What a wonderful world, κύριε Στέλιο

Ο κύριος Στέλιος Χατζηλεοντής δεν είναι κύριος πια. Πέθανε χτες το βράδυ. “Ξέρεις ποιο ήταν το αγαπημένο του τραγούδι;” μου είπε κλαίγοντας στο τηλέφωνο ο Γιώργος χτες το βράδυ. “Το What a wonderful world”.

Ο Στέλιος Χατζηλεοντής ήταν ένας άρχοντας του κέντρου της Αθήνας.

Ήταν ένας από τους ανθρώπους που έκαναν όμορφη αυτή την πόλη.

Ήταν ένας από τους ανθρώπους που δεν βγαίνουν πια. Μάγκας. Και θηρίο.

Κάποτε του είπα πως ένας καλός και τίμιος άνθρωπος δεν πρέπει να γίνεται έμπορος, γιατί θα αποτύχει. Διαφώνησε. Μόνο οι καλοί και οι τίμιοι πρέπει να γίνονται έμποροι, μου είπε.

Το παράπονό του ήταν -μου το είχε πει- πως δεν κατάφερε να προσφέρει στα παιδιά του αυτά που ήθελε. Του είπα πως πρόσφερε στα παιδιά του αυτά που έπρεπε, και τα υπόλοιπα θα τα καταφέρουν μόνα τους, όπως τα κατάφερε και ο ίδιος.

Ο Στέλιος Χατζηλεοντής ήταν ο πατέρας του Γιώργου και της Κατερίνας. Ο άνδρας της κυρίας Σίας.

Αλλά δεν είναι πια.

Αντίο, κύριε Στέλιο -για μένα θα είστε πάντα κύριος-, και καλή αντάμωση.

(Κύριε Στέλιο, εγώ πάντα γελαστό θα σας θυμάμαι. Ένα παιδικό χαμόγελο στο πρόσωπο ενός μεγάλου άνδρα.)

(Επειδή έχω και φίλους σε αυτή τη ζωή, πολλούς και καλούς, να τους πω “παιδιά, ορφανεύουμε”. Και δεν βλεπόμαστε, όπως πριν. Όπως τότε που νομίζαμε πως είμαστε αθάνατοι.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.