O Captain! My Captain!
Γεια σου Πιτσιρίκο,
Το πιο αισιόδοξο κείμενο που έχω διαβάσει εδώ και καιρό ήταν το τελευταίο που σου έστειλε ο Αλέξανδρος από το Μόναχο. Το ευχαριστήθηκα αληθινά. Ναι, έχετε δίκιο! Έχουμε έναν ροκ σταρ που είναι και υπουργός Οικονομικών. Αδιανόητο και υπέροχο μαζί. Ας συνεχίσει έτσι!
Και μου έκανε πολύ καλή εντύπωση η ικανοποίηση μεγάλου μέρους της γερμανικής νεολαίας με το κωλοδάκτυλο που έκανε –μήνες πριν– στους Γερμανούς αποικιοκράτες κατά την διάρκεια διάλεξης που έδινε.
Πραγματικά, μια απόλυτα φυσιολογική αντίδραση για μια νεολαία που ζει την Ευρώπη της παρακμής και της μιζέριας.
Και θλίβομαι για κάποιους από τους δικούς μας νεολαίους που συνεχίζουν με Παντελίδη και συμπεριφορά αγέλης μέσα στις συμμορίες είτε των φασιστών, είτε εκείνων που προσπαθούν να τους μοιάσουν.
Θυμήθηκα τον «κύκλο των χαμένων ποιητών». Δεν έφτανε ο λόγος και η αντισυμβατική συμπεριφορά του δασκάλου· στο τέλος, οι μαθητές χρειάστηκε να κάνουν κι εκείνοι την προσωπική τους υπέρβαση. Για να πάει η ζωή μπροστά.
Όλοι το ξέρουμε. Ο Βαρουφάκης, αργά ή γρήγορα, θα φύγει ή θα τον βγάλουν από την μέση. Θα συνεχίσει την αντισυμβατική ζωή του και θα γοητεύει στα αμφιθέατρα και στα συμπόσια του κόσμου.
Ο Βαρουφάκης κουβαλάει πάνω του κάτι που δεν το έχουμε οι σύγχρονοι Έλληνες. Κάτι που είχαν οι μακρινοί μας πρόγονοι:
Ο Γιάνης είναι πολίτης του κόσμου, και συμπεριφέρεται έτσι.
Η αξία του λοιπόν δεν θα χαθεί. Το ερώτημα είναι εμείς τι θα μάθουμε και πόσο θα αλλάξουμε την νοοτροπία μας.
Φιλιά πολλά από την Εσπερία
Ηλίας
Υ.Γ. Αλέξανδρε, πέτα στους Γερμανούς την ιδέα. Με Βαρουφάκη καγκελάριο της Γερμανίας, ίσως να αλλάξει και η Ευρώπη. Σίγουρα, πάντως, θα τα τινάξει από το κακό του ο Σόιμπλε.
Το ποίημα “O Captain. My Captain!”, γράφτηκε από τον Αμερικανό ποιητή Walt Whitman μετά την δολοφονία του πιο δημοκράτη από τους προέδρους των ΗΠΑ, του Abraham Lincoln. Θυμάμαι από μικρός στην φιγούρα του Lincoln έβλεπα πάντα τον δικό μας τον Κυβερνήτη, τον Ιωάννη Καποδίστρια. Το ποίημα -στα Αγγλικά- είναι αυτό:
O Captain! my Captain! our fearful trip is done,
The ship has weather’d every rack, the prize we sought is won,
The port is near, the bells I hear, the people all exulting,
While follow eyes the steady keel, the vessel grim and daring;
But O heart! heart! heart!
O the bleeding drops of red,
Where on the deck my Captain lies,
Fallen cold and dead.
O Captain! my Captain! rise up and hear the bells;
Rise up—for you the flag is flung—for you the bugle trills,
For you bouquets and ribbon’d wreaths—for you the shores a-crowding,
For you they call, the swaying mass, their eager faces turning;
Here Captain! dear father!
This arm beneath your head!
It is some dream that on the deck,
You’ve fallen cold and dead.
My Captain does not answer, his lips are pale and still,
My father does not feel my arm, he has no pulse nor will,
The ship is anchor’d safe and sound, its voyage closed and done,
From fearful trip the victor ship comes in with object won;
Exult O shores, and ring O bells!
But I with mournful tread,
Walk the deck my Captain lies,
Fallen cold and dead.
(Αγαπητέ Ηλία, το καλό με την παρουσία του Γιάνη Βαρουφάκη στην πολιτική ζωή του τόπου είναι πως θα ενθαρρυνθούν και άλλοι Έλληνες αυτής της ποιότητας να ασχοληθούν με την πολιτική. Προφανώς, υπάρχουν και άλλοι Έλληνες σαν τον Βαρουφάκη. Ελπίζω να τους δούμε σύντομα να λάμπουν. Για το κοινό καλό. Ας “προστατεύσουμε” τον Βαρουφάκη, για να τους κάνουμε να αισθανθούν πως αξίζει τον κόπο. Να είσαι καλά, Ηλία.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.