Έρχεται!!!
Αγαπητέ μου Πιτσιρίκο, όλοι θυμόμαστε -και δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ!- το δημοψήφισμα που ο «πρώτη φορά αριστερά» πρωθυπουργός διοργάνωσε για να θωρακίσει τον … κώλo του, ξεφτιλίζοντας την βούληση του λαού.
Πόσοι όμως θυμόμαστε το προηγούμενο δημοψήφισμα που έγινε το 1974 με ερώτημα το πολιτειακό.
Βασιλεία ή Δημοκρατία;
Το αποτέλεσμα της υπεύθυνης κρίσης των πατεράδων και παππούδων μας το απολαμβάνουμε τώρα.
Επίπεδο «δημοκρατίας» που θα θαύμαζε ακόμα κι αυτός ο Γκαίμπελς, αν κρίνει κανείς από τις επιθέσεις των συστημικών ΜΜΕ που εξαπολύονται ενάντια των πάση φύσεως διαφωνούντων και φυσικά του λαού.
Κι ο μεγάλος «αριστερός» τιμονιέρης να στέκεται ασυγκίνητος, «ουδέτερος» και σιωπηλός σαν τον Καλιγούλα στο Κολοσσαίο της Ρώμης να βλέπει τις Τίγρεις των ΜΜΕ να κατασπαράζουν τους Βαρουφάκηδες και τους Λαφαζάνηδες.
“O tempora, o mores” που θα έλεγαν και οι σοφοί τα χρόνια εκείνα.
Όμως, ξέφυγα και επανέρχομαι.
Στο δημοψήφισμα του 1974, το «ΟΧΙ» στην βασιλεία πήρε το 69.2% του συνολικού αριθμού των ψήφων και το «Ναι» μόλις 30.8%.
Από όλους τους νομούς της χώρας, μονάχα στην Λακωνία βγήκε πρώτο το «Ναι» στον βασιλιά με 55%.
Στην λεβεντομάνα Κρήτη που γέννησε τον Λευτεράκη, το «ΟΧΙ» έλαβε το 90% των ψήφων.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ότι το νησί αυτό πρώτα βάφτηκε «πράσινο» για καμιά σαρανταριά χρόνια και τους
λίγους τελευταίους μήνες έχει ξεβάψει στο «ροζ-βιολετί» του ΣΥΡΙΖΑ.
Μετά το δημοψήφισμα του 1974, και με τους χουνταίους βαθιά στην φυλακή, η «δημοκρατία» μας άνθισε και βλάστησε.
Έγινε ζούγκλα ολάκερη και μέσα στην ζούγκλα αυτή ήρθαν λιοντάρια και λεοπαρδάλεις κι άλλα ανήμερα θεριά.
Κοντολογίς ένας δημοκρατικός παράδεισος. Γι αυτό ίσως και πολλοί από εμάς ανεβήκαμε στα δέντρα για να επιβιώσουμε ή την κάναμε μακριά.
Κι αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε τον δεξιό Βορίδη ή τον αριστερό Φίλη, ακόμα και τον ίδιο τον πρόεδρο της δημοκρατίας στην γνωστή εκδήλωση που όπου να ‘ναι έρχεται.
Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα, μας είναι πολύ γνωστά τόσο «από την όψη» όσο κι «από την κόψη» εκείνου του σπαθιού του τρομερού που φτάνει χρόνια τώρα μέχρι το κόκκαλο του πιο ενδιαφέροντος κι απείθαρχου τμήματος του λαού.
Πάλι όμως ξέφυγα και παρ’ ολίγο να ξεχάσω την είδηση.
Ο κύριος Κοκός, ο πρώην πολυχρονεμένος μας Αγάς, επιστρέφει.
Και δεν πρόκειται για ταινία του Bollywood σαν την περίφημη «Επιστροφή των Τζεντάϊ».
Ο κύριος Κοκός προσέφυγε στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης και όλα δείχνουν ότι η δικαίωση του είναι ζήτημα χρόνου πλέον.
Ο κύριος Κοκός και οι νομικοί του σύμβουλοι, ζητούν την ακύρωση του δημοψηφίσματος του 1974!
Κι από ό,τι φαίνεται, ο πρόεδρος του δικαστηρίου -που είναι κρυφός υποστηρικτής των Podemos και πνέει μένεα κατά του Τσίπρα- δεν το έχει σε τίποτα να τον δικαιώσει και να τον …επιστρέψει στον θρόνο του βασιλείου της Ελλάδας.
