Διελκυστίνδα

Πιτσιρίκο μου,
Είτε το θέλουμε είτε όχι συμμετέχουμε σε μία παγκόσμια διελκυστίνδα. Ωστόσο, για λόγους οικονομίας θα αναφερθώ στην ελληνική της εκδοχή.

Από τη μία η ολιγαρχία. Η οικονομική ελίτ που επιβάλλεται με όπλα το πολιτικό σύστημα, τις τράπεζες και τα ΜΜΕ, το γνωστό ισόπλευρο τρίγωνο της διαπλοκής που όμως είναι εγγεγγραμμένο στον κύκλο που λέγεται καπιταλισμός.

Αυτοί που για την παιδεία νομίζουν πως η αριστεία περνάει μέσα από τον άδειο τραπεζικό μας λογαριασμό. Που επιχειρούν να κερδοσκοπήσουν σε βάρος της γνώσης, θέλοντας να τη μετατρέψουν σε εμπόρευμα για λίγους.

Αυτοί που κόντρα στις σύγχρονες θεωρίες μάθησης προσπαθούν να μετατρέψουν τα σχολεία σε εργοστάσια παραγωγής κομφορμιστών.

Η σχολική χρονιά ξεκίνησε με χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικούς, με σχολεία ερείπια χωρίς θέρμανση, με τις αιτήσεις ορισμένων δασκάλων για να ξαναγραφτούν τα βιβλία να σαπίζουν σε κάποιο συρτάρι, με παιδιά που κυριολεκτικά πεινούν στο διάλειμμα.

Στην ιδιωτική εκπαίδευση η αύξηση του ΦΠΑ απλά θα μετακυληθεί στους εκπαιδευτικούς μέσω μείωσης των μισθών τους και όλα καλά.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, ορισμένοι τάσσονται υπέρ της δημιουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων και επέκτασης του θεσμού των πρότυπων σχολείων.

Όμως, πρότυπα σχολεία δεν υπάρχουν, γιατί δεν υπάρχουν πρότυπες συνθήκες. Ας τα ονομάσουν κάπως αλλιώς.

Αυτοί που νομίζουν ότι η υγεία είναι προνόμιο των πλουσίων. Που αφήνουν ανθρώπους να βασανίζονται και να πεθαίνουν επειδή τράβηξαν άτυχο γονιδιακό κλήρο. Υπάρχει συγκεκριμένη λέξη που περιγράφει αυτές τις πολιτικές, μαντέψτε.

Αυτοί που έχουν καταστρέψει τις εργασιακές σχέσεις και έχουν δημιουργήσει όλες εκείνες τις μορφές εργασίας που θα τους αποφέρουν το μέγιστο κέρδος, καταπατώντας δικαιώματα που με κόπο και αγώνες αποκτήθηκαν μέσα στην ιστορία.

Ευέλικτη, μερικής απασχόλησης, ορισμένου χρόνου, προσωρινή. Μην το κουράζετε, παλιά τους έλεγαν δούλους.

Γιατί, όταν κάποιος απλά επιβιώνει, διαιωνίζει μία στάσιμη καθημερινότητα και δεν έχει καμία προοπτική να δημιουργήσει, είναι δούλος.

Βέβαια οδηγούν το λαό και σε αυτοκτονίες, όποτε καλύτερα να είμαστε δούλοι.

Από την ίδια μεριά όμως, τραβούν και οι ισαποστασίτες. Αυτοί που καταδικάζουν μεν τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται, αλλά ποτέ κανένας δεν έχει δηλώσει ότι καταδικάζει τη Γαλλική Επανάσταση ή την επανάσταση του 1821.

Μάλλον επειδή καταδικάζουν επιλεκτικά τη βία εναντίον της τάξης στην οποία είτε ανήκουν, είτε έχουν προσκολληθεί προκειμένου να τη βγάλουν λάδι μέσα στην κρίση.

Αυτοί που στο άκουσμα της κυνικής δήλωσης του ακατανόμαστου ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας του Π. Φύσσα, αλλά όχι την ποινική, θα σου πουν: «Ναι, αλλά..» Δεν υπάρχει αλλά. Αρκετά με το αφελές επιχείρημα «Αφού και ο Γιώργος έβρισε κυρία γιατί φωνάζετε σε μένα».

Όταν έρθει η ώρα, λοιπόν, θα αναλάβουμε και μεις ακέραια την ευθύνη για αυτά που θα ξαναπάθει η – σύμφωνα με τους ίδιους – σπορά των ηττημένων του 1945.

Από την άλλη μεριά τραβούμε όσοι αγωνιζόμαστε για μια δίκαιη κοινωνία. Για εκείνη την κοινωνία, όπου οι διαδηλώσεις θα είναι γιορτή αντί για διαμαρτυρία, χωρίς αστυνομία και ΜΑΤ.

Τότε που οι άνθρωποι θα ζουν αδελφωμένοι, γιατί θα έχουν διδαχθεί από τη νομοτελειακή κατάρρευση του καπιταλισμού και θα έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο αέναος αγώνας του κέρδους είναι μάταιος.

Ουτοπία; Τουλάχιστον μία χώρα στην οποία δεν θα υπάρχει ούτε ένας πολίτης κάτω από το όριο της φτώχειας και θα είναι εξασφαλισμένα όλα τα απαραίτητα δημόσια αγαθά.

Όμως εδώ υπάρχει παγίδα. Ακόμη και για το πρώτο βηματάκι προς αυτήν την κατεύθυνση, η δύναμη που απαιτείται είναι τουλάχιστον ίση και αντίθετη από αυτή που μας ασκούν. Μόνο έτσι θα μας υπολογίσουν.

Πώς θα γίνει αυτό;

Ανακυκλώστε την τηλεόρασή σας, σηκωθείτε από την πολυθρόνα και συζητήστε.

Μιλήστε. Ξοδέψτε ώρες, εκφραστείτε, γνωρίστε ανθρώπους και μοιραστείτε τα οράματά σας, οργανωθείτε.

Δεν πετυχαίνει; Βρίστε εμένα πρώτο.

Κι όμως, η ιστορία λέει ότι πετυχαίνει.

Σε κάθε περίπτωση, μην ξεχνάτε ότι είμαστε πολλοί και είναι λίγοι.

Υ.Γ.1 Έχω μιλήσει με δεκάδες άτομα που δεν διαθέτουν τα χρήματα να πάνε να ψηφίσουν. Η δημοκρατία την επομένη των εκλογών θα έχει μετατραπεί και επισήμως σε ευρωκρατία. Να μη τους αφήσουμε.
Υ.Γ.2 Παύλο Φύσσα, θα ζεις στις καρδιές μας για πάντα. Σαν σήμερα το μόνο που πέθανε είναι ο φόβος.

Danny

(Αγαπητέ Danny, ουτοπία είναι ο μη τόπος. Είναι ο τόπος που δεν υπάρχει αλλά κανείς δεν λέει πως δεν μπορεί να υπάρξει. Η ελευθερία των δούλων και η ισότητα των γυναικών ήταν κάποτε ουτοπία. Κινούμενος προς την ουτοπία, θα φτάσεις σε όμορφα κατορθώματα. Επίσης, να μη μιλούν για ουτοπία αυτοί που πιστεύουν στον Παράδεισο. Η ελληνική κοινωνία θα αυτοοργανωθεί επειδή δεν γίνεται αλλιώς. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.