Δύσκολο να δίνεις αγάπη και να παίρνεις τον πόνο – «Η μητέρα μου είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους»

Γεια σου πιτσιρίκο.
Θέλω να επικεντρωθώ στου ανθρώπους και όχι στα αίτια του πολέμου, τα οποία είναι γνωστά. Θέλω να επικεντρωθώ στους ανθρώπους που θέλουν βοήθεια, αλλά, κυρίως, σε αυτούς που την δίνουν απλόχερα.

Η μητέρα μου είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους. Παρ’ όλα τα προβλήματα υγείας που είχε και έχει, παρείχε άπειρες φορές τα χρήματά της -αλλά κυρίως το χρόνο και την ψυχή της- σε πρόσφυγες και κακοποιημένους ανθρώπους, παρότι δεν ήταν η δουλειά της αυτή.

Η μητέρα μου προσπαθούσε να πάρει τον πόνο τους, να τον ρουφήξει.

Οι άνθρωποι αυτοί κατάγονταν σχεδόν από όλες τις χώρες που καταστράφηκαν οικονομικά τα τελευταία 20-30 χρόνια.

Την δεκαετία του ’90 βοηθούσε οικονομικά ένα νεαρό Σύρο πρόσφυγα, ένα πολύ καλό και νεαρό άτομο, ευγενική φυσιογνωμία.

Τον θυμάμαι καλά γιατί, όταν γνώρισε και παντρεύτηκε μία Ελληνίδα, πηγαίναμε περιστασιακά βόλτες μαζί με την μητέρα μου.

Η μητέρα μου του έδινε φαγητό, τον βοηθούσε να βρει δουλειά, όποτε μπορούσε του έδινε χρήματα για να σταθεί στα πόδια του αλλά και τον βοηθούσε να κοινωνικοποιηθεί ώστε να σταθεί η ψυχή του.

Του άπλωσε το χέρι της φιλίας και της συμπόνιας.

Λίγο καιρό μετά, βοηθούσε οικογένειες από την Αλβανία.

Τους προσέφερε χρήματα, ρούχα αλλά και στέγη κάποιες φορές.

Αναλάμβανε να γράψει τα παιδιά τους στο σχολείο. Τα κράταγε και τα διάβαζε μερικές φορές, αφού οι γονείς τους δούλευαν.

Κράταγε παιδιά τεχνιτών από την Αλβανία, και ΝΑΙ δεν έπαθε τίποτα! (ΔΩΡΕΑΝ για να προλάβω τους κακοπροαίρετους).

Παρενέβαινε ώστε να τους νοικιάζουν σπίτια, τα οποία δεν ήταν τρώγλες. Πήγαινε στην εκκλησία και στους Δήμους ώστε να λύσει διάφορα θέματα. Αυτό συνέβαινε επί χρόνια, όχι μια εβδομάδα.

Βοήθαγε γυναίκες που ήταν μόνες τους, κακοποιημένες, με παιδιά στην αγκαλιά, οι οποίες προέρχονταν από την Αφρική και την Ρωσία.

Για ακόμα μία φορά, η μητέρα μου αναλάμβανε να κάνει την αρχή, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να ανθήσουν. Ήταν ο ήλιος τους.

Επίσης, μην ξεχάσω τα παιδιά των Σέρβων τα οποία πραγματικά μας θεωρούν αδέρφια τους, μιας και μεγάλωσαν σε Ελληνικές οικογένειες, όταν οι Αμερικανοί για ακόμα μια φορά τους έσφαζαν με τις βόμβες υψηλής τεχνολογίας.

Η μητέρα μου τους έδωσε χρόνο αλλά και αγάπη, και αυτοί οι άνθρωποι άνθησαν, μεγάλωσαν, μορφώθηκαν, αγάπησαν και αγαπήθηκαν, έκαναν δουλειές, παντρεύτηκαν Ελληνίδες και Έλληνες.

Ποτέ δεν ζήτησε αντάλλαγμα, ποτέ. Όλα τα έκανε δωρεάν ενώ είχε 2 παιδιά, ένα σπίτι και μία σκληρή δουλειά.

Με άλλα λόγια δούλευε 16 ώρες την ημέρα και ταυτόχρονα βοηθούσε και τους άλλους.

Δεν κέρδισε κάτι άλλο, εκτός από μία φίλη από την Ρωσία.

Αυτοί οι άνθρωποι, αν και έχουν να δουν την μητέρα μου πολλά χρόνια τώρα, πιστεύω ότι πάντα θα την έχουν στην καρδιά τους.

Τους υποστήριζε όλους και δεν μπορούσε να βλέπει αυτούς τους ανθρώπους να υποφέρουν, στενοχωριόταν.

