέοι. Πότε ήταν μαχητικοί οι νέοι στην Ελλάδα; Κάτι μειοψηφίες ήταν μαχητικές· οι υπόλοιποι νέοι περίμεναν να πεθάνει ο μπαμπάς τους -που τον σιχαινόντουσαν- για να τον κληρονομήσουν. Αν είσαι 20 χρονών και θέλεις να πηδάς δέκα φορές την ημέρα, δεν είσαι μαχητικός· είσαι έρμαιο των ορμονών που κάνουν πάρτι στο σώμα σου. Επίσης, μην απογοητεύεσαι. Κοίτα γύρω σου, υπάρχει και ομορφιά. Να είσαι καλά.)
Χρήστος
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

