Φιλοκτήτης

Ὅλα ὅσα πέρασα δέ μέ πονᾶνε πιά.
Ἡμέρεψαν μέ τόν καιρό καί δέ δαγκώνουν.
Αὐτά πού βλέπω νά ’ρχονται φοβᾶμαι,
γιατί ὅσοι γεννοῦν συμφορές, συμφορές ἀνατρέφουν.

Ὅσο γιά σένα, ἀκόμη ἀπορῶ.

Ἀφοῦ ὄχι μόνο δέν ἔπρεπε νά πᾶς στήν Τροία,
ἀπ’ τήν ἀρχή, μά ν’ ἀποτρέψεις κι ἄλλους, γιατί πῆγες;

Κι ἔστω, βρέθηκες ἐκεῖ. Ἀφοῦ σοῦ πῆραν
τά ὅπλα τοῦ πατέρα σου καί σ’ ἐξεφτέλισαν, γιατί
θέλεις τήν εὔνοιά τους καί μοῦ ζητᾶς τό ἴδιο;

Ὅχι, παιδί μου, βγάλ’ το ἀπ’ τό μυαλό σου.

Θυμήσου τί μοῦ ὁρκίστηκες καί στεῖλε με στό σπίτι μου.

Πήγαινε κι ἐσύ στήν Σκύρο κι ἄφησε τά καθάρματα νά φᾶνε
τίς σάρκες τους.

Χάρη διπλή θά σοῦ χρωστᾶμε
ὁ πατέρας σου κι ἐγώ.

Μή βοηθήσεις
ἄθλιους ἀνθρώπους.

Δεῖξε τήν ἐντιμότητά σου.

Σοφοκλή “Φιλοκτήτης”
(στ. 1358-1372, μεταφορά στη νέα ελληνική Γ. Μπλάνα)

Πιτσιρίκο, καλή ψήφο.

(Αγαπητέ φίλε, καλή θα είναι. Πάντα καλή είναι η δική μου. Εγώ είμαι με τον Φιλοκτήτη και όχι με τους απάνθρωπους. Καλό βόλι.)

(Τις τελευταίες ημέρες, ανεβάζω στο μπλογκ μόνο τα κείμενα των φίλων που μου γράφουν. Δεν μπορώ να τα ανεβάσω όλα. Προσπαθώ να ανεβάσω όσα περισσότερα γίνεται. Ευχαριστώ.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.