Φώναζε δυνατά κατά της αδικίας και δεν την ένοιαζε αυτά που θα πει ο κάθε κακοπροαίρετος κουτσομπόλης ή φασίστας.

Μίλαγε την γλώσσα της αλήθειας και δεν το βούλωνε, όποιος και να ήταν μπροστά της. Δεν κώλωνε! Τότε έβλεπες τον φόβο στα μάτια τους, ενώ μετά υποχωρούσαν.

Κάποιοι άνθρωποι φοβούνται/τρομάζουν όταν ακούνε την αλήθεια! Είτε είναι τιποτένιοι, είτε αφελείς, είτε δεν μπορούν να καταρρίψουν ολόκληρη τη ζωή τους για να ακολουθήσουν κάτι άλλο.

5.000.000 άνθρωποι για ακόμα μια φορά ψάχνουν ένα κομμάτι γης μακριά από τον πόλεμο.

Ποτέ στην Ιστορία δεν κατάφεραν να σταματήσουν μαζικές ροές ανθρώπων, πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν τώρα; Θα χάσουν.

Απευθυνόμενος σε όλους. Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται αγάπη και βοήθεια όπως την χρειάζονται όλοι για να ανθήσουν. Χρόνο και αγάπη.

Εκεί έξω στην κοινωνία μας, υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που αναλαμβάνουν αυτές τις ευθύνες, όπως και να ρουφήξουν τον πόνο των άλλων ανθρώπων.

Δεν είναι όλοι σκατάδες, σκάρτοι και κερδοσκόποι. Μην ξεγελιέστε ότι όλοι είναι έτσι. Οι «άρχοντες» και οι εξουσιομανείς είναι σκατάδες.

Νίκος

Υ.Γ. Δεν ξέρω γιατί σου τα έγραψα αυτά. Ίσως για να τιμήσω άτυπα και ανώνυμα την συνεισφορά της μητέρας μου αλλά και των ανθρώπων που κάνουν ότι σημαντικότερο και σκληρότερο υπάρχει, να δίνουν αγάπη και να παίρνουν τον πόνο.

Σε χαιρετώ

(Αγαπητέ Νίκο, η ελληνική κοινωνία είναι ανθρώπινη ακόμα. Πολλοί Έλληνες βοηθούν ανθρώπους από άλλες χώρες αλλά και πολλοί ξένοι βοηθάνε Έλληνες. Τι πάει να πει Έλληνες και ξένοι; Είμαστε στον 21ο αιώνα. Δεν είναι δυνατόν να αφήνουμε ακόμα την πολύ φτωχή και ρηχή -αλλά και εξαιρετικά απλή- ιδεολογία του εθνικισμού να ορίζει τις ζωές μας. Ούτε θα γίνουμε ρατσιστές τώρα. Μια από τις καλύτερες φίλες της μητέρας μου είναι από την Γεωργία και ο άνδρας της είναι Αλβανός. Είναι και οι δυο σαν Έλληνες. Κι από μέσα κι από έξω. Αν δεν σου πουν πως δεν είναι Έλληνες, δεν το καταλαβαίνεις. Αυτή η κυρία από την Γεωργία με έτριψε και με έκανε καλά τον χειμώνα που είχα τον σφάχτη στη μέση και ούρλιαζα από τον πόνο. Ένας καλός μου φίλος είναι Σύρος. Ζει στην Ελλάδα 20 χρόνια, είναι παντρεμένος με Ελληνίδα και έχουν δυο παιδιά. Τι ακριβώς συζητάμε τώρα; Θυμήθηκα τότε με τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία που ένας Αμερικανός τουρίστας με ρώτησε αν οι Σέρβοι είναι καλοί ή κακοί. “Όλοι οι Σέρβοι;” του λέω. Μας έχουν κάνει ηλίθιους. Νίκο, όσο για τη μητέρα σου, οι μάνες είναι που κάνουν αυτόν τον κόσμο να γυρίζει. Μάνα ο νιος και μάνα ο γέρος, μάνα ακούς σε κάθε μέρος, αχ τι όνομα γλυκό. Η μητέρα μιας Γερμανίδας φίλης αποφάσισε φέτος που κλείνει τα 80 της χρόνια να κάνει μια δωρεά στο ίδρυμα για παιδιά που είμαι εθελοντής. Μπορώ να σου γράφω ώρες για τις μανάδες. Άλλωστε, έχω γράψει πως η λύση για όλα τα προβλήματα του πλανήτη είναι στην γυναίκα που μας γέννησε. Πάντως, όποιος δίνει αγάπη, δεν παίρνει πόνο. Όποιος δίνει αγάπη, τρέφεται από αυτό. Γιατί όλα για εμάς τα κάνουμε, για την δική μας ψυχή, όχι για τους άλλους. Να χαίρεσαι την μητέρα σου και να σε χαίρεται. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.