Την άνοιξη, αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις
Πιτσιρίκο καλημέρα!
Μίλησα χτες με τον πατέρα μου και μου είπε: «Πρώτη φορά παιδί μου που δεν μπορώ να βρω καταφύγιο στην ποίηση αυτές τις δύσκολες ώρες. Ό,τι και να διαβάσω μου φαίνεται απαισιόδοξο».
«Πατέρα» του λέω «ξεχνάς τον Ελύτη; Λέει ‘εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις’».
«Ναι παιδί μου! Σωστά, ο Ελύτης. ‘Την άνοιξη αν δεν την βρεις, τη φτιάχνεις’. Σ’ ευχαριστώ παιδί μου, να είσαι καλά.»
Το κλείσαμε και το ένοιωθα πως ήταν πιο αισιόδοξος.
Εγώ πιτσιρίκο είχα μαζέψει το χαρτζιλίκι μου -αυτό που μου στέλνουν οι στην 7η δεκαετία τους γονείς μου- για να πάω στην Ανάφη με τις φίλες μου φέτος το καλοκαίρι.
Τελικά δεν θα πάω διακοπές, αλλά θα δώσω τα χρήματα για να πάω στο νησί μου να ψηφίσω και να γυρίσω αυθημερόν στην Αθήνα, διότι δεν γίνεται αλλιώς.
Χαλάλι. όμως! Αυτό που έμαθα από τους γονείς μου, πιτσιρίκο, είναι στο ερώτημα «Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου», όπως το έθεσε και ο κομπανιέρος Άρης, να απαντώ διαφυλάσσοντας πάντα τη ζωή, τη δική μου και των συνανθρώπων μου.
Σου στέλνω τη σκέψη μου, ως συμπαράσταση για ό,τι κάνεις όλες αυτές τις μέρες, ξέρω τι όγκο δουλειάς έχεις επωμιστεί και σ’ ευχαριστούμε για αυτό.
Σε φιλώ μπουμπουνιστά,
Κρις
Υ.Γ. Τον αγαπώ τον κομπανιέρο Άρη, έκλεισε.
(Αγαπητή Κρις, ΟΧΙ! Το δημοψήφισμα είναι ποίηση. Σπάνια ποίηση στην Ελλάδα. Ο Ελύτης μου την δίνει τώρα τελευταία. Προτιμώ τον Σεφέρη, ο οποίος μου την έδινε παλιότερα. Δεν το βλέπω σαν όγκο δουλειάς, αλλά, ανεβάζοντας τα κείμενα των αναγνωστών, δεν έχω χρόνο να γράψω. Καλύτερα. Οι αναγνώστες τα λένε πιο ωραία. Καλό βόλι. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.