Εθελοντής δημοκράτης

Γεια σου αδερφέ Πιτσιρίκο,
Έχει δίκιο η Ζωή, πρωτίστως είναι θέμα δημοκρατίας. Η δημοκρατία είναι κάτι σαν τον Θεό, βρίσκεται παντού, πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Από τις ουρές στο δημόσιο ή στις τράπεζες, μέχρι τη συμπεριφορά στο σπίτι και στους φίλους μας· από το σεβασμό στα πιστεύω του διπλανού μας, μέχρι τη διεκδικούμενη θέση πάρκινγκ.

Αν θέλουμε να είμαστε πράγματι δημοκράτες πρέπει να είμαστε και κάτι άλλο ταυτόχρονα, γιατί αυτό είναι ένα απαραίτητο συστατικό των δημοκρατών, πρέπει να είμαστε ελεύθεροι η να νιώθουμε μέσα μας ελεύθεροι, για να σκεφτόμαστε ελεύθερα.

Είμαστε ελεύθεροι; Όχι, η αλήθεια είναι πως στη νεότερη ιστορία μας πάντα υπήρχαν μόνο κάποιες λίγες στιγμές ελευθερίας, όμως νιώθαμε ελεύθεροι γιατί μας το επέτρεπαν οι αγώνες και οι θυσίες του ελληνικού λαού, κάτι που στις μέρες μας τείνει να εκλείψει, όχι πάντως λόγω έλλειψης θυσιών εκ μέρους του λαού.

Το νιώθω ελεύθερος είναι διαφορετικό του είμαι ελεύθερος, ο λαός όμως με το 62% απαίτησε την ελευθερία του από τα μνημόνια και όλα αυτά τα μέτρα που τον πνίγουν και δεν τον αφήνουν να επιβιώσει.

Ο λαός θέλει να ελευθερωθεί και θέλει, εκτός από το να νιώθει ελεύθερος, να ΕΙΝΑΙ κιόλας ελεύθερος.

Αυτή πρέπει να είναι η κατεύθυνση όλων των λαών, η πορεία προς την ελευθερία και τη δημοκρατία, και αν εφευρεθεί κάποιο άλλο καλύτερο πολίτευμα τότε να τεθεί πορεία προς αυτό.

Όλα τα πράγματα για να εκκινήσουν χρειάζονται μια κινητήριο δύναμη.

Ο λαός δήλωσε συντριπτικά τη θέλησή του, μένει τώρα η πράξη.

Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον τα άρθρα που αφορούν την αυτάρκεια της χώρας και την καταρράκωση της πίστης μιας μερίδας κόσμου, ότι δεν θα τα καταφέρουμε εκτός ευρώ, την παπαγαλία μερικών ότι δεν παράγουμε τίποτε κτλ κτλ.

Προσωπικά, θεωρώ ότι δεν πρέπει να ασχολούμαστε ούτε και να θυμώνουμε με αυτή την ομάδα κόσμου διότι αυτή η ομάδα δεν είναι ικανή να πεισθεί με επιχειρήματα και ουδέποτε θα πεισθεί διότι της αρκεί να παπαγαλίζει την mainstream προπαγάνδα.

Αυτή η ομάδα λοιπόν απλά χρειάζεται δημοκρατική εκπαίδευση, κοινώς να μην βαριέται να ασχοληθεί με τα κοινά για να δημιουργήσει δική της άποψη, κάτι το οποίο σαφώς δεν κάνει μέχρι τώρα.

Όμως, αυτού του είδους η εκπαίδευση είναι εθελοντική δεν είναι υποχρεωτική, πρέπει να θέλεις να μάθεις για την επάρκεια της χώρας σου, πρέπει να θέλεις να διαβάσεις τα μνημόνια για να δεις τι θα υπογράψεις, και πάει λέγοντας.

Σε ένα παιδί επιτρέπεις και το καταλαβαίνεις να βαριέται με τέτοια πράγματα, σε έναν ενήλικα όμως όχι.

Θέλει πολύ εθελοντική δουλειά η ελευθερία και η δημοκρατία για να καλλιεργηθεί μέσα μας.

Αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο είναι ότι προκύπτει αυτή η ανάγκη επειδή μας πιέζουν και μας πνίγουν οι “από έξω”.

Πιστεύω πως θα έπρεπε ο καθένας μας να το έκανε αυτό από μόνος του χωρίς να υπάρχουν τέτοιου είδους πιέσεις.

Αν γινόταν αυτό ατομικά από τον καθένα μας, τότε συλλογικά και μέσω εκλογών θα ανέβαινε προς τα πάνω αυτή η τάση και θα είχαμε άλλου είδους κυβερνήσεις από αυτές που έχουμε στις μέρες μας.

Η δύναμη της ανάγκης δεν γνωρίζει ούτε πρόσωπα ούτε κυβερνήσεις ούτε κόμματα, αν μας προσφέρει κάτι αυτή η εποχή που ζούμε, είναι μια ευκαιρία να δούμε πού έχουμε φτάσει, τι έχουμε στα χέρια μας, και τελικά, τι θέλουμε από αυτή τη ζωή.

Εγώ προτιμώ, η κινητήριος ανάγκη μου, όταν αντιδρώ, να είναι όχι η εξαθλίωση και η πείνα σε μια οποιαδήποτε φυλακή η να βρίσκομαι στο τελευταίο σκαλοπάτι της ύπαρξης μου, αλλά, έχοντας αυτά που έχω, λίγα ή πολλά, να απαιτώ ολοένα περισσότερη ελευθερία και δημοκρατία.

Στις μέρες μας, αυτό μεταφράζεται σε δικαιοσύνη, δουλειά, δικαιώματα και ελευθερία επιλογών, άλλωστε αυτό ζητούσαν πάντα όλοι οι λαοί· απλά δεν πρέπει να σταματήσουμε να το ζητάμε και να το διεκδικούμε.

Στην προσπάθεια αυτή θα χρειαστεί να αλλάζουμε τις κυβερνήσεις σαν τα πουκάμισα, άλλωστε θα πρέπει να τους δώσουμε να καταλάβουν κάποια στιγμή ότι οι πολιτικοί είναι αναλώσιμοι και όχι εμείς, υπάρχουν για να εξυπηρετούν το συμφέρον μας και όχι για το δικό τους.

Όσο λοιπόν εφαρμόζουν τα μνημόνια, μας πνίγουν και μας αυτοκτονούν, τόσο θα πρέπει να τους στέλνουμε σπίτι τους, ενδεχομένως και φυλακή, μιας και πλέον αποδεικνύεται ότι κάνεις δεν πιστεύει στα μνημόνια αλλά τα εφαρμόζει παρ’ όλα αυτά.

Αυτό λέγεται φόνος εκ προμελέτης χωρίς κανένα ελαφρυντικό, με συναυτουργούς κάποιους πολιτικούς των βορείων ευρωπαικών χωρών.

Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου

Παναγιώτης Σ.

(Αγαπητέ Παναγιώτη η Ιστορία μας έχει δείξει πως οι μεγάλες ιδέες και τα ιδανικά, η Δημοκρατία, η Δικαιοσύνη, η Ισότητα, δεν ήταν προτεραιότητα παρά για λίγους ανθρώπους. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων κινητοποιείται μόνο από την ανάγκη. Αυτό θα γίνει και τώρα. Μετά, θα βαφτίσουμε την ανάγκη “αγώνα για Δημοκρατία και Δικαιοσύνη”, γιατί ακούγεται πιο όμορφο και πιο ανιδιοτελές. Εγώ σε ευχαριστώ. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.