Πόσες αναλύσεις να κάνω πια και πόσες να ακούσω;
Αγαπητέ πιτσιρίκο,
Θα ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου λόγω των πρόσφατων εξελίξεων διότι δεν τα παλεύω πια …βουβά.
Περνάνε οι μέρες, ξεθώριασε στα αυτιά ο ήχος των τριών εκατομμυρίων εξακοσίων χιλιάδων ΟΧΙ, μα, αντί στο νου να επικρατήσει η σιωπή, ουρλιάζει, βρυχάται, γρυλίζει και βουίζει η έννοια του ΟΧΙ, ψυχή τε και πνεύματι!
Πόσες αναλύσεις να κάνω πια και πόσες να ακούσω;
Πόσες εξηγήσεις να δώσω πια και πόσες να ασπασθώ;
Πώς να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα;
Πώς να πείσω τη λαβωμένη ελπίδα μέσα μου να αυτοκτονήσει, για να μπορέσω να προσαρμοσθώ στον «ορθολογισμό της ενηλικίωσης»;
Και ποιο ανορθόδοξο δόγμα να βρω για να πείσει τη λογική μου ότι το θέατρο του παραλόγου που ζω είναι «ρεαλισμός» κι όχι σαδιστικά κυνική παραίτηση;
Πώς θα ξαναδώ παππούδες και γιαγιάδες στους δρόμους, με ή χωρίς δακρυγόνα;
Πώς θα ξαναδώ συνομήλικούς μου να τρώνε σκουπίδια, μέσα ή έξω από κάδους;
Πώς θα ξαναδώ συνανθρώπους μου να κοιμούνται στο δρόμο, πάνω ή όχι σε μια κούτα;
Πώς θα ξαναδώ συναδέλφους μου να διαγράφονται σαν άψυχοι αριθμοί από μια κατάσταση μισθοδοσίας, δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα;
Πώς θα ξαναδώ όσα έχω ήδη δει και πώς θα αντικρίσω όσα έπονται;
Να υποκριθώ την τυφλή, τη χαζή, την κουφή; Να πέσω σε κώμα; Τι να κάνω;
Να γίνω sheep(peop)le στον ένδοξο δρόμο για το waterboarding;
Την πρώτη προδοσία την άντεξα – ίσως γιατί μπορεί κατά βάθος και να την περίμενα, ίσως γιατί περίμενα με δημοκρατικό τρόπο να απομακρύνω τους προδότες.
Τη δεύτερη, το ίδιο.
Η τρίτη όμως, δεν χωνεύεται με τίποτα. Δεν καταπίνεται καν. Έχει σφηνώσει στο λαιμό μου και με πνίγει – κάτω δεν πάει, γιατί δε θα την αφήσω να πάει!
Το τραγούδι της Γουίτνι Χιούστον «ό,τι κι αν σου πάρουν, την αξιοπρέπειά σου δεν μπορούν να σου την πάρουν» το ξέρουμε καλά.
Την αξιοπρέπεια του χορού μου στο Σύνταγμα στις 5/7, δεν μπορούν να μου την πάρουν και, ΟΧΙ, αρνούμαι από το χορό του Συντάγματος να περάσω στο χορό του Ζαλόγγου!
Καμιά δικαιολογία δεν δέχομαι! Κανέναν εκβιασμό και κανέναν εκπρόσωπό μου να εκβιάζεται!
Με ρώτησε, δε με ρώτησε; Είπα όχι, δεν είπα;
Αν κινδύνευα από Τούρκο, Ρώσο, Αμερικάνο, Γερμανό, Ευρωπαίο, Αφρικανό, Ασιάτη ή οποιονδήποτε άλλο, αν κινδύνευα από ευρώ, ή δραχμή, έπρεπε να ερωτηθώ ξανά – ή μήπως φοβήθηκαν μην ξαναπώ ΟΧΙ σε κάθε είδους εκβιασμό;
Πάντως, το ότι ρωτήθηκα μια στις εκλογές και μια στο δημοψήφισμα και το ΟΧΙ μου και στα δυο το μετάλλαξαν σε ναι, δειλό, υποτακτικό και λίγο, δε θα το συγχωρήσω σε κανέναν.
Δικαίωμα να υποτάσσομαι στη ζωή μου έχω μόνο εγώ, αν το θελήσω εγώ κι αν το αποφασίσω εγώ – εγώ το άτομο, όχι το άβουλο πιόνι του καθενός!
Το ότι οι δικοί μου άνθρωποι χρησιμοποίησαν τη Δημοκρατία για να επιβάλλουν το Φασισμό τους, σε τι διαφέρει από το ότι οι εχθροί μου χρησιμοποίησαν τα banks για tanks για να επιβάλουν τη χούντα τους;
Αμοραλισμός είναι από όποιον κι αν προέρχεται! Και αριβισμός! Και νιχιλισμός! Και σαλτιμπαγκισμός και, και, και….
Αλλά το κυριότερο; Είναι ΑΝΗΘΙΚΟ.
Με αλληλεγγύη
Μαρία Πετρουλάκη
(Αγαπητή φίλη, στην πολιτική και στον πόλεμο δεν υπάρχει ηθική. Ηθική έχουν οι άνθρωποι, όχι τα κράτη. Μην ανησυχείτε για το δημοψήφισμα, ήμασταν πάρα πολλοί αυτοί που την πατήσαμε. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε δημοψήφισμα πιστεύοντας πως θα βγει το ΝΑΙ, κι εμείς νομίσαμε πως επιστρέφει η Δημοκρατία. Αν το καλοσκεφτείτε, είναι και κάπως αστείο. Πάντως, η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος -μετά από 41 χρόνια- μένει, όπως μένει και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Εμείς εδώ είμαστε. Και δεν υπογράψαμε. Τώρα παρακολουθούμε την αριστερή κυβέρνηση να συνεργάζεται με τους πραξικοπηματίες που κατηγορεί πως ήθελαν να την ανατρέψουν. Αυτό κι αν είναι αστείο. Γελάτε, γλυκιά μου, γελάτε. Ίσως, έχει δίκιο ο Ντάριο Φο: Ένα δυνατό γέλιο, τη σωστή στιγμή, μπορεί πράγματι να τους θάψει όλους. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.