Και τώρα τι; Μια σκέψη…

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
σε συνέχεια του προηγούμενου κειμένου μου, το οποίο περιορίστηκε στο να δώσει μια γεύση για τα σχέδια των κατακτητών, σου γράφω τώρα για το ποια – κατά τη γνώμη μου – θα πρέπει να είναι η δική μας απάντηση σε αυτά.

Όπως φαίνεται, οι κατακτητές χρειάζονται ακόμη κάποιο χρόνο για να ολοκληρώσουν το ξεπούλημα των “assets” και την εξαθλίωση των “ιθαγενών”, και αυτόν τον χρόνο τους τον εξασφαλίζει ο Τσίπρας.

Όμως, το σχέδιό τους αυτό έχει ένα μειονέκτημα. Στο τέλος ο Τσίπρας θα πεταχτεί σαν στυμμένη λεμονόκουπα και ο ίδιος το ξέρει αυτό.

Απλά, στο δικό του μυαλό είναι τόσο εγκλωβισμένος που δεν μπορεί να αντιδράσει. Η δική μας απάντηση πρέπει να βασιστεί σε αυτό Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα δικά τους όπλα, για να έχουμε ελπίδες.

Εξηγούμαι: Πρέπει με κάθε τρόπο ο Τσίπρας να πειστεί ότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Δεν θεωρώ ότι δεν το ξέρει, δεν θεωρώ ότι πιστεύει στα μνημόνια.

Θεωρώ ότι με το κατάλληλο σχέδιο μπορεί ακόμα και τώρα να γυρίσει και να ενώσει προς μία προσπάθεια που αποτελεί μονόδρομο.

Κατ’ εμέ, η παρουσία του είναι αναγκαία γιατί το όποιο σχέδιο πρέπει να εκτελεστεί με παλαιοκομματικού τύπου οργάνωση, αφού δεν υπάρχει χρόνος και φοβάμαι πως οι αυθόρμητες αντιδράσεις θα καταπνιγούν με διαδικασίες εξπρές.

Μετά θα αναλάβει να βρει 20 ανθρώπους με κότσια. Φαίνεται δύσκολο, αλλά δεν είναι.

Στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, ο (άξιος) κόσμος αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, και με αυτό το δεδομένο θα μου κάνει τεράστια έκπληξη αν δεν βρει όχι 20, αλλά 200.

Και δεν θα είναι επαγγελματίες πολιτικοί, ούτε παιδιά του κομματικού σωλήνα, αλλά άνθρωποι της πιάτσας, ήδη επιτυχημένοι σε αυτό που κάνουνε. Κάπως σαν το Βαρουφάκη.

Και αν ο ίδιος δεν μπορεί (θέλει, προλαβαίνει) να ασχοληθεί με αυτό, ας το αναθέσει σε κάποιους έμπιστους που να ξέρουν ακριβώς γιατί το ποιους θα ψάξουν.

Στη συνέχεια, θα τους αναθέσει να εκπονήσουν σχέδιο για την ανάπτυξη του τομέα που θα αναλάβουν.

Και αυτό θα γίνει με βάση το δεύτερο όπλο των κατακτητών, το grexit.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα (2-3 μηνών) καθένας από αυτούς θα πρέπει να φέρει συγκεκριμένο και υλοποιήσιμο πλάνο για την ανάπτυξη του τομέα του, με δεδομένο ότι ο σχεδιασμός θα αφορά ένα περιβάλλον εκτός ευρώ.

Επίσης, θα αναλάβουν να επανδρώσουν την ομάδα τους με άλλους 20 άξιους, σχηματίζοντας έτσι ένα κοινωνικό πυρήνα στον οποίο οι Λοβέρδοι και οι Φίληδες δε θα έχουν καμία θέση.

Το τελειωτικό χτύπημα θα δοθεί με το 3ο όπλο τους, τις εκλογές.

Οι οποίες δε θα γίνουν όπως κάποιοι σχεδιάζουν για να μη μπουν στις λίστες όσοι ενοχλούν και εμποδίζουν τα σχέδια ξεπουλήματος, αλλά για να αναλάβει ο κοινωνικός πυρήνας την αναγέννηση της χώρας και να πάρουν επιτέλους δρόμο οι πανούσηδες.

Εμπόδια εννοείται ότι θα υπάρξουν και από έξω και από μέσα. Και η ομάδα θα πρέπει να ετοιμαστεί για πόλεμο, γιατί περί τέτοιου πρόκειται.

Το παραπάνω σχέδιο φαίνεται απλοϊκό και προφανώς έχει αδυναμίες. Αλλά θεωρώ ότι είναι κάτι πάνω στο οποίο μπορούμε να χτίσουμε και με αρκετή δουλειά να το καταστήσουμε εφικτό.

Ο δρόμος είναι δύσκολος. Απαιτεί θυσίες που κανείς μας δεν έχει διανοηθεί.

Όμως έχει αρχή, μέση και τέλος που εξαρτάται από εμάς, σε αντίθεση με το δρόμο που επιβάλουν οι κατακτητές.

Με πολλούς χαιρετισμούς από Ιταλία,

Θοδωρής

(Αγαπητέ Θοδωρή, σου διαφεύγει ποιοι είναι οι άνθρωποι που έχει επιλέξει ο Αλέξης Τσίπρας να έχει γύρω του μέχρι σήμερα. Ο ένας χειρότερος και πιο ανίκανος από τον άλλον. Τι σε κάνει να πιστεύεις πως, αφού επέλεξε αυτούς τους ανθρώπους για να δώσει την μάχη για την οποία προετοιμαζόταν τρία χρόνια, τώρα θα διαλέξει καλύτερους; Τον Πανούση, ο Τσίπρας τον επέλεξε. Τον Τσίπρα -αν δεχτούμε πως ήταν μαζί μας-, τον χάσαμε. Σκληρό, ξαφνικό, δύσκολο να το δεχτούμε; Τον χάσαμε. Πήγε απέναντι. Του δίνω μια ευκαιρία μέχρι την Τετάρτη το βράδυ, αν και νομίζω πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα πια. Μακάρι να με διαψεύσει. Στην κατάσταση που είναι η χώρα, είναι πολυτέλεια να ασχολούμαστε με ένα πρόσωπο. Στους πολέμους υπάρχουν και απώλειες. Και έχουμε πόλεμο. Τα θύματα θα τα μετρήσουμε μετά. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.