Μπορούμε και χωρίς αυτούς

Γεια πιτσιρίκο.
Οσμίζομαι κάποια αλλαγή στον αέρα. Μου αρέσει και εμένα να ακούω τις κουβέντες του κόσμου όταν βρίσκομαι σε δημόσιους χώρους. Χωρίς να πετάγομαι σαν την πορδή και να επεμβαίνω με τη γνώμη μου. Έτσι νιώθω σχεδόν πάντα κατανόηση για τους άγνωστους σε μένα συνομιλητές και ας μην συμφωνώ τις περισσότερες φορές με αυτά που ακούω. Αυτό μου χαρίζει ηρεμία και γαλήνη.

Στατιστικά, μπορώ να πω πως πάρα πολύ κόσμος είναι θυμωμένος για το πώς αντιμετώπισε αυτή η κυβέρνηση το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Μια σπάνια στιγμή σε αυτή τη καλοστημένη τους απάτη που την έχουν ονομάσει δημοκρατία, όπου η απάντηση του κόσμου είναι σταθερή (λόγω ποσοστού) και δυνατή (λόγω συνθηκών).

Όλο και περισσότερος κόσμος υποπτεύεται ότι ο Τσίπρας δεν έκανε κωλοτούμπα αλλά ήταν με την απέναντι πλευρά από την αρχή.

Αυτό, άλλωστε, φάνηκε και με την επιλογή του ΠτΔ και την επιλογή στενών συνεργατών και αρκετών μελών της κυβέρνησης.

Κάνοντας το δημοψήφισμα, ο Τσίπρας και ο κύκλος του ήλπιζαν σε άλλο αποτέλεσμα αλλά αυτό που πήραν τους ξεγύμνωσε.

Όχι μόνο τους ξεγύμνωσε αλλά τους ξεβράκωσε.

Δεν ξέρω αν τα γεγονότα αυτά θα είναι αρκετά για συνταρακτικές αλλαγές αλλά ξέρω ότι το δημοψήφισμα άνοιξε το μυαλό του κόσμου λιγάκι ως προς το τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία όλο αυτό το καιρό αλλά συγχρόνως άνοιξε η όρεξη του κόσμου για πραγματική δημοκρατία.

Μια ωραία αρχή, κατά τη γνώμη μου, θα ήταν να απολυθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και, αντί για την υπογραφή του, σε κάθε νόμο που περνούν οι κυβερνήσεις να είναι αναγκαία μόνο η επικύρωση τους μέσω δημοψηφισμάτων.

Ο κόσμος να ελέγχει τις κυβερνήσεις που εκλέγει και όχι αυτές να κάνουν άλλα αφού εκλεγούν σε σύμπραξη πάντα με τον πρόεδρο της δήθεν δημοκρατίας.

Τέλος πάντων, ο θυμός και ο έντονος προβληματισμός που ανιχνεύω παντού με την ταυτόχρονη διάλυση των ψευδαισθήσεων για το πολιτικό σύστημα ίσως είναι ένα πρώτο σκαλοπάτι για τις αλλαγές που απεγνωσμένα χρειάζονται για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια.

Την δική μας αξιοπρέπεια, όχι του Τσίπρα.

Το πολιτικό κατεστημένο στην Ελλάδα στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο σχεδόν, που στα δικά μου μάτια είναι η ωραία δημοκρατική βιτρίνα των απανταχού ολιγαρχιών έχει πει τόσα πολλά ψέματα και έχει κάνει τόσες πολλές απάτες που τα ψέματα και η απάτες τους έχουν αρχίσει και στερεύουν.

Μπορεί οι δύο δρόμοι που θα υπάρξουν να είναι είτε η επιστροφή στην ωμή βία εκ μέρους των ολιγαρχιών και των πολιτικών τους είτε ο δρόμος της φυγής προς ένα καλύτερο αύριο, αν είναι έτσι εύχομαι ότι αυτή τη φορά ο κόσμος θα κινηθεί προς τα εμπρός.

Ο κόσμος είναι μικρότερος σήμερα από ό,τι στο παρελθόν, οι αντιλήψεις διαφορετικές και όλα κινούνται πιο γρήγορα.

Μπορούμε να πάρουμε αποφάσεις για μας χωρίς αυτούς και το αποδείξαμε. Κυρίως στον εαυτό μας.

Αυτή ήταν η συνεισφορά του δημοψηφίσματος που μας πέρασε.

Μπορούμε και χωρίς αυτούς. Χέσ’ τους, που έλεγε και ο πατέρας μου.

Άσχετο, πιτσιρίκο, αλλά ήθελα να σου πω ότι το καλοκαίρι προτιμώ να τη βγάζω στα βουνά και να κατεβαίνω στις θάλασσες από τον Σεπτέμβρη και μετά.

Στα βουνά το καλοκαίρι έχει δροσιά και λίγο κόσμο, ενώ στη θάλασσα συρρέουν κατά κοπάδια οι τσουρουφλισμένοι κάτοικοι των πόλεων κυρίως και ιδρώνουν ομαδικά.

Άσε και την άμμο που κολλάει στα ιδρωμένα κορμιά και μπαίνει παντού.

Επίσης, τα πολλά παγωτά παχαίνουν αλλά ήταν κάποτε ένας Ιταλός στη πλατεία κοντά στο παλιό λιμάνι στα Χανιά που έφτιαχνε μόνος του τα παγωτά που πουλούσε, και πραγματικά ήταν το κάτι άλλο. Δεν ξέρω αν είναι εκεί ακόμα, αλλά, αν είναι, τα παγωτά του αξίζουν τις σαμπρέλες στη κοιλιά.

Καλό καλοκαίρι

Ν.Μ.

(Αγαπητέ φίλε, τους επόμενους μήνες οι Έλληνες θα αποφασίσουν για το ποιο θέλουν να είναι το μέλλον τους. Χωρίς ψευδαισθήσεις πια. Ελπίζω να επιλέξουν την Δημοκρατία. Το καλοκαίρι, αν ξέρεις πού να πας, βρίσκεσαι σε υπέροχες παραλίες που είσαι μόνος σου με την παρέα σου. Και το βουνό είναι δίπλα. Και Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, πας στις υπέροχες παραλίες που ήταν γεμάτες τους προηγούμενους μήνες. Τα παγωτά δεν κάνουν σαμπρέλες στην κοιλιά, αν κολυμπάς μια ώρα κάθε μέρα, περπατάς μερικά χιλιόμετρα κάθε μέρα και κάνεις βάρη. Με έμαθε ένας Ιταλός να φτιάχνω παγωτό πριν από πολλά χρόνια, οπότε φτιάχνω παγωτά που έχουν τέλεια γεύση και δεν παχαίνουν. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.