Ιθάκη

Φίλε Πιτσιρίκο, νομίζω ότι οι επόμενοι μήνες μπορεί να αποτελέσουν τις πρώτες σελίδες σε ένα νέο και όμορφο κεφάλαιο της Ελληνικής Ιστορίας. Θα είναι δύσκολοι –πολύ δύσκολοι– μήνες, αν όμως τους διαβούμε με το κεφάλι ψηλά θα βγούμε από κάθε άποψη νικητές.

Είναι η χρυσή ευκαιρία του αγώνα και της περήφανης καρτερικότητας στις δίχως έλεος επιθέσεις των Γερμανών και του κεφαλαίου, που, μέσα στις επόμενες βδομάδες, θα ξεκινήσουν και θα κορυφωθούν μετά.

Ας μην έχουμε αυταπάτες.

Η αντιμνημονιακή κυβέρνηση στην Ελλάδα τους χαλάει την σούπα. Και η σούπα που σερβίρουν στα σαλόνια τους περιέχει πολύ χρυσάφι για να αφήσουν να πέσει κάτω έστω και μια κουταλιά.

Την έκπληξη και την αμηχανία θα την διαδεχθεί η οργή και η απόπειρα επιβολής της υπακοής στο ιερατείο, όλων των «ασεβών».

Θα μιλήσει η «ιερά εξέταση» των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης, το δόγμα του «σοκ και δέος» θα τεθεί ξανά σε εφαρμογή και θα κτυπήσει για μία ακόμα φορά την Ελλάδα.

Εκεί όμως θα φανούν τα guts του ελληνικού λαού και την νέας του ηγεσίας.

Το κλειδί της νίκης για την χώρα μας δεν βρίσκεται στις οργισμένες και βίαιες αντιδράσεις που σε κάθε περίπτωση θα είναι καταστροφικές για το μέλλον μας.

Το κλειδί βρίσκεται στην ψύχραιμη και αταλάντευτη θέση μας, στην αντοχή που πρέπει να επιδείξουμε στα κτυπήματα.

Το παραπάνω είναι πολύ σημαντικό όπλο για την Ελλάδα για πολλούς πάρα πολλούς λόγους – όχι μόνο πολιτικούς και οικονομικούς – μερικούς από τους οποίους θα αναφέρω παρακάτω.

Η αντοχή και η αταλάντευτα περήφανη στάση είναι σημαντική στο αγώνα μας γιατί:

1] Ο χρόνος είναι με το μέρος της Ελλάδας. Αυτή την στιγμή η Γερμανία, μέσα στην παντοδυναμία της, πιστεύει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την μικρή και αδύναμη Ελλάδα ως παράδειγμα φόβου απέναντι σε όσους υπόγεια την αμφισβητούν και την φθονούν. Μια Ελλάδα που δεν υποκύπτει τόσο εύκολα όσο όλοι περιμένουν μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για πολλούς στην Ευρώπη –δεξιούς κι αριστερούς, βόρειους και νότιους– που δεν γουστάρουν την Γερμανική ηγεμονία αλλά δεν αντιδρούν γιατί φοβούνται. Κομβικό σημείο στην σύγκρουση αυτή θα είναι οι προεδρικές εκλογές στην Γαλλία, τις οποίες οι Γερμανοί και οι υπέρμαχοι της ευρωζώνης κυριολεκτικά τρέμουν.

2] Το παράδειγμα του ισχυρού που τσαλαπάτα και οδηγεί στην εξόντωση ένα μικρό και πολλαπλά κτυπημένο κράτος –«συμμαχικό» μάλιστα κράτος– δεν είναι καλό για καμία μεγάλη δύναμη και ακόμα περισσότερο για την Γερμανία που κουβαλά στους ώμους της την φρίκη των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και του ναζισμού. Φυσικά στις μέρες μας δεν είναι μόνο η Γερμανία που κινεί την ευρωζώνη. Ένα πολύπλοκο δίκτυο τραπεζιτών, χρηματιστηριακών hedge funds και βιομηχάνων που δραστηριοποιούνται στους νευραλγικούς τομείς της πληροφορικής και της ενημέρωσης βρίσκονται πίσω από το brand name του «κοινού» -τάχα μου- νομίσματος, του ευρώ. Οι απώλειες που θα καταγράψουν όλοι αυτοί επειδή θα λερωθεί το brand name της εταιρείας είναι απείρως μεγαλύτερες από τα 320 δις του ελληνικού δημοσίου χρέους. Οι δε μακροχρόνιες επιπτώσεις της αποτυχίας αυτής, θα πολλαπλασιάσουν το κόστος που θα πρέπει στο τέλος να αναλάβουν.

3] Η προσδοκία και η ψευδαίσθηση της ευζωίας στο μέλλον σε κάνει περισσότερο επιρρεπή στο να διαλέγεις τις win-win λύσεις. Αντίθετα, οι Έλληνες, γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει μέλλον μπροστά τους, μπορεί πιο εύκολα να παίξουν το παιγνίδι «όλα ή τίποτα». Κι αυτό τους φοβίζει.

