Μπράβο ρε, μπράβο

Καλημέρα Πιτσιρίκο.
Επιβεβαιώθηκαν όσοι ήλπιζαν ότι συμφωνία μπορεί να μην γίνει μόνο αν οι εταίροι πέσουν πάνω μας ως λυσσασμένοι λύκοι.
Έπρεπε όμως και κάποιοι να αντισταθούν.

Ο Τσίπρας και όσοι τον συμβούλευαν τόσο καιρό να κάνει δημοψήφισμα αξίζουν πολλά μπράβο.

Σίγουρα, ο Τσίπρας δεν είχε τέτοιο σχέδιο, γιατί, αλλιώς, δεν θα έφτανε να κάνει δημοψήφισμα με τις χειρότερες συνθήκες για τον ίδιο.

Παρ’ όλα αυτά το έκανε.

Έτσι όπως το πήγαινε τον έβριζα και στον ύπνο μου, όμως στο και πέντε, κάπως το σώζει.

Αλλάζω κι εγώ τη γνώμη μου.

Μπράβο του.

Πρώτα απ’ όλα, γιατί είχε το θάρρος, έστω και την ύστατη στιγμή να αναλάβει την ευθύνη και να πει ΟΧΙ.

Είναι ο πρώτος πρωθυπουργός, όχι στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη που το έκανε.

Μπράβο του, επίσης, γιατί είχε το θάρρος να αλλάξει ο ίδιος πορεία, συνειδητοποιώντας πως με την πολιτική που ακολουθούσε εδώ και πέντε μήνες, θα κατέληγε στο δρόμο που είχαν χαράξει οι προηγούμενοι.

Ξεπέρασε με αυτό τον τρόπο και την πίεση που ασκούσαν διάφοροι “έγκριτοι” μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ που ήταν έτοιμοι να προσκυνήσουν και δεν ήθελαν με τίποτα δημοψήφισμα.

Πολύ περισσότερο του αξίζουν συγχαρητήρια, γιατί είχε το θάρρος να ζητήσει από το λαό να αναλάβει τις ευθύνες του, παρά το γεγονός ότι, δυστυχώς είναι μεγάλες οι πιθανότητες να γυρίσει αυτό εναντίον του.

Δυστυχώς, άργησε πολύ να το κάνει, ξόδεψε πολύ χρήμα να πληρώνει τους δανειστές, ξέφτισε τις υποσχέσεις του, συνέχισε τα προηγούμενα μνημόνια αντί να υλοποιήσει το πρόγραμμά του και πρότεινε ο ίδιος ένα ακόμα μνημόνιο.

Μπορεί να ζήτησε δημοψήφισμα γιατί κατάλαβε ότι θα ξεφτιλιζόταν, ότι δεν θα πέρναγε από το ΣΥΡΙΖΑ ούτε καν η δική του πρόταση για συμφωνία και θα έπρεπε να τα βρει με τη ΝΔ και το Ποτάμι.

Μπορεί αν το έκανε πριν τρεις μήνες και αν δεν είχε προετείνει μνημόνιο να είχε περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει.

Πάντως, το έκανε, αντί να γίνει Σαμαράς και Παπανδρέου, και μπράβο του.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Μακάρι να μην χρειαστεί άλλους πέντε μήνες για να συνειδητοποιήσει ότι χρειάζεται συνολικότερη ρήξη και να μην ακούει τόσο τους συμβούλους που παραλίγο να τον καταστρέψουν.

Έτσι, αντί να χρησιμοποιεί μόνο αποσπάσματα του Ρούσβελτ, μπορεί να εμπνεύσει το λαό να αντιμετωπίσει το φόβο του και με λίγο Καζαντζάκη.

Από την άλλη, όσοι κάνουν συνειδητά αποχή/άκυρο να ξέρουν ότι έχουν την ευθύνη που τους αναλογεί στην περίπτωση που βγει το ναι.

Το ερώτημα πλέον δεν αφορά ένα μνημόνιο λιγότερο ή περισσότερο σκληρό.

Γιατί δεν είναι το ίδιο το ΝΑΙ και το ΟΧΙ, δεν είναι επιλογή ανάμεσα στο μικρότερο κακό.

Αφορά τη δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία, το αν θα δουλεύουμε ως σκλάβοι για ένα πιάτο φαγητό.

Είναι προφανές για όσους δεν κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους.

Στην Ελλάδα στήνεται κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και στην “δημοκρατική” ΕΕ έχουν καταπατηθεί όλες οι καταστατικές αρχές.

Όπως και να το κάνουμε δεν είναι το ίδιο ο καπιταλισμός με δικτατορία και ο καπιταλισμός με κοινοβουλευτικό μανδύα.

Το δημοψήφισμα αφορά το μέλλον της ηπείρου για τις επόμενες δεκαετίες.

Όσον αφορά το ΚΚΕ, είμαι σίγουρος ότι, σαν σοβαρό κόμμα, θα έχουν το θάρρος σε 70 χρόνια να κάνουν ειλικρινή και δημόσια αυτοκριτική για το “λάθος” τους.

Εκτός κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεχτεί εν τω μεταξύ κάποια νέα πρόταση πιο λάιτ μνημονίου και μας καλέσει να ψηφίσουμε ΝΑΙ και να πανηγυρίσουμε.

Επίσης, λένε αισχρά ψέματα όσοι λένε ότι το μέιλ Χαρδούβελη προέβλεπε μέτρα ύψους μόνο ένα δισ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε 8 δις.

Προσπαθούν όλοι να μας πείσουν ότι, αν καθόμασταν στα αυγά μας, θα ήμασταν καλύτερα.

Το μέιλ Χαρδούβελη ήταν 1 δισ. επιπλέον μέτρα, πάνω στα 7 δισ. μέτρα που είχαν συμφωνήσει για το 2015 και στα 8 δις για το 2016.

Στην περίπτωση του ΝΑΙ θα ζητήσουν ότι τραβάει η όρεξή τους.

Τέλος, για όσους θέλουν να ψηφίσουν ΟΧΙ, αλλά προβληματίζονται γιατί φοβούνται τις συνέπειες, προτείνω ένα από τα αγαπημένα μου ποιήματα.

Είναι του Κώστα Ουράνη, το “Πάψετε πια…” (*εκτός από τον 7ο και 8ο στίχο, οι οποίοι δεν με εκφράζουν, χεχε)

Θανάσης

Υ.Γ. Έχω περιμένει πολλές ώρες, για μήνες στον ΟΑΕΔ, πρωινά με τσουχτερό κρύο, σε ουρές πολύ μεγαλύτερες από αυτές που είδα στα ΑΤΜ της γειτονίας μου. Δεν μπορώ να ξεχάσω το τραυματικό συναίσθημα.

Πιτσιρίκο και πάλι ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία. Να είσαι πάντα καλά.

(Αγαπητέ Θανάση, μου αρέσεις. Μπράβο στον Τσίπρα για το δημοψήφισμα αλλά του την φυλάς και μην κάνει καμιά στραβή. Είσαι ωραίος. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.