Το σκεπτικό της απόφασης είναι πολύ απλό στην σύλληψη του:
Αφού ο Τσίπρας οργάνωσε δημοψήφισμα όπου το «ΟΧΙ» θριάμβευσε με ποσοστό 62% αλλά, αμέσως μετά, η κυβέρνηση του εφάρμοσε την χειρότερη εκδοχή του «Ναι,» γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της την εκφρασμένη θέληση του λαού, τότε και το αποτέλεσμα του 1974 είναι έωλο και γιατί όχι και άκυρο.
Αν ο «αριστερός» Τσίπρας έκανε κωλόχαρτο την απόφαση του λαού, είναι να μην αναρωτιέται κανείς για το θράσος του Κωνσταντίνου Καραμανλή που πήρε της μετρητοίς την γνώμη του λαού το 1974.
Αν ζούσε, θα έπρεπε να δικαζόταν στο ειδικό δικαστήριο μαζί με αυτόν τον αιρετικό πρώην υπουργό οικονομικών με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, το «ΟΧΙ» του 1974 μετατρέπεται αναδρομικά σε «Ναι» και η πρώην βασιλική οικογένεια των Γλύξμπουργκ επιστρέφει πίσω στο τσιφλίκι της στο Τατόι.
Προκειμένου να μην διαταραχθεί η σταθερότητα της χώρας και θυμώσουν οι Γερμανοί-Βαυαροί που είναι φίλοι μας, αποφασίζεται η παραμονή στην εξουσία της μειοψηφικής κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα μέχρι την ολοκλήρωση του έργου της (ψήφιση και εφαρμογή του αριστερού μνημονίου).
Την Πέμπτη το πρωί και μετά την ψήφιση του δεύτερου εφαρμοστικού νόμου, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα ανέβει στο Τατόι για να δώσει τα διαπιστευτήρια του στον νέο μονάρχη.
Την Παρασκευή το βράδυ θα παρακολουθήσει την θεατρικό του Ιταλού Carlo Goldoni, «Υπηρέτης δύο αφεντάδων» σε σκηνοθεσία Βολφραγκ Σόιμπλε και σκηνικά Άγκελα Μέρκελ.
Εκτός από το πασιφανές ότι δεν πρόκειται να τρελάνουν αυτοί εμάς, επίκαιρο γίνεται ξανά και το παλιό «δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη»!
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
ΥΓ-1 Στο Business Insider σήμερα μια θλιβερή και αποκαρδιωτική διαπίστωση ότι «η Ελλάδα μετατρέπεται σε κράτος που υπάρχει μόνο για να ξεπληρώνει χρέη».
ΥΓ-2 Φίλε Πιτσιρίκο, σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και τα καλά σου λόγια.
(Φίλε Ηλία, σε ευχαριστώ για την αποκλειστικότητα με τον βασιλιά. Όπως μου έγραψε ένας αναγνώστης, “Η Μεταπολίτευση ξεκίνησε με ένα δημοψήφισμα και τελείωσε με ένα δημοψήφισμα”. Εθνάρχης ο Καραμανλής, εθνάρχης και ο Τσίπρας. Ηλία, αυτή η χώρα βγάζει εθνάρχες, πρωθυπουργούς δεν βγάζει. Βέβαια, να μην ξεχνάμε πως τον βασιλιά, πριν τον διώξει ο λαός με το δημοψήφισμα, είχε προλάβει να τον διώξει η χούντα. Εντάξει, του έστελνε τον μισθό στο εξωτερικό αλλά είναι εντυπωσιακό πως τον βασιλιά δεν τον έδιωξε η Δημοκρατία αλλά μια δικτατορία. Είναι επειδή ήταν χέστης ο Γεώργιος Παπανδρέου, που -σαν τον Τσίπρα κι αυτός- είχε ένα λαό μαζί του, και φοβήθηκε το αμούστακο μαλακιστήρι που έπαιζε τον βασιλιά. Πάντως, κάτσε να μην ήταν ο Κοκός στο εξωτερικό και θα σου έλεγα εγώ τι δημοψήφισμα θα γινόταν το 1974. Ηλία, σου εύχομαι τα καλύτερα και επιστροφή στην πατρίδα. Να είσαι καλά!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.