4] Ο σκληρός αγώνας για την εθνική ανεξαρτησία που τώρα ανοίγει μπροστά μας μπορεί να γκρεμίσει νοοτροπίες αιώνων, να διαμορφώσει νέες συνειδήσεις συλλογικότητας και να ξεριζώσει τις λογικές του «σταρχιδισμού» που έτρωγαν σαν το σαράκι την ελληνική κοινωνία δεκαετίες ολόκληρες. Με φωτισμένη ηγεσία, η «απομόνωση» με το κλείσιμο της στρόφιγγας του εξωτερικού δανεισμού που πιθανά να εφαρμόσουν οι Γερμανοί απέναντί μας, μπορεί – υπό προϋποθέσεις – να απελευθερώσει μεγάλες δημιουργικές και καινοτόμες δυνάμεις και να οδηγήσει στον ταχύτατο εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και στην παραγωγική ανασυγκρότηση. Άλλωστε, ιστορικά, το στριμοκώλιασμα ήταν η καλύτερη εποχή για τον ελληνισμό. Η ανάγκη γεννούσε πάντα σε αυτόν τον τόπο τις μεγάλες αλλαγές και την δημιουργία. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Ίσως λοιπόν να βρούμε μέσα στην πίεση και στην αντίσταση ξανά την ψυχή μας, ίσως κερδίσουμε συμπυκνωμένο τον χρόνο που έχει χαθεί, ίσως ανθίσουμε πολύ νωρίτερα από όσο μας υπολογίζουνε κι από όσο εμείς οι ίδιοι υπολογίζουμε τους ευατούς μας. Αρκεί να μείνουμε σταθεροί στις θέσεις μας και να ανακτήσουμε την αξιοπρέπεια που βάναυσα ξεφτίλιζαν χρόνια τώρα τα νεοπασοκοδημοκρατικά καθάρματα που κυβερνούσαν διαφθείροντας θεσμούς και συνειδήσεις. Κι αν μετά από όλα όσα αντιμετωπίσει η χωρά και ο λαός της έρθει η δραχμή, θα είναι καλοδεχούμενη. Γιατί στο μεταξύ θα έχουμε αλλάξει. Η γη θα έχει οργωθεί και θα είναι έτοιμη πια για να καρπίσει.

Για την Ελλάδα, για την πατρίδα μας, οι επόμενοι μήνες θα φέρουν την σφραγίδα του μεγάλου Αλεξανδρινού στην Ιθάκη του, στην δική μας Ιθάκη.

« Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις … Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν».

Τώρα που τα πανιά σηκώνονται χρειάζεται πίστη, ειλικρίνεια κι αξιοπρέπεια. Χρειάζεται έμπνευση, δύναμη και αντοχή. Η λογική δεν αρκεί. Η λογική σε κρατά παραλυμένο από τον φόβο στον καναπέ, μπροστά στην τηλεόραση.

Σήμερα είδα κάτι στο youtube που μου θύμισε την ιστορία ενός σπουδαίου ανθρώπου, του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Ο Κινγκ δεν ήταν μεγάλος επαναστάτης μα προκάλεσε την κινητοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στον αγώνα εναντία στον ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις.

Ο Κινγκ δεν ήταν Μαρξιστής, δεν είχε ιδέα από ένοπλη πάλη και μισούσε τα όπλα. Τρεις λέξεις είπε μονάχα: I have a dream!

Και για όποιον δεν το παρατήρησε, απλά να του υπενθυμίσω ότι δεν είπε “I have a plan”.

Κι αυτή είναι η πιο μεγάλη συμβουλή που μπορώ να δώσω στην νέα Ελληνική κυβέρνηση:

Μιλήστε για το όνειρο, μιλήστε για το όραμα! Δώστε ένα σύννεφο για να πιαστούμε και να σηκωθούμε ψηλά.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

ΥΓ-1 Μπορεί να φανεί αστείο αλλά χάρηκα με την ανακοίνωση που ξεμπρόστιαζε την τάχα μου ομοφωνία της Ευρώπης των 28. Το μυαλό μου πήγε αυτόματα στο «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ» του αρχιμαφιόζου Σημίτη και χαμογέλασα. Αυτοί φύγανε!

ΥΓ-2 Venceremos!

(Αγαπητέ Ηλία, είναι υπέροχα όσα έγραψες. Ηλία, πιστεύω πως θα τα καταφέρουμε. Το μόνο που με ανησυχεί είναι ότι οι εχθροί είναι μέσα στη χώρα. Το ολιγαρχικό σύστημα της Ελλάδας αποτελείται όχι μόνο από τους ολιγάρχες αλλά από μια ολόκληρη Μαφία που στηρίζεται από χιλιάδες δημοσιογράφους, πολλούς “πνευματικούς ανθρώπους”, και, δυστυχώς, πολλούς εθελόδουλους ραγιάδες. Βέβαια, κι εμείς έχουμε πολλούς δικούς μας σκορπισμένους σε όλο τον κόσμο. Αν το παιχνίδι παιζόταν καθαρά, είμαι σίγουρος πως θα νικούσαμε. Αλλά το παιχνίδι δεν θα παιχτεί καθαρά. Οπότε, είναι ευκαιρία να δείξουμε πόσο μεγάλοι παίκτες είμαστε. Κατά περιόδους, έχουμε αποδείξει πως είμαστε παικτάρες. Θα το κάνουμε και τώρα. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.