Από τη Λάρισα με αγάπη

Αγαπητέ πιτσιρίκο, από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω; Όσα εκφράζει ο καθένας από μας, είναι χιλιοεπαναλαμβανόμενα συναισθήματα απέναντι σε μια παγκόσμια κατάσταση που αφήνει τους λαούς πάντα δεύτερους πίσω από τις αγορές και τους μεγαλοεμπόρους. Γιατί, στην ουσία, το κυριαρχικό δικαίωμα του λαού παύει να είναι κυριαρχικό, όταν οι αγορές απειλούνται.

Δεν ζούμε σε έναν πιο φωτεινό Μεσαίωνα, απλά πέρασε μισή χιλιετία από τότε. Τα κάστρα αντικαταστάθηκαν από τα μέγαρα και τα κοινοβούλια ενώ αντί για τάφρους, τείχη και ιππότες τώρα έχουμε δακρυγόνα, κάγκελα και ΜΑΤ.

Η Ιερά Εξέταση έδωσε τη θέση της στο Ολοκαύτωμα και στις υπόλοιπες γενοκτονίες που πότισαν τη γη με αίμα τον τελευταίο αιώνα (σάμπως αυτές δεν ήταν κυνήγι “μαγισσών”).

Η εφορία ίδια και απαράλλαχτη, χαρίζει ΦΠΑ στους έχοντες και στους ρασοφόρους και τα παίρνει πάντα από εκείνους που φυτοζωούν.

Καινοτομία της εποχής τα ΜΜΕ: Ο λαός “εκκλησιάζεται” κατ’ οίκον. Ο δε μαρμαρωμένος βασιλιάς έδωσε τη θέση του στον μαρμαρωμένο τραπεζίτη.

Αλήθεια, ποια είναι η τελευταία φορά που ο λαός εξέλεξε πρόεδρο σε Κεντρική Τράπεζα;

Και πόσοι ξέρουν ότι στα καταστατικά των Κεντρικών Τραπεζών οι κυβερνήσεις έχουν δώσει το δικαίωμα στους τραπεζίτες να επιλέγουν εκείνοι τους εκάστοτε υπουργούς οικονομικών;

Φίλε Ηλία, ο Στουρνάρας “υπηρέτησε” ως υπουργός οικονομικών γιατί ο ΥΠΟΙΚ είναι τραπεζικό στέλεχος, επιλέγεται από τους τραπεζίτες παρακαλώ.

Δυστυχώς, αυτή την λεπτομέρεια λίγοι την ξέρουν και επίσης λίγοι γνωρίζουν ότι το χρήμα που “τυπώνουν” τα κράτη στην πραγματικότητα μας το δανείζουν έντοκα οι Κεντρικές Τράπεζες με αντάλλαγμα τα περίφημα κρατικά ομόλογα.

Πόσο παράδοξο να προσπαθούν τα κράτη να μειώσουν ένα χρέος που για να το αποπληρώσουν πρέπει να δανειστούν εντόκως και φτου και πάλι από την αρχή, ο ορισμός του φαύλου κύκλου.

Όποιος θέλει, μπορεί να ψάξει τα καταστατικά και να τα διαβάσει, γιατί μας έχουν για τόσο ηλίθιους που τα δημοσιεύουν! Σε τόσο μεγάλη υπόληψη μας έχουν και δυστυχώς φροντίζουμε να τους επιβεβαιώνουμε καθημερινά.

Η δε κομματική Αριστερά, προσκολλημένη σε αυταπάτες εξουσίας και κοινοβουλευτικά έδρανα. Η παρουσία της το μόνο που καταφέρνει είναι να νομιμοποιεί τις χιλιάδες συνταγματικές εκτροπές.

Τι δουλειά είχε να κάτσει στα έδρανα όταν στη θέση του πρωθυπουργού έκατσε ο Παπαδήμος δηλαδή ένα πρόσωπο μη εκλεγμένο από τον ελληνικό λαό;

Τι δουλειά είχε όταν ψηφιζόντουσαν τα μνημόνια χωρίς να συμπληρώνονται 180 βουλευτές;

Το κυριότερο, τι δουλειά είχε, όταν ο Παπουτσής έπνιγε τον συγκεντρωμένο κόσμο στα χημικά;

Δηλαδή τι πρέπει να κάνει μια κυβέρνηση για να δει την πλάτη της Αριστεράς; Να βγάλει τα πολυβόλα στα παράθυρα της Βουλής;

Και φτάνουμε στο σήμερα που είναι το χθες με άλλη μάσκα.

