Μαύρη Ψυχή Βαθειά (Η Πρώτη Φορά)

Φίλε Πιτσιρίκο,
Θέλω να σου εκφράσω πως νοιώθω.
Ψήφιζα Συνασπισμό, ΣΥΡΙΖΑ και τα σχετικά τα τελευταία 20 χρονάκια. Με ενθουσιασμό, στις τελευταίες εκλογές, έπιανα τον εαυτό μου να χαίρεται και να χαμογελά για την Αριστερά της Πρώτης Φοράς. Καθώς περνούσαν οι μέρες, οι Τρύπες με τρυπούσαν: “Πονάει πάντα την πρώτη φορά”… Και πόνεσα. Και στεναχωρήθηκα. Και κατέληξα σε διαπιστώσεις.

Τους σιχάθηκα, φίλε.

Με έφτυσαν, με πρόδωσαν, με απογοήτευσαν.

Μέχρι το μεδούλι.

Μέχρι τα πέρατα της μικρής ύπαρξής μου.

Με διέλυσαν ψυχικά οι μπάσταρδοι.

Αποδείχθηκαν ανίκανοι να έχουν plan b,c,d και δεν ξέρω και εγώ πόσα άλλα.

Για άλλη μια φορά, η Αριστερά απέδειξε ότι είτε ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ, είτε ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ή και τα ΔΥΟ ΜΑΖΙ.

Παντού έτσι ήταν – εγώ δεν είχα καθαρά μάτια να το δω. Ισπανία (ισπανικός εμφύλιος -όπως καταχραστικά λέγεται), Πορτογαλία, Γαλλία, πρώην κομμουνιστικές χώρες. Τα έκανε σκατά παντού. Ειδικά όταν ήταν ή μπορούσε να είναι σε εξουσιαστικά πόστα.

Υποστηρικτές ενός κρατισμού άρρωστου μέχρι τον πάτο, ρομαντικοί ηλίθιοι που ήθελαν να μοιάσουν στους πρώτους Χριστιανούς μάρτυρες, αυτούς που σιχαινόταν ο Μέγιστος Ιουλιανός.

Η Αριστερά έχει ΑΝΑΓΚΗ THΝ ΘΥΣΙΑ. Το δογματικό πετσί της έχει βαθειά εμποτίσει η έννοια του Loser.

Η Αριστερά τελικά υπάρχει μόνο στην απέξω. ΩΣ ΘΥΜΑ, ποτέ ως κάτι άλλο..

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ Ή’ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΜΑΖΙ.

Μας πρόδωσαν οι μπάσταρδοι με τον χειρότερο τρόπο.

Το ερώτημά μου είναι ξεκάθαρο: Ποιος μπορεί να υποστηρίζει την δύσμορφη αριστερά του σήμερα, αν δεν είναι κρατικοδίαιτος συνδικαλιστής ή έστω βολεμένος υπάλληλίσκος του Δημοσίου που ευαγγελίζεται κολχόζ και αγροτοεργατικές ή εργατοαγροτικές συνεταιριστικές κολλεκτίβες;

Γιατί ρε ξεσκίζετε την όποια ιδιωτική πρωτοβουλία που -έτσι και αλλιώς- ήταν αρμόδια να ταΐζει τις σπουδές σας στα Κολλέγια και στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, προκειμένου να μάθετε δυο γράμματα (με το στανιό) και να αρπάξετε ΘΕΣΟΥΛΕΣ (μιας και οι περισσότεροι από εσάς ήσασταν ανίκανοι να περάσετε τη βάσανο των πανελληνίων);

Τελικά, χαίρομαι που η αριστερά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την πρώτη φορά.

Χαίρομαι περισσότερο που δεν θα υπάρξει δεύτερη. ΠΟΤΕ.

Λυπάμαι για εμένα που -ηλιθιωδώς- σας πίστεψα.

Πως το έλεγε ο ΠΟΕ;

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.

Περιμένω -με μπόλικη αφέλεια- να πιστέψω σε Κάτι.

Μέχρι τότε, σας εύχομαι ολόψυχα να ηττηθείτε όπως σας αρμόζει. Έτσι, για να γουστάρετε.

Χρήστος

(Αγαπητέ Χρήστο, δεν υπάρχει Αριστερά. Αλλά, πάνω στην απελπισία μας, το ξεχάσαμε αυτό. Πάντως, είναι εντυπωσιακό πως δεν έκαναν απολύτως τίποτα. Πέρα, βέβαια, από το Μνημόνιο, για το ποίο τους οφείλουμε ευγνωμοσύνη. Πάρλα, πάρλα, πάρλα – όλη μέρα στα κανάλια των ολιγαρχών που θα διέλυαν- αλλά στην πράξη τίποτα. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.