Εκλογή Προέδρου της “Δημοκρατίας”. Τι εναλλακτική έχουμε αν εκλεγεί πρόεδρος (αν και μάλλον μοιάζει όνειρο χειμερινής νυκτός);

Να περιμένουμε δυο χρόνια τις εκλογές;

Τι θα αλλάξει στις εκλογές;

Γιατί αυτή η αδιέξοδη διαχειριστική λογική ενός μη διαχειρίσιμου συστήματος εξουσίας που είναι δεμένο χειροπόδαρα από τις αγορές και τις τράπεζες;

Και αν αυτοί αποφασίσουν ότι είναι πολυτέλεια οι αντιπαραθέσεις, και τραβήξουν μια εκτροπή;

Βλέπεις, αγαπητή Αριστερά, οι νόμοι ισχύουν αποκλειστικά για σένα. Αυτοί, όποτε θέλουν, τους παραβιάζουν. Μας έχουν βάλει στο τρυπάκι της νομιμότητας και εκείνοι πορεύονται ανενόχλητοι.

Ένας κανόνας πριν την μονομαχία να είστε άοπλοι και ο αντίπαλος κατεβαίνει με πολυβόλο. Καλά στέφανα δηλαδή…

Έχω την εντύπωση πως, με τεράστια εξαίρεση, τον κόσμο της Αριστεράς, οι ηγεσίες και τα “στελέχη” δεν έχουν σκοπό να συγκρουστούν.

Ίσως, γιατί δεν έχουμε ούτε εμείς τη διάθεση. Δεν είναι εξάλλου εύκολο να θυσιάσεις οτιδήποτε.

Αλλά, αν θέλουμε να αλλάξει κάτι πραγματικά, πρέπει να τολμήσουμε. Να τολμήσουμε γιατί είναι ηθικό πάνω απ’ όλα.

Αν εφαρμοστεί ο νόμος-φίμωτρο στην Ελλάδα, πώς πρέπει να αντιδράσει κανείς;

Αν στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης (“κράτησης” μεταναστών) οδηγηθούν όσοι χρωστάνε στην εφορία, πώς πρέπει να αντιδράσει κανείς;

Αν δεν οργανωθούμε και αν δεν έχουμε σκοπό να συγκρουστούμε δεν θα πετύχουμε ποτέ τίποτα. Εκείνη η απεργία διαρκείας επ’ αόριστον ακόμα έρχεται…

Πότε λοιπόν θα πει ο λαός ως εδώ; Πότε θα φωνάξει δεν αντέχω άλλο σκάνδαλο, άλλο ψέμα, άλλη κοροϊδία;

Πότε θα πει είμαι άνθρωπος που να πάρει, η ζωή μου έχει μεγαλύτερη αξία από το χρήμα, τη σταθερότητα, την προσωπική ευημερία;

Ίσως παραμιλώ. Ίσως πάω από το ένα θέμα στο άλλο χωρίς λογική αλληλουχία σκέψεων. Ίσως πόνεσα τόσο αυτά τα χρόνια που με κουράζουν οι ατέρμονες συζητήσεις που οδηγούν στα ίδια και τα ίδια αδιέξοδα.

Ίσως, πάλι ζητάω πολλά, ειδικά όταν ο ελληνικός λαός αποδεικνύει έμπρακτα και καθημερινά πως δεν του καίγεται καρφί για ότι του κάνουν.

Ίσως πάλι δεν μπορείς να κατηγορήσεις τα νερά ενός ορμητικού χειμάρρου αλλά τις όχθες που τα περιορίζουν. Πολλά ίσως…

Από καρδιάς

Λαρισαίος

ΥΓ1 Η ευκαιρία δεν χάθηκε το 2012 γιατί το 2012 δεν ήταν ευκαιρία και ποτέ δεν θα έχουμε την ευκαιρία. Δεν είναι τόσο χαζοί όσο νομίζουμε. Το έχεις γράψει καλύτερα από μένα, έχουν πάντα εναλλακτικές και εμείς δεν έχουμε ποτέ. Ίσως, προχωράμε μονίμως με τις εξαιρέσεις και ίσως κάνουμε εκείνη την ονειρεμένη επανάσταση που θα τα σαρώσει όλα. Ίσως πάλι ο φαύλος κύκλος να μην σπάσει ποτέ, με αποτέλεσμα να συζητάνε τα ίδια πράγματα οι σκεπτόμενοι άνθρωποι εις τους αιώνας των αιώνων.

ΥΓ2: Άφησα την Αθήνα πριν 2 χρόνια, λίγο πριν την αναπόφευκτη έξωση όπου οδηγήθηκα, όταν η επιχείρηση μου από μέσο βιοπορισμού μετατράπηκε σε θηλιά εν ριπή οφθαλμού. Τώρα χρωστάω στην εφορία και στο ΤΕΒΕ σχεδόν 20.000 ευρώ αλλά είμαι πιο χαρούμενος απ’ όταν έτρεχα να μην αφήσω τίποτα απλήρωτο. Καμιά φορά με λούζει κρύος ιδρώτας μήπως φάω ποινή φυλάκισης αλλά μετά θυμάμαι ότι δεν μου περισσεύουν εκτός αν κόψω πχ το φαΐ ή το ρεύμα, οπότε με πιάνουν τα επαναστατικά μου και τα δεν πληρώνω. Και τώρα προτείνουν 100 δόσεις… μαθηματικά δημοτικού ρέι, το μηδέν με όποιο νούμερο και αν διαιρεθεί κάνει πάλι μηδέν. Έχω αηδιάσει με κάποιους “ανθρώπους” που με κατηγορούν και απορούν γιατί δεν τα πληρώνω. Είμαι άνθρωπος που εκφράζω τα προβλήματα μου και την γνώμη μου ανοιχτά αλλά δεν φαίνεται να το εκτιμούν πολλοί. Επίσης, εδώ στην επαρχία συνειδητοποίησα ότι αυτοί που βρίζουν τους δημόσιους είναι δημόσιοι, αυτοί που βρίζουν τους ξένους απασχολούν ξένους στα χωράφια, αυτοί που βρίζουν τους κυβερνώντες πάνε και τους ψηφίζουν γιατί, άμα βγει ο Τσίπρας, θα καταστραφούμε κτλ.

ΥΓ3: “Υπογράφω” ως Λαρισαίος, καθώς κάποτε οι άνθρωποι πειραζόντουσαν με τα τοπωνύμια και τις καταγωγές τους. Τώρα ο εθνικισμός έχει σαπίσει σχεδόν τα πάντα και οι άνθρωποι τσακώνονται ποιος λαός είναι ο περιούσιος, ο εκλεκτός μικροαστός. Βέβαια, εμείς ξέρουμε ότι οι Έλληνες είμαστε ο περιούσιος λαός γι’ αυτό και βάζουμε τους μετανάστες να δουλεύουν στα χωράφια ή τους στοιβάζουμε σε στρατόπεδα και πλατείες. Είμαστε προορισμένοι για μεγάλα πράγματα. Και ύστερα ξυπνήσαμε και κοιταχτήκαμε στον καθρέφτη και επειδή δεν μας αρέσει ποτέ αυτό που βλέπουμε το ρίχνουμε στο παραμύθι. Καθρέφτη καθρεφτάκι μου ποιος είναι ο πιο όμορφος;

(Αγαπητέ φίλε, τι γύρευες στην Αθήνα, εσύ ένας Λαρισαίος; Σε όλα αυτά που αναφέρεις, έχω να πω το εξής: αν συνειδητά θελήσουμε να τα αλλάξουμε όλα αυτά, θα τα αλλάξουμε σε ένα βράδυ. Για την ώρα, δεν θέλουμε. Αλλά κι αυτό αλλάζει. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.